2916 resultaten.
Wonderland
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.417 Aan de oever,
in het lied van dageraad.
3
Geluk groeit in het woord
van zwijgen, stilte in kleuren
op het doek van toekomstdromen.
Nu is het tijd om haar
te begroeten.…
Frans
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.743 Je wist me steeds te raken
soms met een korte zin
met zwijgen of met praten
soms met het moment daar tussen in.
Je liet me altijd in m`n waarde
en voelde feilloos aan
dat ik niet zou kunnen blijven
maar mijn eigen weg moest gaan.…
Sterven
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
980 De nacht wordt steeds
groter in mijn hart
mijn ogen worden
steeds zwaarder
nevel daalt over
de resten van wenende dagen
zwarte schaduwen overvallen
mijn lege vragen
ik loop doelloos rond
in volstrekte kou
en adem een pijn in
zo blind en zo grauw
ik zwijg een eeuwig zwerven
de dag gaat langzaam sterven…
Mantelpakje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.086 de mantel van het zwijgen hangt
weer om mijn schouders de zakken
propvol stilte ik hou ervan de stof
zacht langs mijn lichaam te voelen
glijden in waterdichte plooien en te
horen hoe goed niets zeggen bij mijn
persoontje past zo kan ik dagen en
zelfs weken lopen tot jij dan heel
behoedzaam in dit stille pakje tast…
Van stilte bevrijd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
837 Een vlinder vergeten
Een vogel in de lucht getekend
Een zwaluw zonder zomer
Een lied geruisloos vervlogen
Een korrel zand
Een stilte verdoken in mijn hand
In het zwijgen van de regen
Het dansen van de wind
In het strelen van de hemel
Het dragen van het leven
In het zoeken naar het kind,
omarmd door het licht,
zal ik krachtig vliegen…
PENSIOENTJESPEST
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
3.560 Langzaam doen zwijgen
tot ze moeilijk hijgen
en de adem stokt.
Twee museumpoppen
blijven gespaard en bewaard
klaar voor een avondmis
vol mist en humus.
Tot ze stikken in ‘wrede’.…
Bezinning
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.172 De huizen zwijgen een halfverlichte straat
donkere klokken breken het asfalt in twee.
hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
de vleugel vliegt tegen de wachtende maan
verliest zich later stervend op het trottoir.
hij die met gebogen tranen knielt
kent kwelling en geluk in gelijke mate…
spruiten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 vanwaar ik zit, met uitzicht op klei
zie ik een vergeeld dekbed
uit het raam van de weduwe
dan weiger ik te bewegen
om slechts te kijken naar haar
over de akkers vol spruiten
nadert uit het westen, wind en regen
zij haalt de waslijn leeg
en ik zwijg voor eeuwig
morgen zal mijn bezoek zijn
mijn pak hangt klaar
ik weet wat te zeggen
over…
Vriendschap
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
5.130 Geduld mijn goede vriend
Laat mij u ter zijde staan
Uw geliefde die u verdiend
Zal ik beminnen voortaan
Zo u mij blind vertrouwde
Naïef het konkelen liet begaan
Leidde ik haar naar het altaar
Troonde haar ver bij u vandaan
Maar nu ik haar mag bestijgen
Frigide lui fatterig als zij is
Had ik beter kunnen zwijgen
U kunt haar met alle…
zie deze mens
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
648 zie deze mens hier staan
gedoornde bleke koning
volksmenner of gewoon
een bloedende dwaas
zie hem zwijgen hoor
‘t volk krijst hem dood
hij is onschuldig maar
wat is waarheid nu nog
mijn handen zijn gewassen
de vloer wordt gedweild
vanavond zijn we ‘m vergeten
ik en de rest van de wereld
pontius pilatus
drieluik linkerdeel…
WOLKENLUCHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 Zwijgen...…
De vogelverschrikker
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
622 tussen knollen en kraaien
heeft wereldse wijsheid de vogelverschrikker
voorgoed verlaten, zijn geheugen is
niet al te best, niet alles is blijven hangen
door al het negatieve, dat hij uit de stad
heeft meegenomen, dat niet dromen
nooit meer kunnen voelen,
het proportionele, unieke, niet herhaalbare handelen
ontkleedt zich in zijn zwijgen…
Bijna vrij
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
649 Veelbelovend zwijgen we,
voelen Hem onnoemelijk dichtbij.…
Duisternis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
501 In een dal van duisternis
ploeter ik mijn bewustzijn voort
ik zucht en ploeg verder
pijn behoeft geen woorden
aanraking verstikt mijn gevoelens
en klap dicht door te veel liefde
die ik nooit eerder kreeg
als je niet kunt kijken
voorbij jezelf
en ik de woorden zwijg
die ik had moeten zeggen
_toen de duisternis mijn ziel binnen…
nomade
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.456 trekkend langs gejaagde oorden
schep ik als de avond valt een
oase van getemperde woorden
als een warm welkom voor wie
in de luwte rond het vuur
verstrooiing zoekt
die met mij het dieper zwijgen
beluisteren wil, glas en brood
genoeglijk delen kan
van uur noch tijd bewust
verstild doch voldaan
weer verder gaat…
Het strakke polderland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
637 het oogt strak, doch de lijnen
zijn star en het grauw verandert
de ijzige stilte in een mortuarium
waar de doden opgestapeld
blijven hangen in de kou van zekerheid
het zwijgen van de wind
krijt het landschap in een
zonderlinge rust, de getijdenstroom
doorbreekt de nuances slechts tijdelijk
en laat een blatende horde achter
op het culturele…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Het was een woordeloos zwijgen
tot ik plots warmte in mijn hart
naar binnen voelde stromen er
werd overspoeld met mijn emotie
die zich nu eindelijk bevrijden mocht.…
Een verloren wereld
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
792 Oorlogen om geloof, macht en geld,
Om nog maar te zwijgen van al het zinloos geweld.
Waar is de tolerantie en de verdraagzaamheid,
Vanwaar al deze agressie en boosheid?
Kindsoldaten, moord en doodslag zijn heel gewoon,
Wanneer staan verdraagzaamheid en vrede weer eens centraal?…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
Beste dichter
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
694 sla dan de bundel open
lees voor mij je warme klanken
de mooie verzen, de rijke taal
een stukje van je levensverhaal
met de stilte zal ik zwijgen
enkel nog met de lyriek dromen
ik zal vergeten al wat me tegenzit
mijn hart zal vreugde vinden
in dat, wat je door jouw lippen
tot leven laat komen…
Huiver niet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
943 Huiver niet
Nu woorden zwijgen en bloemen zullen spreken
Huiver niet
Ook al zie je door de schaduw de waarheid en de schoonheid niet
Huiver niet
Mocht aarde je bedekken
Huiver niet
Als je denkt dat er niemand is die je ziet
Huiver niet
Want schoonheid is vergankelijk
Huiver liever niet
Ware schoonheid schuilt in ons verdriet
Dus huiver niet…
ontilbaar
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
585 een nerf wikkelt zich
rond de avond
ik regen mij in het kussen;
bemost
het land waar ik zijn wil
en waar bomen betrouwbaar in mijn schrijven
staan
misschien heb ik een uur of meer
ook jij hebt het nodig
toch zwijg je uit het nest, het maakt je bang
ik nader het web, zo broos als
het woord zelf
een tak breekt de vergetelheid
van…
Zwijgzaam
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Jouw zelf gekozen woorden
Dringen zalvend tot mij door
Jij, die tot mij spreekt
Omringd door duister
Ik hoor je aan
Je vult mijn oor
Wanneer jij verhaalt
En ik je beluister
In deze veilige haven
Dit vertrouwde bed
Ben ik het
Die niet praat
Net zo min fluister
Zoveel vertrouwen
In elk gesproken woord
Maakt dat ik voor jou zwijg
en…
lenteluik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
682 alsof de aarde
zich deelt naar alle verten, lente nog luider klinkt
dan de oerknal
ogen vertellen: ik ben jouw geheel
in de ruimte van twee
gezichten
nemen wij het zwijgen
aan elkaars hand mee, nog verward door de kleur van de ochtend
de ongestoorde woorden tot aan onze voeten
totdat een van ons vraagt: was het gisteren of vandaag…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 Ik zocht je daar
in het bergdorp
boven het zilveren meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren
in alinea’s van zwijgen…
Avondwake
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 heden schuiven nachten voor de zon
verstijven gordijnen tot mummies
bleekt euvel licht tot vale hapering
verteren magen het dagelijks brood
verwateren straatstenen tot knarsen
onder haastige zolen van onbestemde spoed
volgzaam zwijgen vogels, zaaien ochtenden
in blijvende herinnering
en wordt het stil rond de oren…
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
Oceaan van liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 De nachten kon ik niet vergeten
toen we samen
in een oceaan van liefde vreeën
was ik de golven jij de kust
en samen waren wij de lust
om te zwijgen, te overleven
stille heimwee teruggegeven
jouw duistere kant
verlegen ogen
zoals we samen
kalm bewogen
en een geest die uit de fles vloog
toen je ontwaakte in mijn liefdestoog.…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…