2135 resultaten.
Kerst en bomen met of zonder lichtjes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
610 Welke bomen ze wel of niet
In eigen huizen of appartementen
Of studentenkamers zelf neerzetten
Geen idee maar dat ze van kunst
Schilderijen literatuur en poëzie houden
Hier een boom over opzetten dit geloof ik wel.…
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
stoffering
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
576 hand
strofen opgelegd
in een zonnig schrijven
strak geschreven
over lengtes van tijd
letters in openbaar van geur
van papier en inkt
op onbeschreven bladen
in tuimel van vermaak
gelezen onder een oogopslag
in stijl van vermogen
geeft het onderdak
mijn pennenkracht
het neemt je mee
in woord en beeld
in stoffering van poëzie…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
Walg & Gaap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 Wat zegt u, poëzie? Daar walg ik van
een mens die tegen bomen staat te praten
de vogel die aan haren hangt, hoe dan?
geef mij maar klare taal en geen spagaten.
Dat cryptisch werk is niet te pruimen, man
surrealistisch ongerijmd gedoe
met metaforen, wat een rataplan
ik vind het niks en gaap en word zo moe.…
bloeien in het wild
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 weet niets
van poëzie
maar laat mijn
bloemen bloeien
in het wild
lezers die het
kaf van koren
willen scheiden
bewandelen nooit
de holle weg
treden paden
die door anderen
zijn uitgezet
zien niet het
onkruid dat ik ploeg
na jarenlang
gezwoeg zal het
de lente geven
die tot heden in
gebreke is gebleven
dan breekt de bol…
het spel van armoe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
624 wachtend
achter de pc
het spel
is nog niet
uitgespeeld
een slimme zet
als opening
het tegenoffensief
de polemiek
wordt ingezet
verbeten
worden slagen
uitgedeeld
vol passie en
met vuur
het spel van armoe
weer gespeeld
de inzet van vandaag
neem een gedicht
niet goed wel slecht
ten strijde dus
vol heftigheid
voor echte poëzie…
Stemmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 En met die klanken
keert dan even
de poëzie weer
van het eerste lied
dat we leerden -
als muziek in de nacht,
ver weg,
langzaam
verdwijnend...…
trilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 barricaderen ze
het beest waaruit de mens ontsprong
uit het dromen van een krater op de maan
de dieren bergen ze in de slaap
er valt een trilling
een kleurige deining valt in de lucht
de vlakte vouwt open
de horizon schuift uit elkaar
met wiggen van ochtendlicht
een dauwdruppel valt op de neus
van de bloem, haar mond valt lillend open
De poëzie…
beter kijken
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
866 (met dank aan K.Schippers)
om klare poëzie te schrijven
moet je dicht bij jezelf blijven
goed om je heen kijken en de
verwondering het werk laten doen
zoals dikwijls bij de dichter K.Schippers
het beter kijken een eigen
leven is gaan leiden
rest ons nog de leemte van
tussen zeggen en schrijven
die haar stempel drukt
op het ultieme…
Haiku Voor Alfonsina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
410 Jij de dichter jij wachtte
Het einde niet af
Jij koos voor de zee
Daar liep je statig en trots
Over de bodem
Zeepaardjes schelpen
Lichtgevende zeewezens
Begeleidden jou
Vol van verlangen
Hebben zij uitgekeken
Naar jouw poëzie
Die jij zal schrijven
Voor hen op de zeebodem
Dood was niet je eind
Het was een begin
In de diepzee…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
753 voor de speelman van de taal )
in de schemerzone van mijn
geheugen als in een vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de poëzie…
RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Als je je blijvend wil verrijken
moet je groeiend blijven rijpen
zeg maar steeds opnieuw vereiken
en soms je oude boom verplanten
in jong, fris, vers ontkiemende grond
Dat hou je geest en lichaam gezond
en kan je tot grote hoogte stijgen
Want oude diep verwortelde bomen
groeien tot aan, zelfs in de hemel!…
Ode aan de kwal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
832 Op het strand
een slijmerig
blubberding.
In de zee
een mysterieuze
spookverschijning.…
Ik drink het leven in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Ik drink het leven in,
Ik drink, drink en drink
Tot mijn maag en darmen
Tot de rand toe zijn gevuld
En ik eindelijk de waarheid zie
Die tot dusver altijd was verhuld
Ik drink, drink en drink
Tot ik de helderste dimensie
Van de waarheid zie
De enige werkelijkheid
Ik drink, drink en drink…
Komen en gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 De meningen
die ons bombarderen.
De waarheid
die ons achterhaalt.
Het zogenaamde nieuws
dat mensen moeten maken.
Doet ons alles. Doet ons niets.
We gaan eraan voorbij.
Niets te hoeven doen.
Veel te kunnen.
Veel te mogen.
Niets te hoeven laten.
Het leven is een zinvol spel.
Toen we onbewust geboren werden.
Als toevallige bedoelingen…
Wadden
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.018 In dat hotel met poëzie op de
deuren ontmoette ik je weer
viel ik weer voor je en we
vrijden en schreiden tot
die vriend op de deur
klopte of alles oké was.
---------------------------------
uit: Memento (Liverse, 2019)…
Vervalsing
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.303 Zelfs poëzie staat hier niet langer los van.
Zo is dit vers een fake door H.J. Bosman.
-----------------------------------------------------------------
Steeds meer op veilingen verkochte kunst blijkt vals, maar wordt desondanks vaak gewoon doorverkocht. (Trouw, 30-10-03)…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
Zo weinig, zo veel
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
4.868 ik spreek niet
wanneer ik ’s nachts
gebonden ben aan woorden
en de sterren mij vertellen
wat ik het mooiste vind
ik denk dan aan lavendel
de eenvoud van het maanlicht
de glimlach om je heen
een witte roos en blauwe vlinders
ieder moment in poëzie gedeeld
jij opende mijn schaduw
gaf me kleine, witte vogels
en op deze vriendenvleugels…
de som van taal en teken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
598 zitten hier toch al te
dikwijls om woorden verlegen
-bovendien heb ik de illusie-
'het schrijven van 't ultieme gedicht
al langgeleden opgegeven'
dus probeer ik het alleen
nog maar bij benadering
wanneer ik daar weleens
in de buurt kom
dan juicht mijn hart
glimlacht mijn mond
en twinkelen mijn ogen
en ben ik zo brutaal
het poezie…
maanvaren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.027 ik was zestien
en vol geloof
in al het leed van poëzie
en ik dacht nog
als ik nu maar lang genoeg staar
naar de maan
dan zal er wel
een gedicht voorbijdrijven
of misschien een man, een kano
het gezicht dat ik gebouwd had uit
de rotsen van een rivier
ik keerde woorden om, strooide
letters in het wiegelend licht, ging naar zee
om…
zingt mijn naam
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
1.393 poëzie is pijn uit jouw buik
als een vrouw die zingt vanuit haar navel
met de stem van de zon
begripvol neuriet in het huilen van de wind
mijn naam galmt uit volle borst
het brak in mij, getroffen
door jouw luikende ogen
in een oud sprookje van liefde
waarvan we de ontknoping
nog niet helemaal kennen
wij hebben elkaar nog veel…
blauwgrijs geluid
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
947 bomen spelen
met de lichte geur
van regen
en niet vermoeden
dat de winter hun kleren
zal optillen en dan weer loslaten
stormscheurend in de navel
onbedekt
onder de grijze regenboog
van mijn handen en jouw buik
die ik wil strelen en warm houden
tot de wind stilvalt in onze laatste
woorden
ondenkbaar in een nacht
vol poëzie…
Simon Vinkenoog. 1928-2009.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.113 zijn stemgeluid is ongeëvenaard
naast zijn poëzie natuurlijk
zijn stem was voor het volk
z'n gedichten goud waard,
ik zou ook graag in een volks-
tuintje willen wonen met een
leuke vrouw naast me, en vro-
lijk als een directeur die het
circus opent, de mensen op laat
zitten van spanning, Simon,
de mensen aten uit je hand,…
De sierlijke vormen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 ik schoon woorden
polijst de zinnen
maar poëzie puur
zit van binnen
heb glas geblazen
fonkelend en transparant
de sierlijke vormen
verscherfden in mijn hand
wilde schilderen
als magisch realist
met perspectief en sfeer
sloeg ik de plank helemaal mis
ben het wad ingelopen
dook in het water vol leven
kwam als herboren weer boven
om…
Er was eens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 een muzemeisje
dat de poëzie aanbad
het ritmisch rijmen
voorjaarsvlinders
liet ze dansen
door een bloemenveld
met zorgvuldigheid
koos ze tedere zinnen
voor haar liefdesheld
floot met de vogels
in de ochtendzon
een sonnet
en elke, ja elke letter
uit haar hoofd
heeft ze vol passie neergezet
het muzemeisje
leeft nog voort…
tango / el paseo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
796 licht gepassioneerd klaagt de bandoneon
met klanken die de ziel schrijnen
gevoelens van verlangen
liefde en pijn vloeien samen
het trage ritme beroert het hart
de tweekwartsmaat daagt voeten uit
voor de ontmoeting van de dans, El Paseo
vioolmuziek wordt gedragen als poëzie
uitnodigend is daar het spel van de dans
om met de melodie in cadans…
Herfsttinten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
571 armste van de aarde
blozen het bleekste van de dag
De eeuwige dood van blad
de sluipende ondergang
van de in zwam verpakte stronk
plukken ze tenger uit het woud
Ze bouwen gespreide vlerken
als kathedralen tegen het palet
kerven en ketenen bos en mos
onwrikbaar als watermerken
Weg wieken ze in schemerlicht
nestelen zich in poëzie…
Ai! Vierengever slaat weer toe!
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.093 Je waant je op een onschuldige poëzie-site in een gemêleerd gezelschap van geweldloze dichters en dan blijk je je opeens in een mijnenveld te bevinden…)…