4932 resultaten.
Touwtje
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.476 Graven in de herinnering
aan degene die voorgoed
is heengegaan schept
een nieuwe werkelijkheid
een illusie gevoed
met eigen beelden
uit een aantoonbaar
onbetrouwbaar geheugen
alsof leven en dood
bestaan bevestigen
gedachte aan een kus
aan een lach gevangen
tussen twee ontvleesde handen…
Vader lacht
netgedicht
3.0 met 212 stemmen
37.495 Hij is ouder maar hij is dezelfde
man die altijd naar me kijkt
alsof hij schaamtevol zijn woorden zoekt
en
hoopt dat ik
hem begrijp als hij hulpeloos lacht en ik
dankbaar teruglach.
Dan is hij weer mijn vader die me leert
wat ik zal verliezen maar niet vergeten
zolang ik blijf lachen.…
MUPPETS
snelsonnet
3.9 met 45 stemmen
4.172 Een Muppet, da’s zo’n pop van lappengoed
waar je langs achteren je hand in steekt,
dan lijkt het net alsof hij ook echt spreekt
maar ‘t is de poppenspeler die dat doet.
Bush heeft er twee, daar speelt-ie soms wat mee:
een koddig duo, Tony en J.P.…
Tweespraak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.235 Herfst is jouw seizoen
het lichaam moet nog wennen
tenen en pinken krommen zich
ik wacht op de groene scheuten
of het sluiten van de bast
wil deze winter beter overleven
bevoorraad met trossen bananen
en zo krom zijn en jij zo zacht
met al die watten in jouw hoofd
het lijkt alsof je jonger wordt…
Vervreemd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.367 Donkerdood zijn haar ogen
en gemaakt
alsof
ze niets
zien en
alleen de leegte kleuren.
Want de leegte is haar droom die
haar cocon
beschermt
en tekent
als de nevel die ik zie en
niet bestaat
als ik hem niet wil zien
en haar wil wakker maken.…
Late rozen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
696 De zon die toch weer door de wolken breekt
alsof ze nooit door
't duister werd gehinderd
is beeld van wat mijn hart beleeft
en wat het voor jou óver heeft:
veel moeite maar ook licht,
een geur van late rozen,
een kinderlied dat nergens zwicht,
een glimlach mooi als gedicht
dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
Het Licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.933 De zon gaat onder
Als het tijd is voor hun licht
De duisternis valt hier in
Geen stralen, geen zicht
Maar denk niet
Dat in die duisternis
Waarin jij opgesloten zit
Geen licht meer is
Het licht dat jij altijd aan mij geeft
Zal ik je terugschenken
Wanneer het donker komt
Zal ik aan jou denken
En zal het zijn
Alsof de zon nooit weg is…
Hobbeltje
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.468 Hij liet z'n tanden zien,
alsof ie nog wat zeggen wilde, voor 't eerst
wat zeggen wilde, een laatste groet bijv.
Toen bloedde uit 'em het wonder
der dieren, en er kwam een verlangen
naar de smaak van pas gedolven aarde,
de nestgeur van een kuil.…
Het leven...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.802 het leven is je soms
meer tot last
voel je de wereld op
schouders rusten
hoop heeft je verlaten
alsof alles
wegspoelt in het zand
maar je probeert te overleven
al doet je trots nog zo'n pijn
til jezelf op uit de schaduw
in nieuwe kansen
om verder te gaan
het tij zal zich eens
weer keren…
de laagste maanstand
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
649 de nacht was mijn
vijand
wanneer hij 's nachts
bewoog door het verboden
gesloten raam
onder de maan
kon ik niet komen
toch niet voor eeuwig
en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen
zorgde hij wel voor de schaduwen
die, nooit verontschuldigend,
binnendrongen
alsof zonden nooit
gestalten kregen, zelfs niet
in zijn hoofd…
Ik taste toe
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
2.637 in een vlucht vol fantasieën
rees ik gewichtloos
boven mijn lichaam uit
ik zweefde alsof ik
in een extase leefde
kronkelend, naakt begaf ik
mij op een groene maagdelijke weide
tussen vonkelende sterren
baadde ik gewillig in
exotische hittegolven
gepassioneerd en vurig
taste ik toe…
Niets meer te willen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.607 Niemand die haar tranen ziet
alsof ze onder water huilt
stil onzichtbaar verdriet
wat nog steeds in haar schuilt
Ze wil worden verlost
van een leven vol met pijn
van de moeite die het kost
om zichzelf te zijn
Ze heeft niets meer te willen
dit leven is een ware straf
ze kijkt heel bang naar de pillen
die de dokter haar gaf...…
Prins Carnaval
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.553 Ja, ik leid de stoet
opgetogen massa
die deze dagen
doet alsof.
Maatpak verdwijnt in
veel te grote schoenen
valse lach achter
bonte verf
die hun roodomrande ogen
laat zien hoe ze werkelijk zijn.
Zuipend, kruipend
komen ze tot hun recht
omdat ze net
hun maskers hebben afgezet.…
weer wolf
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
2.820 het sneeuwt alsof de ijstijden
zouden kunnen herbeginnen
ik vastzit in de sneeuw
de wolven al hoor huilen
in de kou ontdek ik
mijn eigen poten, klauwen
huil oewoe hoehoehoe
naar de zilveren maan
het knorren in de maag
begint en het gemis
aan warmte, volle maag
wacht maar tot ik bij je ben…
verbinden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
906 met een
ogenschijnlijk
argeloos gebaar
wordt een beeltenis
mij geschonken
alsof ergens
in stilte en eenvoud
een verbintenis
mag worden
beklonken
ik ontvang
haar weesgegroet
in mijn hand
voel de eeuwige moeder
in tinnen kleed gehuld
als opnieuw
in mijn palm geland
zij is in God
die de pijn
in haar hart
omhult…
Waarom?
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
3.858 alleen, achter een gesloten
val van water
ons meisje lachend zichtbaar
door glinsterend tranenval
en
kijkt langs alsof
hier geen lichtbron bestaat
‘daglicht in zonnestralen,
beeld ons, laat haar zien!’
jouw gesloten bestaan, maar
toch zichtbaar
was het aardse te zwaar?…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
748 Er zweeft iets
afwachtends
in de rust der natuur deze ochtend
alsof de ziel
van dit gras
mijn heuvels en bomen
het heideveld in schaapjeswolken
nog even niet meespeelt
met het spel van licht en bestaan.…
Psalterfles
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
437 De goudglanspendel wiegde ik in ’t glas, alsof
ik woog: welk maakt kans, het
(‘k peinsde lang van zoete klank) nemen of
niet nemen? Nu heb ik het gemorst.…
het neerkomen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 mistig bleek het
reeds halverwege
op weg naar de top
vlagen wolken
verhulden het pad
voor achter opzij
alles leek eender
onontkoombaar
de val
gecamoufleerd
voor andere
ogen
behalve pijn
geeft neerkomen
het gemis
alsof boven
nooit geweest is
alleen beneden
bestaat…
Jardin des Plantes
gedicht
2.5 met 23 stemmen
11.448 De zwarte panter gaapt zijn kort bestek
van messen bloot, alsof natuurlijke dood
niet allang was bedacht.
Ik sta als Orpheus voor de nacht,
een schim, kantjil in een panterpupil.
---------------------------
uit: 'Thule', 1991.…
Als ik je zie
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
853 Alleen nog de adem
van warm verlangen
wanneer ik je dan zie
het bloed dat gonst
de huid die gloeit
een menigte magneten
noem het liefde of lust
oerkracht of begeerte
het valt niet te negeren
de heimwee die toeslaat
als je dan toch weer gaat
wie kan zijn zon missen
alsof het leven je verlaat…
Jouw liefde
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.344 Pure schoonheid
Ongekend, zo mooi
Alsof ik zweef
Over een helblauwe blauwe zee
Met de roodste zonsondergang
De zon die mijn huid prikkelt
En het water zachtjes mijn vingers streelt
Jij tilt mij
Over mijn angsten en twijfels heen
Jij tilt mij
Naar onze oase van geluk…
HET SAMENZIJN
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.022 Het samenzijn was zo intens
als ik er weer aan denk
kan ik alleen maar gissen
want veel gevoelens zal ik missen
het leek alsof de wereld schudde
de bliksem zich verdeelde
mijn huid tintelde
de hoogste sferen stoven op mij af
en in die opwinding
ontstond de tunnel der verleiding
met als eindpunt ontlading
in de warmte van omarming…
zoveel vrouw
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
651 alsof ik zingend naast je loop
je moeiteloos in mijn verbeelding
naar me toe kan halen
zo waan ik je bij mij
en laat je dan weer gaan
bij ieder woord dat ik verschrijf
bestem ik je in het verleden
maar kom je ook weer dichterbij
beelden en zin wisselen op rij
maar ik voel mij vrouw en vrij
in mijn gedachten…
Ik zie allen Jou
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.286 Want het lijkt
alsof Jij
mijn eeuwigdurende
piloot bent.…
Al gaf ik het een plekje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 achter in een hoekje van de kast
hangt jouw vest
en hangt jouw jas
op juist die stille momenten
dat ik het niet meer trek
laat ik me verwarmen
en omarmen
nog steeds dragen ze jouw geur
alsof je weer even
heel dicht
bij me bent
zoals het vroeger was…
Ze gaf er de brui aan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
614 Ze heeft de brui
eraan gegeven,
stopte domweg
met wat ze deed
’t was niet zo
dat ze zat te zweven,
maar de auto
waarin ze reed,
gleed de plomp
in zo pardoes
alsof het gewoon
zo wezen moest,
nu ligt het daar
met het dak boven water
zal nooit zeggen
tussen nu en later,
dat niet meegeven
ook een verhaal
op zich is.…
Schoenenmoed.
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
517 Dan moet ik maar net doen
alsof me de moed
niet
in de schoenen zinkt.…
Kerstdag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.530 Er was niets anders
dan de witte dag vandaag
in de wintertuin
zag ik onzichtbare dieren
nog voor het sneeuwen
in een droom verdwijnen
in een ander, onvervangbaar leven
deed ik
net alsof je nog leefde
nooit werkelijk dood
was gegaan
en niets anders dan dat
droomde ik, in mijn waan
van de witte dag vandaag.…
VOOR JOU DUS
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
880 Alsof er geen dood,
geen oordeel, geen ellende
meer te vrezen is.
Ik heb je gezien
en goed gevonden, en dat
zal aldoor blijven.
Ik heb in het wilde bos
de paden beetje geveegd.…