36035 resultaten.
CONCREET
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
512 07.00 uur: een vrachtwagen rammelt en remt
de werksoldaten starten de machines
hameren in putten, lachen in loopgraven
mager onkruid verlangt stilletjes
naar de platonische kus van een bui
of het eind van deze zomer
van god verlaten mensen rennen
als honden in de regen,
afgeplakte ramen, waar weduwen en gekken
in cirkels van gedachten leven…
Bewondering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
822 Hetgeen ik zag heeft mij erg bewogen,
wat kan het leven meedogenloos zijn.
Maar jouw krachtige hand bij het afscheid nemen,
heeft me toch ook weer meegegeven.
Dat de mens die het ondergaat,
tot de laatste snik zijn mannetje staat.…
Bokito
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 5 april 2023
"Jullie staan echt voor aap"
dacht Bokito
toen hij al die mensen
voor zijn hek zag staan.
dat is nu voorbij.
de mensaap Bokito
is voorgoed heengegaan…
Zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 een cel
twee cellen
drie
ik ben
ik groei
en kom naar buiten
besta
zuig
eet
word groot
word iemand
bloei
verwelk
verlies
verstar
verga
verwaai
verdwijn
ik was
de vervoeging
van het zijn…
erotische woordenschijt
hartenkreet
2.3 met 75 stemmen
4.260 Je huid, warm, snakkend in de
fraskelstroom,
m'n handen glijden zacht door
slingerwoom.
Knoepels draaiend, ik proef je
diep,
we storten samen in een
knarsend kleep.
Kruisend, knerpend, voel je natte klauw,
boezeltongen likken langs de
rauw.
Lustige klotters, likkend, wild,
in je diepte kreunt de wereld stil.
Wazig, sidderend, we vinden…
Op eigen benen staan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
548 Het verleden torsen,
is een veel te zware last.
Zorgen over de toekomst,
kan bijna niemand dragen.
Maar het moment van nu beleven?
Ja, dat zal wel lukken gaan.
In het werkelijk nu,
vindt een mens zijn kracht.
Hier zetelt ook de liefde.
Precies daar en nergens anders,
kan een mens op eigen benen staan.…
Overpeinzing
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
958 Prachtige bloesem aan bomen en struiken
waar genot als ik dit aanschouw
hyacinten die ontluiken
mezen vlijtig in hun nestenbouw.
Koning Winter heeft zijn charme
mits gehuld in een donzig kleed
blijf ik stil de Lente omarmen
tijdens donkere dagen die ik liever vergeet.…
Veni sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
553 Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.
Aan iedereen een Zalig Pinksterfeest morgen.…
Op de heuvels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Daar waar mijn gedachten
als bloesems werden,
waar mijn geest als een tuin werd
en geuren en bloemenkleuren
de waarheden lieten zien
van het duurzame, breekbare bestaan...…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar de bloesem en zie,
de schoonheid van de wereld.
Kijk naar het jonge malse gras en zie,
de frisheid van onze planeet.
Kijk naar het riet dat onbezorgd wuift in de wind en geloof,
in vrede op aarde.
Kijk naar de druiven en zie,
onder onze zorg kan ze tot wijn kan verworden.…
GOEDE VRIJDAG
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Het laken door de voorjaarmist geweven
Bedekt nog water, weilanden en veren
De bloemen, nu nog dicht, zullen floreren
Wanneer de zon het sein daartoe zal geven
Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even
Het wordt snel stil en roze bloesems eren
De maand april zoals talloze keren
Al werd bezongen en is neergeschreven
Het levensbidsnoer zegt…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.
Er dansen wolken
op de stormen
er zwaaien bomen
op de wind
en alles wuift stil
bij dit afscheid
van steeds opnieuw
een mensenkind.…
Oh, kleine vogel op die witte bloesemtak
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
490 Iets van roze bloesem gloort verderop.
Jij zingt er een goud gekeelde romantisch
klinkende vogelserenade bij.
Jij bent die nachtegaal van mei.
Speciaal voor mij uit de Chinese keizerlijke
tuinen uitgevlogen. Licht van postuur;
rood-bruin gevederd heb jij de bloesemtakken
in mijn denkbeeldige tuin uitgekozen.…
Weer rijst het
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Weer rijst hier uit de diepste grond
naar 't holle duister van mijn mond
en streeft naar nieuwe luister,
gelijk naar nieuwe bloesem streeft
de knop die teer in dauw-licht beeft,
en stralend uit de boezem leeft
der aarde, diep en duister.…
Veni, Sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.
Aan iedereen een Zalig Pinksterfeest morgen.…
Pinksteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.
Aan iedereen een Zalig Pinksterfeest…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 gebed kan het verdriet verzachten
al zit ik het liefst in een stil geween
nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve verzen neer
de doornen die mijn ziel doorprikken
zijn de witte bloesems…
Daar Is Ze Weer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
449 het zijn de vogels die zingen
de bloemen die volop gaan bloeien
de koeien en het jongvee
die dartelen in de wei
bomen die al bloesem bloeiend
ontwaken uit hun dromen
het ongeschoren gras toont
nog even z’n bloementapijt
het licht dat steeds meer
tijd weet te winnen
de vogel die z’n kroost
de toekomst in begeleidt
en de vele…
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Bloemen, het strand, het land achter de grotere zee
ze zoeken de bloesem, de zon, licht om bij op te leven,
vragen 'n soort zegen vanwege al 't goede in dit leven,
te midden van droom en schemerschijn, ja, 't mag zo zijn.…
De zin van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Ondanks alle leed dat er bestaat
Kan men zinvol in het leven staan
En in alle vertrouwen verdergaan
Wanneer men zich op God verlaat.
De zin van het leven geeft de Heer
Hij heeft ons een toekomst bereid
Een volmaakt leven in eeuwigheid
Zorg en leed bestaan dan niet meer.…
Spanner
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
277 Tussen licht en nacht
een vlinder wordt bijna blad
de stilte beweegt…
Nageboren worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 Vrij leven zonder spijt.
Leven zonder verdriet.
Waarom nu al niet?…
Ondeelbaar zonder troost
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.686 Het was de grote sprong, van bloesem;
de droom in niemandsland en eeuwigheid
die tekende voor afstand en spijt
en bracht de treurwilg in ons midden.
De drank van overmacht, voorbij
van vluchten, door felle blindheid bedot
lijken we thans van verre oorsprong
zonder troost, droefgeestig lot.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.092 Vol met blaadjes, bloesem en kleuren.
Je had een volle groene tooi.
Gaat dat straks opnieuw gebeuren?
Word je dan weer een huis voor de dieren?
Voor musjes, muisjes, eekhoorns en uilen?
Zul je het bos met je schoonheid versieren?
Mag ik dan bij je lachen en huilen?
Boompje, sorry... ik moet weer gaan.…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Het was een lentedag, de vogels floten,
de bloesem bloeide met een zoete geur.
Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten,
een prille lentezon gaf alles kleur.
Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten,
een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein.
Het kwispelde, als om mij te begroeten,
en had een vriend’lijk baasje aan de lijn.…
Een zachte fluistering
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.069 Hoe graag zou je nu even
de lente willen aanraken,
het groen dat fluistert
in het vijverwater
van dichtersdromen
over vlindervluchten,
weerspiegelt in je
zonnebloem
zo zachtjes terug, als
wederkerende bloesems,
koester je duizend beelden
in één gloed weerkaatst
je legt ze teder neer
in alle zomers, verlengt
de geur van tijm in mei…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht
de witte bloesems in de scheemring. Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.…
De laatste dagen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.018 heb je ook de witte rijst
over mijn pad gestrooid
wat bitter klinkt en
breekt je zachte stem
een beetje meer per dag
want de laatste jaren
hebben je traag vermaakt
en het mooie klatergoud
werd helemaal uitgeloogd
maar wat er overblijft
dat hoeft geen wrevel
want die groene velden
van het eerste ogenblik
dragen tere bloesems…
Kussekus lieve mus
netgedicht
3.8 met 52 stemmen
8.324 door de zware hoofden
van slapeloze geliefden van weleer
legde bij hen jouw vragen neer
de dwazen vroegen, kregen meer
mijn lippen op jouw grote mond
voelen de volheid van jouw kus zo
in het sterke tuiten van het rond
het spreken van: Oh, lalala, oh
wij zitten zwijgzaam naast elkaar
soms streel je door mijn haar
wij kijken naar de bloesems…
Gerookte meisjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.295 Haar roze huid, een bloesem zo teer,
zo teer als gerookte zalm.
Een afgebladderde vioolkist steunt tegen de muur.
De sigarettenpeuk vol kwijl
bungelt in de scheve mondhoek.
Bruingrauw vagebondenvel met pukkels
en longen zo teer,
zo vol teer, kuchen en kreunen
tot de verroeste hoest
uit kankergaten naar buiten slijmt.…