35278 resultaten.
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 de zee heeft de meisjes gered
van de hitte en het warme zand
van de blakende hemelkoepel
met de blinde zonneschijf.
de zee bruist om hun ranke leden
als een onbezonnen liefhebber van
jong vlees en de korte navelknopjes
ravot met de bruine slanke benen.
met blauwe prentjes beplakt
zijn ze de dochters van de zee.…
rotsvast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 vast in je schoenen staan
rotsvast op je blote voeten op het strand staan
en naar de zee kijken…
zien
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
702 naar de zee kijken
en zien wat je niet ziet…
misschien de zee nog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 tegen
dit
uitgehuild
uitgehold
uitgeloogd
verdriet
misschien de zee nog ...
maar dan
kleurloos
zonder golfslag
zonder zon…
zeeopgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
449 en toch nog nu
nu
na al die jaren zeewee
weer
het zilveren zieden van mijn zee!…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater
het verlangde podium verkreeg hij nooit
ook niet toen hij zijn zeiljacht dirigeerde
langs de lange kust, het klif en de platen
door haar sluwheid geraakte hij berooid
en vergat wie zijn vakmanschap eerde
de woeste zee…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Lucht en zee en strand
verdwijnen in grijstinten.
De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…
Geel en roze rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 het duinde
geel en roze rood
de kleur van
het seizoen
we liepen steeds
een stukje verder
weg van de
drukte in groen
naar de stilte
van zee onder
een aflandige
warme wind
op strand met
het harde zand
op de kentering
van eb en vloed
waar je de grootste
schelpen vindt
nog waren we
niet alleen de witjes
fladderden mee ook…
Afscheid bij de zee
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.981 Uiteindelijk eindigt
alles bij de zee
op een eiland eerder
dan daarbuiten
De trage veerpont
overbrugt het afscheid
en wij lopen golvend mee
brengen het koude leven
naar de wijde dodenzee
Wanneer de witte meeuw
duikt in het donk’re water
gaan wij weer aan land
van de zee
de eindeloze zee…
Eb en vloed
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.853 Staren over de zee naar eb en vloed,
die net als ons samenzijn hetzelfde doet,
ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans,
ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans,
als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest,
drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
Maar de zee blijft...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Eeuwige zee
en als golven
rijzen
en dalen
dagen
en nachten
die het gelaat van vlees boetseren
Gelaat dat verwelkt
en sterft
In het nachtelijk uur
op bed gelegen
in de herfst van het leven
Een leven dat zocht
maar nooit vond
want het zocht dat wat is -
de Ene Onveranderlijke Zee
Golven rijzen
en dalen
maar de zee blijft…
Het ruige leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 De wilde zee met haar woeste golven
ik zwem maar word er bijna onder bedolven
ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt
de zee, zij blijft wild
eenmaal rustig op het land
ver ver weg van het zoute strand
zie ik die stormachtige zee
en ik besef, bijna nam zij mij mee.…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 , waar wij een week te gast zijn
onder de wolken, kinderen van de zee
Voor ons is het leven met zijn vruchten, de regen die we drinken
en de zwaarte van alles die ons bijeenhoudt, samen-
gevat binnen de raamlijst van een vakantie aan zee…
Genieten van de zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
398 Je zorgen opzij zetten
bij de zee, het kan en
het mag.
Mooi is het als de zee in
beweging is en de
kleuren van de zon je
weer moed geven.
Geniet van deze
kansen, als deze binnen
je bereik liggen en
misschien kun je iemand
meenemen die er
zelden
komt.…
Zedig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 Over de zee
Moet je toch eens horen
Ik las over zeeoren.
Over het woord zeebenen,
Ben ik nauwelijks henen.
Het begint nu weer van voren.
Ik wil u alleen maar vragen
U voortaan zee-dig te gedragen.…
de zee neemt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
618 de zee
neemt je zachte
woorden mee
voor altijd
je woorden sterven
niet ze blijven
voor altijd
op zee
de golven dragen
jouw herinneringen
een trage reis
in oneindige beweging…
Water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
350 Het water in de rivier
Stroomt eindeloos in de zee,
De zee verdampt eindeloos
Zijn water naar de wolken,
De wolken geven eindeloos
Hun regen aan de rivier,
De rivier stroomt door en door.…
De rouwkamer
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.251 mijn doodstille vriend
ik hoor de zielen scheuren
het hart tot bloedens moe
mijn zinnen braken treuren
en woorden klappen toe
ik heb dan maar
de muren afgemaakt
de deuren afgesloten
de venstergaten afgedicht
nog alleen mijn droge stem
en mijn eigen echo die ik ken
't geroezemoes is uitgesloten
weggekropen in de barsten
van de wanden…
losgeslagen kind
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
779 Gegil, geen echo.
Geen hulp, geen hand.
Zomaar zittend in haar vaderland.
Haar vader en haar moeder,
zijn al jaren lang op zoek,
naar de persoon die ze was,
een klein meisje,
stampend in een plas.…
Afgewezen
hartenkreet
3.5 met 37 stemmen
2.824 De echo van jouw afwijzing
klinkt nog altijd
kil en onverminderd
door de spelonken in mijn hoofd
Grenzeloze naïviteit
maakte dat ik
in jouw woorden heb geloofd
Ik zag geen compassie
in jouw ogen
toen ik schreeuwde
zelfs niet toen ik zweeg
Je leek volkomen onbewogen
je uitdrukking
was koud en leeg
Ik begrijp niet hoe jij
al die…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 De geschiedenis is een boek van woorden
en herinneringen die blijven maar niet meer winnen
waar hij kijkt en weet
dat de bergen zijn bergen waren
en zijn naam een echo was die altijd terugkwam
tot hij moest stoppen
waar hij nu naar zijn
glorie kijkt en ziet
dat niemand meer wacht of juicht.…
Midwinter
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
5.178 Als "Jingle, bells" één ogenblik verstomt
Dan hoor ik vaag en in de verte
De echo van een eeuwenoud gezang
Al is dat ook al even lang gesmoord.
Dan zie ik in gedachten
Hoe in de donkerste der dagen
Op heuvels en in dorpen
Een vreugdevuur wordt aangestoken
Om daar het licht mee te begroeten.…
Niet of nooit geweest
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.074 Onzichtbaar krijg ik
steeds meer tranen
wanneer de echo
van jouw voetstappen
mijn pijn niet aanhoort.
Schuw dwaal ik
steeds meer in mezelf
wanneer een sprong
in het duister
mijn leven moe doorboort.
Schrijvend raken mijn woorden
steeds meer in de war
wanneer mijn geschrei
dit doelloos schrijven
op wit papier verstoort.…
het werd stil
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.492 Dit jaar geen zomer
het jaar zonder licht
slechts koude stilte in een vergezicht
Herinneringen uit neigingen van gedachte
kleurloze stormen razen over de vlakte
Geen echo om naar te luisteren
doodse stilte
geen wind die kan fluisteren
Afgesneden door liefde
uitgerukte tongen
gesloten oren
ogen die kijken in een waas
Ziend een fatamorgana…
BONO VOX
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.021 gelooft zich na al die jaren God
zijn stem ruw en zoet krast harten open
schreeuwt dromen aan flarden
harde noten het
bloed in de straten
dreunt na
desperatie
dislocatie
separatie
condemnatie
revelatie
in temptatie
isolatie
desolatie
aan zijn voeten stilzwijgend zijn gehoor
zijn stem de echo…
LENTELACH
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.691 .
----------------------------
uit: Echo's (1900)…
muren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.091 de echo van het lachen
kreunen en dansen.
maar ook het schreeuwen
en huilen.
dat geluid zal wel tussen
elke vier muren schuilen.
van de elementen beschermt
anders gaan de geluiden
ervandoor
stil
onopgemerkt.…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 mijn woorden zullen holler klinken
dan de echo van een put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van…