7535 resultaten.
Terreur
gedicht
3.0 met 13 stemmen
2.929 Opnieuw laten we de weg bepalen
door vreeskwezels en aartsverraders
Het zijn de zotte botte bijltjesdagen
waarvoor wij de straat opgaan
om ons uit te leven in hoe stadgenoten
onder onze neuzen doodgaan
Als wij er aar voor mogen betalen
Terreur door onze voorouders bedreven
die iets schoons iets smerigs maakten,
onderdanig zich an hol vertoon…
wijst naar de hemel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
730 je spreekt
met mijn ziel
en wijst
naar de hemel
je bloedt
uit mijn hart
in het rood
van de pijn
je verdriet
is nog warm
van mijn
tranen
draag maar
mijn naam
vandaag
zonder schaamte
weg met
je angsten
je hoort nu
bij mij…
Historisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Moon en Kim hebben samen een boom geplant
En lieten zo hun oude vete varen
Hun oorlogszucht kwam even tot bedaren
Komt er rust op ‘t Koreaanse schiereiland?
Kim Yo Jung bood, als zusje van, proactief
Op de Winterspelen al wat perspectief…
Van dag tot nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Mijn blik zaait hoop
in de voren van lucht.
De avond gaat liggen
op de matras van de dag.
Wat brengt de nacht?!…
Negen levens
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
725 Sterkte halen uit mijn eeuwigdurende hoop
Ooit zal het beter gaan
Verandering zal komen
Ondanks alles,
heb ik net zoals zij: negen levens.…
want morgen is van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
759 je speelt vandaag
droomt voorzichtig
over morgen
lacht en praat
staat mannen uit te dagen
weet waar je voor gaat
toch vlecht de zon
onzekerheden in de uren
versombert in een ander licht
je weet dat dit niet lang kan
duren stikt weer in herinnering
door een omgeving zonder zicht
wilt verdriet met handen
breken vergeten wat…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Met daadkracht en hoop
ga je de wind tegemoet
een zalig moment.
Zeer onverwachts komt
de intens duistere tijd
donkere wolken.
Een stevige storm
starend vanuit je glazen huis
naar onstuimig weer.
Trillende handen
tastend in de duisternis
suizen van de wind.…
XLIII -naar het oosten - 1930
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 wegen ongekleurd
troosteloze straten gaan
in namiddaglicht
de tijd wordt trager
het landschap onveranderlijk
lage grijze lucht
tsarenfamillie -
we slaan de zomer over
met het zachte leven
koolmeesjes buiten
de rode kater binnen
in een herfstballet -
vier kerstzangers
voor de japanse keizer
zingen amerika…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de donkere wolken,
van onze teleurstellingen,
wachten ons troost en hoop.
Onder de golven,
van ons alledaagse leven,
stroomt onze liefde.
Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…
herboren
netgedicht
5.0 met 96 stemmen
473 Met opgetrokken knieën en de kin op de borst,
ben ik ingekapseld in moeders nest.
Knus tussen de kussens
gewikkeld in de troostende lakens,
die dienen als baarmoeders armen.
Doof voor de buitenwereld,
vind ik de rust in dat soort isolement.
En dan denk ik:
dit alles is eigenlijk niets meer dan niets
en ik argwaan de dood,
dus scheur ik de…
Voorbij de horizon...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Wanneer ik in de richting,
van het Hoge Noorden vaar,
verdampen mijn illusies.
Mijn ambities worden er lachwekkend.
Angsten zie ik oplossen in moed.
De schoonheid van de horizon,
leert me hoe ik leven moet.
Voorbij de illusies van de winter,
wanneer tegenslag en pijn regeert,
en de zon niet langer schijnt.
Voorbij de illusies van de zomer…
de schemering ontbloten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
766 ik heb gewacht
op dit moment
de toekomstlacht
er is zoveel
verkracht door woorden
die te sterk raakten
die zwakke punten
zichtbaar maakten
in samenkomen van gevoel
met jou ontdekte ik
dat zinnen spreken
in het woord vergeten
dat licht er atijd is
in zon die schijnt te weten
hoe misverstaan begon
ik zie je nu al vaag
de schemering…
lijken zwarter op wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
883 maar enkel mijn woorden
ze lijken nog zwarter op wit
kan kleuren niet vinden
door chaos die heerst
want onrust sfeert
weer in alle gebeuren
je zult me verstaan
als woorden ontdaan zijn
van letters die storen en
zinnen in warmte worden geboren
dan zal ik je raken
met muziek zwart op wit
in stilte van strofen kleurt dan
de hoop…
Droomreis
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
795 mij aanraakt in 't ander land
jongeren willen hiervan dromen
en ouderen gezichten zien
van wat is, aan gene zijde
laat toe, dat het bureau
vanwege het gevonden woord
nog even blijft beschenen
totdat ik zelf het licht uit doe,
't is beter als de jonge woorden rusten
voordat zij op eigen wieken gaan
langs onbekende wegen vol van hoop…
lopen op het pad van vagevuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 kom ga mee
dagen zijn zo saai
ze lijken leuk en mooi
maar hangen aan elkaar
van moeten en cliche’s
kom ga mee
want dadelijk gaat zon de maan
te lijf en veegt de sterren weg
verdrinkt de oceaan de zee
worden bossen platgelegd
kom ga mee
we stormen en weerlichten
donderen en buien zwichten
voor geweld van onderuit
onderhuidse…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 ik verlang naar
lieve lentekleuren
als d’ aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 bewaar ons Heer
voor de zwarte stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane…
Noach
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 Die duif, vroeger teken van hoop,
is nu een deel van onze Drievuldigheid:
Macht, Prestatie en Bezit.
Ach, weergalmt noachs zelfbeklag.…
Misschien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Misschien
een hoop verloren
van wat verkregen is.
Misschien
iets nieuws geboren
in bange duisternis.
Misschien
samen verder
al doen we dat alleen.
Misschien
een goede herder
al is het er maar één.…
in bijna bewogen gordijnen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
960 ik voel magie
in bijna bewogen gordijnen
weet je daar thuis
in mogelijk verschijnen
je bent mysterie
kijk naar je raam
zie niets bewegen
lees wel je naam
je licht in het donker
een schaduw te veel
is even een domper
dacht je alleen
je rust in het ochtend-
ontwakende huis
groeit zacht met de zon
in een vogel die fluit
ik ken…
[ Mijn jeugd is voorbij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Mijn jeugd is voorbij,
maar oud ben ik nog lang niet –
o, hoopvolle spijt.…
bestierend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 hoe de wanhoop ook wordt
aangehinkt, bestierd met radeloze
verschijn-woorden die uit het niets
op de filmrol wordt versneld al ware
het een opname uit de jaren dertig
het hakken in het ijs dat nog bevroren
dient te worden, het zoeken naar de bijl
die nog bij de smidse in het vuur wacht
op het modelleren, het kruid tegen alle
gewassen die…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 een
hemelvuur ontsproten
uit een
heldere rivier
jouw lied
veranderd de wereld
en verslaat
de onderdrukkers
jouw stem
doet de doden
schrikken in het
ochtendgloren
om het onschuldig
veroordeelde bloed
jouw liefde
heft het glas
omarmt zijn wederhelft
zingt een
kristalhelder lied
en strooit het
brood van de hoop…
Wisselen de lijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
431 plotseling draait de wind
zo grillig als het herfstgetij wisselen de lijnen
voor alles is een tijd;
een tijd om verantwoording af leggen
een tijd om lief te hebben; een tijd om te troosten
en een tijd om getroost te worden
in Gods werken levend
waar alles met liefde en hoop begint
vinkt bloeit
danst en musiceert het
boven de nijdige…
Beschouwing
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
562 Een nieuw jaar is heel
dichtbij, laten we hopen
dat het weer een beetje
normaal mag worden, dat
we het sociale leven weer
op mogen pakken.
Het is heel belangrijk voor
ons allemaal, moed en
kracht hebben we nodig.
Beste mensen: hou vol!
Foto: Dick Voogd…
Houding
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
638 het silhouet van een boom
lijkt ijzig stil
alsof hij staat te wachten
op een lichtstreep uit het wolkendek
een klein glimpje lentewarmte
op zijn kale kroon
aan mijn werktafel
staar ik kouwelijk in de verte
diep in gedachten
zit ook ik te wachten
op het vroege jaargetij
van thuiskomende zwaluwen…
STRIJD EN OVERGAVE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 De ziekte Corona waart
over heel de aardbol
koestert trotse gedachten
ik maak slachtoffers
naar eigen keus en goeddunken
weet de plaatsen te vinden
waar de mensen zijn
die zich het beste
laten treffen en vellen
ben wellicht de grote vervanger
van de derde wereldoorlog
die thans hoorde te woeden
duistere denkbeelden
laten we onze Hemelvader…
in ongenezelijke rouw
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
2.442 ik zie het mes
de gaten in mijn lijf
het isotopentijdverdrijf
dat cellen lam slaat
door ze te bestralen
de gezonde zullen
het wel halen de rest
gaat dood verkleurt van
rood naar grijs en grauw
in ongenezelijke rouw
ik ben geen wandelende bom
die barst na de halveringstijd
de geiger blijft in veilig tikken
het leven geeft me nog…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Steeds weer die hoop... maar
wie kan er komen, wie denkt er aan jou?
Elk heeft zijn doel...
jij past niet in hun gevoel.
De dag sleept zich voort,
je moet iets gaan doen.
Wat heeft het voor zin...
dus dut maar weer in.
Een stille berusting,
neemt plaats in je geest.
Het is wel genoeg.
Jouw leven is geweest.…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 In dat licht kunnen zij wonen
waar ook wij eens mogen gaan;
laat ons maar vertrouwvol hopen
op dit vreugdevol bestaan.…