1853 resultaten.
het hek
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
541 liggende staven
palen rechtop
ijzer en hout
gevangen vrijheid
geprikkelde grens
rechthoekig denken
erover erdoor
verdeelde mens
bladerend donker
naderend licht
doodlopend pad
geen vergezicht
maar………………………
flitsende beelden
krachtig moment
intense ideeën
gedreven gedachten
gaan……………………..…
Gevangen eekhoorns
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
581 Ik zag een groot houten beeld van een juffrouw,
die mij op vrome, Indiase wijze groette. Menista
Adalah, meen ik. Ook zag ik een beeldig schilderij.
Maar helemaal aan de achterkant van die winkel zag
ik twee grote kooien met drie eekhoorns erin, die
van gekte alsmaar razendsnel heen en weer vlogen.…
ataraxia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 paden bloot
stemt meerdere zonnen mild
ter plekke denderen dreunbuffels
omheint een hek
einde verharding
altijd honderd meter, zelden zacht
enige wrijving dringt zich op
zoals een wandelaar bukt
voor een stormsonate
modderstromen, zonsondergang
ergens gloort schijnlicht
uit vuurkorf en brandgang
een sloot doorgrondt roerloos
hout…
Bierwagen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
491 De stoere paarden
met dikke sokken en knoestige knieën
gaan over paden, waar geen auto kan komen,
terwijl het kostelijke bier in de houten
tonnen heen en weer klotst. Op de bok zit
een grijsaard met verstand van zaken
te kwijlen bij het idee van zijn vracht.…
Zaag
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
943 Dat ik de ban doorbrak
door het houten beeld
dat niet in de container paste,
door te zagen met de Sandvik-
zaag van mijn lieve opa
held, christen, bakker.
Dat ik dat deed om jou, heks
Om jou, wie wás je eigenlijk?
anders dan het middelpunt
in zeker zes namen van mannen
die iets mét jou, die iets ván jou?
Ik wil het niet weten.…
Levensmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Loop door paden tussen schimmig nevelspel
Benieuwd wat ik zal zien aan het eind
Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel
En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt
Vol jeugd, voorjaar en zomerzon
Maar in elke boom groeit nu herinnering
En alles herleeft als toen ’t jaar begon
Kleurt duizendvoudig deze schemering
Doch voor en achter…
Peperstraat
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
554 Ik had er een klein houten balkon, waar ik
niet op durfde zitten, laat staan staan.
Schuinonder zat een wijnhandel en verder op
zat een pottenbakkerij en een schimmig bordeel,
waar ik de burgemeester eens heb betrapt.…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 uitersten
de eenvoud en de diepere lagen
sommige mensen zijn snel thuis
wanneer ze de stilte van de zee bezoeken
ik zou niet in de schoenendoos
van die zeldzame dichters willen kijken
want ik voel de serene eenzaamheid
als ik in stilte aan de dood denk
hoe mijn vader is heengegaan
zonder ooit op de golven te varen
met zijn zeilscheepjes van hout…
Tussen de regels door: aandacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 Alles begint ermee, taal
(mama's gezicht en lieve woorden)
draaien, kruipen, lopen
(mama's hand en aanmoediging)
eten, spelen, willen
(mama's voorbeeld en commentaar)
zand, water, wind, hout en vuur
(hemel en aarde)
dieren, auto's, bouwkranen
(de wereld)
school, luisteren, oefenen
(leraren en lezen)
oefenen en oefenen
(vakmanschap)
tot…
Bloemenwals aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Decemberwind blies onze wangen rood
We vierden dit jaar kerstfeest in Ter Heijde
Met luchtruim-engelkens aan onze zijde
De golven bruisten, gaven vreugde bloot
De honden voelden alles feilloos aan
De stemming en de blijdschap van hun bazen
Bij het hotel konden je houten klazen
Ter ere van Tsjaikovsky niet ontgaan
En in de kribbe spartelde…
menselijke trekjes
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
434 een geweldig paar
het kopje en schoteltje
vijftig jaar samen
de kamerplanten
ze verlangen naar buiten
voor altijd binnen
olifant van steen
uit een klomp klei geboren
met grote oren
vrouw uit Afrika
denkt vaak aan haar droeve reis
uit hout gesneden
meisje met duiven
droomt al jaren voor zich uit
in de vensterbank
gordijnen hangen…
Odebode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
406 Wie is van hout, zingt flierefluit tapuit
IJs op de ramen, komt allen tezamen
't Is weer advent, ja nu sijt wellecome
Tiereliert een merel als
flapuit
Chromatisch fladderende laddertonen
Niets verbloemend der nature bloeme
Zingen atonale lijsterbessen
Verstilde polyritmische
patronen
Een krolse kat die rijmt
in hoge bomen
En struikelt…
Marilyn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
563 Hebt u misschien wat droog, beschadigd haar
Te lang en futloos of overbelast
Een houten hoofd in een vitrinekast
Te vaak gespleten punten hier
en daar
Te lang onder de zon zonder
een pet
Daar raakt uw haar van slag door op den duur
En u verstoken van een wellnesskuur
Verlopen als een haveloos
sujet
Neem dan voor buren vrienden en vriendin…
Ongezien gelanceerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Je ogen glijden langs de voorwerpen:
een beker, een sleutel, een vlek op het hout —
ze lijken te fluisteren,
maar in een taal die je niet kent.
Je stelt vragen zonder ze te horen.
Welk ding is het waard om op papier te verdwijnen?
Welk verhaal wil verteld worden
door niets anders dan het stilste ding in de kamer?…
Simone's Sontag; LGW IV
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
325 laatste vraagteken
wacht de vermorzelaar
met warrige haren
in alledaagse kleren
pakken zijn verhalen uit
woord voor woord
als geschenken aan
wie het horen wil
voor een alles behalve
dempende geluidswand
van saamhorigheid
aan de hand van de godinnen
der esthetiek en intoxicatie
transformeerde de gracieuze zaal -die
ook ‘De Ouwe Houte…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
200 Een geurig mengsel
van ademstromen verkwikt
landgoed "'t Hout" genaamd.…
Het einde
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.867 Nu weet ik: nergens vind ik vree,
Op aarde niet, en niet op zee,
Pas aan die laatste smalle ree
Van hout in zand.
-------------------------------------------------
uit: Een eerlijk zeemansgraf I (1936)…
mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.141 hoe je in de tuin stond met armen
als driehoeken in je zij 'wat in de weg hangt knip ik weg'
het speet mij voor de hibiscus
en hoorde de kraai,
'verdomde kraaien, geen brood meer geven Erik'
moeder had vijf jaar lang een kwaad gezicht
het hout en touw was net genoeg om de
ergste kou te verjagen
stukken scheepstouw van de kade,
ze…
arenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
987 haartjes zo blond
Doch er waren ook boze blikken
en jaloezie deed ook hier zijn werk
Een vloek werd gesproken
er verscheen een arend aan het zwerk
Met klauwen als messen
en zijn zoekende blik
zocht hij de mooiste baby
en dat, mijn vriend, was ik
Althans dat dacht mijn ma’ma
maar de arend vloog mij voorbij
en greep de baby van Van Houten…
Huizen in de binnenstad
gedicht
3.8 met 37 stemmen
21.917 Ondanks de reuma in hun hout
worden ze heel erg langzaam oud
en halen 't jaar 3000 wel
als 't goed blijft gaan met Stadsherstel.…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Het najaar was gekomen,
De wind was guur,’t was koud
’t Blad viel van de bomen
‘t Was overal dood hout.
Maar bij die trieste beelden
Van najaarsnattigheid
Werd ik toch ook weer even
Door iets heel schoons verblijd.…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 ik lig hier al een behoorlijke tijd
om mij heen het hout
hard drukt het tegen mijn rug
en ik duw terug
tegen de duisternis
voor het licht
ik weet nog hoe het verdween
met een stroef geluid
de laatste lichtstraal
overspoeld met duisternis
tot er niets meer scheen
en ik duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet…
Feestpiraat
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.367 aan land
Stak hij graag van wal
Dan had hij zich weer vastgezet
In een spraakwaterval
Eenmaal na het hijsen
Met niets in de hand of haak
Stelde hij verkeerde eisen
Of alles aan de kaak
En weg was zijn gezag
Hij vergat zijn mooiste dromen
Stelde zijn reisbrief uit
Totdat hij op de vloer lag
Verdwaasd in zijn kajuit
Ondanks zijn houten…
Brandstapelgekte
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
909 De stapel hout, waarop ze stond, moest branden.
Een lucifer bleek echter niet voorhanden
en daarom vroeg de beul 'r om een vuurtje.
Ze zei: 'Helaas, ik ben gestopt met roken.
Wat naar, dat jij je werk nu niet kunt doen.'
Ter compensatie gaf ze hem een zoen.
De beul, die bloosde, bleef van vuur verstoken.…
de fundamentalist
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.559 hij klieft het hout en schikt het op het vuur
waarvoor zijn zoon de dure tijd verspilt
de varkens krijsen in het kot om kriel
en op de deel rammelen de koeien
de gaskous suist gestaag haar helle wit
en weer gaat schallend door zijn hoofd:
gij zult uw enige zoals gij hebt
beloofd ten offer brengen aan uw heer
hij strekt zijn hand uit neemt…
Stille liefde
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.376 Of die keer in het park
op de houten bank bij de vijver.
Ik wachtte ongezien op enige afstand
tot je uitgezeten was, en
haastte me toen om de warmte van je billen
nog te speuren.
Misschien loop jij onderwijl
wel achter mij aan,
eveneens op zoek naar een heimelijke
aanraking.…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Na enig dralen steek ik eensklaps
vastbesloten de lont aan, het hout
bemiddelt achter mijn rug, doet
de vloot ontbranden. De horizon
toont grillige stapelwolken die
heel even de vorm aannemen
van hypermoderne boten, fraai
gestroomlijnd.…
Spreuken van de donder
gedicht
3.7 met 15 stemmen
8.817 Klopper kleurt zich met 't hout van de deur.
Wie de stad met list bouwt, de burcht met onrecht,
die zal vallen. Wie raaskalt zal verdwalen,
hartenscheurders worden zure regen.
Wie vervoering dooft, van tombe naar tombe
tolt hij. Die 't water teert, zoet DDT
kust vroeger dan hij de engelenveer.…
Wil je van me houden?
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.081 Tekens in het zand
Ergens op een duintop
Staat jouw naam
De wind veegt hem weg
Kerf jouw naam in het hout
Ets jouw naam in zilver
Zodat je maar blijven zou
Streel elke letter intens zacht
Wil je van me houden?
Wil je me beminnen?
Wil je naar me verlangen?…
Zou zo een lucht vol dreiging zijn
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
773 door zeegroen gedragen inkt
waarin het zijn
ontveld
ontstemd
los van lijf
geraakt is
wat kan haar hand nog weren
als alle spieren bloot
zijn in de naaktste aarzeling
met zeven laden in haar been
sleept zij het onbewuste voort
als hout dat houdt
zolang het vragen duurt
de achtste in haar borst
tepels als ogen
zo is zij haar eigen…