46637 resultaten.
De tijd vliegt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 De tijd vliegt.
Maar wat niet liegt
dat is de tijd.
Een oud jaar raakt
zijn verleden kwijt,
dat hem ontnomen zal
worden door het
nieuwe bewind. Het omzien
naar geleefde tijd wordt
door de toekomst even verblind.
De tijd vliegt.
Maar wat niet liegt
dat is de tijd.…
de juiste hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 door het open raam
waait de wind en
wikkelt mij woordeloos
in een moment van vrijheid
waarin ik me vrijwillig gevangen geef,
losgeschud van de tijd
in een moment
dat nooit ophoudt te bestaan,
waai ik mee,
ben ik altijd hier
deze wind waait altijd, altijd
uit de juiste hoek…
Ogenblik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Elke ogenblik
raast de tijd buiten zinnen
telt elk ogenblik…
Wat is er nou oneindig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Wanneer de dagen dan voorbij zijn
En de nachten,
Alleen de tijd
Wanneer de maanden weer verloren gaan
En de jaren nog te lang zijn
Vraag ik me af
Waar blijft dat teken
Want ik wil nooit meer die tijd
Geen dagen, geen eeuwen
Geen maanden, geen jaren
Geen weken, maar
Een teken
Van oneindigheid…
Tijd als voorhang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 (Fluweel)
Wij openden 't gordijn
't Voorhang van tijd in 't verschiet
Gerealiseerde
toekomst al van toen
Uit een tijd van minder
minder, minder, steeds minder
daar wij simpelweg zijn vergeten
dat meer vaak verrijkt
Hoewel kikkerland immer uitdijt
wappert voorhang als niet te stuiten
Onbekommerd door zelfschaduw
zonder dat zij iets…
Altijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 De tijd
heeft alle tijd
Altijd
De tijd vliegt
Ook als je het niet ziet
En zo is het,
vanaf het begin
Geloof me,
we zitten er midden in…
DE WAGEN DES TIJDS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.226 Nooit zal ons de wagen
der tijden ontdragen
't sieraad en de rijkdom der edele ziel;
de deugd zal geduren,
schoon rotsen en muren
en torens en al wat maar vallen kan - viel.…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets…
Een vriend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Ik sta op en moet gaan,
Kijk op de klok en zeg,
Ja de tijd is weer snel voorbij gegaan.…
halfleeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
554 terwijl gemiste zielen
tranen doen ontspringen
zoemt een mug
koert een duif
is de zomer waarin
je kunt vergeten
nog tranenver weg
je drinkt de zon
je eet de tijd
maar het glas
blijft halfleeg
het bord slechts
vol met kruimels…
Sluimerstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
461 Soms in die tijd
tussen ontwaken
en weer opstaan
niet te moeten
niet te willen
nog wat tijd
dagdromen die komen
alle kanten opgaan
alles lijkt nog mogelijk
ja, zelfs het niets…
voor jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
611 zou het kunnen
in de tijd blijven wonen
de dagen
gewoon
hun gang laten gaan
en alleen maar
zijn
de geur van lavendel
van rozen
van meidoornhagen
doornen?
de zang van nachtegalen
het krassen van kraaien
krassen?…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 verloren creaties stapelen
kasseien zich achterwaarts op, er is geen
wand die mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp zonder enig doel
het volgen vergt moed als de tijd…
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De tijd is gekomen
om te gaan
voorbij uw leven
het is gedaan
In de malle molen van ons bestaan
draaide u uw rondjes mee
samen met uw dierbaren
maakte het leven u te vree
Veel was er te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 't Was orgastisch en multi
langs schilderswijk, markt,
mooi weer en lijn elf
waarin wij en jongens met planken
over de hoogte van golven praatten,
het einde van trambaan, bij naald
waar jij wachtte met fiets
achter een hekje, een hand. Hand?
Daar huis te koop, het uitzicht,
over handschoenen ging het,
machines, over een houten auto met kachel…
het afschermen van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 vanavond draait het zwaard
in de sterkte van de pees, hangwouden
stangen lange takken aan de waarde
van hun vrees, wie ontmoet ontluistert
zich van zang dat geboeid de duisternis ontvlucht
haastige treden ontvouwen de breedte
waarlangs voeten strijken, iets gespt zich
aan de werkelijkheid die in nuances als
idolen zijn neergelegd -wellicht…
Niet genoeg tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Niet genoeg tijd om al die dingen
te doen, die je nog graag in je leven
in vervulling zou willen zien gaan.
Van al die essentiële levenspijlers,
die als aanlegpunten in een immer
voortzeilend schip aan je voorbij
zijn gegaan.
Niet genoeg tijd, omdat je je al reeds
te oud voel.…
voor mijn voeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 hoe maak ik
van loden letters
lichte klanken
hoe weef ik lood
en licht kleurig samen
tot een klankenspel
omkleed ik
ze met tere
dromen
moet ik muren
slechten of wacht ik
hun geboorte af
licht en lood
laat ik rijpen in
de boomgaard van
doorzichtig glas
tot ik kan vergaren
wat voor het oprapen lag…
Deze dagen 7
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
440 Met de lente
wil je liefhebben,
warmte voelen op je lijf
en je ziel,
alles zo graag weer opnieuw
de geuren
hemelse kleuren
intensiveren
jezelf uiten
tegen iemand iets zeggen
of praten
En toch....
toch kun je 't
ook laten
En gewoon stilletjes
gelukkig zijn
in jezelf…
Pennenstreek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De dode lijn nadert
Damocles zwaait,
wijst naar de tijd
met zijn puntige zwaard.
Ik zet harteloos vlug
- slechts één haal -
een streep door jou,
onder ons verhaal.…
Ironie van tijd?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
491 En dat waterwiel dat wordt aangedreven door
de ironie van tijd, die verschoning die zal slechts
een klein begin zijn wat ons werkelijk bevrijd?…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 en weer staat de regen aan de drup, te liggen
op het strakke nat dat reeds het lichaam
heeft verlaten, het goud in de morgen ligt
nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen
de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de…
Lockdown 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Weken met tijd
lagen achter ons,
een zee van tijd,
waarin soms verveling
als een vloedgolf
ons belaagde.
Nu, geen uren, geen dagen,
geen tijd meer.
De zee heeft zich teruggetrokken.
Ruimt groeit almaar,
moeilijk definieerbaar,
een prettige doezeling.
Morgen komt de tijd weer opzetten,
agressiever dan ooit.…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 het blijkt gestoeld in de
zetel die het leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof…
Door de tijd voortgedreven.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 In betekenis aanwezig te zijn;
door de tijd voortgedreven.…
Zo'n speeldoos uit een andere tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Zo'n speeldoos uit een andere
tijd. Zo'n muzikaal object
bij een rustig salon verpozen.
Als je de behoefte voelt om alleen
te zijn op een moment voor jou
alleen uitgekozen.…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
Silverbeck
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 let op Silverbeck
de pronte uit Kluisbeke
die wars van lust en gebrek
de aarde proeft en nietsontziend
opbouw,koppeling en onderdanigheid verwoest
Kende je Silverbeck die eens
het boek las over dingen
die voor de dood uit maar blijven groeien
en zij daar een van was
de woekering, het ongeremde dat plots verstomde
En nu, voorbij
geen…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 De laatste tijd doe ik niets liever,
dan gedichten schrijven.
Zo lucht ik mijn hart en mijn gemoed.
Vandaag mijmer ik over hen die na mij komen.
Voor hen is het dat ik dichten moet.…
Nu denken over nu
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Uit de tijd vallen is onmogelijk..
Alles beweegt.
Niets vergaat.
Nu bestaat.…