3310 resultaten.
Lipatti speelt Scarlatti
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
3.622 Lipatti speelt Scarlatti
mijn vader draagt zijn huwelijkspak
het ruikt naar opa’s pijptabak
en mama’s soep met vermicelli
‘k trek naalden uit een blauwspartak
Lipatti speelt Scarlatti
op een grote zwarte schijf
in een decennium met een vijf
Nu schalt ene Bocelli
door ’t kerstig warenhuisbedrijf
en smekend zingt het in mijn lijf
Lipatti…
weer thuis
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.892 weer thuis
na weken onderweg
ergens
tussen nooit
en ooit
weer thuis
voor wat
het waard is
een reis
voorgoed
gekoesterd
als herinnering
weer thuis
nog gloeit
de warmte
in mijn ziel
gelijk
de hartstocht
in mijn lijf
weer thuis
genietend van
doorleefde dagen
en toch
nog steeds
zo rusteloos
als toen
weer thuis
laat…
Zomaar een dag
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
841 Vandaag fonkelt zijn gebit
alsof hij naar de tandarts moet
zijn mooiste kleren behangen zijn lijf
en terwijl hij zijn vrouw gedagkust
de kinderen in hun koontjes knijpt
zegt hij dat hij van hen houdt
de jongste vraagt of hij een kado krijgt
de oudste hoe laat hij thuiskomt
zijn vrouw of er soms iets is
maar er ís niets en hij kómt gauw…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
voeten kleien in het vasteland
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
687 je droogt niet op
in zout als je mij
met golven streelt
klooft mijn plooien
niet maar deelt
je rolt en overkuift
spat schuim tegen
mijn lijf als ik
je wil trotseren en loopt
terug in wederom proberen
maar ik duik in je
onder en verwonder
me over je soepele
tegenstand mijn voeten
kleien in het vasteland
we drogen op…
Zoenvaste streken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
664 in schuine banen
schijnt de middagzon
door de jaloezieën
jouw luie lijf
ligt loom gestrekt
op mijn versleten canapé
-perfect gearceerd-
met houtskool
veeg ik plagerig
wat grijze strepen
in je ravenzwarte haar
waar het zonlicht je raakt
verzacht ik je met sepia
in warme voorjaarstinten
zo meng ik zomer en jou
met langzame halen…
Schimmenschemer
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
628 mijn naam is zwaar van zonde
zie, hoe donker zwart
door het ontbinden heen
schimmen passeren
voorbij mijn haard
zie
zie dan het gestamp van de nacht
mijn waanzin ligt bebloed
in de herinnering van het zelfmoordzaad
zie
en geef mijn borst
een onvergeeflijke naam
in het zwarte hart van
wat ik draag
zie
zie dan toch
in mijn lijf…
joegen laaiend hete dromen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
741 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot…
mijn silhouet
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.301 voor mij ontwaar ik
op stoepstenen,
vierkant van formaat,
een silhouet met rondingen
door de zon geprojecteerd
langs mijn gedrongen lijf
er valt niets op af te dingen,
zo zie ik er uit,
kennelijk wat stijf,
dik en toch platvoers
ik ga lopend vooruit
het moet gezegd
het oogt wat boers
mijn schaduw
heb ik nimmer begeerd
slechts…
Bestaansrecht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.963 Gevangen in mijn eigen lijf
Iedere dag opnieuw star, stram en stijf
Gevangen in mijn eigen lichaam
Steeds weer een strijd om het bestaan
Een gevecht om het bestaansrecht
Ben niet meer mijzelf, ben ik nog echt
Heeft mijn zijn nog zin dit bestaan
heb ik nog recht op mijn naam
Mijn naam stond voor zelfstandigheid
Voor kracht, vreugd en…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
draaideur
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
945 met waterpistool de albert heyn
binnenlopen, mensen daar
bang maken maar wel op een
bescheiden manier, je moet de
mensen rustig benaderen en
niet de stuipen op het lijf jagen,
beetje rondstappen met je flap-
schoenen en je rode neus op,
tot slot de groente water geven,
de wonderen van het kapitalisme
aanschouwen, jezelf de winkel…
vrijdagavond
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.016 meer en meer
verberg ik het overleven
in onduidelijke woorden
het zou
mijn stilte kunnen
verklaren en de zoveel anderen
in mijn hoofd geboren
ik scheld mezelf schuldig en teken
al de lichamen op mijn lijf, onherroepelijk van de liefde
gescheiden
uit onmacht, angstvallig
omdat tijd niet weg te slaan is
uit allerlaatste verzen en…
Hangt donkerkleurig aan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
606 een glas
de stroperige wijn
hangt donkerkleurig aan
wat rijpe boerenbrie
een stokbrood
knapperig op de plank
de openhaard warmt bij
in lange speelse
vlammen glimlach jij
blonde losse haren
een rood en vurig lijf
het blauw van onervarenheid
je wiegt daar
zacht mijn dromen
ook dit jaar weer gegroeid
laat de wisseling
maar komen…
l'annunciata
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.148 Het is niet de Aartsengel Michael
Die ongeweten
In je lijf is neergedaald met zeven smarten.
Geen Ibis, Paradijsvogel of Kakatoe
-Hoe ze ook heten-
Wordt uitgebroed onder de voeten van je hart.
Geen Phoenix, geen Draken waren rond, - vuur spuwend
Of ‘t juist ontstegen-
In de groeiende duisternis van je wezen.…
Ik huisde in de nacht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
639 ik was even weg
van de straat
het buurten
van jou
jullie
de ziel kleefde
aan blinde gedachten
in mijn lijf
aan het niets in de leegte
men vertelde van de zon
een tropische dag
maar de slaap
suste mij, onophoudelijk,
drie etmalen lang
tot stijve spieren toe
de aarde was ik
niet verder dan de zetel
waarin ik huisde
en hij, er op…
voel mijn warmte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
560 als je dan door mijn haar streelt
in zachte tintelingen rond mijn oor de schaduw van vandaag
verjaagt
voel mijn liefde, voel terug
hoe dit vrije lijf geprobeerd heeft
de wieg te zijn, een sleutel naar groter
tot de buiging van dat jaar je anders bracht
toen er nacht viel sloten ogen
toen het licht werd sloot mijn lach
rond wie je…
Hoor de muziek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
656 hoorde jouw naam
zacht vloeiend stromen
mijn hoofd
en lijf doorweekt
vanuit het vroeger nu
jij die nooit afwezig was
schrijft nu
hallo en liefs
de grootste liefde
onze liefde
heeft ons gevormd
tot wat we zijn
en wij zinnen begrepen
voor ze uitgesproken waren
genoeg aan enkele woorden
echte liefde kent
begrijpt meer dan taal
meer…
Stigma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
864 Om te ontkomen aan zijn rauw schurend gemoed
omgordt hij het vege lijf met verenschaduw
zodat het licht zijn ogen geen zeer doet.…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Kunstmatig word ik
In coma gehouden
Nadat ik door het leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn…
De moede
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.778 Mijn lijf is mat,
Mijn ogen zoeken
In alle hoeken -
Ik weet niet wat.
Een zwakke lach
Valt van mijn wangen,
Ik ben gevangen
Met een slag.
Alles verstomt,
Alles wordt duister,
0 luister, luister:
De wanhoop komt!
De wanhoop sart
Me en wil 't beslechten,
Help gij mij vechten
Mijn dapper hart!…
liefdesgedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 haar lijf, een jonge berk.
haar neusje is van houtsnijwerk.
haar liezen, wildernissen.
haar handen, elk een rozenstruik.
haar kussen, zwarte missen.
haar lachje is het hoofdkenmerk.
alles weet zij af van vruchtgebruik.
zij kweekt geschiedenissen.
zelf stamt ze uit het Bloemtijdperk.…
Strijd tegen de tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
673 Je lijf raakt in verval
dat geeft verdriet
je wilt er aan ontsnappen
dat lukt niet
probeert het uit te stellen
dat lukt soms
denken dat je dan ontkomt
is iets doms
met chirurgie wegsnijden
kan lonend zijn
beseffen dat dat schijn is
doet erg pijn
wat je ook probeert
dat is zo zuur
het krijgt je toch te pakken
op den duur
al wat nu nog…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 jij was geen droom
ik voelde je hand
warm en droog
zag je vingers
sierlijk en lang
zoekend niet bang
zij vroegen
in openen contact
de huid nodigde zacht uit
maar jij
wilde niet op
mijn netvlies verschijnen
ik wist de klik van
voor eeuwig verbonden
lijf en gezicht ongeschonden
tot jij verdween
in de wereld van hiernaast
je…
Ontsnapt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 verwarrende gesprekken
met jezelf
Eerst nestelt zij zich in het hoofd
als een wrak
in het meer van impressies
en zij sluimert
dobberend in het bewustzijn
Dan daalt zij neer langs de nek
en in een getergde romp
als lood op de borst is
zij niet in staat
te bewegen
Zomaar ontstond een gedachte
die nu onherkenbaar
en verloren in het lijf…
Tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Vertrouwen ontspant,
opent ons lijf, onze geest,
zodat zichtbaar dat alle noden
en wat we verlangen
we zomaar ontvangen,
een feest!
Al loopt het leven tot een einde,
dan nog gaan tijd,
geboorten en dood, in eeuwigheid maar door.
Niet te bevatten die ruimte.…
Dichter bij jou
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
735 de dagen dat ik jonger word
en mijn verlangen ouder,
dat ijsheiligen verdwijnen,
een langzame zon mijn terras vertedert,
een lijster mijn tuin vol zomer zingt,
een blauwe lucht op het groene land ligt,
mijn lome lijf weer zwichten zal
voor een nonchalante ligstoel
in markieslinnenlijntjesstof
én schoonheid liefde wordt,
die dagen…
Als het kwijt raakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
807 Als het niet meer is als ooit
En alles telkens anders wordt
Nooit meer zoals het was
Het betrekkelijk lijkt wat er nog is
Er is vooral nog het moment
Want in kleine stapjes gaan
gewoonweg kwijt, herinnering en lijf
Alleen nog hier en nu
Meer en nog meer hulpeloze vragen
Waarop ik het antwoord schuldig blijf
Wanneer in jou verloren gaat…
Energie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 Dolende over de velden
in het prille ochtendlicht
vibreren haar woorden over mijn huid
als een zachte zomerbries
de spanning glijdt
van mijn mannelijk lijf
ik voel mij één met de natuur
en met haar die ik nimmer heb ontmoet
een vreemd soort energie
maakt zich meester van mij
ik geef mij over
en laat mij meevoeren naar een plek niet van…
Rouw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
529 Deze dag weer zo’n dag
die je als een rugtas
veel te zwaar beladen
met je meezeulde
toch scheen de zon
heel vreemd dat jij
de warmte niet kon voelen
de tijd trad terug met
reusachtige grote passen
sleepte je mee
jij wenste daar niet te zijn
Waar immer nog de pijn …
je hele lijf in rouw verzette
terwijl al je denkbeelden
schuurden…