Alle inzendingen over ouderen

2921 resultaten.

Sorteren op:

In hun schaduw

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 13.084
Het is het lot van generaties dat zij altijd worden gescheiden, verschillende werelden binnendringen op dezelfde, deze ene, aarde. De toekomst laat geen ouden van dagen het verre verleden geen minderjarigen en de rest geen doden toe. Ze leven in elkaars schaduw. Na het opstaan van de dag liggen ze te slapen in kamers dwars door onze muren…
Hagar Peeters14 december 2004Lees meer >

geduld groeit

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.745
segmenten leergierig en jong nemen kennis van wetten door herhaling in zetten van remmende voorsprong met name het grote vertragen in centra straten op burelen zacht sudderen de taferelen rond onze oud'ren van dagen ganse groepen drijven mee verzonken in tijd als in zee bij kassa's rijpen diepe gedachten allen staan geduldig op hun…

In dit huis wil je blijven wonen en sterven.

gedicht
3.3 met 64 stemmen aantal keer bekeken 24.630
In dit huis wil je blijven wonen en sterven. Je moeder schonk je de luiken, je vader Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit. Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek Waar ze niet moeten dubben en peinzen En waar ze in een lieve stilte luisteren Naar een lang ironisch verhaal. Ze overwegen te verhuizen naar je kinderen. ----…
Ben Cami9 februari 2025Lees meer >

Uitboezeming

poëzie
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.941
- O kinderkens, wier lieve tred Het hart ons in verukking zet, Wanneer gij huppelt langs de vloer En dwaalt als scheepjes zonder roer, En, dartelend, zonder dat gij 't weet Of wilt, op 't ouderlijk kleed In onschuld treedt, Wie weet, Of ge eenmaal al te met, O smart ! Uw voet niet zet Op 't ouderhart!…

Opening van het visseizoen

gedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 28.825
Eindelijk buiten. Water is water. Riet is riet. Een eend lijkt op een eend. Maar nu begint mijn vader (62) weer. Hij noemt waterhoentjes strijkbouten en vindt dat de maan ondergaat als de zon. ---------------------------------------- Uit: 'Een klok en profiel', 1965.…

Zonnewarmte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt weet misschien alleen de zon, in zonnig denken zonnewarmte koestert zacht de levenshuid een verkoelende wolk komt als een bruid om de schaduw stilletjes te wenken want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach geluksgevoel verovert dagelijks…
mobar25 juni 2019Lees meer >

Geen gebrek aan onschuld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Je wilt ze te snel groot hebben, zei mijn vader. Hij voelde zich meer op zijn gemak met de kleintjes, dacht ik, de peuters die niet tegenspreken, die hij kon laten lachen nog om niets. Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet om afstand die er groeide, het oorlogs-mes dat snoeide in de ongedwongenheid, zijn eigen onbezorgde kindertijd…
Ludy Bührs18 oktober 2019Lees meer >

Ik droom nog even door

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Het is zondagochtend, ik wordt wakker maar het voelt als waken ik kijk nog niet uit m’n ogen die zijn nog dicht, die slapen nog slaapdronken tastend een uitje wc dan terug in bed en draai op 'm zij ik droom nog even door maar het dromen gaat over in gedachten heel even aan mijn ontvallen zo lieve man dan denk ik aan m’n fijne kinderen…

70Plus

snelsonnet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
’t Is klaar voor 50Plus en voor Henk Krol, De Kamerfractie is uiteengevallen, Het zat erin, het móest een keertje knallen, Maar wanneer eindigt dit gerollebol? Het is een feit, al doet hij zo zijn best, Dat deze man steeds minder toekomst rest.…

Des duivels oorkussen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Ik moest altijd wat doen vroeger van m’n ouders, broer en zussen want stilzitten was verspilling verspilling van je gegeven talenten en niet goed in de ogen van God en de Here Jezus je moet hard bezig zijn, je echt nuttig maken dienstbaar voor je vader en moeder en ook voor je broers, zussen, familie er zijn voor andere mensen, buren, naasten…

GEZIEN EN GEDAAN

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
mijn ouders hebben de oorlog meegemaakt het land opgebouwd voorwaarden geschapen zij hebben zoveel gezien en gedaan hebben bomen geplant om vruchten te dragen wat hebben wij relatief gezien aanslagen ver weg en enkele iets dichterbij – crisissen?…

OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
") kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap ik haalde hen met mijn cursor in tot ze plotseling verdwenen waren een algoritme had de gezichten geblurd (zelfs van een hondje) zoals de tijd alles langzaam wist ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed (ik durfde dat te denken)…

R in de maand

snelsonnet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 773
De korte broek zat heel de zomer fijn Maar ’s-avonds dringt de kou zich in je benen (Wie kou lijdt of juist niet, zit in de genen) De jongeheren worden wél wat klein Doch levensvreugd zit - eerlijk waar - van boven Al willen jonkies dát nog niet geloven…
Jan Bontje19 september 2021Lees meer >

Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Probeerde naar huis te gaan; Ben nooit echt aangekomen; Een deel van mijn geest en ziel raakte onderweg verloren; Ontnomen. Handen die reiken; Maar kan er niet bij; Net juist die anderhalve meter en veel meer; Maakt de weg niet vrij; Ben pas thuis als ik je mag vasthouden; Warmte mag ontvangen; De leegte verbannen; Intens verlangen.…
GonzoszVoice27 december 2021Lees meer >

Schellen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
In het licht van deze volle maan luister ik niet meer naar de letters, leg de woorden als mijn kleren af en vind in hun schaduw mensen die met mij bewegen door de straten, maar niemand houdt echt mijn hand vast – enkel in de vorm. In dit licht geen kleur meer, maar nog wel de huizen, bevolkt, verdraaid, groeiringen van een stad, nooit…

Vervagend vuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Als het daglicht gaat slapen, waar ligt dan de grens? Zal ik gewoon dromen, zolang de beek blijft stromen? Een berk gloeit na in de sleetse dag, een eik hult zich al in het donker van de nieuw geboren nacht, terwijl laag boven me een maansikkel wolken oogst – liminal eng in de hoek wacht de grens: hoe zal die vallen, uit of…

(ii) Opvlammend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Lijnen wikkelen zich rondom mijn woorden. De kinderlijn ontbreekt tussen de werken van de maan – jij, mijn kind, loopt door een woud van zinnen, onzichtbaar tussen de bomen blootsvoets, onbedekt (maar: ik voel je voetzolen, vochtige wind op je huid); wie ben je geweest of zal je er wel zijn als ik de weg vind naar onze tijd…

(iii) Verborgen water

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Verborgen water onder het zand, onaanraakbare sfeer, voelbare wereld waarin weinig beweegt – er is leven tussen lijnen die nog niet volwassen zijn, lijnen die lonken naar mijn beelden, mijn weelde nu ik ouder ben, een kind heeft nog geen woorden om de grens over te gaan.…

(iv) Nachtwoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Het is niet dat de pijn ophoudt met vervormen, vertekenen wat zich achter de grenzen van mijn weten afspeelt (een kind zingt vals als de ouders geen harmonie kennen). Jij, mijn lief, voelt wat ik niet weet (vanuit, vanachter je eigen grenzen?)…

(v) Maan woont hier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Nu, nu we de kust verlaten hebben en naar de horizon trekken, getrokken op getijden en wind, zeg ik je: maan woont hier, op dit schip, in haar eigen kwartier… Er zijn geen grenzen meer, want wie kan water verkavelen? Mijn handen reiken naar de verten van je ogen, zonder die bodemloze verten verdwaal ik (ook aan land was dat al zo)……

Ouder zijn geeft uiteindelijk rust..

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Woensdagmiddag schoolvrij de wereld was even volmaakt tussen toen en versnipperd heeft alles anders gemaakt in het midden voelde veilig links van mij innemend sterk rechts zijn liefhebben geprezen beiden ook te lezen op één zerk ouder zijn is in veel opzichten de verklaring van herinneringen mijn eigen volgorde daarbij past al lang…

[ Mama achtervolgt ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Mama achtervolgt mij, ik geef me adviezen -- die zij zou geven.…
Zywa8 augustus 2023Lees meer >

Rimpelig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
O nee, ik heb er echt niet naar gekeken Die male of female korte vette kale Ze staan in 't dikke woordenboek Van Dale En zijn, met daantje doorsnee vergeleken Iets detonerend qua bodystructuur Met olifantenhuid, pokdalig plat Slap, vlezig, haarloos, uitgezakt of glad En uitgemergeld na zo'n wellnesskuur Die toch het ergste leed zou…

DE POORT GESLOTEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.476
'DE POORT GESLOTEN MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN' is een gemaakt gezegde van mij als bedenker Met de poort doel ik op seksuele geslachtsgemeenschap en met de gleuf de portemonnee Zeg maar de seksualiteit versus de liquiditeit Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties. De pulppublicaties staan er vol van.…

[ We nemen afscheid ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
We nemen afscheid. Mijn zwaaiende hand trilt, maar -- vader merkt het niet.…
Zywa9 december 2023Lees meer >

[ Mijn familie eist ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Mijn familie eist gehoorzaamheid, ach, liefde -- is niet onkwetsbaar.…
Zywa4 april 2024Lees meer >

[ Goddelijke hulp ]

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Goddelijke hulp is voor jongelui, daarna -- moet je het zelf doen.…
Zywa12 juni 2024Lees meer >

gewapend glas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
stil gelukkig hadden we boeken uit de bibliotheek die ik hem voorlas poezen die ons kalmeerden met zachte warmte en rustige ademhaling we gingen verder ieder ons weegs soms kwam hij 's nachts dan legde hij me dingen uit rekentrucjes en bewijzen die ik 's ochtends niet meer wist we probeerden beiden ieder van een kant onze ouders…

90 HET NIEUWE 70

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 895
90 het nieuwe 70 Mama, Paula 90 nou die geef je geen 90 in geen 90 jaar die geef je 70 ze is mijn schoonmoeder ze was 'n vakantieweekje mee met zoon Jelle, mijn man en mij naar zonnig Gran Canaria in een eigen optrekje maar ze trok er op uit alleen en met ons de paden op, de zeeën in vooruit met flinke pas, plas, plons ze liep…