Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Ruzie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Deze stilte is geen gewone stilte, deze stilte is een doodse stilte nu jij in een ander bed ligt zou ik je een verzoenend ontbijtje moeten brengen met een lepeltje liefde maar ik doe het niet lig veel te lekker in mijn eigen boze sopje gaar te koken eindelijk ruimte waarom moet ik altijd de eerste zijn hé, ik hoor je lopen, kom je…naar…

Hebt zoveel meer te geven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
je week glimlachte als ik niet naar je keek je ogen vroegen meer dan ik kon geven schuchter bood je mij je hart de diepte die ik voelde was door kou verstard je wist je leventje compleet koos voor harmonie zwijgen bij problemen beloftes had je serieus te nemen je kwam jezelf tegen koos vrijheid in je leven meer ruimte dan…
wil melker28 december 2006Lees meer >

vederlicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
soms is het er weer in mijn zoldergrot tussen de uitgehangen was voorzien van spijtoptanten dat grijsblauwe schijnsel door 'n ontijdige poort dan kijk ik een film in de bek -tanig en tandig- zoals dat past bij verbazing en misschien ook onbegrip laat ik het geen metafoor noemen maar een meteoor uit zelfverzonnen ruimte ploffend…
Iniduo3 februari 2017Lees meer >

Gun jezelf vrede

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Het is soms oorlog in mijn hoofd De pijlen en de kogels schieten om mij heen Ik wou dat de pijn wat verdooft Maar het komt zo hard binnen Dat al mijn zinnen tekortkomen Er is geen ruimte voor vrede Want die vechten wil, moet komen Maar tegen jezelf vechten is overgeven aan je gedachtes Laat het maar los zeg ik nu Want wie vechten wilt tegen…

familieportret (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
het gezin vastgelegd in een momentopname op een zwart-wit familieportret uitverkoren voor een gelijmde plek in het album elk kind wrikt zich los van het gestolde gezin met open ogen kunnen ze elkaar niet vinden in het licht noch in tijd noch in ruimte acht werkelijkheden evenveel waarheden zoveel meer wijzen…
J.Bakx23 februari 2017Lees meer >

Mantel van?

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
Het heden waarover ik struikel, een dunne waslijn aan de horizon, die al eerder overspannen was,schrikdraad waaraan de alom aanwezige schaduwen hangen, ik spartel tegen, verlangend naar een integere engel die bestaat, ons het onzichtbare verklaart, terugkeert op haar schreden wordt ik door tijd en ruimte en onder een mantel van…
Pama21 maart 2020Lees meer >

Stromen van tijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Niet langzaam treden dagen nader Maar komen en gaan met rasse schreden En vliegen aan ons voorbij En wij, wij worden meegezogen In kolkende maalstromen van tijd Aan zwakke strohalmen klampend Op de woelige baren Tot we belanden in oeverloze ruimte In zeeën van eeuwige tijd Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.…

Ondertussen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
Wolken zijn soms ondoordringbaar blijven juist hangen om je hoofd pas als vanuit eigen stilte de wind langzaam aanzwelt volgt er weer ruimte voor zicht op zicht ondertussen hou elkaar maar vast als wolken de zon versperren in het donker van de uren is elk sprankje een helpende hand…

Laatste fase

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
De plechtigheid is achter de rug, er komt ruimte voor rust en verdriet, maar ja, het leven gaat gewoon door, je was er en je was er niet.…

HUMOR HIERBOVEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
Men is verwonderd over de oneindigheid van het ons omringende heelal vraagt zich af wat schuil gaat tussen aarde verste sterren achter onbekende nevels al dit dubben zonder antwoord zien God en Zijn engelen met schertsend gemoed aan weten zonder meer hoe binnen deze eindeloze ruimte Hun vertrouwde Hemel bestaat en nóg verder heerst.…
Han Messie19 september 2023Lees meer >

waar stilte fluistert

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
in de eeuwige galm van stilte waar woorden verloren raken vind ik ruimte om te luisteren naar het onvergetelijke leven voorbij de grens van het geluid vormen gedachten de beelden van de mensen en de emoties die mij de dagen kleur geven zo bront in mij de herinnering een brug naar de eeuwigheid die wat mij gisteren betekende aan de…

Een pittig rapritme

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 473
er werden kleurige noten gekraakt op een pittig rap ritme waarbij handen het vuur dat van binnen loeide ruimte gaf aan een verschroeiend dwaze fan gekte uit de tijd dat deze alles opving van de peuter en kleuter affiniteit tot de opkomende generatie zichzelf en hun schaduwen in de spiegel konden feliciteren met wat er zoal…
wil melker20 oktober 2024Lees meer >

ECCE HOMO

snelsonnet
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Een christenhomo gaat op non-actief omdat hij niet met heren mag verkeren. Dat zou de homogeniteit frustreren, al zegt de bijbel: ‘Hebt uw naaste lief.’ Maar dát is niet de lijn van de partij; het was slechts God die dit ooit tot ons zei.…
Hans Mooi17 oktober 2008Lees meer >

Het mooie leven

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 743
Soms komen woorden aangewaaid die ‘k zelf niet kan verzinnen; ze spreken over licht en vreugd en oeverloos beminnen. Maar er is ook de pijn, de last, het afscheid van geliefden, de duisternis, het dwaas vertoon en ook wat ons ooit griefde. Maar ’t leven is toch eind’loos mooi, al zien we dat maar even, want door de lange jaren heen…
Adeleyd28 augustus 2017Lees meer >

Evenmin raken klanken kleuren, ontheemd leef ik .....

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Ik lees jouw naam naast de kuil eerder op de dag gegraven, ruimte kent hier geen tijd, uitzicht evenmin draai mijn gezicht naar donkere wolken en vang luchtig het enige licht dat jou nooit meer zal raken narcissen lijken te grijnzen, harteloos loopt geel over in wit, kou trekt op langs duistere klanken ijzig…
metha30 maart 2005Lees meer >

zwart of zoet

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
najaarsregen, een wankele tafel waarop menig woord werd doorwoeld, een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld u mag zich er vrij in bewegen biedt het ruimte om mij te zien en wat ik achterlaat hoort u het waggelen van mijn pen op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…

DE DICHTER TOT DE EINDLOOSHEID

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
Heilige eindloosheid, Buiten ruimte, buiten tijd, En het weerspel harer glansen Met de maatstaf van Uw dansen Werd inééngereid.…

Stilte tussen ons

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 542
In de ruimte tussen ons groeit wat vaak verloren gaat: een diepe, onvoorwaardelijke verbondenheid, vol liefde, licht en leven.…
CB28 april 2025Lees meer >

Wanneer de berm verstilt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
In dit aandachtig luisteren vind ik ruimte om door te gaan: de zang wordt verstilling, en ik draag haar mee.…
CB7 oktober 2026Lees meer >

Als in den beginne.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.842
ruimte was ineens niet meer. kleuren schitterden op paletten. de wereld ging in mij te keer. Er was geen onder en geen boven, geen zinnen, taal noch teken, geen hemel noch een hel. alles was verschoven Net als in den beginne, toen alles woest en ledig was. men nog moest verzinnen welk woord bij welke dingen past.…

Nachtpassage

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
Verwonderd blijf ik steken in de diepte van een ster waar ruimte meer betekenissen heeft.…

Weerklank

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.014
De bittere genoegens van angst klinken als de laatste noot een symfonie van donker leven maakt je ruimte meer dan groot Kon ik maar de stiltes bespelen de zwijgzame tonen van je hart zou ik de wereld kunnen betreden waarin je jezelf zo tergend tart Ik zou een strijkstok laten dansen over de snaren van je borst met tederzachte strelen…

Lege hemel (wanneer verschijnt de ster?)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 851
Jij mijn lege hemel, ooit stoeide daar het absolute licht rond, want zoveel ruimte…. Jij mijn lege hemel er was een tijd dat elk denkbare maan afnam of aanwies …. Jij mijn lege hemel eens straalde in de vele van je sferen een evenaar aan kleuren ….…

Blik in de spiegel

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.413
Een vlieg verlegt zijn koers en zweeft elegant de geopende ruimte binnen. Ik slik.…

Buiig wit

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 474
zacht dalen de vlokken uit buiig wit het losraken van de kristallen haken geeft hen gewicht de zweefvlucht op minimale wind is een en al rust waar stilte weer woorden hoort is aarde nabij een groene wei met spelende kinderen wordt plotseling verblijd met ruimte voor het sneeuwprettig bewegen in onverwachte wintertijd…
wil melker16 januari 2021Lees meer >

onder het noorderlicht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
'voor een volk getekend door lange winters die niet onopgemerkt aan hen zijn voorbijgegaan' in de verhalen van Noorse schrijvers proef ik melancholie zwaartekracht maar ook wreedheid huivering en pijn soms iets van tederheid en dan opeens als je het niet verwacht een vleugje humor die het donkere wolkendek doet breken en ruimte…

Uit mijn rib geschapen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
is het je jeugd die mij weer aanzet tot vlammen smeulend vuur warmte en ruimte geeft aangejaagd door frisse wind of nemen wij het toeval van ontmoeten op dezelfde golflengte serieus en zingen wij verschillend in ervaring het altijd al gewenste lied ik weet het niet jij bent uit mijn rib geschapen jou missen is niet meer te dragen…
wil melker7 november 2011Lees meer >

driedimensionaal

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 636
in het tegenlicht vind jij mijn ruimte en ik geef je mosgroene vogels zonder naam ik heb geen oog voor de lucht en het immer dromende want in het ongekende van jouw beeldentuin leg jij bekoring neer naast verborgen letters op het ondoorzichtig glas van omsloten vleugels omring je me met woorden in het lichtvoetige landschap…

slotwoord

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.326
verwoorden van het requiem is de hemel beschrijven op aarde letters en klanken zonder stem vrij van gewicht en waarde het is ook ruimte scheppen na een reeks van vertaalde gedachten loslaten van dromen in de steppe ophouden het zalige geluk te verwachten tot een woord tot slot zijn velen niet in staat soms komt het niet uit de strot…

Apocalyps

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
ik raakte dingen aan om me heen hun echtheid verdween in stof aan mijn handen glansden restanten waar chaos verscheen ongeordende vormen vulden de ruimte zonder enige wetmatigheid hersendood zieltoogde nog stervend leven in bandeloos bewegen weg was wetenschap beschaving en cultuur de apocalyps sloeg triomferend het laatste…
wil melker20 november 2017Lees meer >