3445 resultaten.
Ruzie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 Deze stilte is geen gewone stilte, deze stilte
is een doodse stilte nu jij in een ander bed ligt
zou ik je een verzoenend ontbijtje moeten
brengen met een lepeltje liefde maar ik
doe het niet lig veel te lekker in mijn eigen
boze sopje gaar te koken eindelijk ruimte
waarom moet ik altijd de eerste zijn
hé, ik hoor je lopen, kom je…naar…
Hebt zoveel meer te geven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 je week
glimlachte als ik
niet naar je keek
je ogen vroegen meer
dan ik kon geven
schuchter
bood je mij je hart
de diepte
die ik voelde was
door kou verstard
je wist
je leventje compleet
koos voor harmonie
zwijgen bij problemen
beloftes had je serieus te nemen
je kwam
jezelf tegen
koos vrijheid in je leven
meer ruimte dan…
vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 soms is het er weer
in mijn zoldergrot
tussen de uitgehangen was
voorzien van spijtoptanten
dat grijsblauwe schijnsel
door 'n ontijdige poort
dan kijk ik een film in de bek
-tanig en tandig-
zoals dat past bij verbazing
en misschien ook onbegrip
laat ik het geen metafoor
noemen
maar een meteoor
uit zelfverzonnen ruimte
ploffend…
Gun jezelf vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Het is soms oorlog in mijn hoofd
De pijlen en de kogels schieten om mij heen
Ik wou dat de pijn wat verdooft
Maar het komt zo hard binnen
Dat al mijn zinnen tekortkomen
Er is geen ruimte voor vrede
Want die vechten wil, moet komen
Maar tegen jezelf vechten
is overgeven aan je gedachtes
Laat het maar los zeg ik nu
Want wie vechten wilt tegen…
familieportret (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 het gezin vastgelegd in
een momentopname op
een zwart-wit familieportret
uitverkoren voor
een gelijmde plek in
het album
elk kind wrikt
zich los van
het gestolde gezin
met open ogen
kunnen ze elkaar
niet vinden
in het licht
noch in tijd
noch in ruimte
acht werkelijkheden
evenveel waarheden
zoveel meer wijzen…
Mantel van?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
503 Het heden waarover ik struikel,
een dunne waslijn aan de
horizon, die al eerder
overspannen was,schrikdraad
waaraan de alom aanwezige
schaduwen hangen, ik spartel
tegen, verlangend naar een
integere engel die bestaat,
ons het onzichtbare verklaart,
terugkeert op haar schreden
wordt ik door tijd en ruimte en
onder een mantel van…
Stromen van tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Niet langzaam treden dagen nader
Maar komen en gaan met rasse schreden
En vliegen aan ons voorbij
En wij, wij worden meegezogen
In kolkende maalstromen van tijd
Aan zwakke strohalmen klampend
Op de woelige baren
Tot we belanden in oeverloze ruimte
In zeeën van eeuwige tijd
Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Laatste fase
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 De plechtigheid is achter de rug,
er komt ruimte voor rust en verdriet,
maar ja, het leven gaat gewoon door,
je was er en je was er niet.…
HUMOR HIERBOVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Men is verwonderd
over de oneindigheid
van het ons omringende heelal
vraagt zich af wat schuil gaat
tussen aarde verste sterren
achter onbekende nevels
al dit dubben zonder antwoord
zien God en Zijn engelen
met schertsend gemoed aan
weten zonder meer hoe binnen
deze eindeloze ruimte
Hun vertrouwde Hemel
bestaat en nóg verder heerst.…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Een pittig rapritme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 er werden
kleurige noten
gekraakt op een
pittig rap ritme
waarbij handen
het vuur dat van
binnen loeide
ruimte gaf aan
een verschroeiend
dwaze fan gekte
uit de tijd dat
deze alles opving
van de peuter en
kleuter affiniteit
tot de opkomende
generatie zichzelf
en hun schaduwen
in de spiegel konden
feliciteren met wat
er zoal…
ECCE HOMO
snelsonnet
4.2 met 19 stemmen
1.256 Een christenhomo gaat op non-actief
omdat hij niet met heren mag verkeren.
Dat zou de homogeniteit frustreren,
al zegt de bijbel: ‘Hebt uw naaste lief.’
Maar dát is niet de lijn van de partij;
het was slechts God die dit ooit tot ons zei.…
Het mooie leven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
743 Soms komen woorden aangewaaid
die ‘k zelf niet kan verzinnen;
ze spreken over licht en vreugd
en oeverloos beminnen.
Maar er is ook de pijn, de last,
het afscheid van geliefden,
de duisternis, het dwaas vertoon
en ook wat ons ooit griefde.
Maar ’t leven is toch eind’loos mooi,
al zien we dat maar even,
want door de lange jaren heen…
Evenmin raken klanken kleuren, ontheemd leef ik .....
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.180 Ik lees jouw naam
naast de kuil eerder
op de dag gegraven,
ruimte kent hier
geen tijd, uitzicht
evenmin
draai mijn gezicht
naar donkere wolken
en vang luchtig het
enige licht dat jou
nooit meer zal
raken
narcissen lijken te
grijnzen, harteloos
loopt geel over in
wit, kou trekt op
langs duistere
klanken
ijzig…
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 najaarsregen, een wankele tafel
waarop menig woord werd doorwoeld,
een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd
ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld
u mag zich er vrij in bewegen
biedt het ruimte om mij te zien
en wat ik achterlaat
hoort u het waggelen van mijn pen
op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…
DE DICHTER TOT DE EINDLOOSHEID
poëzie
5.0 met 3 stemmen
911 Heilige eindloosheid,
Buiten ruimte, buiten tijd,
En het weerspel harer glansen
Met de maatstaf van Uw dansen
Werd inééngereid.…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 In de ruimte tussen ons groeit wat vaak
verloren gaat: een diepe, onvoorwaardelijke verbondenheid, vol liefde, licht en leven.…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 In dit aandachtig luisteren vind
ik ruimte om door te gaan: de zang wordt verstilling, en ik draag haar mee.…
Als in den beginne.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
6.842 ruimte was ineens niet meer.
kleuren schitterden op paletten.
de wereld ging in mij te keer.
Er was geen onder en geen boven,
geen zinnen, taal noch teken,
geen hemel noch een hel.
alles was verschoven
Net als in den beginne,
toen alles woest en ledig was.
men nog moest verzinnen
welk woord bij welke dingen past.…
Nachtpassage
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 Verwonderd blijf ik steken
in de diepte van een ster
waar ruimte meer betekenissen heeft.…
Weerklank
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.014 De bittere genoegens van angst
klinken als de laatste noot
een symfonie van donker leven
maakt je ruimte meer dan groot
Kon ik maar de stiltes bespelen
de zwijgzame tonen van je hart
zou ik de wereld kunnen betreden
waarin je jezelf zo tergend tart
Ik zou een strijkstok laten dansen
over de snaren van je borst
met tederzachte strelen…
Lege hemel (wanneer verschijnt de ster?)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
851 Jij mijn lege hemel,
ooit stoeide daar
het absolute licht rond,
want zoveel ruimte….
Jij mijn lege hemel
er was een tijd
dat elk denkbare maan
afnam of aanwies ….
Jij mijn lege hemel
eens straalde in
de vele van je sferen
een evenaar aan kleuren ….…
Blik in de spiegel
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.413 Een vlieg verlegt
zijn koers en zweeft
elegant de geopende
ruimte binnen. Ik slik.…
Buiig wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 zacht dalen
de vlokken uit
buiig wit
het losraken
van de kristallen
haken geeft hen gewicht
de zweefvlucht
op minimale wind
is een en al rust
waar stilte
weer woorden hoort
is aarde nabij
een groene wei
met spelende kinderen
wordt plotseling verblijd
met ruimte voor het
sneeuwprettig bewegen
in onverwachte wintertijd…
onder het noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
939 'voor een volk getekend
door lange winters
die niet onopgemerkt
aan hen zijn voorbijgegaan'
in de verhalen
van Noorse schrijvers
proef ik melancholie
zwaartekracht
maar ook wreedheid
huivering en pijn
soms iets van tederheid
en dan opeens
als je het niet verwacht
een vleugje humor
die het donkere wolkendek
doet breken
en ruimte…
Uit mijn rib geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 is het je jeugd
die mij weer aanzet
tot vlammen
smeulend vuur
warmte en ruimte geeft
aangejaagd door frisse wind
of nemen wij
het toeval van ontmoeten
op dezelfde golflengte serieus
en zingen wij
verschillend in ervaring
het altijd al gewenste lied
ik weet het niet
jij bent uit mijn rib geschapen
jou missen is niet meer te dragen…
driedimensionaal
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 in het tegenlicht
vind jij mijn ruimte
en ik geef je
mosgroene vogels
zonder naam
ik heb geen oog
voor de lucht en
het immer dromende
want in het ongekende
van jouw beeldentuin
leg jij bekoring neer
naast verborgen letters
op het ondoorzichtig glas
van omsloten vleugels
omring je me met woorden
in het lichtvoetige landschap…
slotwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.326 verwoorden van het requiem
is de hemel beschrijven op aarde
letters en klanken zonder stem
vrij van gewicht en waarde
het is ook ruimte scheppen
na een reeks van vertaalde gedachten
loslaten van dromen in de steppe
ophouden het zalige geluk te verwachten
tot een woord tot slot
zijn velen niet in staat
soms komt het niet uit de strot…
Apocalyps
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 ik raakte
dingen aan
om me heen hun
echtheid verdween
in stof
aan mijn handen
glansden restanten
waar chaos verscheen
ongeordende
vormen vulden
de ruimte zonder
enige wetmatigheid
hersendood
zieltoogde nog
stervend leven in
bandeloos bewegen
weg was wetenschap
beschaving en cultuur
de apocalyps sloeg
triomferend het laatste…