2935 resultaten.
Ach lieve
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
641 Verbonden met de geur van het alledaagse
wil je vliegen in de wolkenlucht
Je wilt weten
waarom de winden sterven
en waarheen de verhalen gaan
In het groots en het klein
versnelt of vertraagt
het licht
niet
De wind draagt
wat jij niet vatten kan
maar toch voor altijd
blijven zal
Drink het avondrood
als antwoord op je vraag
en…
een vriend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
494 Deze is voor
speciaal
aan
je
geschreven langs een gracht
kanaal
wat jij wil
er, is een
muur gesloopt
langzaamaan bouwen wij het opnieuw
op
er is een beetje
neerslag voorspelt
maar de regen voel je
Of maakt je gek
er is een vriend aan wie je hebt geschreven
begonnen met sterven
en opnieuw leren leven
zie
zwem
voorbij…
SAUDADE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 jij sleept me mee
in al jouw triest
naar de kade van weemoed
waar het sterven steunt
het o zo wankel gaan
door en door getransponeerd
naar mijn ziel
die tussen de snaren hangt
ik hoor je tonen drijven
over de tranen van de Taag
en tussen de voegen van Alfama
waarin ik mijn eigen Fado huil…
Koester je dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ook als ze slechts
in dromen uitkomen
je gebroken wakker wordt
met pijnlijke scherven
koester je dromen
wanneer je die
laat sterven
ben je vleugellam
als een vogel
die niet vliegen kan
koester je dromen
ik pak je op zal
je vleugel verzorgen
droom maar een droom
die je nooit zal
bedriegen
koester je dromen
dat…
Primo Levi (1)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
613 de kinderkleertjes
aan prikkeldraad in de wind
spelen tikkertje
duistere nachten
wat doet een mens als hij weet
dat hij sterven moet
biddend en wenend
op weg naar de ondergang
slalom naar de hel
goed voor brood en soep
het merkteken op zijn arm
in zijn huid geprikt
hoed je voor dromen
het is de vlijmendste pijn
als je weer ontwaakt…
Velden met rozen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Waar oordelen sterven.
Opinies niet bestaan.
Meningen vergaan.
Velden, vol met rode rozen,
bloeien in alle moederharten.
In het hart van onze moeder,
die ons haar leven gaf.
Harten, die niet denken kunnen.
Harten, waarin de liefde leeft.…
Waar was ik morgen?
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
559 het vreemde land
waar namen sterven
mist neerdaalt
je niet meer weet
waarom het nu
te laat is
stopt de tijd
komt nooit terug
zoek naar sleutels
verban de deuren
ze gaan nooit open…
Het aardse tranendal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
889 Wie het aardse tranendal heeft verlaten
Zal best nog een traantje laten in de hemel
Want wie je zeker verwacht te zien, die zie je niet
wie je wel ziet, daarvan had je het niet verwacht
Vrede hebben bij het verlaten, bij het sterven
Is de beste garantie voor mogelijk geluk
In datgene wat een mens niet kan bevatten
Omdat noch het leven, noch…
Lichaam VIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 (geboren worden – leven - sterven)
lichtsporen die klonteren
tot blote voeten in vette klei
de Melkweg wapent ons
met hagelwitte tanden
we planten een vlag in dit pak van
vlees en bloed en klampen ons
vast aan aardse gewoonten
lichten het roestige anker alleen
voor poëzie, liefde of de dood…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
532 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
Join
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.346 Maar
als wij sterven ergens in
een overgestroomd Venetië,
want onze angst is te vroeg te
moeten, te vroeg te zullen sterven
( zelfs mijn opa had daar last van )
dan zal ik vervloeien tot geurige
was ( kalmerende lavendel ) je
beschermen met een waas van vlezigheid
( poëtische overdrijving ) al ben ik
onmachtig ( zie je wel ) en als wij…
De prijs van de overgave
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.674 Ik kan je zo niet aanzien
omdat ik in de erfenis
van mijn eigen sterven kijk
beroer mijn pupillen niet
deze overgave is duur genoeg
Een pendule heb ik niet
maar had ik hem
ik sloeg hem stuk
om de raderen van de tijd
over je rotte lichaam uit te spreiden
Stiekem toch
in je ogen gekeken
en aan gene zijde beland
hoor ik je lachen en zingen…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Slavin van de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
675 Duizend doden sterven
wanneer verleden verlamt
bij het zachte ochtendgloren
lijkt zelfs toekomst verkrampt
onbegrensd over grenzen
gaat alles wat ademt voorbij
niets is vast te houden
langzaam sterft er iets in mij
oneindig is een utopie
eindig de geest van de tijd
geen speling voor de dood
ooit wentel ik in waarheid…
Gloria voor Jellema
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
5.857 Voorbij de jeugd
het blad gelijnd en half
vol geschreven ziet hij
de kinderen aan en zich
bezeren aan het leren
van wat belangrijk lijkt
Een twijfelachtig stempel
drukt van jaren her
Het langzaam wennen
aan de dood die wenkt
en wacht en trouw is
als een goede vriend
die sterven kan
en daarom leeft
op grootse voet…
wiegelied
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.259 zing mij een wiegelied
over zachte dromen
en heerlijke weiden
onder een wolkenloze hemel
laat me met een glimlach
op mijn gelaat vertrekken
naar wat ze de overkant noemen
daar waar het gras groener is
laat me gaan zonder nu en dan
en het liefst zonder toen
in aanvaarding
van het sterven
heb ik afgerekend
met de toekomst
tooi me…
In elke druppel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.213 Laat me sterven
in gebeden
van de wind
Laat me
doodgaan
wanneer de zon
de eeuwigheid
overwint
Laat mijn tranen
in de wortels
van de bomen
verzinken
Mijn verdriet
zal in de stilte
van een rivier
weerklinken
Maar laat mijn leven
verdampen
in eeuwige fonteinen
van het licht
Ik zal bestaan
in elke druppel
van de regen…
World Press Photo 2006/Samar Hassan
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
3.171 Jaarlijks sterven 10 miljoen mensen
De hongerdood.
Op de wereld is meer dan voldoende
Voedsel: mondiaal gekloot
De negenjarige Zeeshan, Pakistan
Aardbeving. Arm-amputatie
Tal Afar. Noord-Irak. Pijn, verdriet en
Woede. Hopeloze situatie
Samar Hassan: wereld/macht/dood…
Over lijken?
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
846 hoe vaak kun je sterven
aan dodelijke blikken
de bodem raken van
een glas bloedrode wijn
hoe sterk moet je zijn
om te kunnen overleven
tussen andermans wanen
die zo realistisch lijken
hoe lang ben je in staat
de zure druiven te slikken
waarvan je weet dat ze niet
rijpen zonder warme lucht
en hoe blauw is het antwoord
op al deze ongestelde…
ik ween om de kosmos
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
956 ik raak je niet aan
je zou kunnen verdwijnen
achter bomen, roerloos aanwezig
als toen de winter
in het huis
het zal vast donker zijn
om alles en het bekende
tot nog meer is verzwegen
achter gebogen ruggen
zeg dat ik sterven ga
zodat ik los kom van de nacht
en heen kan gaan in lege plekken
zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid
en…
een schreeuw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.747 naam al aangeraakt
met wanhoop in ogen,
klein en in de richting
van de dood
morgen
zou hij laten
en zij zou opstaan, zonder
herkennen als hij boog
over tafel, half man
half vader
ze gooide ruiten in, klom
op het dak en in de hoogste bomen,
deed alles om anders te klinken
zij veranderde niet
hij ook niet, tenzij in het sterven…
de lente
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.624 vandaag verlaat
de dood het sterven
en zoekt in de kringloop
der seizoenen
alom weer de geboorte
te verwerven
in aangelegde plantsoenen
of op verweesde plekken
waar de mens
geen hand heeft
in het natuurlijk stekken
daar kleurt de lentebodem
weer de winterse graven
verschijnt vernieuwd leven
uit onze baarmoeder aarde…
suites voor annemieke XII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 wier- en tabaksrook
met regen in het gezicht
naar de pretfabriek
voor de lage brug
in de hoge rijndijk zucht
een telefooncel
bij de oude rijn
bevechten twee oude gekken
een bovenkruier
spaanse estola
een volle en een lege fles
de wijnvlek enorm
de alle daagse
gang van leven en sterven
bij zonsondergang…
het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 soms verlang ik naar meer
gebruik ik je woorden zoet
de nooit geziene kleuren
in mijn hart hun warme gloed
voor mij geen toekomst hier
ik zal er nooit bij horen
en kan slechts af en toe
zalig verlangen bekoren
alsof ik het niet wist
alsof ik niet méér wou
je liet me de hemel zien
laat je me nu sterven van kou?…
ik ben het, mama
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
3.321 alsof ik besta
uit cellofaan
zo kijk je naar mij
staar je mij aan
dwars door me heen
noemt me mevrouw
je weet niet eens mijn naam
ik kom naar je toe
maar wat kom ik hier zoeken
je kamer is bezaaid met stukjes jou
maar in je stoel zit een vreemde vrouw
elke keer een stukje meer dood
sterven lijkt erger bij beetjes…
Meiwereld van de noodheilige
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
890 In droomgebaren sterven eenzame gedachten
illusie van echte liefde in de kiem verstoord
zelfs wat lentebloemen aan vreugde brachten
gruwelijk door een heiligman vermoord
rest slechts, meiwereld van de noodheilige
oorspronkelijke spiegel aan stille waterkant
een muis, een bruine rat, een waterhoentje
niets is veilig voor de snelle schildershand…
Natuurlijke heelheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
768 ik zag de hoop
de natuur deelde
dat wat ze bezat
in het wonder
van een zonneglans
op het schaduwblad
een zachte wind
blies er bewogen
over de nerven
tilde het over een grens
daar waar de zomer
te vroeg dreigde te sterven
door mistvlagen heen
in een afwisseling
van donker naar licht
streelde de natuur
een speelse heelheid…
Grafkosten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
470 In Friesland is men nog het beste af,
De Friezen kunnen nog voordelig sterven.
Dan lig je onderin die klei te soppen,
En weet je één ding zeker: Fryslân Boppe !!…
Gebeurtenis
gedicht
3.1 met 15 stemmen
6.621 Op zoek naar een gebeurtenis
genoeg voor dit gedicht
kwam ik een koolmees tegen
Ik bukte en bekeek hem
van dichtbij wat nader
en zag dat hij ging sterven
Zijn oog liet mij dat weten
Hij beefde in zijn veertjes
en kon niet meer bewegen
Iets in hem was fel bezig
de overhand te nemen
Ik heb hem daar gelaten
boven de koude steen
---------…