3938 resultaten.
HERFST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.146 De vallende blaadjes
zijn geen dansende groentjes meer
De volle boomgaarden
zijn op vermageringskuur
De kwetterende wekkers
laten lege nestjes achter
De blote tenen worden
in dikke sokken verstopt
De barbecuegeur bij de buren
wordt ingevroren
De tuinslang sluipt langzaam weg
De kalkoenen van tante
worden alsmaar dikker
De wereld is de…
KOPSPELDEN
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.129 Bij de halte van lijn 10
zag ik haar staan
ze had prachtige ogen
Egyptisch opgemaakt
aan haar hoofddoek
een dunne zwarte
sluier vastgespeld
daaronder zat een pleister
haar neus in verband
verder een lange broek
laarzen met hoge hakken
van top tot teen
blijf ik nieuwsgierig
wie haar neus verbouwde
en waarom zij die sluier droeg…
rolgordijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.088 Gooi de deuren open
maar trap die slak niet plat
die slijmerig sluipt over zachte tenen
zijn spoor achterlaat.
Doe dan het rolgordijn omhoog en
voel de maan rustig
op je schouders rusten
wat ben je toch mooi, als je daar zo staat.…
Voor vader
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.979 Verscheurde mijn spiegel
Verstrooide mijn zelfbeeld
Over de bodem van mijn ziel
Letterlijk onder de voet gelopen
Je hebt mijn naam geroepen
Getracht de snippers te vormen
Naar jouw evenbeeld
Maar het bleef bedrieglijk
Anders
Genen in je eigen kind
Bleken gemuteerd
Tot daadkrachtig wezen
Ben je bang dat je Koningrijk
Door mijn profetie ten…
Luchtleiding
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
3.628 hij vult het kantoor met atmosfeer
herhaalt de lucht en het belang
van terugkomende muis klikken
verdedigt het luchtruim met kunst
rekenen en voorgestelde fouten
en vindt recht op langere tenen
in verantwoordelijk zitvlees
hij plaatst overal windschermen
waarschijnlijk uit feitelijke
misverstanden
maakt hij zich groot
belangrijk
is echter…
wij zijn reizigers
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.069 we zijn niets meer dan reizigers
de eeuwigheid ten spijt…
AFSTAND NEMEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.143 Waarnaar ook maar zijn hart uitging
in hoop of stille mijmering
bleek te ongrijpbaar in de tijd
of viel ten prooi aan wrange nijd.
Wat hij beoogde kreeg geen vorm
alsof zijn schijnbare levensnorm
met regelmaat verminkt, verkracht,
elke zekerheid tot twijfel bracht.…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
160 Van top tot teen gloeien
alsof ik word geslagen en gestreeld
door een zon en een storm,
Hoe je mij vult zoete regen
beide oren in
tot ik huid over liefde ben.
Zoals verhalen mij bewogen
toen ik jong was
doe je mijn aarde beven.…
polijstte ze meegaand
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
660 ik zocht de lijnen
in het steen en
modelleerde kop en romp
de schouders rond
en zwierig speels
de armen en je handen
het bekken
stond wellustig
op de benen
die eindeloos
vervoetten in een
reeks van kleine tenen
maar je hart
was tegendraads verpakt
in ferme borsten
ik polijstte ze meegaand
maar mocht alleen naar…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
dromen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
879 Moe en uitgeput,
verwarrend kom je overeind
Gelukkig
mijn droom is ten eind.…
Winterse kou
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
797 Winterse kou in november
trekt door je lijf vanaf je tenen
niets kan warmte brengen
ook mijn hart is niet warm genoeg.
De maan schijnt over de daken
in een helder licht
sterren stralen hierbij niet van geluk
maar omdat het simpelweg niet anders kan.…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
946 nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein tot in mijn tenen…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
663 nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein tot in mijn tenen…
Lentezaden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
695 Mijn tenen staan nog krom
van winterkou die is beklonken
aderen zitten klem in benen
mijn buik stulpt vol bloed uit.
Een boer is op zijn plaats
en de ploeg trekt alles blaar.
Voren snijden door aarde,
zonneschijn zaait levenslicht.…
ketenen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
642 gouden schatten
verbergen zich in mijn hart
evenals mijn verdriet
bedwing m’n ongenode tranen
rijk zijn de kamers
een ring om elke vinger
toch wil ik alles achterlaten
alleen voor hem
argwanend, zij die prevelen
dat hij vast niet deugt
maar ten diepste voel ik
zijn waarachtigheid
ik weet waarheen ik wil
en bovenal met wie
van…
vreselijk die knutten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.091 vrouwtjes ongehoord
zoals die prikken
nooit zoemen ze zwijgen
ontiegelijk gemeen
zoals dat geteisem boort
ze zijn zo duivels klein
dat ik uitvergroot
pas echt waarneem
hoe harig vol venijn
die monsters me bedreigen
waarachtig van kop
tot teen maar op één ding ingesteld
en dat is mijn bloed zuigen
niks natuur dat is geweld…
suites voor Annemieke LV -de val-
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 ogen ten hemel
wakker worden op de grond
pijnlijk achterhoofd
het hoge noorden
langs de lange weg erheen
steeds weer wat nieuws
recessie -
een mooi lang woord voor eb
en de strandjutters
olympische spelen
beklimming tibet-china
beslist op kanon
doen maar niet praten
over de rode loper
staatsbezoek struikelt…
Opkikker
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.999 blootsvoets betreden
zuigt drassige grond
gedachten weg van zorgen
later dan het heden
zo hoopvol hupt alweer
jong leven rond de waterplas
waar het als immer ontstond
krioelend in een eierenklont
duizend maal een nieuwe morgen
gaat nu in sprongetjes uiteen
bemoedigd groet ik het grut
met een jubelende teen…
Onrecht
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.941 Zo ge uw zaak en die des Heeren
Liefhebt, die ten strijde u opriep,
Maakt het onrecht u geruster
En ootmoediger en trouwer.…
Strak omspannen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 "alles is liefde"
je omspant de heuvels
en de grot
met zacht blauw
als van satijn
dartel dansen benen
dragen voeten
zand tussen
de tenen
heldere ogen
stralen liefde
warme handen
vingers spelen
lippen strelen
voelen elk zuchtje
van de wind
als een tedere fluister
luister, luister luister…
Het onthouden
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.291 woekert daar onverminderd voort
de altijd aanwezige seksuele gevoelens
het extreem bizarre erotische verlangende
wordt schuw weggeborgen het is ongehoord
En pijnlijk zijn de gewraakte dromen
door de betutteling vervagend in tijd
het nooit beleven van die ene uitspatting
droevig gevoelloos ben je onthouden van
jouw fantasie en al je lijden ten…
De ware
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Je denkt terecht
is hij de ware wel
zoals ik denk
ben jij de ware wel,
onze tactiek en voorzichtigheid
ten spijt van
doet niets af
aan het in waarheid gedeelde
wat geen van ons verliezen zal.…
Wilskracht ~ Duogedicht met robderonde
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
503 die stappen waren te groot
voor de maat schoen die
haar ten deel was gevallen
zevenmijlslaarzen benen
oneindig door over
dor en leeg en kaal
onverstoorbaar evenals
de zon brandt het
verlangen almaar dieper
de uitweg uit het doolhof
lijkt hopeloos verborgen
troostend de schaduw
totdat de zon zakt
en de te kleine maat
haar brengt…
GEEN FLAUWE KUL MEER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
842 De zalige dood,
de ten hemel opneming,
vrij en mezelf zijn.
Simpeler kan niet,
het eigen hartje volgen:
iedereen helpen.…
De dood bruuskerend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 de sater grijnst
later klatert haar lach
de dood bruuskerend het marmer af
de zwarte weduwe
verlaat voldaan het levenloze vod
na hun intens gepaard genot
er is geen graf
voor hen die levend van de roem
ten onder gaan
pracht en praal kleurt slechts
de buitenkant terwijl hun geesten
naamloos dansen in het schimmenland…
Grensmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor
Mijn toekomst
Beste van besten
Wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
Novemberlucht zo
Maar een grijze
Zeppelin - vervreemdend
Element verdwaald in het
Wijde landschap
Van mijn jeugd
Mijn toekomst vervreemd…
Levenslicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
743 Zie hoe de vrouw
in barensnood
haar pijn te boven komt
door ‘t nieuwe leven
hoe de Verlosser
in stervensnood
de pijn ten onder
deed gaan
hoe de schepping
zuchtend hoopt
op het nog onbekende Leven
Kondig met Pasen
verlost
de Nieuwe Adam aan!
N.a.v. Johannes 16 : 16-22 en Romeinen 8 : 18-25…
Lust of onrust
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 hoe het rijst, gekrompen
tot eenvoud en zich kermend
ten hemel roepend zich richtend
tegen de wijzers van de klok
het lid, een heet hangijzer dat
onrust zaait en zich manifesteert
tot de pooier van de teelbal, geen weg terug
maar slechts bekrompenheid bij
het wegebbend tij
spreek niet van liefde als lust
de emotie is die tijdloos…
Tegen de zwaartekracht in I
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Was te zwaar
Beladen, vracht
Die tot ver over
Mijn grenzen ging,
Spieren stram van
Het starre denken,
Ging door mijn ankers
Heen en kwam op het
Aangezicht van de
Aarde te liggen
Die me met magneten
Leek vast te houden -
Tot Jij met ontferming
Werd bewogen en me
Precies zoals ik ten
Diepste had gewild -
Tegen de zwaartekracht…