Alle inzendingen over vallen op

10152 resultaten.

Sorteren op:

Rouw draagt,,

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Rouw draagt wollen dekens verwarmen het kille hart dat nog niet spreekt maar woordenloos beleven Wanneer de wolken samenzweren en hun druppels laten vallen misschien wordt er dan gehuild in liefdevol omarmen En de stilte zich laat horen als zacht gefluister in de wind het moment van samenkomen wanneer een zucht de stilte breekt.…
Moeke13 juli 2009Lees meer >

Melancholoe

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
als vurige symbolen van een stervende zomer vallen rode en goudgele bladeren als een laatste glorieuze zonnebundel in de richting van de winter bracht de zomer opwinding de herfst lijkt altijd rust te brengen het vallend blad vormt een warm tapijt voor al wat leeft, groeit en bloeit onder moeder aarde als een warme deken…
windwhisper6 september 2009Lees meer >

vol-ledig

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
bij tijd en wijle maakt de puzzel van mijn leven weer stukjes aan die passend zijn zo komt opeens een melodie heel glunder terug van weggeweest de woorden vallen op z'n plaats er is een cirkel rond soms is het simpel en alleen het woord dat die sensatie geeft het is zo om het even halfvol of andersom half ledig…
annabel17 oktober 2009Lees meer >

Ik wil niet

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
Nee ik wil niet van je houden nee ik wil geen echte vent hij heeft mijn hart al tien keer gebroken voordat ik hem werkelijk ken Nee ik wil niet voor je vallen nee geen luchtkastelen meer laat me niet meer in de luren leggen anders flikt hij het weer Nee ik wil je niet meer voelen nee ik wil je niet meer zien zal me tong voortaan afbijten…
LadyLove15 april 2011Lees meer >

dromen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 792
Ze komen als lichten uit mijn herinnering en warrelen als blad'ren alle kanten op, om dan op hun plaats te vallen. 'tIs lang geleden, dat deze wind door mijn gedachten waaide. Te lang geleden, dat woorden me zo streelden dat ik ze voelde in mijn hart. Ik voel ze komen. Ze dromen mijn dromen van jou…

BALANS

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 865
Lichamen vallen, geesten duizelen deuzig, de wereld vergaat. Ik drink wat koffie om balans te herstellen en glimlach naar jou.…

Op een blanco vel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
zacht vallen vlokken haken in elkaar tot dromende gedachten die woorden verwachten uit de onuitspreekbare taal van stilte en rust maar vlaagjes wind verwaaien al de ijle tonen van kristal wit danst fel een eigen symfonie in bedekte klanken licht tot een schitterend winters vergezicht op een blanco vel…
wil melker27 januari 2012Lees meer >

Smeltende kristallen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
ik voelde dat je ontdooide hoe warmte je hart ontplooide zag de laatste vlokken vallen sterven in smeltende kristallen ogen helder door een klare lucht je lach lengde de dagen vogels vlogen in v-vorm terug nam je koude hand in het voorbij zijn van de winter ontdekte lente op het land…
wil melker13 februari 2012Lees meer >

met een knipoog naar Hilly

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 564
zonnelicht sterk en standvastig lopen brede passen langs bermen vol geluk het leven plukt en ziet de glans in struikelstenen op de weg keien rollen, vallen stuk op zachte hartsmomenten tussen grassen en wat struikgewassen zwemt de zon haar eigen spiegelbeeld verklaart wat niemand nog verklaren kon…

Het is niet

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
Het is niet het vallen van de avond zien de sterren aan de hemel of het licht van de maan. Het is willen aanvaarden de herfst in ons leven die ons leert hoe fijn het is dat we er nog altijd zijn. De zon zien die elke dag weer opkomt ons zijn warmte schenkt alles om ons heen laat groeien.…

Hun chaotisch bestaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
zij wiegen niet meer als bloem op de wind laten hun bladeren vallen de een nog sierlijk de ander theatraal zij verpieteren allemaal het verdorren van stelen kan hen niet meer schelen zij wortelen al in het verleden vrezen de storm zijn bang voor de knak morgen is hun enig houvast het onkruid tiert welig in hun chaotisch bestaan…

Nu zij bij de valput staat.

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.271
. ---------------------- uit: 'Vallen', 2012.…

daardoor

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
dacht ik dat het leven het leven was zonder einde dood gaan was voor anderen zou mij niet overkomen bleef eeuwig leven maar er hoefde maar een geliefde dood te vallen van de fiets waardoor ik opeens wist dat het leven en al dat leven slechts een glimlach is trillend in de lucht van de hete middagzon die niet daalt of opkomt…

Onze sporen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
je sporen zijn niet meer te vinden op het schelpenstrand gebroken liggen ze op mijn hand restanten van hard leven ze kleuren droog vallen op door de vorm van hun boog het knisperen klinkt gelijk in overslaande golven de zee neem ik mee in het grijsgroen van je ogen de schelpen leg ik terug waar zij horen op het zand als onze…

Wrikbaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
wrikbaar ben ik lang zo sterk niet als dat ik je aanvankelijk wilde doen geloven maar dat was dan ook voordat ik je had aangeraakt verlangen is wreed het veranderde mij in een hebberig monster met een ego gelijk aan een veroveraar die desnoods bereid was te doden maar nu laat ik mij vallen blijf ik naast je liggen en vertel ik…

Niet zo heel lang

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Niet zo heel lang duurde het Voor ik van de wereld Vervreemdde - Dat ik ook van mijzelf Vervreemdde, mezelf Uitsluitend nog zag als Vreemdeling die zijn leven Als een oud laken Met vlekken en scheuren Op een hoop zag vallen, Als een man waarmee Moeilijk te leven was, Heeft wat meer tijd In beslag genomen - Nu is het zover…

Op verdorde aarde

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 442
Leven niet meer zichtbaar, Verzonken in verdorde aarde, Oppervlak alleen nog dor en doods - Slaapt ongezien nog in de diepte, Waakzaam tot het uit de dood Weer op zal staan - opstanding Die immers mogelijk blijkt Als grote volle druppels Vallen op het verschroeide land En het nieuwe leven ontkiemen zal Vanuit het allerdiepste dal…

Spinsels in onze kop

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
Deuren vallen in het slot. Hakken zinken in het zand. Ramen worden ruw gesloten. Wanneer we weinig verwachten, worden we zelden teleurgesteld. Een frisse storm steekt op. Hersenpannen worden geopend. Spinsels waaien uit onze kop.…

Lief Lichaam

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Ik heb je laten vallen, Samen zijn we opgestaan. Lichaam dankjewel, Ik heb je bedrogen, Tegen je gelogen. Jij liet me de waarheid zien. Dankjewel, Voor herstellen keer op keer. Ik heb je pijn gedaan, Maar jij heelt alle wonden. Lichaam, Dankjewel. Toen liever zonder jou, Nu lief ik jou het meest.…
Iris6 september 2015Lees meer >

Terroristische aanslag.

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 936
een lichtflits de harde knal vervolgens grijze rook gegil en geschreeuw mensen vallen achter hun bagagetrolleys op de vloer hier wegkomen is een hele toer doden en gewonden blijven achter op de grond welke besmeurd is met glasscherven en bloed van veel mensen welke hier op deze Brusselse luchthaven hun ongewenste…
leonardo22 maart 2016Lees meer >

Zal ik ooit?

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Zal ik ooit zo geduldig zijn als het seizoen dat nu de bladeren doet vallen in de zekerheid dat er straks weer lente komt? Zal ik ooit zo warm zijn dat de herfstwind me niet meer kan afkoelen tot zwijgzaamheid omdat ik me geraakt voel? Zal ik ooit zo wijs zijn dat ik de dingen kan aanvaarden ook als ze niet zijn zoals ik zou willen?…
Adeleyd29 september 2016Lees meer >

Visite

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
over en weer gepraat en dan vallen er stiltes uitgesproken en verzitten op de klok kijken langs elkaar heen zien de hond moet uitgelaten hier heerst de kunst van het zwijgen.…

Vier jaargetijden in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De lichte kleur van de zomer verdwijnt uit je haren Het bruin van je huid wordt wit als de sneeuw van de winter Jij bent niet te verklaren uit het vallen van de bladeren het tikken van de regen op het raam, hoogstens benaderen vast te houden als een zegen waarvoor beiden aansprakelijk zijn verlangen naar ijs en groen opnieuw een…

Reis naar de stilte

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
Als je mij toelaat in droomwereld of niet geveinsde werkelijkheid reizen we samen naar de stilte onder bloesem van de vlierstruik ruiken we adem van zomerse wind zonder verstandelijke conflicten en je kust mij plotseling vol op de mond, als ik niet aarzel vallen ook de laatste woorden op de zachte zwijgende grond waar de stilte al…
mobar26 februari 2018Lees meer >

De ochtend

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Regendruppels vallen lichtelijk geruisloos, naar beneden. De zon, ver achter het wolkendek. Verstild ontwaakt de natuur. Vogels hoor je cirkelend in de lucht fluiten. Nieuwe impulsen, momenten mag je tot je nemen. Neem de dag zoals die komen gaat.…
Dick28 mei 2018Lees meer >

Politiek

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
We kennen dat nu langzaam aan wel als ze door de mand vallen staat er altijd iemand klaar om ze op te rapen uit de dwaaltuin in de schemering met gebrek aan richtingaanwijzers en wandelkaarten Als ik mijn hart als poëzie recht uit moet spreken in de gevaren die mij omringen dan moet ik zeggen dat wanneer ik door het licht beschenen…

in het landschap van de stad

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
de zwerver zijn fiets gemakkelijk naast een plastic tas geparkeerd slaapt onder wakkere wolken een droomloze slaap de stadsmus laat zijn spiedend vogeloog vanuit de heg op een vale boterham vallen de vrouw kijkt betraand door het raam naar de zwerver naar de mus en terug en draait zich om wie overleeft in het landschap van…
J.Bakx12 december 2021Lees meer >

EEUWIGE VOEDING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
Brood met harde korst tot stukjes breken en langzaam aan in de melk laten vallen zeer eenvoudig gerecht dat wellicht overheerlijk smaken mag het beeldt helder Evangelie vanuit Gods Geest neer dalend op luistergrage mensen met onbevangen ziel gereed om Jezus' wil vrijmoedig na te volgen.…

‘Gone with the wind’

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.799
Een herinnering uit de tijd toen alles nog zweefde kan zomaar aankomen vliegen zonder enig hoogteverlies kan er windstilte zijn in het hart wanneer rood het verlangen kleurt de geschiedenis daar omheen draait lang geliefden in de armen van vandaag vallen samen verder gaan naar wat uiteindelijk wacht waar de bestemming meer is dan…