2904 resultaten.
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
nachtmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
649 zoveel ogen zien de wereld
altijd met lichte verbazing
of juist zonder
enige verwondering
zien ze wat ze zien
en ze kijken en bewegen
en dan verdwijnen ze weer
oud geworden als ze nu zijn
sluiten de ogen en denk je
dat alles dan verdwijnt maar
dan zijn er die andere miljarden
ogen die blijven kijken en bewijzen
dat de wereld…
wat als
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de aangeslagen snaren
verdwijnen in de stilte
het ingesneeuwde leven
onvindbaar blijft
de voorjaarswind het
prille niet wiegen kan
de camera de dief is
die de zielen steelt
het vloeibare voorgoed
overgaat in het vaststaande
de ondoorzichtige vensters
niet open gaan
het huis geen pad heeft
om naar toe te lopen
de tak afbreekt…
Je handen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
877 heb je handen
zacht gepakt
zag in het openen
de lijnen het
tijdelijk verdwijnen
van levenslust
heb ze liefdevol gekust
ben op afstand
bij je ook als
we in herinnering
weer samen vrijen
in het beminnen
van elkaar kroel ik
teder door je korte haar
kan ik nu
bij je komen en niet
enkel in mijn dromen
om je lippen zacht te kussen…
Schuim in overslag
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
744 ik nam het water
golfde je zacht toe
je spatte schuim
in overslag en gaf
toen langzaam toe
je liet je gaan
en drijven op het
zout van vele tranen
we bleven samen toen
vloed het eb liet staan
hebben zon genoten
zagen boten buitengaats in
alle richtingen verdwijnen
stuurloos voelde ik
je helemaal de mijne…
Veervrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
671 gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze
maar elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen
bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar…
Tot einder van 't zicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 Ergens davert de trein
In rechte lijn naar het doel
Naar het eind van ’t zicht
Verdwijnend over verre horizon
Vast aan rails gebonden
Noch links noch rechts
Die ene voorbestemd weg
Van vastgesteld station
Zonder keerpunt op z’n reis
En ik reis mee
Gebonden aan trein en rails
Tot over ‘t einder van ’t zicht.…
wegen die verlaten kijken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
699 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
Geestverruimend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Als zij opstaat
komt de kracht terug
De weg opgaat over de brug
naar een plaats waar alle geliefden komen
bij elkaar
Haar brug ontsluit mijn gehele ziel
Haar tocht door mijn geest
scherpt hem
verruimt hem
Zorgen en zonden verdwijnen
Kwaadheid maakt plaats
Zij verruilt alle pijn
voor een bevrijdend blijvend bestand
tussen liefde en natuur…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?…
natter dan de bui zag hangen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.000 het regent licht
bladeren waaien
groen en natter
dan de bui zag hangen
in zijn snelle vlucht
tussen vlagen wind
en sluiers water
ontlaadt de bliksem
schicht na schicht, dreunt
gedonder zonder zicht
de plassen blikken
terug als de zon weer
vaal gaat schijnen
het kermist in de hel, drie
regenbogendik verdwijnen…
muziek van alle tijden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.058 mijn glimlach tilt
je van de grond
we dansen op
de liefde die ik
in je ogen vond
het is muziek
van alle tijden
waarin ik lente
naar jouw zomer
zal gaan leiden
we reiken naar
elkaar tot schaduwen
verdwijnen en
licht alleen zijn
warmte zal schijnen
we versmelten
in elkanders geven
hopen weer te
delen in het nieuw
ontstane…
Dans der dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 Ik zal verdwijnen
met de noorderzon en merken
dat de dagen niet meer jagen.
Er zullen geen antwoorden zijn
op nooit gestelde vragen. Ik zal denken
dat het leven eindeloos schoon was.…
straten vol met lege mensen
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.414 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
De traagheid van het loslaten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
668 Pas op de engelen vliegen laag
zou je de andere kant bereiken
niet verdwijnen in het zwarte water?
Verlies de milde goden niet uit het oog
onthoud de volheid van het landschap
wie loopt iets mis in stilgevallen tijd?
Van herinneringen weet je veel
van onthechten een beetje
leer ik van onbegonnen verlangen?…
Toevalstreffers
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
461 hypermarché's
van blueband
Ab del Haize
wordt nog altoos
mijn geestesoog
op zonderlinge wijze
in toevalstreffers
meegesleurd
die naderhand
haast nonchalant
in bliepend
barcodegescan,
daar waar haar
bossen eeuwig ruisen,
achter toonders
klapdeurtjes
in ieders
niemandsland
in een omzien
met of zonder
knipoog weer
verdwijnen…
repareren
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
196 gekleed in zijn wijde verenpak
zwaar van verborgen verlangen
droomt kraai dat hij niet is
zwarte vogels verstaan
de kunst van rebelleren
wanen worden uit vuur geboren
handlezen is voor dwazen
kraai is niet bestemd
om de wereld te begrijpen
vanuit het kraaiennest
haakt zijn blik achter
verdwijnende wolken
ik ben denkt kraai
hoe…
Vervagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
107 Freedom is a state of mind - Jiddu Krishnamurti
laagje voor laagje
ben ik aan ’t
vervagen
dolend
en zwevend
iets
volledig nieuws
belevend
vervaag ik
nog een vlaagje
vandaag
verleden
en toekomst
vervliegen
waar ik laagje
voor laagje
verdwijn
en zo dwalend
en zwervend
hier alsmaar verder
vandaan
lijk ik
steeds lichter…
Trage kuddegeest
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
1.142 Ik geef het toe: ik dacht er nooit echt aan
Maar dat de schapenherder nog bestond
Was toch een stukje erfgoed dat ons bond
Dus achteraf gezien ben ik ontdaan
Nu valt er in ons leven een hiaat
Waartegen geen massaal geblaat meer baat…
Dievenleed
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
710 Het stelen valt niet mee in deze tijd
Volièrevogels pikken wordt te link
want overal zit wel een luistervink
Ze slaan je dood, och wat een narigheid!
Geswitcht ben ik, ik stort mij nu op schapen
en deksels van putten als anderen slapen…
Pascaline
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.796 Waarom moet onze liefde nu al sterven
zonder namen in een boom te kerven
Nu zal onze liefde verdwijnen
en nooit zal onze vlam meer schijnen.
Pascaline, waarom ben je verdwenen
wat heb ik gedaan dat ik dit verdien
zo'n leegte in mijn hart
in ruil voor liefde vanaf de start.…
Hemelpoort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Al het verdriet wat je bezwaarde
Zou toch verdwijnen met de tijd.
Dat wat overblijft ben Ik.
Ga met me mee naar de Hemelpoort.
En de wind neemt je verleden met zich mee.
Dwars door de branding gaan we hand in hand.
Om te verdwijnen in de liefde die ik geef.
Ga met me mee naar de Hemelpoort.
En leg je hele lot in handen van alleen mij.…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 IJzeren beest passeert de brug,
uitbraken 100 mensen,
vast in hun ritme van de nieuwe dag,
verdwijnen net zo snel in gedachten als ze passeren.…
Voor Ietje overleden op 18/9 2015
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.005 want terwijl je daar ligt,
met je ogen dicht,
veel te vroeg
de liefde zal nooit verdwijnen,
rust zacht klinkt niet
zoals het moet,
maar god wat zullen we je missen!…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 het niet
Eten hoeft niet meer
Slapen hoeft niet meer
Niets hoeft meer
Voor mijn kinderen leven hoeft niet meer
De Hypothalamus verzopen
de frontale kwab ondergelopen
in tranen
Het werkt niet meer
Ik val
de zwarte zwaartekracht is te sterk
mijn wil breekt na lang strijden
dwingt mij op mijn knieën
mijn leven op te geven
Ik verdwijn…
Antidichter
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
340 Alleen jouw ogen
waarin ik verdwijn
zonder verzet.
Ik ben geen dichter.
Ik maak niets moois.
Mijn hart brandt en waakt
alsof wachten
een vorm van trouw is.
Ik zie je
in dromen die niet willen eindigen,
in gezichten die niets weten,
in muziek
die mij plots breekt.
Jij bent wat weigert te verdwijnen.…
Jupiter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
561 Weet je nog
Hoe we vroeger alsof deden
Op een leeftijd van zeven
Op oude bezemstelen zweven
Een interpretatie van grote mensen
Die onze verbeelding beplakten als verdwijnende wensen
Hoe onwaarschijnlijk ze het achtten
Bleven we elk jaar op elkaar wachten
En in kartonnen dozen
Herbeleefden we dagen die jou deden blozen
Ik weet nog
Hoe we…
Stikvallei
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
395 Hoevelen ik ook had geschreven
in zuid- en noordwest-afrika
de kalahari en sahara
botswana lake victoria
althans iets daar ten noorden van
het Niasmeer in Kameroen
het raadsel van de stikvallei
die gif verspreidde in de wei
die varkens kippen liet verdwijnen
mensenlevens spoorloos liet
als nevels rond kilimandjaro
in watervallen aërosolen…
woord voor woord
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.159 hersens
zinnen vormend
zien zij licht
ik kleur ze in
met mijn gedachten
proef hun klank
met ogen dicht
laat mijn vingers
stil bewegen
streel de toetsen
van het bord
laat mijn lippen
woorden fluisteren
oren luisteren
naar wat het wordt
als het ritme
blijkt te kloppen
berg ik alles
netjes op
zullen woorden
blijven leven
en niet verdwijnen…
Kringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 De slotakkoorden spelen
het einde is nabij
als ik mijn armen uitstrekt
raast het zwart voorbij
Het water kabbelt verder
de zon schijnt in een plas
alles zal verdwijnen
De kringloop van wat was.…