4227 resultaten.
B e d t ij d
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
793 het dageind kust mij in
haar roze abrikozenvel
slaapwel
geluiden trekken hun
geruite pyjama aan
gedaan
met twinkeleren, culmineren
toten trekken
gekken
een vogel schrijft een
laatste letter in de lucht
vlucht
en geuren dampen dauw
over 't avondgras
slaapgas
een rijmsnoer trekt
de dichter toe
moe.…
Onbereikbaar
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.259 Ik wil bij je zijn,
Je aanraken met mijn handen,
je strelen met mijn tong,
je huid proeven,
je geur ademen,
ik wil bij je zijn ,
nu, nu meteen,
niet langer wachten,
niet langer de pijn van het missen,
niet langer zonder jou,
ik weet waar je bent,
ik weet wat je doet,
ik weet wat je voelt,
ik weet dat je me mist,
net zoals ik jou…
bedorven dichter
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.302 je angsten
verberg je
in woorden en zinnen
in strepen en kleuren
en tijdloos geluid
je zorgen
verlies je
in weerloos beminnen
in beelden en geuren
met muskus gekruid
je liefde
beleef je
in roerloos vertrouwen
op alle momenten
en iedere plek
je leven
beschrijf je
als kleurloos aanschouwen
van pap zonder krenten
met lekkere trek…
Neon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.058 Je trekt je daarbij niets aan
van de regen diep in het bos, de geur van mos
en dat frisse, in de lucht. Je groet neon.
Het nachtdier lag op de loer en glimlacht
nu vriendelijk, weet zich betrapt, sluit
de kijkdoos en zet je terug in de kast
waarin een sprookjesbos waarin een huis.…
Zijn goudblonde lokken en knevel
poëzie
2.8 met 18 stemmen
5.766 Zijn goudblonde lokken en knevel,
Zijn geestvolle neus en mond,
Zijn vergeetmijnietblik, zijn tenorstem
En zijn New-Foundlandse hond,
Ik moet er gedurig aan denken;
Zelfs adem ik soms nog flauw
De geur in van zijn sigaren.
Hij kocht ze gewoonlijk bij BLAAUW.
Ruik ik opnieuw die sigaren,
Dan word ik eensklaps zo raar.…
thuis is vertrokken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.399 het huis telt
de stappen
kraakt zijn trappen
in het slaan
van de deur zit
de tijdloze sleur
het interieur
heeft de geur
van verleden
de tafel is oud
een bank droomt
gerieflijke plooien
gordijnen
zijn zwaar van
het lichten der jaren
de muren
bekrast en belast
met herinnering
thuis
is vertrokken
het huis staat te koop…
Als in het regenboogvlies
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.630 Als geur blijft hangen,
worden jij en ik
een vleug rondom elkaar.
Als wat herinnerd wordt,
overblijft, zullen wij
elkaars foto zijn.
Maar zelfs wanneer het niet zo is
en alles straks vergeefs blijkt en vergeten
dan nog:
samen nergens overal,
samen nulpunt uit.…
Wij van elkaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.166 Als in het regenboogvlies
geen kleuren verbleken,
blijven wij de appels
van elkaars ogen
Als geur blijft hangen,
worden jij en ik
een vleug rondom elkaar.
Als wat herinnerd wordt,
overblijft, zullen wij
elkaars foto zijn.…
septemberziel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
786 gaandeweg ontwaar ik haar
rond uitgezomerde bomen
dwalend in zachtere nevels
en geluiden, in de wiekslag
van een vroege gans
proef haar in ‘t krimpend
zonlicht tussen dwarrelend
lover, in de geur van mos
en parelend gras
zo voel ik dat zij langs mijn
kruin naar binnen glijdt
onder mijn huid een warme
schuilplaats vindt…
ik drink het najaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 wolken verwaaid in vlagen
de zon waterverft eindeloze kleuren
immer korter nu de dagen
steeds grondiger de geuren
de wind waait mij
in scherven uiteen
storm staat mij bij
ik ben alleen
ad fundum drink ik mijn glas
wachtend op warm wit winterdek
niemand maakt mij gek
ik weet wat er eens was…
Suites voor Annemieke XXXVI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 de geur van verfval
's ochtends na een lange nacht
de slaap verkwikt niet
werken en frites
en voor de televisie
wegzakken in bier
het kantelend blad
achter het raam in de zon
kan maar één kant uit
de witte panters
zijn bijna uitgestorven
wilde poezen ook
kijk een unicorn
haar mooie bokkensprongen
maken me hoornig…
in avondlijke stond
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.184 in avondlijke stond
ligt open naakt naast mij
jij, en wij op ‘t strand
van een nog onbekend land
met achter ons een storm
lust en passie
zout lik ik van een wond
en vind je dagelijks nieuw
laat mij weer in jou vallen
de geur van algen en koralen
begeleidt mij tot jouw grond.…
Het vleugje herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
785 zie de
hoogste toppen
waar lentegroen
de zomer nog trotseert
weet het gele bruin
in onderlagen waar
het vleugje herfst
al is gepasseerd
voel de draden
van de spinnen die
hun web bespringen
voor een rijke oogst
maar in het loof vind
ik de kleur van zon
ruik nog de prille geur
waar alles mee begon…
Het park
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
1.061 Volle herfstkleuren
zachte bladeren
specifieke geuren als
eindnoten van ‘parfum klassiek’
-geheim gehouden toontechniek-
in een boom gekerfde liefdes
datum pril geluk
eerste Franse tongtechniek
het park waar zachte paden
gemengde kleuren van
bladeren leiden naar
herinnering en neo-romantiek.…
Maannacht
poëzie
4.1 met 22 stemmen
11.829 Roep mij niet wakker midden in de nacht
omdat de maan bloeit met zo fel een luister
er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister
een dieper licht dan ooit ik heb verwacht,
en klank en geur die me onverzadigd lieten
en, een voor een, de uren van zaligheid,
zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten:
de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…
Zwart-wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
865 Geuren en geluiden
drijven boven bij een beeld.
Weemoed als verlossing,
voor een wereld die je niet meer deelt.
Klauwend in de ijle lucht,
verstikt onder een dikke deken.
opgeruimd en liefhebbend het einde tegemoet,
voor je uit alles wit en achter zwart.…
kraakt in zijn trappen
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
765 het huis telt
de stappen en
kraakt in zijn trappen
op het slaan
van de deur zit
de tijdloze sleur
het interieur
heeft de geur
van verleden
een bank droomt
gerieflijke plooien
in liefde ontdooien
gordijnen
zijn zwaar van
het lichten der jaren
de muren
bekrast en belast
met herinnering
thuis
is vertrokken
het huis…
altijd zult zijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.691 je kwam met nat in je haar
de nacht was een kwart voorbij
kwam het van de regen, de dauw
of was je ergens gestrand
kopje onder gegaan
je schudde neen
de slaap kwam niet meer
die nacht en toch bracht
de ochtend weer licht
de scherpe geur van vers-
gevallen sneeuw toen ik
het raam opendeed
naar buiten keek
je voetsporen niet meer vond…
je schaduwde ook mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
646 je koos het beste haar
penseelde met de
eigen vingervoering
jouw streken brachten mij
in een euforische vervoering
je mengde lichaamseigen
kleuren op een liefdevol palet
aromatisch waren ook de geuren
waarmee het zacht contouren
in harmonie werd aangezet
ik zocht je in contrasten
je schaduwde ook mij maar in
het hart liet…
Zinnenstralend
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.783 Ik ruik je
wilde geuren
zoele lucht
Ik voel je
koesterkussen
huid aan huid.
Ik zie je
blind beminnen
blozend bloed.
Ik proef je
vuur smaken
rauwe tongen.
Ik vind bij jou
een stralen
in de liefde…
Jerez de la Frontera
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
748 De geur van sherry
overwolkt het marktplein van de stad
waar zwarte vaten
om fonteinen dansen.
Uit kleine winkels
klinkt de oude lach
van donkere sigaren,
het schateren van sandelhouten glas.
Het middaglicht ontwijkend
leunen de mannen
op wankele gitaren.
Klappen de handen
het ritme van duende
een blauwe avond in.…
Griekenland
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.553 tussen sokkels en gebroken zuilen
die klagen in de wind
stoeien witte vlinders
op de handen van een kind
marmer glanst koelbloedig
onkruid groeit gezwind
een geur van wilde tijm
bloost op de wangen van het kind
naar een land om van te dromen
ben ik amoureus teruggekomen
om tussen druiven en olijven
ook wat weemoed te verdrijven.…
Zoete limonade
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.541 Te zoete limonade drinkt ze
terwijl haar ogen
donkerder worden
en ouder
Ze drinkt nog steeds
ranja met een rietje
in het huis
waar het altijd veilig is geweest
Maar het kind in haar verjaagd
De kamers leeg
De geur van het kind verdwenen
De sporen van de kindervoetjes weg
Langzaam komt er weer leven
in de kamers
Maar het is niet veilig…
Croissantje liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.478 Tijdens dauwige dageraden
na liefdevolle nachten
na prachtig ontwaken
onder de dekens
die het licht verzachten
vindt de geur van brood
de weg bij de bakker vandaan
en zoekt sluierig een weg
door een openstaand raam
Liefde zwijmelt mee op de dauw
gelukzaligheid en liefde te samen
in de vorm van croissantjes en
in de vorm van jou.…
Zomertuin bij avond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 De zomertuin
maakt zich
met mij op
voor maan bij nacht
Bloemen sluiten
zich als vensters
Geur van gras
pas gemaaid
Ons kleinkind
hebben we uitgezwaaid
hoort thuis in de armen
van haar ouders
Verwacht stilletjes
jouw handen
op m´n oude schouders
Je heft ´t glas
vol zwijgen
van betekenis.…
vaalrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
984 zondagochtend
eind september
om het kasteel
nog dieprood
zie ik de rozen
stilaan afwaarts gaan
zij geuren steeds
meer aangeschoten
met of zonder naam
geraniums blozen
onvermoeibaar
lila en vaalrood
snedig op de vijver
hoor ik het gesurf
van wilde eenden
halfvermolmd schier
spant stokoud
een houten brug
haar rug…
Koesteren
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
707 het liefste koester ik de liefde
niet de herinnering eraan
en evenmin het sluimerend gemis
als was er zon achter de wolken
niet het verdriet dat onverwachts
mijn hart bezeert, nee dat niet meer
ik baad mij in de lach van hem
die zich ook warmen laat door mij
drinkt van mijn lippen als zijn wijn
paart aan mijn geur zijn adem
laat vertroetelen…
Hereniging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
888 Het is nog licht
als de oude man zijn dag
verlaat
en zij
voorbij de dood
in sluimerend beeld
ontwaakt
Daar
in de geur van zilte avond
slaat het grote missen toe
kan hij weemoed slechts
herhalen in het ritme
van doodmoe
en leest hij toekomst
in ‘t program van morgen
waar hereniging in
dageraad geschreven
staat…
Diep van binnen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 Gevoed door de bron
schijnt de zon nog feller
geuren de bloemen dieper
kloppen onzeren harten sneller
Onze twee-éénheid
die geleidelijk is ontstaan
groeit iedere dag dieper
dat kan niemand zijn ontgaan
Vol verlangen
heel diep en intens
was het jij die mij riep
mijn allergrootste wens
*…
buiten adem
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
771 ik mis het zomergeluid
van een vliegtuigje heel hoog
dat stipje als een bromvlieg,
en heel aards ergens beneden
met de rug in het gras van weelde,
ogen die verloren raken in het blauw,
de geur en lucht die warm en zwoel,
om het hoofd heen zweven, maar meest nog
mis ik in mijn nood jouw adem
die mijn lippen streelt…