2594 resultaten.
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 mijn schreeuw
deed het glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je…
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 misschien kan ik in jou
pijnloos sterven
als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet…
feest
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.227 ze heffen het glas op de toekomst
een bruid lacht naar een bruidegom
met een koekjessigaar in zijn mond
haar wijn is ook niet echt
de rest is puur als het goud in hun ringen
er valt een zonnestraal op haar tiara
de vader snuit niet voor de laatste keer
zijn neus die dag
’t is feest maar toch
de dochter
ze heeft zijn zegen
die van de…
Zij, die waren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
600 zijn zij vermisten binnen kaders van het raamwerk
of schimmige figuren die vitrage draperen
achter gebarsten glas in uitgewoonde kamers
waar zij woorden graveren met lange nagels
en klagend krijten in holle klanken
die betonmuren impregneren
deuren slaan als vanzelf in ‘t slot
en sluiten wezens met ogen van licht buiten
het zicht op uurglazen…
ROODBORSTJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
967 buiten te kijken
en een roodborstje bedankte mij
andere vogels kijken vol verlangen
om ook eens aan de streng te hangen
maar van het dominante kleintje
mogen zij er helaas niet bij
zij gaan op zoek, vliegen af en aan
en zien dan het vogelhuisje staan
ze hebben nu eten in overvloed
en doen zich daaraan te goed
ik zie de vogels door het glas…
New Feeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
695 wanneer ik terugkeer naar mijn hart
van mij tot mij
zag januari de reden
herdacht op een groen seizoen
naast dubbele regen
het glas vul ik dus wijs
voor de toekomst
drink elke druppel
(misschien wat eigenwijs)
op het gevoel
verplaats de blik
want morgen wil ik beter zijn
in het beleven van wat-is
in het 'hart' van het leven
zodat…
Avond aan de waddenkust
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Links ligt de boot
die straks naar Schier zal gaan,
rechts de verlichte havenpanden,
achter het glas
twee visetende mannen.
Wind buldert vlaggen strak,
het wijde water golft.
Achter beslagen ramen
ademt serene rust
die langzaam wordt gewekt
als links van ons de boot vertrekt.…
Kroost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Tegen het glas kleven de algen
en belletjes dwarrelen omhoog
tussen het wier.
Om mij heen lauwe schemering.
Ik hap naar adem en proef
de lucht als zwembadwater
in mijn keel.
Zo dobber ik rond en kijk naar ze.
Vanachter beslagen brillenglazen
zijn ze nog mooier dan in het echt,
mijn kinderen.
Kunnen we iets vertellen over ons?…
DAT ENE PLEKJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.880 Wat hem het liefste was,
was dat ene stukje grond
Midden in ’t groene gras
als niets de stilte schond
Wat zijn fijn plekje was,
was waar hij stilte vond
Met goed geknoopte das
verzorgde hij zijn wond
Wat hem ’t mooist was,
was ‘t steen dat er stond
Met erbij dat plaatje glas
dat hij zijn vrouw vond
Wat hem het liefste was,
was de…
Wat de mens mij vertelt
gedicht
3.2 met 8 stemmen
4.241 Waar woorden star
en ondoorgrondelijk blijven
- O Mensch, gibt acht -
slaat de
goedbedoelde beklemming
omhoog tegen
gotisch glas-in-lood
om als een vloedgolf
de monden te verstommen,
angst als gijzelnemer.
Eén stem blijft over,
de mondeloze mensen
volgen in gebed.
(Devoot of geknakt?)…
harde noten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 laat ik maar mijn rode glas
met witte wijn verkleuren
het roze glanst
als ik wat tegenlicht door flinterdunne
schaduw laat
buiten, op de straat
speelt een orgel levensliefde
op de maat
van mijn muziek
alle poppen dansen en hun handen
dragen stokken naar de zijkant van mijn hart
anderzijds een bleinen bel
ze slaan de maatstaf van…
nooit meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 stommelen in de nacht
ogen,
verscholen achter glas
vage verhalen
waarheid?
we hebben ze gewoon
nooit gekend
de tijd duurde (te) lang
opluchting als de vloer
weer toebehoorde
aan jezelf
eindelijk verlossing
het leek op
wakker worden
en we wisten
dit nooit meer…
Meisje in de lijmpot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 Dat was een mooie film
met stemmen van ver;
het tintelend geluid
van een roes
als je ontwaakt
in je geheugen
We spraken woordeloos
gedichten
tussen
beslagen ruiten
tuitte je lippen
balde je vuisten
tot verhitte vormen woorden
stokkende adem
druipend af
langs het koele glas
Onverstaanbaar schreeuwend
meisje in de lijmpot…
Een transparant gedichtenbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 voor mij
ben je van glas
je woorden zijn
aan het breken
wat je was
een transparant
gedichtenbeeld
gedachten onderweg
bestendigen
in licht verveeld
je bent gelezen in
blikken van opzij
een solitair
met voeten in de wereld
je handen komen dichter bij
ik slijt je passen
op het pad dat
uitgelopen overbleef
en zich opnieuw
als…
Afscheid van een vloer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 op deze vloer heb ik gelopen
gedanst gezeten en gestaan
ook heb ik er op rondgekropen
toen mijn man in woede was gegaan
ik heb er mijn kinderen op gedragen
gelachen gescholden en gehuild
hem geboend in lengte van dagen
wanneer hij bestoft was en bevuild
je ziet de slijtage en de afdrukken
een diepe kras van vallend glas
de putten van wat…
We kristalden snel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 ik blies
ons glas tot zomer
sloot met warme lente af
we kristalden snel
als dromers in de
bol die onze hemel was
jij kleurde licht
in regenbogen ik groende
in extase meer dan opgetogen
toch moeten we
gaan scherven om onze oogst
weer ongeschonden te beërven
zij is volrijp en kan
de winter aan laten we nu
samen voor een nieuwe…
Dekmantel vol scheuren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 met zijn dekmantel
waant hij zich onfeilbaar
zij zet de dans in, hij pareert en
kotst opgekropte woede over haar heen
spiegelt feilloos zijn eigen gedrag
in de hoop haar te kunnen raken
gewapend met liefde ontwaart zij hem
als gevangen in zijn eigen pijn
het doek valt en kleurt zachtjes rood
zelfzuchtigheid tolt nog lang na in zijn glas…
Blijvend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Wie kent niet de schemering en bankjes in 't plantsoen
het meisje dat je daar als eerste hebt gekust en
beiden nippend uit het glas van lust.
Op vleugels zijn we uit elkaar gegaan en spraken af
weer naar de zelfde plaats te gaan,
daar is het bij gebleven.…
stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 mag het een onsje meer zijn
een glas water bij het avondmaal
een dorpsplein in nog ruwe stilstand
pasgeboren, evenredig aan toekomst
lukraak, lik op stuk, zoals verzilveren
van late middaguren, niet te vergeten
een gedicht, zodat flarden ziel
zich laten nalezen, een vrachtwagen
met panne, op de meest ondenkbare
plek, verre reizen die…
Kerkbezoek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 De Twaalf Apostelen in glas en lood
vertellen een verhaal van licht
kleuren en duisternis van december
De historie van een Kerk in nood
er zijn tekenen die hierop wijzen
God is waarschijnlijk toch niet dood
Misschien verhuisd of op reis gegaan
om te ontdekken waar en wat de grenzen
zijn van ondraaglijkheid, terug te komen
Eens en altijd…
levend zintuig
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
645 Zintuigen verbindt
terwijl mijn traanvocht schittert
door gebroken glas
waar je glanzend gezicht leeft
en je vertrouwen meer straalt
Breekbaar verzegeld
voel ik je fluwelen huid
en ruik je parfum
proef fruitige lippenstift
en zie je intense lach.…
Haar verborgen silhouet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
645 Deze stralende middag
illustreert haar rijkdom op tafel
met contouren van haar taille
geprojecteerd door het Bourgogne glas.…
DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Komende tot dat magische besef,
wanneer ik het vijfde glas glühwein hef!…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas:
het ziet wat komt, wat is, en wat er was.
Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft in haar, zijn woord is pad noch pas:
zij zijn voorbij waar tong de lippen raakt.…
Kijken naar de hond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Ik word te dik
Ik kan geen kant op
Het gras staat te hoog
Niet voor Collie
Zij voelt zich hier thuis
Voor mij is het een sprookje
van Grimm, het bos is donker
het maakt de hele nacht geluid
en duwt tegen het huis aan
dat niet zo mooi is als het lijkt
met het luxe glas, de tierelantijnen
en de luifel boven de deur
Het is de hele dag…
Breek
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
491 Ik speel de meneer
speelloop door straten
speelzit aan tafel
nergens thuis
zoals je weet
Speelspreek met woorden
speelgoedwoorden
speelgoedplastic luchtkastelen
speel een huis
Daar loop jij
kijk
door de straten
plassen etalages
spiegelruiten toverruiten
dan dun als vroeg gebroken glas
de stad de steden sporen
bij elkaar geveegd…
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De morgenstond stond koud en blond
Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht
Naar het diepere land van de droom was gevlucht…
Het verwoeste landschap van mijn ziel
gedicht
1.3 met 14 stemmen
1.959 Op het verwoeste landschap van mijn ziel
bouw ik trouw rokende torens, kastelen
van rottende lucht en zinkende speelholen
Wolken in de hemel daarachter witte vogels
schijnt het licht van zeven enorme zonnen
rijzen oceanen om een zweefmolen van glas
cirkelen manden aan varende luchtballonnen
boven een regenachtig schemerig landschap
dat…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
910 wie in het voorbijgaan
het lot omarmt gaat aan boord
van het Narrenschip
door stilte en sneeuw
de maat van onrust kent
krast de tijd in steen
wie door geschilderd glas
naar wolken kijkt
beschouwt de betovering van het licht
het tedere ontvouwt
geeft het sprakeloze een stem
laat de sterren helder laat zingen
wie in het voorbijgaan…
Achilles' pijl
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
589 mijl
door 't zwarte goud het luchtruim heeft gekozen
staat ongenaakbaar als achilles' pijl
al zinderend te trillen in de vlakte
van het onneembaar muuromzoomde troje
een mini-universum op het zand
reflectie van het oude babylon
na drieëndertig eeuwen weer herrezen
millennial van puur titanium
het middenoosten brandend
in het glas…