1414 resultaten.
Kerst 2009
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.723 wereld
waar elk geweld
zinloos is
geen kindsoldaten
een wereld
waar een ieder
het zijne of hare
mag of kan behouden
waar gedeeld wordt
waar “geleefd”
mee en met
zonder onderscheid
van kleur geloof of afkomst
een schone wereld
zonder broeikasgassen
waar de seizoenen
zich afwisselen
met verfrissende blik
waar mensen elkaar groeten…
De laatste grens
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.703 Het is tijd geworden
Dit is de laatste keer
Nog een blik, nog een allerlaatste groet
Ben je er nog?
Dag
Dag,
Ik weet niet of je er nog bent
Niet of ik je nog eens zal zien
Jij bent op weg nu
Misschien tot ziens
Tot later…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Een kaartje met de groeten,
met liefs, met liefde en plezier.
Maar liever nog dan kaartjes,
was zijn liefste hier.…
Geluiden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
858 Als laatste groet: jouw ogen,
Een hand om mijn gezicht.
Toen stil bent weggegleden.
Nu lig ik in het donker,
Het donker vol geluid,
Geluid dat mij benauwt...
Ik lig met open ogen...
Wacht op de slaap,
Die eindelijk zal komen,
Als straks de morgen grauwt.…
PUBLIEKSPERCEPTIE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 Toelichting: In Vrolijk Boekhandel aan de Paleistraat te Amsterdam, het programma: "De groeten uit Rotterdam" gebaseerd op het leven en werk van Anna Blaman.…
Bestaanswijze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 beminnen
te onthullen wie wij ten diepste waren
De bomen van de Kruidtuin keken neer
zagen hoe het goed was en terecht verging
Winter haast onmerkbaar in lente overging
geuren en lichtgroene verschillen
Voor de grote plataan, dichtbij het openbaar gemak
doet een zot zijn rituele gebaren en begint
met het gezicht op het noorden gericht
groet…
Wat is is?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
464 Je zat op een bank in een speeltuin en je glimlachte
en je groette. Het kind in ons. We verlangen naar
elkaar, maar we maken geen haast, laten het aflopen
tot we gaan hemelen en misschien dat we daarna nog
wat doen, maar dat is niet zeker, wel? We lachen
onszelf krankzinnig dood. Met het meest intieme.…
De ware blues,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
937 Waar elke boom z’n wortels
nestelt in de rijpe grond, dringt
het mos zich op, gestaag sluipt
de herfst op lome voeten rond,
de wingerd dwingt het rossig blad
te vallen waar ik dacht te rusten
onder de humus van beloften en in
het eikenbrons van je woordenschat,
gevat in een tot ziens, een laatste groet.…
Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.330 nieuwe Lente, o nieuwe harte-Meie,
Dàt weet ik, dat 'k uw wijding benedije,
En juichend groet de nieuwe, heilge dag!…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 wij gaan godverdomme geen lijkrede schrijven voor elkaar
met grinnikende anekdotes, pijnlijke verzwijgingen
de elegie van weer gevonden, later toch verloren maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven
dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij…
Voor en na het meesterwerk [2]
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.096 Hier intussen groet het landschap ons
alsof wij beiden lezend simultaan
de wereld wuiven - en ook buitensluiten.
Dit gebeurt nu, weet ik, en kan niet
nog een keer.…
Treinreisflirt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
726 Bij Amersfoort stapte
zij uit en op een snelle, zeer charmante
manier groette ze me oprecht en schonk ze
mij op lieve wijze een innige glimlach.…
SONNET (Vroeg in de dageraad.....)
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.109 Dan beven amoureus de liefelijkste winden
In 't gele zijdig haar, en groeten met een geur
Haar goddelijk aanschijn, opdat zij deze keur
Behield van dagelijks haar daar te laten vinden.…
Lenteschreden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Dus groet ik de ganzen zelfs de eerste kieviten al,
leg verstilt mijn verwachtingen neer keer op keer
steeds verrassen dagen en weken doorlopend weer.
Er komt in maart zeker een dag dat zelfs rozen openspringen
merels vast het hoogste lied samen met een lijsterkoor zingen
dus opgelet, nu de lente heel traag haar eerste schreden zet.…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 kabels
op de vaak gewassen trui
de ruwe handen
schrale rode wangen
van de vrouw die
altijd zingt terwijl
ze de ramen lapt
grote witte
wapperende
onderbroeken en
blauwe overalls
aan de lange waslijn
de pet van de werkman
het shaggie tussen dunne
lippen geplakt een gebutste
trommel onder de snelbinder
brom en korte knik als groet…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
Middag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Jou liever in geheim omhuld,
kapte 'k af en wandelden we naar 't kanaal,
kwamen mensen tegen, groetten
Thuis mediteerden we op de bank
Stil en krachtig was het
aten daarna wat, praatten wat
Masseerden elkaars voeten
Zo liefdevol en met geduld.…
Zwervende keien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 een afscheid als
een laatste groet...
een laatste roffel op de drums...
een laatste rif op de gitaar...
een laatste schreeuw
uit Jagger's keel...
is hun vaarwel
dan wel voorgoed?
____________________________
NO SATISFACTION
Can't they get ever satisfaction? No
Want hun publiek krijgt daar amper genoeg van
De allerlaatste keer?…
Puur
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
586 Puur
Als op een goudomrande wolk van emotie
spreid ik gedachten,
zielenroerselen zo gezegd
wandelend langs een stille bouwplaats
laat me verwonderen
door die ene enkele klaproos
voorovergebogen
zacht wuivend door de wind
alsof ze me groeten wil
sta ik even stil en voel de relatie
van het alleen staan
zo goddelijk mooi, in haar eenvoud…
hoe zij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 bereikt die aandachtig
het leven heeft genomen
zoals het zich heeft voltrokken
aarde water vuur en lucht
de elementen van het leven, ik zie
dat de aarde plaats heeft gemaakt
voor water en dat het vuur weldra
zal verschijnen, ze weet het en we
converseren in een taal die
weinigen begrijpen
ze beleefd het samen
mediteren als een groet…
Alter eega
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.175 Nee, niet te hooi en niet te gras
maar continu staat zij paraat, dringt hooronzichtbaar binnen
tekent cryptisch algoritmisch
op mijn wonderdoos een groet
toont zich kaleidoscopisch
als volmaakt uit eboniet
bij nacht en uit ivoor bij dag
een maskerloze glazen dochter,
briljante leerling van A.I.…
KLEINE GELUKJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 Een vreemde die vriendelijk groet.
Een verfrissende wandeling doet zo goed.
Een slapeloze nacht.
De dageraad die op je wacht.
Een nieuwe dag beginnen.
Samen een liefdesliedje zingen.
Een glimlach op een lief gezicht.
Het lezen van een mooi gedicht.
Een blik, heel liefdevol...
Genieten van een krentenbol.
Een kop koffie zwart als roet.…
CHAOTISCHE WERELD
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 De rijzende zon komt voorzichtig groeten.
Uit een rusteloze slaap ontwaken.
Het diepe donkere leed aanschouwen.
Verontwaardiging, boosheid... Emoties
bewaken.
In wie of wat kunnen we nog vertrouwen?
Er heerst een wervelwind van angst en chaos.
De wereld is uit balans.
Oorlog, economie, klimaat, laat het los.…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Hoge bomen vangen niet alleen veel wind
maar ook veel dierbare bevindelijkheid
door de toppen van hun kunnen
en de oneindige lengte van hun bestaan
weten ze wandelaars te verbinden
om in respect te zeggen wat ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen…
Waar Margot nog ademt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 Een zachte groet die nooit verdwijnt,
een aanwezigheid die blijft.…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 Knerpend grintpad koud en kil
Marmeren stenen verweerd en stil
Treurwilgen langs een groene heg
Gestorven geliefden voor altijd weg
Rouwende mensen geheel ontdaan
Gebogen hoofden de ogen betraand
Eind van een leven het aardse bestaan
Alles voorbij waarom moest het zo gaan
Eeuwige rustplaats wachtend op niets
een laatste groet of is er toch…
Oma
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.403 neemt me mee
We lopen over doodstil water
In de verte komt het licht
Dan blijf je staan en lacht me toe
Ik neem je in mijn armen geef je een kus
Verder moet je echt alleen
Je draait je om en loopt stilletjes weg
Draait om zwaait nog een keer
En loopt weer verder naar het licht
Langzaam zie ik je verdwijnen
Je geeft me een allerlaatste groet…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 Diep uit de wereld spoot in macht'ge stralen
De kracht, die door de storm de schroef doet malen,
Dat hij, wazige schijf, schijnt stil te staan;
Mij, boven lichtende aarde in 't zwart verloren,
Zal 't sterrenlicht groeten met meteoren.
Het dreunt. - De aarde zinkt weg. - Vooruit, mijn zwaan!…
Wiebeltrees
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.318 ik zit op mijn schommeltje
even roerloos, maar dan word ik lichter
en krijg koorts , reiskoorts
zachtjes begin ik te wiebelen,
klim stilaan hoger en hoger
tot mijn tenen de takken
van de bomen raken
zo groet ik ze , en ze zwaaien
vrolijk ritseltakkerig terug
dan verdwijnt het allemaal heel vlug
het huis, de tuin, en mama die
zwaait vanuit…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de nacht
vogels ontwaken
Groene weidegrond
sloten doorsnijden het land
ver weg neurt een koe
Het gouden graan danst
de wind speelt met de halmen
het koren is rijp
Boom in volle bloei
fier en stevig staat hij daar
een groet…