2296 resultaten.
Lentehart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
495 De liefde schreeuwt zich uit een hart
een rugzak vol gebroken dromen
een roze bloemenzee ontwaakt
geur van nectar kust de broze velden
alsof de natuur de mens liefheeft
zonder aarzeling, onbevangen puur
likt moeder Natuur haar tere wonden
vaak wreder dan de mildste tederheid
in de wildernis zoekt vrijheid een weg
een lentehart roept…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Ik vond je in een regendichte jas
een plank onder je arm geklemd
angstig wadend langs de kust
Zag dat je niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte…
De zeevaarder
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
180 Hij kuste haar hartstochtelijk,
Nadat hij terugkwam van zijn reis,
Na maandenlang op zee,
Was hij dan eindelijk weer thuis.
Zij wachtte al die tijd met angst en beven,
Er waren al veel op zee gebleven,
De zee geeft en de zee neemt,
Dat is voor zeelui en familie niet vreemd.…
Geuren van toen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
322 Ik sta in het circus
midden in de rondedans
van de clowns, ver weg
van het strand
waar we verborgen
achter het zonnescherm
lachten en kusten
Iedereen mocht het horen
In de tent dans ik
met jou in mijn armen
mijn lege armen
Buiten regent het
roze-witte bloembladeren
van de magnolia
op de droge aarde
Geuren wellen op
Patchouli,…
Waar licht fluistert zacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
425 De nacht kust zacht haar gouden haar,
de maan glimlacht en houdt haar klaar.
voor het wandelen stil, door het fluisterlicht,
Om hartjes te verwarmen ...tot in duisternis!…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Loop voor den Duivel, zwart van list,
waar maanlicht koud zijn schaduw kust.
Hij fluistert zacht in nacht en mist —
wie hem bemint, vergeet de lust.
Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed,
hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft.
Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Schoonheid en reinheid
die haar omringt en kust haar wangen.
De gratie waarmee zij beweegt
als een hinde, een ree, een gazel.
Waar zij haar voetstap zet
groeien bloemen van goud,
bomen met bladeren van smaragd
haar mond ademt lauter rozengeur.…
Het blinde licht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
191 Het kust de wonden tot ze zweren,
en noemt die harde slag een kus.
De hand die zacht de vleugels spreidt,
breekt soms de vogel in zijn vlucht.
Wie helpt zonder de weg te weten,
verandert briesjes in een zucht.
Een blind kompas op open zee,
brengt elk gewenst schip in nood.…
ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ik heb de kust bereikt!
heb ik de rust bereikt?…
Zoals de meeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Zoals de meeuw
In al zijn koninklijkheid
Wordt gedragen door de wind
Zo worden wij
Dag in dag uit
Gedragen door de liefde
Van Hem die Uw zoon is,
Net als Hij
Zijn wij geborgen,
Zijn wij Uw kind…
Zilte adem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
414 Op mijn zwarte hengst
over de stille landwegen
naar de eindeloze kust
aan zee waar zilte adem
uit jouw lichaam ontsnapt
op de vleugels van een zwaluw
verder mee de zomer in
en je spreidt jouw benen
als een rivierenlandschap
laat mijn beekje binnen
aan de buitenkant
op mijn donkere paard
door de kalme bossen
naar de groene heuvels…
Burj Khalifa
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 Skyhigh rijst op vanaf de kust
Dubai
Oase vol geërigeerde staven
Met toppen die loodrecht naar
't zenit wijzen
Als obelisken van de oliemacht
Ik kocht online een ticket
voor de top
Besteeg in volle lift de Burj Khalifa
Het luchtkasteel van ruim achthonderd meter
Als nieuwe eiffeltoren wereldwonder
Ik kon vanaf lookout point
als…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Conjunctio is de roos die zichzelf kust:
liefde die de wond genas
door de wond te zijn,
de bloem die voltooide
door zichzelf te zijn.
De ziel is nu roos.…
De rollen omgedraaid
snelsonnet
2.7 met 12 stemmen
1.369 Door elementen in het nauw gedreven
Zijn nu de jagers plotseling het wild
Wie weet heeft deze wending hen verstild
En overdenken zij hun jachtig leven
Maar het vertraagd bewustzijn van diens daad
Komt voor zo'n jager menig lijk te laat…
Getagd
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
727 Een kop: '300 Haaien nu op Twitter’
Dus voor mijn geestesoog verrees het beeld
Dat smartphones aan hen waren uitgedeeld
Maar nee, zij zijn voorzien van een transmitter
En elke badgast aan een linke baai
Krijgt nu bijtijds een tweet met ‘#haai’…
Vogeltrek
gedicht
4.1 met 242 stemmen
25.152 Een V van vogels in de lucht
waaiert vermoeid en afgemat,
langs vreemde landen, kaap en kust
al honderd jaar, al duizend keer
en komt tenslotte hier tot rust.…
smeltende ster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
977 Het gras fluistert mijn rug
In vochtige woorden de vreugde toe
En mijn neus danst met bloemen
Op de kristallen dansvloer
Van een zomers briesje
De ogen grijpen naar een ster
Die langzaam in gouden druppels
Smeltend mijn horizon inkleurt
Ik proef hoe de warme gloed
De mond van elke porie kust
Maar mist zweeft de afstand tot een gat
Mijn…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 je glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het…
in hun lach klinkt nooit je naam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.478 ik zag hoe je
je krullen blonder streek
het pad van ogen liep
en week als je een
vinger wenken zag
je plukte woorden
van hun lippen, kuste ze
en wierp ze als zoenen
in een zelfgemaakt boeket
van bloemen in hun schoot
je geeft je bloot
als zachte streling voor
hun handen, met jou
wordt achteloos gespeeld
totdat het iedereen verveelt…
ze nodigden me bloedrood uit
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.179 je ademde verlangen
mijn liefde kuste huid
ik streelde zacht je lippen
ze nodigden me bloedrood uit
ik zocht nacht en vond
in het lichter worden
van de morgen de huivering
van passionele kracht
we lieten sterren vallen
wasten samen met de maan
we versmolten teder na het
kraaien van de eerste haan
ik moet je weer zien lopen
je bent…
geduld mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
995 eerst wanneer de dauw
haar glans verliest
de zon haar hoogste punt bereikt
de roos haar bloem volledig heeft geopend
en de varen haar blad heeft ontkruld
eerst dan zal ik jouw tomeloze passie
jouw eindeloze hunkering
leiden tot het hoogst der hoogste
nog even
even geduld mijn lief
laat de branding haar golven inhouden
jou nog niet op de kusten…
Aanvaarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.240 een ruw geslagen vuren kruis
achterover hellend door de haast
waarmee het schreiend was geplaatst
achter de restanten van een huis
brandt het netvlies vretend zuur
’t kruis dat dodelijk ongerust
verstild haar kille schaduw kust
over evenbeeld in miniatuur
vrijwel zeker overrompeld
zal ze binnenkort ten gronde gaan
voorgoed in…
Hartstocht
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.883 't was eerst maar een spel
werpen met bloempjes
spelen met woorden
eerst een beetje eigenliefde
dat we ontwaarden
in elkanders ogen
waarin we steeds dieper
konden verzinken
de kalme golfslag
die 't zandstrand kuste
werd geleidelijk
opgejaagd door westenwind
en schuimtoppende baren
verhieven zich
en 't water spatte
vermengde zich…
op je naakte huid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.011 ik wil het leer zijn
op je naakte huid
je ademen in poriën
voelen wat er in je schuilt
je koos voor zwart
het zachte roze-rood
verpakt in sensuele plooien
uitdagend maakte je me hard
ik ken je pijn
de drempels tot genieten
je opende ik stelde uit
tot alle gênes je verlieten
je kuste lust in
passioneel bewegen
ik hitste op gaf je…
Nachtlief vermist
netgedicht
3.6 met 31 stemmen
1.089 ’s nachts als ze me kuste
legde ze woorden op mijn lippen
die ik ’s morgens als ontbijt genoot
en met liefde toevertrouwde
aan mijn maagdelijk wit papier
ze fluisterde gevoileerd
met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige muzische schone
die…
Geschreven
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
971 Uit het westen komt zij
wijze vrouw
zon begeleidt haar rechterzij
toont groots `t silhouet
onnatuurlijk volgt de zon
reist langzaam mee naar `t oosten
draait de dag
zij lacht vrede
kust dode bloemen kracht
blaast bloedende gewonden gezond
noemt onverwacht namen
der schuilende bloeddorstigen
tikt hen speels af
verdwijnt achter oostelijke…
Sinterklaas zelf
hartenkreet
2.5 met 22 stemmen
3.315 Wat een rijkdom, wat een zegen
al die blije kinderogen
die mij treffend zichtbaar mogen
soms wat angstig weggedoken
maar snel is het ijs gebroken
om mij heen staan zij met velen
een kleintje staat mijn baart te strelen
en een ander kust mijn ring
Het is een voorrecht sint te wezen
net als voor mijn lieve pieten
een bron van wederzijds genieten…
Waar ben je mijn liefste?
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
1.905 Is er iemand bijzonder,
die naar je kijkt,
die naar je lacht,
die je kust?
Of geniet je van
Elk moment van de dag en
wacht je op mij
Misschien?
Of toch niet?
De onzekerheid weegt op me.
En toch, nu weet ik
welke waardevolle en kostbare parel die je bent,
Hoezeer ik je koester.
Krijg ik nog een kans?…
als passie liefde wordt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.615 passie verteerd
Uit onstuitbaar verlangen hebben we eenheid gecreëerd
Zachte handen die me zo goed kennen
en daarom weten hoe ze mij moeten verwennen
Zo liefdevol, hebben ze mij nog geen moment bezeerd
Uit liefde kwamen we weer tot rust
Al komt de passie altijd bij ons terug
We zijn elkanders eeuwige drug
Wanneer je mij zo onstuimig kust…
uitzicht op zee
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.905 het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…