1969 resultaten.
Mijn pad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
593 Onzichtbaar voor ieder ander
Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen
Ontworpen en ingekleurd
Met zwart bloed en rode stenen
Tijd ben ik verloren in de ruimte
Die is ontstaan bij het maken
Van alles dat nooit heeft bestaan
Lang gewacht en zoekgeraakt
Grenzen verdampen in de lucht
Bij het trekken van verbanden
Tussen wat ooit is geweest en…
Achternazitten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 De zon achtervolgt mij,
ik volg de zwarte geest
als wij de hoek omgaan
van de Schaduwlaan
zijn zij er plotseling geweest…
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee,
Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de…
hou jij ook van Joni Mitchell
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 alle tranen rollen naar aarde
mompelt ze
en haar vingers verbeelden regen
kijk paddenstoelen in een kring
nou ja
een halve kring
zou de heks hier dansen
bij nacht en sterrenkrans
dansen en zingen
en kabouters
vraag ik
waar zijn de kabouters
die wonen niet in bruine
maar in rode paddenstoelen
rood met witte stippen
haar lach tintelt…
Deel III: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
659 (Een epos in 4 delen)
Nu draaien de zes ruiters zich naar de rijzende zon
hun blikken nog verwilderd, hun stemmen reeds verstomd
staand oog in oog met God’s geweld, het ganse dal gespannen
Heer Alpha heft zijn hand omhoog om misverstand te bannen
Eenieder die zijn licht weerkaatst
is eerst verwoed en dan verdwaasd
Men dacht geweld te vrezen…
Op de deining van pulserend bloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 Om mij aan vrijheid te binden
in de tere zwachtels van de tijd
zijn de seconden als jaren weggegleden
Om mij te verzoenen met het lot
waarin de feiten zich aan mijn koude huid hechten
zijn de wonden als oneetbare vruchten
In een poging om nare dromen te ontvlinderen
is de kameleon op de deining van pulserend bloed
aan een wrede nacht ontsnapt…
De terugkeer van de koning (deel I)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
562 (proloog van een epos in 4 delen)
O, koningstroon van zilverschoon
wiens plaats is lang verschoten
De bladeren liggen in het rond
gevallen van de bomen
Wel stratenlang luidt weegeklaag
De roep om lichte dagen
Zijn krachten die men putten kan
voldoende om te dragen?
Decennia vervuld van geest
gebroken door vervreemding
De waat’ren…
Deel II: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
633 (Een epos in 4 delen)
Van diamant zijn ogen, doorborend wat hij ziet
Twee meter in de lengte met voeten van graniet
Bruinrood gekleurde aderen, een marmerwit gelaat
en om zijn koene schouders een groflinnen gewaad
En als de wind zijn haar bewaait
zijn bulderlachen vrees bezaait
Behoede men zich en beraadt
heer Alpha is gekomen!
De wederkeer…
Slot: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 (Een epos in 4 delen)
Verbannen is op zoek gegaan Heer Alpha naar de wijsheid
van krachten oud en ongekend, de wortels van zijn wezen
Hij heeft de Goden raad gevraagd, de sterren leren duiden
langs bergen, boom en beek gegaan, las ziel der kleine luiden
Gelouterd door de IJzerbron
nam lichtkracht toe tot aan zijn mond
Zijn steengeslepen…
Zwarte rozen dag
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
518 het was vandaag
mijn zwarte rozen dag
kreeg ze binnen
nog in groen verpakt
versierd met linten
en een goede wens
de afzender bleef in zijn
kriebelschrift nog onbekend
heb ze gevaasd
met zorg en warmte omgeven
zijn bloeiden een voor een
nog zwarter dan mijn vorig leven
heb de bloemen
voorzichtig laten drogen
in het boek van goed…
No! No! No!
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
583 (voor Amy Winehouse)
Alsof jij er rekening mee hield
om exact op je zeven-en-twintigste
te sterven, kom zeg, je danste die
laatste nacht met graaf Dracula de
stofnesten uit iedere hoek van je
onderkomen in Londen, je flirtte al
jaren met de dood, de depressie diep
in je broze lichaam moest steeds
heftiger onderdrukt worden, daarom
wilde…
Droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Groen met loofliederen beladen bomen
oogverblindende oases
woestijn vol ongemak
rolprent van wat ik waakzaam droomde
luchtig mijn grauwsluiers
riool van blinde hemelwolken
stilte vergalmd
restanten aan dak van de wereld gehangen
zo flitst het lyriek loofgeluid
de bruiloftzang voorbij
het was de tijd van slaap
die mijn waarachtigheid beroerde…
zeeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 en ze hoorde de zee
nog steeds
proefde het zilte nat
voelde zout op haar lippen
wind blies door haar haren
ze hoorde schelpen breken
onder haar voeten
toch was ze gewichtloos
tijdloos
zeeloos.…
Kruim
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 Onder de knoet van het systeem
zien wij de meeste dingen ruim
de trage voet klimt uit het leem
ons bindmiddel uit karig kruim
onbenoembaar samen voelen
waar splinters hechten tot geheel
vechten voor wat wij bedoelen
met ons herwonnen leeuwendeel
in alle zones van de tijd
zal de liefde overleven
die levensangst verruilt voor spijt
van…
Met U zijn er geen verten meer
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.954 Met U zijn er geen verten meer
en alles is nabij.
Des levens aanvang glinstert weer,
geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!
Hoe kan het zo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met…
In de piste
gedicht
2.0 met 8 stemmen
7.871 Nam niet de Grote Houdini in
de ene hand zijn hoge hoed, en
in de andere een olifant die hij
met een eenvoudig gebaar voorgoed
in zijn hoofddeksel kon doen
verdwijnen?
Wat een onrecht.
Mijn hoofd is bloot, en jij,
niet eens zo groot en zonder
slurf (nou ja), toonbeeld van
schoonheid, na zoveel jaar durf jij
nog steeds genadeloos aan mij…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken op de klippen van
herinneringen, daar doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en
op een onbewuste regendag.
Ik verlaat me op de dromenmaker
die ik op de helling zag, galoppeer
langs…
Bewegingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
612 Juist door dat kleine theatrale
zag ik iets in de bewegingen
metafysica van het gevoel
en je danste niet in werkelijkheid
of in de nacht in fonkelzalen
je danste overdag, op eilanden
vol zielenvrees herkende jij
de hunkering van de Godenzonen
de lenige gymnasten aan elastieken
verbonden met de grijze toverwolken
bracht je hartelijke…
SLAAP EN DOOD
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.353 Twee broeders heersen over 't wereldrond;
't Zijn Slaap en Dood, de zonen van de nacht;
De een droomrig schoon, met trekken vriendlijk zacht
En de ander somber; nooit verried zijn mond
't Geheim, dat zelfs de broeder niet doorgrondt,
Hem 't meest gelijk in wezen en in macht.
En de een spreekt 's morgens: "Frisse lust en kracht
Schonk ik…
Als bloed kruipt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 Als bloed kruipt,
waar het niet gaan kan,
zit het daar
onder de nagels dan?…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 Ogen turen onnavolgbaar
als zwijgende diepten
Sluimerend op de dag
schijnend in de nacht
vonkt een halfgod -geheimzinnig-
op het beslissend uur
Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante
om niet gekend te worden
Hij openbaart
creëert iets uit niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen…
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 De eenhoorn huilt om zoveel
eenzaamheid, midden in het bos,
verdwaald tussen onbegrip en
bijgeloof, lijdt hij zichtbaar aan
de vreemde ziekte van de mensen.
Het land dat er verkaveld bijligt,
is zijn vroegere vette naam vergeten
en droomt hoorbaar van hereniging,
van herinnering aan vroeger dagen
toen liefde en wijsbegeerte nog
als…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Onmogelijk zijn aangezicht
te zien
Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om…
De dood
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.491 Gelijk een man, die van verlangen gloeit,
om bij zijn vriend te zijn,
Die op het land, aan de andre zij des meirs,
zijn stille woonplaats heeft;
op ‘t zien der zee, die hevig bruist en woedt,
Een koude sidd’ring voelt;
zijn angstig oog ziet starend op het schip,
dat sling’rend rijst en daalt;
De stormwind giert en snort door ‘t hoge tuig
en…
ik hoor een doffer
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
460 ik hoor een doffer
almaar perzisch koeren:
koe koe (waar waar)?…
Kijk dan!
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
521 Ik wilde, dat ik de wereld door jouw ogen zag,
wat zou ik zien?
Ik wilde dat ik meteen met jou, op bed lag,
zou ‘k dan slapen misschien?
Ik wilde dat de wereld stil stond, echt heel even maar,
of schuilt nou juist daarin het gevaar,
van alles teveel te willen?
Maar toch: zou ik de wereld graag door jouw ogen zien,
misschien dat ze me…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 's Avonds de slaap vatten kan soms moeilijk zijn
door
een hoofd waarin allerlei slagwerk speelt
armen en benen vol dikke zware stroop
dansende naaldjes over heel de huid
kinderlijke gedachten van eens helpen
wazige monsters sluipen loerend - afwachtend
tussen de zwarte wanden en het bed
veilig wegduiken hoofd diep onder de dekens
of met…
Een sieraad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik verzamel het licht
dat de stenen
meenemen uit hun leven
dat oplicht onder
een bepaalde hoek
net als een oud boek
en open valt
waar het de laatste keer
door iemand is gelezen
in schuren snijden
en polijsten probeer ik
de mooiste composities te krijgen
ik heb een sieraad
gekozen met veel plezier
het ligt nu voor u op papier…
De Lat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 Wanneer je de lat hoog legt, kun je hooguit komen te struikelen…
schimmen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
501 de mist raakt mij
beneveld straalt het park
en ik zie elfen dansen
kabouters op een vliegenzwam
de heks en de bezemsteel
het leven een sprookje
zoals het mij verteld werd
de wind waait flarden
de zon lost op en ik blijf
met mijn verleden zitten…