3445 resultaten.
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
soapgenot
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
717 de soap kleurt grijs de massa
rood loop ik er van aan
de kassa rinkelt stevig
laat flappen wapperen
in mijn hoofd is ruimte
omdat mijn hersens krimpen
bij zwartkijken naar witwassen
de schedel vult zich met pulp
tevreden knort het zwijn in mij
en voelt zich intelligent
bedorven kleurt de avond grijs
de opwinding blijkt verrot…
Opgeruimd!!
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
748 Voor op de weg springende reetjes en in de verte, die bijzondere 'ruimte'..dat uitzicht van en op Zweden.
Een opgeruimd geestelijk gevoel als gevolg van het spontaan opgekomen gedicht; "Opgeruimd"…
Als gij mij eens zult komen zeggen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.654 De goede Dood zal ons niet scheiden,
Hij is de wachter, die ons beidt
En tot de heerlijkheid zal leiden,
Aan gene zij van ruimt’ en tijd.…
Verleden.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.800 Waar eerst het verleden
een hoofdrol speelde
trok jij een streep
door het donker
het lijkt net of de dood
door jou werd verdreven
zomaar ergens tussen
tijd en ruimte
waar mijn gedachten
ook heengaan
ik verdwijn niet meer
op de golven van eenzaamheid
jouw ogen brachten mij terug
_in een stralende diepe rust_…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.
---------------------------------
uit: 'Omwegen', 2001.…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
GROOTHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Achter geheime heelalnevels
waar de lens
van de machtigste sterrenkijker
zich vragend _ onwetend naar richt
ziet Gods oog genoeglijk rond
in de kleine vertrouwde ruimte
Zijn handen verzorgen
met nauwkeurige liefde
de mateloze nietigheid
onder het beste vergrootglas
Hij
die 't oneindige bestiert
eert het leven binnen kruimels.…
eindeloos
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.087 werd het mij soms
wat te veel
de troep en drukte
om mij heen
leek het eindeloos
te duren
zo voel ik mij
nu vaak alleen
mis ik onze dolle buien
de schaterlach
en vrolijkheid
van jouw uk
rust en ruimte
om mij heen
benauwen mij nu
denk ik wel
zo is het goed
al zijn het jullie
wie ik dagelijks nog mis
weet ik dat het zo
beter is
onze…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
ZIJN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
839 slechts even dobberen wij rond
op de golven van de eeuwigheid
meer is het niet, meer hoeft het
ook niet te zijn
of wij hier als steen of plant, als
dier of mens ooit eerder waren
en weer terug zullen keren, ook
dan vervliegen onze levensdagen
want slechts even spelen wij met
wat kruimels ruimte en tijd
meer is het niet, enkel de…
lenteluik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
682 alsof de aarde
zich deelt naar alle verten, lente nog luider klinkt
dan de oerknal
ogen vertellen: ik ben jouw geheel
in de ruimte van twee
gezichten
nemen wij het zwijgen
aan elkaars hand mee, nog verward door de kleur van de ochtend
de ongestoorde woorden tot aan onze voeten
totdat een van ons vraagt: was het gisteren of vandaag…
Gevuld met heroïek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 het is de stilte
die steeds leger wordt
de spanningsboog
is nu gevuld met
heroïek en het romantische
gebulder van kanonnen
het moordend vuur en
desillusie van verloren
slagen zijn vergeten
de echte pijnen
van hun sterven
willen wij niet weten
het is de stilte
die steeds leger wordt
omdat vrijheid
alle ruimte neemt
de doden zijn geteld…
Stil water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Ik houd van de ruimte
in mijzelf,
waar ik kan dwalen
in gedachten, kan
dromen in een dag,
of soms een grote
klootzak ben.
Ja, ik ga daar flink tekeer
en menigeen die stierf,
misschien wel
een paar keer.
Wanneer ik stil,
in mijn hoofd verkeer,
spuw ìk in gedachten,
maar mijn ogen vuur.…
Gelijke tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 waar wateren zich voegen
lijken oevers op elkaar
gaan tranen naar zee
als vogels over dunne
huizen vliegen, wuiven
wolken schrilheid weg
met regen en wind ruimt
het vuur, rest de warmte
van het tastbare woord
om elke ochtend dezelfde
dingen te doen, het water
te koken, dagen te lengen…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
400 Als schimmen uit het donker
van gebrande Siena tegen oker gele achtergrond
kwamen twee zielen samen
om te versmelten met hun ceruleum blauwe schaduw
toen de zon zijn gouden gloed liet vallen
en hen teder aanraakte
op hun donkere gezichten
als schittering, die hen veranderde in reizigers
in ruimte
met kleurschakeringen als goddelijk geheel.…
onverbolgen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 dit keer lijkt de ochtend in
thematiek verdwaald
zoek de verschillen maar eens
als die er nauwelijks zijn
waarom vertoont ruimte nooit beweging
en vertoont zij sporen van afwezigheid
altijd monotoon
alsof de ijsvlakte blijft liggen
weinig grondtonen, gevangen
in huiselijke kring
hoewel sprake van volheid en
naderende cirkelvorming…
Kalenderwijsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Een seizoen
op rand van verscheiden, alsof
zonder bladeren de vrijdenkerij weer
ruimte krijgt. Met de wiekende lafheid
van een duif stijgt de dodenkou op
uit de diepte van het leven. Bij karmozijnrood
van elegante paddenstoelenhoeden
valt kalenderwijsheid in het niets.…
Kamp-Vught
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 Laat hier de aarde ademen
laat de helden rusten
na hun laatste benarde uren
Geef dit beladen landschap ruimte
bied een bladerdak
voor vogels in de nacht
Laat rozen bloeien voor hen
die het leven lieten voor
jouw vrijheid en die van mij
Bied hier de aarde adem
laat hier de helden rusten
uit eerbied voor hun moed…
de strijkstok was geruwd
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
643 de snaar die
ik deed trillen
bepaalde niet de klank
het was mijn vinger
die jou golfde in de
toonsoort van mijn hand
de strijkstok
was geruwd op
maximaal vibreren
maar in de klankkast
vond jouw melodie nog ruimte
voor een nieuw proberen
ik leg de bladmuziek apart
in samen dromen laten wij muziek
direct uit onze harten…
op je schouder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 de zoektocht
naar een vader
is een lange
weg die langs
ravijnen scheert
de reis is een
mengsel van
wervelende
verlangens en
onvervulde vragen
de dooltocht door
een landschap van
zwarte gaten waarin
tijd en ruimte
verzwelgen
het is de queeste
naar een brug
die verbindt met
de afwezige
het gemiste
hoe vindt men een…
Het telhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Zal ik uitvaren over de zeeën
van gevoelens of er overheen
vliegen en me bezinnen
waar ik wil landen
waar een taak ligt
voor mijn wensen
en daar een ruimte scheppen
die ik nu nog niet ken
zodat ik ergens aankom
waar ik niet naartoe ben gegaan?…
Branding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 Ogenspel van jou naar mij
Geen ruimte tussen ons is veilig
Meer voor zondige gedachten
De lucht is nu vol brandgevaar
Onderhuids kruipt stil de wil
En staat de mond vol tanden
Maar ook de wil is niet bij machte
Zonder wens van jou en mij
Onverwachts vlamt wederzijds
De wens van zacht strelende handen
Zet ons vuur in lichterlaaie…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 denkend aan een kamer
waarin nog niemand verbleef
achteloos naast het pad en buiten
de tijd waartoe het lot ons dreef
nu is er droogte voor de regenbui
en is de exacte locatie nog niet bekend
maar straks vallen ogenblikken
samen op hetzelfde moment
verblijvend tussen de muren
die op hun ruimte wachten
alles is zo waar dat alleen…
lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 wacht nog even met oordelen
tot veilige zinsbouw, deze
schreeuw lijkt lichaamsspraak
te bevatten, is er misschien
ruimte voor interpretatie, voor
begripsvorming of prilheid?…
overjaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het heden is aan mij verschenen,
in ‘t openbaar op een verloren moment
voor het raam in gespaarde ruimte,
het snelt zijn roest vooruit
zit onverstoorbaar
de toekomst op de huid
waar langs onvoltooide wegen
mijn foto in geheugen is vergleden
en alle huizen en straten
zijn verdwenen in boventallig land
dat ooit het heden
aan mij deed…
LAIS CCXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Bij het ruisen van stilte belandt er
klank in de ruimte die iedereen kent:
zodanig zijn wij elkander gewend.
Er is het niets dat ons daaraan ontheft.
Er is het al waarvan ieder beseft
dat niets ervan echt ons is gegeven.
Er is de plaats waar de dood het besterft,
maar een zoen geeft elk ander het leven.…
randzee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
439 ook als een dag als gisteren voorbij is
is er nog ruimte in tussentijden
die men orde noemt
soms ontmoedigend in ongebluste taal
altijd met vragen naar iets dat er nooit is
daar kleeft geen antwoord aan
er is een plaats in het hart
een aanbidding door alle wijzen
en nooit gemakkelijk te vinden
de eeuwige gelijkenis met die ander
in zeeën…
mag ik binnenkomen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
545 mag ik binnenkomen
in jouw begrensde
wereld het eiland
waar jij niet af kan
maar waar ik naar
toe kan zwemmen
zelfs in het meest
eenzame gedeelte
van je bestaan
ben jij iemand
je bestaat zelfs
uit velen dat
geeft ruimte je
kunt je niet
onttrekken aan
het leven je
doet er altijd toe
nooit ben je
niemand
mag ik naar…