Alle inzendingen over seizoen

1642 resultaten.

Sorteren op:

Het blijft

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.352
Natuurlijk wentelen de seizoenen door bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht en hoort er niemand wat ik hoor zeker, ik ben de ontdekker van mijn land maar mijn plek die met een geheim begon wentelt zich almaar in lucht en in zon en jaagt hier mijn hart en ziel in brand om mij heen…
Mathieu Bosch30 augustus 2001Lees meer >

herfstgeluk

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.127
de wind die tussen de bladeren hijgt een warme damp die de aarde ontstijgt ik maak met mijn vingers een kijker het geluk kleurt alle beelden rijker ontelbare druppels lekken van bomen na-nat terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
tim balthazar11 november 2003Lees meer >

Schemerbos

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Er dwarrelen verdorde dennennaalden op mijn kraag terwijl op fluwelen voet een vroege vos mijn pad kruist over de flanken van het bos Mijn achtertuin leunt tegen dit woud waarin de vrije loop van de seizoenen voorziet in het natuurlijk onderhoud met in de winter karige noodrantsoenen en de zomer de overdaad verzwelgt ook ieder mensenwerk…
kees keizer16 november 2004Lees meer >

Vuur van de zon

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
in donkerrood warmde zich de eeuwenoude stenen muur met het vuur van de zon met kruimels cement had zich het minuscule leven al jaren verwend in krenterige symbiose zij kende de kleur van seizoenen wist dat wind met stormachtige vlagen haar bloempjes tot toekomst zouden maken jij hebt met de wallen gesproken en stukjes geschiedenis…
wil melker26 november 2020Lees meer >

Een echt thuis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 541
keken en luisterden wat de lijnen en groeven te vertellen hadden in de hoofdstukken van jouw levenswerk zwaar belast in huiselijke sfeer na een leven van zwoegen stond de huid in diepe perkamenten kloven als fundament voor een echt thuis met veel familie en allerhande bindingen met boeren en bedrijven kinderen natuur seizoenen…
wil melker5 september 2024Lees meer >

Doodgaan

poëzie
3.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 8.724
De bomen dorren in het laat seizoen, En wachten roerloos de nabije winter... Wat is dat alles stil, doodstil... ik vind er Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên. Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen, Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er Te sterven zonder dees?…
Willem Kloos27 september 2024Lees meer >

Wilde zwanen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Met het ochtendrood in haar schaduw vluchtte zij naar een ander seizoen, de herinnering als glas in haar gedachten waar zij nog immer wacht met de golfslag ruisend aan haar voeten.…

Vrijheid op vleugels

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
vrijheden met de status ongezien of nog niet vertoond waant jezelf los van alles wat met aarde bindt alleen nog ik maar wij zijn elkaar goed gezind het zijn vreemde transfers zo zonder materie alleen de gedachte is al snel genoeg om onopvallend meteen ter plaatse te zijn als een geur de wereld voorbij in kleur niet gebonden aan seizoenen…

Hoe lang nog

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 917
ik sta met handenvol bladeren kijk naar de lucht biedt het blauw alle kleuren aan als de wind zacht zucht zij voelt de wanhoop van het herfstgebaar het eonen oude ritueel groeien bloeien oogsten in herhaling van seizoenen zonder hemels commentaar dwalend in de sterrenwolken lijken wij er niet meer bij te horen zelfs de boodschap…
wil melker12 november 2016Lees meer >

zomereinde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.071
het begin van sprookjesachtige verkleuringen in vlammend rood en okergeel met ieder z'n eigenheid in blad en vorm in het grote geheel verliezen de bomen langzaam hun zomerkleed en maken zich voor een nieuwe fase gereed de takken fier en wijd in de reflectie van de tijd de wortels verankerd in de grond waarmee het sluitstuk van een seizoen…
ria6 september 2007Lees meer >

Zo veel moois

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Hier is de schepping mooi dat zal niemand ontkennen elk seizoen zijn eigen tooi toch blijft de mens rennen. Hij rent door het leven heen alsof hij de tijd wil inhalen zo blijft hij helemaal alleen tot God hem eens komt halen.…

Tuin

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.532
Van aarde ben ik en de kleur van een seizoen. Omsloten door de hagen en het huis vorm ik een buffer tussen weg en thuis. Men graaft in mij en dekt me toe, snoeit waar ik te uitbundig doe, een pad is krappe oversteek naar wegen waar ik niet van weet; mijn rand is daar slechts mee gemoeid.…
Hester Knibbe28 november 2020Lees meer >

Zomer

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
Dankbaar mogen we zijn voor deze tijd Waarin de aarde z’n gewas weer geeft Door Gods trouwe zorg en goedheid, Zodat mens en dier de winter overleeft Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid Maar toch springt de zomer er uit Het geeft warmte en vrolijkheid Waarbij de vogels met hun gefluit.…

De zomer

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 760
De zomer heeft alle registers geopend met overtreffende trap in uitbundig groen waar de kleurrijkheid groeit en bloeit en overweldigd bij iedere stap wat een verademing om te genieten van dit mooie seizoen om even niets te moeten of iets te doen alleen maar kijken naar de blauwe lucht je te warmen aan de zon of je te nestelen in het…
ria23 juli 2009Lees meer >

ongemerkt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
de winter is mij sympathiek heeft weinig te verbloemen ontsluiert slapende geheimen verstopt in het dorre hout of onder het verstorven loof de solitair maakt blij, naakt als hij is scherp afgetekend in de ruimte doorzichtig als mijn haag onthult hij rustig wachten op leven van de koude grond haast onbespied komt 't licht in dit seizoen…
annabel8 december 2009Lees meer >

Brakke dijken en natte voeten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
de aarde doorweekt, de luchten grijs zo luidt het verhaal van donkere dagen het seizoen van regen en wilde vlagen van brakke dijken en meeuwgekrijs naaktheid alom, het landschap schraal de geploegde akkers dromen al en bomen kleumen in naakt verval met natte voeten en kruinen kaal toch hoor je buiten de straffe wind nog vrij van depressie…

Zomer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid Maar toch springt de zomer eruit Het geeft warmte en vrolijkheid Ook door de vogels met hun gefluit.…

Te licht bevonden.. ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Maar in sprakeloze wanhoop, als het licht van de duisternis herpakt in de seizoenen om een herwaardering strijdt, naar hogere ruimten stijgt waar het – evenzo – een bandeloos leven leidt, zonder verbanden naar de letters van de realiteit, de voordeligste positie kiest en voorrang krijgt.…
Pama18 september 2013Lees meer >

O dennenboom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Ha dennenboom groen, ha dennenboom groen Jou neem ik mee voor een kwart seizoen Ik geef je wat licht ik geef je wat glans En breng om je stam een vrolijke dans Ik geef je wat kleur, ik geef je wat geur En jij bent de boom... met wie ik wekenlang sjans Ho dennenboom groen, ho dennenboom groen Wat doe je nu, wat sta je te doen?…

Herfstdoorsnede

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht ons mooie overtrek toont slijtage zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst de zomers in ons zullen verjaren steeds verder bladerend achteruit Jij, die nog slaapt in de zachte trekken van jouw gezicht waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…

Prozagedicht; Een hulde aan het leven?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Carnaval: hoe komen mensen erbij tegen een decor van troosteloosheid, grauwheid en verval in een koud, sfeerloos, somber en heilloos seizoen de groen/oranje sjaal te dragen of andere potsierlijke kledij als uit een nachtmerrie en wagens in elkaar te knutselen die de bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige veruit overtreffen in waanzin…
I.Broeckx20 augustus 2015Lees meer >

Mijn Moederboom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Het seizoen is weer herfst geworden. Ook ik werd een oude, herfstige man. Dromen zijn tijdloos en ik droom. Ik zie mijn jonge moeder terug. Ik kus haar teder en ik fluister. Wees maar niet zo angstig moeder. Vanaf nu blijf ik altijd bij je. Appels vallen nooit ver van de boom.…

Winter schrijft een witte veeg

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 818
geselt aarde in zijn kaalheid schoont droom de hitte van de zomerzon als voorraad licht en warmtebron heb een rijke oogst ervaring te zaaien in een volgend jaar aarde gaat in groen verwachten als licht lente weer zal pachten kan de ergste koude weren de lange winterdag doorstaan ik zal met jou het jaar omkeren weet we kunnen de seizoenen…
wil melker13 november 2006Lees meer >

Droom

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
vrede en geluk mensen ontmoeten elkaar samen genietend van een zorgeloze tijd het wordt warmer bloemen met dauwdruppels glinsteren als kristal een lichte bries blaast al je zorgen weg de regenboog als overgang naar een nieuwe tijd De zon roept me een welkom toe met haar zonnestralen en vertellen me verhalen doorheen de tijd van alle seizoenen…

Denken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Gedachten houd ik in mijn besloten wezen In ruimte en maten aan mij toebedeeld In parten en kwadranten van tijd verdeeld Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen Ze zijn niet meer of minder dan een sleur Van alle jaren wisselende seizoenen Die zich als de getijden verzoenen Door de verschillen in klimaat en kleur Als ’t langzaam herwaarts…

druifde in mijn wijn

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 680
achter het centraal massief de kale bergen na de imposante bariérre leveren nu eindelijk de beste Corbiére jij weet van overleven de kale rots kon jou de kalk geven die je nodig had de scherpte van karaktervast en alcohol die daarvoor nodig was het tikkeltje venijn dat oprispt in de nasmaak mag er zijn jij hebt seizoenen…

Kosmisch krabje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
koning gestorven, een geest heeft hij niet achtergelaten, een schat misschien maar je zou alles moeten afbreken om dat te weten te komen en langzaam gaat het zo ook wortel voor wortel, spriet voor spriet, druppel voor druppel regen, zon en vorst, leven, en dood Ook die is tijdelijk, al duurt het heel wat seizoenen…
Zywa16 mei 2018Lees meer >

een gewone mens

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
morgen is het weer zomer dan hangt aan het groene ijzerwerk rondom mijn kleine buitenterras weer het opgehangen plastic in zwart gevuld met een kleurrijk gewas of beter gezegd, eenjarige plantjes zij blijven twee seizoenen zo sterk als de kwetsbaarheid van oude van dagen er zijn nog vetplantjes in rieten mandjes, overjarigen zoals dat…

herfstig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
de daken dekken de zwoelte af ik tracht nog die gedachte te vangen het voorbije seizoen was ook laf ijsblokken versteenden in doodlopende straten "die Welt ist etwas vergangen" ik ben achtergelaten in de koele kelder, een klein venster toonde eerst wat mist later, veel later werd het trager helder de lust verdween in de geijkte…

Bemin en verzet?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 368
de klok zijn uitgezet waarin ik mij verpoppen laat in een cocon van de naderende winterslaap waarmee de adem van de maanden is dichtgesnoerd een herfstbries onvermoeibaar zijn adem plaatst over de toppen van mijn kunnen, momenten waar mijn dadendrang zich ongestoord in kan verstoppen, ik blijf dat wezen waarin ik mijn eigen seizoen…
Pama10 oktober 2019Lees meer >