1391 resultaten.
Het is weer "Mooi Weer"
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 Na"staand"zweten in de trein, of twee uur file geduld,
vertelt de radio dat het morgen weer regen wordt.
Er heerst nu"valse"rust, in de van mensen stille stad,
waar op de terrassen nog plek is
en koel schuimend bier.
Ook ik weet dat.
Blijf daarom met mooi weer liever hier.…
Jeugdherinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 Over het weiland klingt de misthoorn van de trein.
Het ventje in zijn bed hoort het aan.
De wijdsheid van het geluid maakt hem extra klein.
Beneden hoort hij de"koekoek"van zeven gaan.
Zijn moeder is al op.
De lucht van verse koffie is omhoog gegaan.
Zij klapt haar handen onder aan de trap.
Het teken dat het ventje op moet staan.…
Salie en Haas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.629 Ikzelf wilde dat vader kwam
Om te spelen met de trein
Het rijpen duurde me te lang.
2.
Die donderdag erop
Trokken ganzen over een veld
Grijze vogels in een roze lucht.
Een man strooide er met as.
En zei luid vaders naam.
Ik snapte niet waar hij bleef.
3.
Weken later speelde moeder
Een blij gezicht.
En ik speelde machinist.…
Naast jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 Wat ligt er wel niet allemaal opgeslagen
door mensen en tussen mensen
ongevraagd uit de innerlijke beleving
rust in je slakkenhuis zonder stemgeluid
van jezelf of de ander in het hier-en-nu
nu je daar treinen in hoort denderen.…
de nachttrein
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
536 dus ik alsmaar in de verte turen,
maar nergens een trein te bespeuren.
mijn gemoedstoestand was aan 't verzuren
en mijn mond luidop aan het zeuren...
de nachttrein mag nu stilaan komen.
het chromen staal met zijn wagons.
de nachttrein heeft mijn droom ontnomen.
ik sta bevroren op een leeg perron.…
Het nationale hitteplan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 de zon
Met je voeten in een waterton
Alsof wij allemaal niet weten:
Een mens gaat bij deze hitte zweten
En wat je dan zou moeten doen
Maar vooral ook wat je niet moet doen
En elders lachen ze zich weer rot
Ze lijken daar in Nederland wel zot
De overheid geeft de mensen les
Het is daar net een kindercrèche
In de herfst blijven de treinen…
aankomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 ik zag daar niets van, maar verzon het
toen de trein waarop ik zat Brussel
binnenreed, in 2007.
maar toen las het mijn laatste woorden.
“… een weg door de wiegende wei…
en kijk de beek, schrijf ik dan, daar, ja kijk daar
die met de kikkervisjes, weet je nog?“…
Hotel du lac
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 De trein aan de overkant
vertrekt aarzelend en bij de bron,
een bosbeekjuffer, die vliegt als een
verdwijnende vlinder. Op het pleintje
van de stad speelt een oude man zijn
mondharmonica, hij vraagt geen geld.…
Onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 kijken hoe ik functioneer op mijn best
En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant moest ik heen
Maar bruggen verbranden niet met woorden alleen
En dus met een fakkel in mijn hand liep ik rond
Had nooit durven denken dat dat in mij bestond
Maar ja die gedachtes, die blijken vaak leugens te zijn
Er is immers een enkel spoor voor iedere trein…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 Dank de roodwitte schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je…
lichtpuntjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 een stad die zingt na storm en strijd
vervangt de dodelijke stilte
met hartverwarmend vreugdevuur
een soldaat het strijden moe
die de wapens neer- en weglegt
als eerste stap van hoop
een jochie dat met een paar planten
een plein of straat vergroent
om de wereld weer adem te geven
een onverwachte glimlach
zomaar op straat of in de trein…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Oh mensen, hoor de grom,
van een trein die langzaam gaat.
Geen vertrek, maar enkel einde,
een vraag die open blijft bestaan.
En in de lucht hangt nog een adem,
een naam die niemand noemt, maar kent.
Geen einde is ooit het antwoord,
maar een roep om wat je bent.…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 Het eenzame wintervogeltje in het Beeckestijnpark
terwijl de trein langzaam voorbij dendert,
En iemand stiekem een sigaretje rookt op het perron.
Zijn veertjes rillen in de scherpe wind,
een klein grijs bolletje tussen kale takken.
Het fluit een dunne, bibberende noot
die verloren gaat in het metalen geraas.…
God's grenzen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.763 dag gewonnen
ademen uren even rust
wordt er een mooi web gesponnen
en het weten weer gesust
elke naald als een spuitje hoop
verduistert de nacht blind vertrouwen
dat ooit door wijze wijzers sloop
weer worden handen gevouwen
niet de dagen zullen tellen
noch de weken van de pijn
verdriet is niet meer af te pellen
dit is echt de laatste trein…
Laat mij wakker van je dromen...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.434 je mooie naakte lichaam
zachtjes liefkoos ik jou in de nacht
Ik blijf wakker
je weet niet dat ik huil
omdat ik zo bang ben, lief,
dat je weggaat en mij alleen laat
Het besef is gekomen
ik ben van je gaan houden
kon ik je maar vertrouwen
voor een heel leven lang
Even bestaat de wereld uit jou en mij
de mensen in de voorbijgaande trein…
De Keukenhof
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
792 wordt niet altijd feestelijk belicht
met gemeier en getak op de bloemenzee
kleurig jaarlijks in gelid per defilé
folklore grapjes over te bolgericht
vraag is brengen trein auto televisie
ons niet te snel de velden in beeld
zodat het de mens duizelt en verveelt
bij flitsfoto's buiten de interactie
krioelende meutes op Geestlijke plattegronden…
koeterwaals
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 je was vannacht
zegt ze wel te dragen
meer een soort geknor
niet dat lange zagen
met van die stoten en uithalen
daar ligt ze van te balen
bepaald niet op één oor
vertel lief aan die pop
ik droeg hardop voor nop
in de trein uit eigen werk
achter een centenbak gezeten
bruikleen van de kerk
voor de show moet u weten
mooi dat ik ze straks…
perron vijf
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
1.766 neem ik ze althans waar; daar het grijs naar jou toe
daar het altijd mijn lievelingstint van kijken geweest is
mijn handen strengelde ik in elkaar om toch
het weerzien van weerzin te onthouden
ja, leegtes vullen gaat mij altijd wel goed af
duw ze vol met gedachten van stroop en herinnering
op het station aangekomen zie ik nog net mijn trein…
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 Guur wild nat
Gebogen tak
Dwarrelende bladeren
Gebroken met de storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw…
Ik ben. Jij ook?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
996 Ik lig hier op een grasveld
tussen drollen
Ik lig hier op een grasveld in de stad
Ik lig hier op een grasveld in de stad
tussen drollen
En ik luister naar het als een waterval bulderen
in de verte
Naar het als de donder donderen
langs de horizon
en ik bedenk mij:
"Het is donderdag vandaag"
Terwijl de auto's en de treinen,
bulderen…
Ik banjer door het leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
954 Ik banjer door het leven,
herfst op mijn gezicht,
stak ik de tijd goed over,
samen met mijn echtgenote
Ik banjer door het leven,
lach op mijn gezicht
De kinderen ontzogen,
doppen nu hun eigen bonen
Ik banjer door het leven,
fluitje in mijn hand
waarmee ik treinen blies,
tot veilige bestemming
Ik banjer door het leven,
banjo en harmonika…
Knipoog
gedicht
3.6 met 11 stemmen
14.926 De trein stopt.
Ik bezichtig een bekende touristenplaats.
Een bord zegt 'Bezoek onze grotten!…
openheid
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
981 gebeurt
De mensen gaan lopen
Je hebt even contact
Gehad
Een leuk gesprek
Maar voor de rest verrek
Ze zijn bang
Hebben geen tijd
Tot mijn spijt
Zijn het echter alleen
Hele oude mensen alleen
Die verrast zijn bij een brief
Een e-mail is dat iets
De mensen zijn bang
Bang voor elkaar
Bang dat de tijd die men heeft zo kostbaar
Als een trein…
Geboorterecht op de waslijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 ze trekt de lijn strak aan
met luchtellebogen
de trapeze met ondergoed
anorak, rugzak en uitgerafeld linnen
ze doet alsof ze
voorziener is van stroom
vierkante kabeldrager
boven rails zonder enige trein,
en met
of locomotief met een paar mouwen
zonder haar valt alles in elkaar
hinkelen van mand naar knijper
kreunen onder een vermeend…
verder leven?
hartenkreet
1.9 met 35 stemmen
2.710 Ik kijk om me heen
Gebouwen, huizen, bussen
Treinen, wegen, verkeerslichten
Wat kan mij het allemaal schelen!
Ik kijk naar mezelf
Pijn, verdriet, eenzaamheid en onvrede
Maar ook dromen en wensen voor de toekomst
Hoe durf ik..zomaar verder te leven terwijl jij dat niet meer kan?!…
'Toesies'
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
577 'Toesies'
In de trein.
Twee meisjes smoezen over het vriendje van de een
een bekende van de ander.
Een zwart/wit foto kan ik hiervandaan nét zien.
Was dat mijn vriendje
zou ik ook fluisteren.
Ik herken ze, de dorpse trutjes.
'Toesies'
genoemd naar een dominee
die ooit het Damdorp op z'n grondvesten deed trillen.…
Mijn Moedertje
gedicht
2.8 met 22 stemmen
12.577 tot ze eindelijk slapen gaat. ik plak
een zoen als een scheve postzegel
op haar kaak. ik lig een verdieping hoger wakker
dan zij. door de avond razen treinen
als lange aa's door lange ziekenzalen.
----------------------------------
uit: 'De Gedichten' (1998)…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 mijn vingers tegen licht gehouden
weten al van hun sterfelijkheid
straks liggen ze gevouwen
in mijn schoot - nog strelen ze
uw zachte huid, nog willen ze
om nieuw leven te planten
in dezelfde aarde wroeten
die hen verderop bedekken zal
het einde kent u wel uit uw
zorgvuldig weggestopte dromen
ik neem die trein en u blijft achter
op dat kolkende…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 Ik: ‘Groot veulen knikte goedendag naar de trein daar
tussen Luik en Leuven. Nar op een beer. Wolkengloed
als goud op blauw. Vuurbal, maar voor webcamkinderen
nergens hout. Verhalenvrouw, kom proeven, hier nog wat
melkwit vlees. In rusthuizen is het puree, puree.’
‘Hou ervan als koeien naar je komen luisteren.…
de andere slaap
gedicht
3.1 met 17 stemmen
6.376 Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht
langs ijle belijning van wijkende bergen
op het hemelse paard uit fergana gekomen
en nu aan de rand van verstijfde moerassen
zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau:
denkbeeld van damp om bereden nomaden,
flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…