1304 resultaten.
maak het mooi - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 weer is voor jou een jaar voorbij
weemoedig of trots kijk je terug
op dat wat zich rond jou ontrolde
telt zegeningen en wellicht verlies
uit de waan van de dag stappend
sta je even stil om te reflecteren
probeert voorzichtig ook misschien
de goede voornemens en intenties
jezelf een beetje in beeld te krijgen
doe dat met aandacht en energie…
Jij bent (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Jij bent van mij,
van de veldleeuwerik die jubelend naar de zon klimt,
van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt,
van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt
Jij bent met mij,
met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje,
met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje,
met mij als het duinviooltje en de zilveren…
vulgair
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
3.639 is er anders
dan weemoed onzekerheid
ijdele hoop en wanhoop
vroeg ik mijzelf af
verzonken in gedachten
toen haastig aangeschoven
om een tijd te wachten
ongeduldig in een rij
ik haar opeens zag
midden in de hema
ik rende van die kassa
langs wenkbrauwen
bij de pasta en het kindergoed
ze keek licht geschokt daarna blij
bij mijn aankomst…
Zomeravond
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.020 Teerkreunend ruisen van de avondwind,
die langs de vlakte in zware weemoed glijdt...
O melodie uit lang verleden tijd,
waarvan ik zin noch woorden wedervind...
O rust, o stilte, blauwige avonddoom!
Doorzichtig ligt ge op verre velden neer...
Zo schouwt mijn geest de beelden van weleer
door 't wazig scheemren van een weke droom.…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Met zolen die
Zwaar als weemoed
vlinders in je buik
doen stollen tot
bedorven eetlust
loop je een jeugd
van vreemden binnen
een tuin met vreemde bloemen
hoe verkoop je tikkertje?
Of de geur van moeder?
De herinnering aan vroeger
Of hoe koop je het?…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Gedachten doordrenkt met gevoelens van weemoed, rijgen
zich aaneen tot optocht langs voetlicht van het bewuste en
verhalen van soms al lang vergeten gebeurtenissen.…
De Noordenwind
poëzie
1.5 met 79 stemmen
4.470 Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij,
dat er geen liefde en lachen om mij is,
geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen
geen weekheid en geen weemoed en geen lust.
'k Wil eenzaam stijgen in de Noordenwind,
die in de kille nacht gestadig waait
groot en onwetend.…
Stiekem vertrokken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
556 getroost door je levenswijsheid
want elk gedicht eindigde met een glas champagne
en een stevige klop op onze neerhangende schouders
terwijl je houvast vond in het waarneembare
ver voor je heengaan uit de tijd wegglipte
en in de veilige beslotenheid van huis en tuin
goedkeurend de dichter uitzwaaide, met pijn
in je hart losliet en dromend en weemoedig…
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 o Perenboom, vaar wel;
'n wilt vóór winter fel
noch weemoed buigen neder:
de winter komt en gaat,
o Perenboom: weêrstaat,
verrijzen zult gij weder!
------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Hij voelt weer de pijn van de weemoed,
dit is eens geweest en komt nooit weer
naast droefenis heeft hij dit ook eens gekend.…
KEURIG VERWILDERD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 van flinke gedienstige schildwachten
grote werktuigen doen mensenwil
een kleine sterke oerwoudhand grabbelt
in schone moeraspoelen klinkt de stem
van het woudhuis dat hier leefde
harde in elkaar verwarde struiken
steken strijdlustige doornen uit
verbergen beschermend tere planten
groeiend op gewezen sportveldjes
bomen kijken neer met weemoed…
volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
817 ./
geen enkel hert heb zeer gedaan (A.N)
of ik geen ogen heb doen schreien (A.N)
tranen heb opgedroogd (A.N)
geen weemoed op een wezen lei (A.N)
hertenwater heb gedorst
Het is goed in alle rust te verblijven
Alles te verspreiden
Zoals sterren verschijnen
Uw loflied tegemoet
Eureka
Bron;'t is goed in het eigen…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
Vertrek bij vroege zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
301 ontwijken elkaar nu
alsof de mysterieuze zwijgtaal
alleen in het half schemer donker mocht bestaan
bij de drempel draait waarheid zich om
een korte handdruk, veel te formeel
voor twee volwassen mensen die zojuist
de pure liefde hebben aangeraakt
de deur valt zachtjes in het slot
hij verdwijnt weer in zijn niemandsland
terwijl gepassioneerde weemoed…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak,
en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen.
De dauw bewaart het licht in breekbare kristallen,
het mos ruikt donker naar wat ondergronds vergaat.
Ik voel hoe zelfs het zwijgen dieper in mij doordringt,
wanneer een blad geluidloos uit de wereld gaat.…
Kaart van een Grieks eiland
gedicht
3.1 met 69 stemmen
44.789 Ik leef deze laatste dagen gebogen, voor dat alles,
voor dat verlegen lichaam, dat weemoedige hoofd
waarmee je sprak, voor dat alles
levend wordt begraven,
ik bedoel, ik leef gebogen over die kaart,
je weet wel, zo'n veel te blauwe zee,
zo'n veel te blauwe hemel:
Happy days in Greece.
*Herman de Coninck…
Herfst
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
950 kanten uit
Papiertjes en bladeren vliegen vooruit
Vallen op het mooi gemaaide gras
Van het schooltje van de kleuter klas
De vogeltjes ouders vervelen zich dood
Hun kroost is uitgevlogen en groot
De regen spettert tegen mijn gezicht
Alsof hij goede arbeid verricht
De kussen die ik heb gekregen
Er zo ruw mogelijk af te moeten vegen
Met weemoed…
De Noordenwind
poëzie
4.0 met 29 stemmen
5.013 Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij,
dat er geen liefde en lachen om mij is,
geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen
geen weekheid en geen weemoed en geen lust.
'k Wil eenzaam stijgen in de Noordewind,
die in de kille nacht gestadig waait
groot en onwetend.…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in de dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!
Mijn hert is als een vrucht, die wast
en rijp wordt, in de schauw verholen,
aleer de hand des najaars heeft,
te vroeg eilaas, de boom bestolen!…
afscheid
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.335 Denk terug aan mij als ik ben weggegaan
Vertrokken en door weemoed overmand
Niet langer voel ik nog de warmte van je hand
Die mij deed aarzelen als ik wilde gaan.
Denk terug aan mij zoals ik ben geweest
Met jou vaak een van lichaam en van geest
De bossen waar we liepen hand in hand
Bij maan de duinen en het strand.…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Als smeltend zilver vloeien
de golven van de oude Rijn,
der bergen toppen gloeien
in purperrode avondschijn;
in ‘t dal wel verre beneden,
klinkt stil weemoedig het knapenlied,
en diepe, statige vrede
wiegt zwijgend over het blauw verschiet...…
'K denk nog vaak aan jou
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.016 ‘K denk nog vaak aan jou,
als de avond valt
dan maakt weemoed en verlangen
me verward, wooh!
‘K denk nog vaak aan jou
in de lange nacht,
‘k voel me eenzaam
en verloren zonder jou.
Is het fantasie
of is het werkelijkheid,
dat alles nu voorbij is, tussen ons, mmm?…
en de ontmoeting vind plaats
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
717 Je had het over weemoed, en schreef het met een t,
maar het zijn niet de woorden.
Woorden zijn slechts de schaduwen van.…
Dicht bij huis
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.487 grote vuist
Mijn vingers, omklemd in die stoere knuist
Ik was dicht bij huis
Ik liep naast hem, die grote stoere man
Warempel hij kon de hele wereld aan
Als ik naast ‘m liep, passen naast de zijne
Probeerde ik hem bij te houden, grote voeten naast de mijne
Ik was dicht bij huis
En nu denk je terug aan die beschutte jeugd
Soms met weemoed…
- Oorlogsmelancholie -
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.249 Weemoedig klinkt het oude lied,
diep gevangen in een houten viool.
Mijn vriend de strijder, hij speelt
een oud nostalgisch Russisch oorlogslied.
Er waren zovele intelligente zielen.
Speel strijder, voor mensen die vielen
die niet blind zijn, de oorlogsmelancholie.…
- Jeruzalem -
hartenkreet
5.0 met 40 stemmen
970 Israëlische klanken trekken trots voorbij,
ooh weemoed vul mijn gemoed,
vraag niet van onschuldigen het bloed.…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Want wanneer de weemoed plaats maakt voor een vrolijke noot,
dan dansen de tranen tot de weerklank bezwijkt.
En terwijl het volk buigt voor hun koning,
rechten de bananen weerspannig hun rug.
Dan treft de traan een dieper dal,
en overstroomt de beker van genot.
Aanschouw!…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 'k Hief weemoedig het oog,
Maar daar tintelde omhoog,
In haar glans door de Tijd niet te doven,
De immer vriendlijke ster
Die me als kind reeds, van ver,
Zo vaak sprak van de woning daarboven.…
Persoonlijk monument
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
863 Daar staat het meisje dat ik was
(de pony scheef, het jurkje
rechtgetrokken met mams kritisch blik)
Een ander en dezelfde
Hetzelfde en wat anders
Een verlegen lach wat over is
Het ernstige aanschouwen
Weemoed in tranen
als ik ze zie
verloren zielen
mij zo dierbaar
Nooit meer te spreken en te bevragen
noch te kussen of aan te…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 We zijn doorzichtig, het geheim van zon en lucht,
hoop werd vol, weemoed hol door kraaien in hun vlucht,
seizoenen verschaffen ons de honing en soms aluin,
de hemel is slechts een verjonging van de kruin.…