Hartenkreten over emoties

Wandelend denk ik veel na over het leven, de zon die als een trouwe vriend bij mij is gebleven. Regen die laat voelen wat verloren is gegaan, maar zonder regen niets dat opnieuw in bloei gaat staan. Tegen kou beschermd de wijsheid die ik leerde, kijkend naar de ring die ooit mijn vinger vereerde. Hij geeft mij de warmte waarnaar ik weer zoek…

nog nat van het verven vier pas opgerichte muren onwennig zitten de emoties opgesloten tussen de muren ze waren gewend om vrijuit volledig losgeslagen zich kenbaar te maken gisteren en alle vorige dagen nu is er wat veranderd angst, woede en verdriet moeten binnen blijven naar buiten mogen ze niet ze hebben er wat op gevonden…

Als de wind zachtjes op mijn schouders klopt, weet ik dat jij weer eventjes bij mij bent. Een gevoel dat nooit meer stopt, zolang ik jouw naam en jij die van mij nog kent. Wij lopen dan samen verder, net zoals dat vroeger ook altijd was. Ik jouw hand vasthoudend als een beschermende herder, jij die alle wensen in mijn ogen las. Ik wens…

Is dit toeval Wat jij met mij doet Ik ben geen bal Ook geen veevoer Ik ben een ziel die is misbruikt Ik gaf je mijn hart Maar de pijn kwam eruit Toen ik zat te wachten met smart Gaf jij mij zoveel pijn erbij Het maakt mij in de war En alles wat je zei Ziekte je me af of een of andere nar Nu kies ik.voor mezelf Ik moet wel anders…

Aftands, onacceptabel, om weemoed te dragen tandenloos na jaren iedere vreugdedans voelt zich verlaten, stikstof in het afsterven elke dag een beetje het water begint te knarsetanden 't lijkt op niks méér De levensboom vallen van de eerste bladeren verweerde rimpels eerste levensjaren jeugdigheid waar ben je heen 'k voel mij zo…

Mijn reactie op hoe ik het allemaal zie of zoals Pink zegt de vision of the one i see… Hoe kan het toch dat vele zo bezig zijn met het uiterlijk vertoon, zien we nog wel de binnenzijde of worden we allemaal een kloon. Zijn we in zekere zin de essentie van het zijn…verloren, en kan alleen ons uiterlijk vertoon ons nog bekoren. Zijn sommige…

Pijn, waarom voelt het toch zo naar en helemaal niet fijn. Altijd steeds die eeuwige pijn, waarom kan ik niet gewoon zijn. Denk dan je hebt een keuze, meerdere opties de keuze is er heuse. Kies ik ervoor om slachtoffer te zijn, of raap ik mezelf bij elkaar en gebruik ik deze pijn. Pak ik al die kracht van die ‘vieze’ pijn, gebruik…

van sneeuw maakt hij een tekening in spierwitte contouren toch blijft hij het kind van de rekening waar men naar zit te loeren hij zag graag dat het anders was zoals zijn spiegelbeeld in een waterplas waarin de wind zich stevig roerde maar van de kringen die hij daarin las geraakte hij opnieuw over zijn toeren...…

betekent het zoiets als afsluiten en accepteren of pogen bergen tot heuvels te reduceren door ze af te graven het gemis in oude verlaten mijnen bewaren - de hoop voorbij zijn of is het een deur op een kiertje een leugentje om bestwil een duwtje in de rug het sloffe crackertje dat met kruidenkaas wordt besmeerd of een voorzichtig…

Wij stonden zo kort voor het vrije leven, waarvan er in het verleden bewust wat meer was achtergebleven. Maar zij vloog plotseling zomaar van mij weg, zonder zelf nog adieu te hebben gezegd. Nu kan ik alleen nog in haar mooie groene ogen kijken, op een foto dicht naast mijn bed. De vervlogen jaren doen slechts als secondes lijken, daarom…

Ik draag mijn lot als man Zolang ik leef en zolang ik kan Elke dag is een strijd Ik kom er nooit meer overheen Al slijt verdriet met de tijd Pijn slijt nooit Om te overleven Kun je niets anders dan verder gaan met je leven…

Opgesloten in een dal Het gaat niet meer zoals je wilt Je wordt door de Maatschappij gedwongen sterk te zijn Al leef je met veel pijn Aan de Top word je stevig door de mensen geraakt Ik tegen de rest Want door overlevingsmentaliteit wordt de strijd nóóit gestaakt…

Ik ben beschadigd En daar valt niet mee te leven Niet in het heden en verleden Daarom ben ik afgegleden Het is nu eenmaal mijn bestaan Wat mij is aangedaan Uitgegroeid tot de meest Beschadigde Nederlander op alle bezigheden in het bestaan Daarom is het mis gegaan…

Ik haat de manier dat je met mijn gevoelens speelt en het feit dat dat je nooit verveelt. Ik haat hoe je aan mijn lichaam zit, Maar mijn persoonlijkheid nooit aanbidt. Ik haat hoe je me noemt en naar me kijkt, maar na een "leuke" nacht weer van me weg wijkt. Ik haat het dat je me alleen appt, wanneer je geen ondergoed meer aanhebt en daarna…

Ik kan het niet vergeten Het zit te diep in het verleden De liefde zal altijd overwinnen En als het fout gaat Gaan we gewoon weer opnieuw beginnen Ik kan het niet vergeten…

Fouten maken, dat mag is wat ze zeggen. Dat is ook wat ik dacht, alleen wat ik nu pas weet is, ’t geen waar ik ’s nachts van zweet, dat ik niet bang ben voor het maken van een fout, maar voor hetgeen daarna. Het geschreeuw, het drama, de verwijten. Zo zijn wij toch niet getrouwd? De consequenties zijn niet mild, waardoor niemand een fout…

Voel niets, alsjeblieft. Voel niets bij de woorden die je te kakken zetten, Bij de intenties van de wolven in de wereld. Voel niets, als je uit alle macht vecht Om te behouden wat van jou is, van iedereen die jou is; die jou heeft gekozen. Voel niets als je jezelf moet vernederen, Om te krijgen die vrede, te vreten die kinderen, Die doden…

een groot grijs gebouw een man staat te kijken vanachter een raam en ziet de vogels vrij aan het zwerk kijkt dan naar beneden en ziet mij staan en bedenkt was ik maar even zo vrij als die vogels en die man daar op straat vrij van verplichtingen van hypotheek gezin hond en haard en ik denk had ik in dat grijze saaie gebouw maar zijn baantje…

Al tastend in het verleden loop ik door ons huis. Ik hoor de stemmen van vroeger, herken weer dat vertrouwde geluid. Glij met mijn vingers over de muren, laat ze rusten bij een deur. Proef dat vertrouwde, ruik nog een keer die bekende geur. Loop door alle kamers, ten afscheid in de tuin. Dan voor het laatst de sleutel, draai hem…

Ik kan het niet verwerken De pijn die is veel sterker Zit je hoofd weer vol met zorgen Schuif die aan de kant voor morgen Ik kan het niet verwerken Zoveel in het leven geleden Maar de strijd is nog niet gestreden…

Laat ze maar lullen Dat is zoals ik het voel Ze zullen altijd wel blijven praten Wat moeten ze anders Dat is wat ik bedoel Je krijgt er niet veel voor terug Maar het gebeurt altijd achter de rug Een verhaal heeft altijd twee kanten Maar de meeste mensen deugen van geen kanten Alles wat gebeurt is is echt Waarom is het leven dan zo…

Je was arm en had geen geld Je ouders moeten voor je zorgen Dat was voor hun het enige wat telt Ze zijn al hun hele leven met me bezig Het leven staat in het teken van mij Zoveel verdriet zoveel pijn Had het maar anders kunnen zijn Ik ben heel anders in het leven terechtgekomen En dat komt nooit meer goed…

Ik hoop dat ze alles geven Ik wil weten wat hun hobbies zijn Welke muziek hun oren laat dansen Hun liefdesleven horen van geluk tot pijn Welk gerecht ze kunnen blijven eten Wat ze vinden van de Duitsers, wat ze vinden van de Fransen Ik wil alles over hun weten ik wil verdrinken in hun leven…

Ga uit m'n leven Ik kan er niet meer tegen Wil niet meer met je samen zijn Ga uit m'n leven Al doet het mij veel pijn Trek de deur dicht Het is over En ga uit m'n zicht Al ben jij mooier dan het licht Ga uit m'n leven…

Verkeerd terechtgekomen Vele wegen gaan naar Rome Verkeerde keuzes gemaakt Voordat je begint weet je nooit Dat het je raakt Beslissingen die je krijgt of zelf maakt Het zit vaker tegen dan vaker goed Maar verlies nooit de moed Wat er ook gebeurt of wat je doet Als je van jezelf maar weet dat je het voor jezelf goed doet En gaat het alsnog…

als ik word bemind en op handen gedragen hoor je mij niet klagen en ben ik goed gezind…

Jouw woorden zijn teveel Als je weg gaat Dan wordt het hier stil Is dat wat je wil Jouw woorden zijn teveel Ga maar weg als je wilt gaan Besef wel ík laat een traan Je nam de benen Ik heb geen afscheid van je kunnen nemen Jouw woorden zijn teveel…

Ik vloog gedragen door de wind Met vleugels jong en licht van slag Van noord naar zuid Door valleien met openstaande bloemen Waar purperroze geuren mij vertelden Dat het altijd lente was Èn dat de nacht slechts donker Om de tijd te misleiden Waar het schuifelen op vloeren Van bewierookte lijven in trance De verleiding omarmden in nachtelijke…

De fantasie waarin ik zwelg, die ik als een troostende deken om me heen weet te wikkelen, mag geen werkelijkheid worden, want hoe moet de werkelijkheid mijn fantasie dan nog prikkelen?…

Diep in het bos waar wind zelden waait, een magische stilte zich om de wandelaar heen zaait. Staan veel hoge bomen met de bladeren vrij, en toch vind ik in hun midden geen vrolijkheid. Wanneer de takken kraken, maken deze een treurig geluid, alsof ook deze bomen zich alleen voelen onder de ranke huid. Ik hoor de vogels niet zingen, geen kabbelende…