388 resultaten.
Vrolijke centaur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 ze is zo heerlijk losjes en verstrooid,
geen kritische noot, ontspannen en ruig,
terwijl haar schilder, op het Oostfront
gelegerd als tere luitenant-commandant,
nog heftig droomde van haar blote weelde,
was er ineens de vijand, die daar stond,
hij aaide zijn trekker, hield geen stand,
zag hoe het droombeeld in hem vergeelde,
hoe hij 30…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Daarna werd je met 30 kogels vermoord,
want hun zieke geest was totaal verrot.
Nog hoort men je stem: in het huilen van de wind,
het ruisende graan, dat rechtop blijft staan.
Hij klinkt nog steeds door in het zingen van een kind
en als mensen voor de vrijheid opstaan.
‘Venceremos’ was jouw lied
dat zorgt dat je niet zal verdwijnen.…
Vrouwen in mijn oren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 geeft mij info
Zij weet wat ik nodig heb
Vrouwen in mijn oren
Wil ik pas horen
Als zij slechts zeggen waar het op staat
Zonder leugens
Probleemloos verder in tijd
In het verleden waren vrouwen in mijn oren dus
Deels onbetrouwbaar of mijn geheugen bedroog mij weer opnieuw
Hopeloos,
maar vol moed leef ik met fier mijn nieuw leven
Ruim 30…
ga je "schamenzang"
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 een deel van Bekend
Nederland
krijgt oog om oog
want (o)verspeelt zijn
hand en tand
het maken van
Koningsliederen
bleek kliederen met
woorden
lieden die zichzelf
schrijvers achten
groot genoeg zich
aan een Koningslied
te wagen meenden dit
te klaren
simpele teksten
zonder taalgevoel en
samenhang
gecomponeerd voor
vrolijk…
Gebroken sperziebonen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 De glimlach die je
Door het leven heeft
Gedragen, ogen vol liefde
Voor hen die jullie samen kregen,
Is opgegaan in de eeuwigheid -
Sperziebonen uit eigen tuin,
In liefde verbouwd,
In dankbaarheid geplukt,
Liggen door jou gebroken
Op schoot, je ogen gebroken
Zonder dat je er erg in had…
Een nieuw jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Het oude jaar is weer voorbijgegaan
Een nieuw jaar ligt nu voor ons open
Laten we op een gezegend jaar hopen
Er is niemand die weet hoe het zal gaan.
We mogen het overgeven aan onze Heer
Die de tijd en ons leven in handen heeft
En ons Zijn liefde en vertrouwen geeft
Hij wil ons nabij zijn, steeds maar weer.
Ook in het nieuwe jaar zal Hij…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Het voorjaar is een bevalling.
Ondanks een krachtige zon
verstenen de takken.
Sapstromen in bomen
wantrouwen de wind.
Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 het kwikzilver van toen
nog maar een jaar gelee
laat als opmaat naar het robijn
kleurrijk als het leven
dun en bijna doorzichtig
in crêpe nu zich sieren
met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt
in het eigen familiebos
als kroon op de…
Erbarme dich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 in het schelle licht drukt
het gewicht van uren
dagen en nachten
de tijd is het rotsblok
dat Sisyphus tegen de
berg duwen moet
de onbarmhartige zeis
snijdt links en rechts
in noodlottige levens
ze teistert het broze
weefsel zwaait grillig
de hemel dicht
maar dan brengt Bach
zeeën van licht voor een
rituele wedergeboorte
je…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Vechten is kermen en zwaarden
losrukken van de lijken, natte
sandalen, rode voeten gewassen
in bloed, en dat het uren duurt
om 's nachts plein en paleis
schoon te spoelen en dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden…
gevoelloosheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
473 ik waardeer de ledige cirkels
gebouwd op wrokkige grond
waar polderkoppen zingen
in ‘t dagelijks lommeren
dat is de ‘status vitae’
en steeds vitaler de weerklanken
Freudiaans ‘as fuck’
moordend en plunderend
zonder pijn in ‘t hart
‘my name is nobody’
als ‘t wilde dier dat heur haar verloor
onbekend met platonisch geluk
maar bezeten door…
Dank je wel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.822 op naar de 30, wat jij?…
ZUIDJORDAAN-IJSTRAND, IJBURG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
435 brede IJ achter het Amsterdam-Centraal
lijn 26 brengt me in een kwartier met een
klerevaart, klereherrie een klere stuk verder
de fiets mag in de tram mee (2,20)
naar het nieuwe land; IJburg blaakt
wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt
op de oudere groeien de bomen al tot de hemel
het is wolken- en windenvrij
de zon piekt naar de 30…
LOPEN OP WATER EN RIJDEN OP WATER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 Ik rij op diesel
in de invalide-bus
van mijn dochter Giulia
maar gisteren reed
ik met haar ook op water
van Doorn naar Amsterdam terug
zeker 30 centimeter water
en de wind smakte tegen de bus
maar ik hield rug en wagen recht
ik dacht wel aan de Bijbel
Jezus die liep op het water
en de harde wind trotseerde
ik bracht mijn dochter…
1 Mei
snelsonnet
3.4 met 24 stemmen
2.328 Zodra hier de Oranjezon gaat schijnen
Ga ik elk jaar weer hossend over straat,
Maar gloort daarna de rode dageraad
Dan vier ik feest met de republikeinen.
Er is nog steeds niks nieuws onder de zon:
Ik ben nog altijd een kameleon.…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 In het raamkozijn aan het einde van donkere gangen
aanschouw ik de wereld onder mij.
Straten uitgestorven, verlaten,
slechts rode lichten verwarmen troosteloze kade.
Eenzame man scheurt de nevel uiteen,
als hij troost zoekt in het warme rode duivelse licht,
hij verdwijnt in schelle gloed.
IJzeren beest passeert de brug,
uitbraken 100…
IJskoud warme vogel II
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Het hoofd nog
Fier op het
Geschonden lichaam
Oogjes die kralig
In de rondte kijken
Terwijl je rechtervleugel
Bloederig losgereten
Op de kruising ligt -
In de berm lig
Je op het groene
Gras, in de zonnige
Vrieskou, niet begrijpend
Wat tot voor kort
Je lichaam was -
En ik die je ziet,
IJskoud warme vogel
Breng je naar…
Ik weet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ik ken de boeken van de wijsheid
en de regels hoe te leven
zonder afgoden en toch bescheiden
ik weet:
een koning doet er toe, hij maakt
trots en onderdanig, hij zit
op een troon van geweld
ik weet: mislukking verdeelt
nationalisten in fanaten
en fantasten, hun bitterheid
likken ze achter muren
van verstokte…
De nacht is voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Net op tijd, de orde is hersteld
maar het heeft me veel soldaten gekost
Wat een nacht, de mannen zijn uitgeput
ze hopen en verlangen dat het voorbij is
maar de dag breekt aan, nu
de koning en zijn aanvoerders nog
terechtstellen, tentoonstellen –
hij ziet er niet uit
in zijn dure kleren
met een schuin verband
als koningskroon om zijn hoofd…
volop leven - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
616 in ooit het huis van jouw ouders
met twee zusjes en zeven broertjes
stond zestig jaar terug jouw wiegje
nu vieren wij jouw zestigste jaardag
maar bovenal wie jij geworden bent
een fijne vent met charme en gratie
een man met de ervaring van wijsheid
van veel geluk ook naast ongelukken
van een grote liefde die verloren ging
die jij jou te…
Oordeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 Hoe staan de sterren
daar in de nachthemel boven
de stadsmuur en het geschreeuw
van de strijders op het plein?
Hier is het rustig, we vallen in slaap
maar mijn lief hoort de dolkmannen
komen en hij roept ons wakker: Nabij!
de overgave van de stad is nabij!
De Leeuw omhelst hem innig
voor de ruiters hem omsingelen
verminken en meenemen…
Poëzieweek
snelsonnet
3.5 met 14 stemmen
806 De poëzieweek is onlangs begonnen.
Wij brengen onze verzen aan de man
in kroeg of buurthuis en ontvangen dan
als honorarium consumptiebonnen.
Zo’n week is mooi, maar ik (ik zeg het maar)
dicht tweeënvijftig weken in het jaar.…
Mijn Moeder
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
969 Mijn moeder zal ik nooit vergeten,
ze is weg, al meer dan 30 jaar.
In gedachten laat ik haar vaak weten,
dat ik blijf houden van haar.…
W E D E R W I J V E N
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.703 .
--------------------------------------------
Laatste gedichten - 30/4/1897…
Stad zonder tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 *-eigenheden
Die vervelen
nooit, zoals Rubens ons
in veel van zijn werk
immer laat zien
Hoogstaande streken
met pencelen
Een stad zonder tijd, houdt
jou en mij jonger
Een stad zonder
tijd knaagt niet aan onze ziel
Wijzers terug
*Peter Paul Rubens; Siegen (Duitsland), 28 juni 1577 - Antwerpen, 30 mei 1640…
Pianolampje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
559 Zo veel jaren zonder
Ook maar een probleem
Het levendig licht
Verschaft over ons
Sprankelende pianospel,
De noten zuiverder
Te voorschijn doen komen
Dan ooit voor mogelijk
Werd gehouden - en nu
Is het draadje in je diepste
Kern gesmolten,
Het licht gestorven
Boven het toetsenbord -
Muziek die zonder dit
Licht, zonder dit…
Luister even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Op een dag zoals vandaag welt
plots de vraag zou ook God
domweg wel eens bedroefd zijn.
Wellicht ergens politiek bedrijven
met verschillende winden meegaan.
Kan hij ook in deze tijd nog bestaan.
Ik zag vandaag nog fier een populier
erg doods staan, met een fraaie
zwarte zangvogel gewoon alhier.
Ik zag een ander wit dier in de wei
van…
De ONAANTASTBARE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 'Hand van God'
Als Caravaggio, onbe-
heersbaar, wild tegelijk groots
ontsnappend aan gestrek-
te benen met noppen
bereid te attaqueren
Maradona op het veld
Caravaggio daarente-
gen voor eeuwig op het doek
op de proppen kwamen
zij; één met bal, andere kwast
Argentijnse en I-
taliaanse kunstenaars
grootheden tot in lengte
van jaren…
GEEN GEBEDJE, GEEN ONTBIJTJE!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 “Geef ons heden ons dagelijks brood”
Maar in hoeveel gezinnen wordt er nog gebeden?
In hoeveel gezinnen wordt er nog ontbeten?
Verdiende loon of juist onvoldoende loon
Maar wie wil nog werken, echt hard werken, heel hard door
“in het zweet des aanschijns, zijn of haar brood te verdienen”
Straft God, direct of toch ook indirect?
Geen…
Hij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 hij woont in Herpt
een stip op de kaart
maar in zijn hoofd
staan alle luchthavens van de wereld
gewoon naast de dorpskroeg
hij
is nooit zomaar ergens
hij landt
zet zijn glas neer
schuift een stoel bij
en voor je het weet
is je leven een verhaal
waar je zelf verbaasd naar luistert
hij kent zalen van binnen
van gordijn tot nooduitgang…