432 resultaten.
regelrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 ach
de allerschoonsten
blijven haken, in
het tussenland van
alledag…
Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
451 Vaak weggestopt
In verre hoekjes
In de plooien
Van ons alledaags
Bewustzijn -
Weten dat het
Er is, maar toch vaak
Verzwegen met
Verholen blikken
Omdat het domweg
Niet past in het
Succesverhaal dat
Ons leven heet,
Is het angst
Of gewoonweg niet
Willen weten hoe
Het loopt -
Misschien is het goed
Ons einde te voorschijn…
De raadselen van het alledaagse 2
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
560 Verkouden vertelde je over verlatingsangst, verlies.
Die dag vroeg je ook of ik misschien de naad
van je zwarte jas wilde dichten,
en door je kapotte zak kon ik erbij.
Met roze draad, nog op de machien, dichtte ik de gaten.
Je verbaasde je over het vlotte herstel en
bedankte me blij bij 't verlaten
en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 Met alledaagse rommel om mij heen.
Maar,dat is eigenlijk maar schijn.
Straks zullen ze allemaal weer bij mij zijn.
Je streven is er op gericht,
Kijken naar ieders vertrouwd gezicht
Dat is je tot taak gesteld.
Als zij zitten in hun stoelen.
En zich veilig weer voelen .
Weet er immers toch geen een,
"Moeder voelde zich eenzaam, en alleen".…
Voedzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Achter de heuvel ligt de tijd
in de stonde van de toekomst
daar waar het pad slingerend
sluipt langs verlaten verleden
liggen antwoorden her en der
verspreid in het dal van vragen
verankerd en geworteld
in de struiken van alledag
helpt snoeien zinnen weven
waardoor groeien weer vermag…
2 januari
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.602 Het jaar al enige dagen oud,
het knallen van vuurwerk
inmiddels verstomd, de
mensen elkaar de beste
wensen geven al dan niet
gepaard met zoenen over
en weer de mensen
terug keren naar het leven
van alledag, maar ik vraag
me af, zit het
'tussen de oren'
of is het echt zo dat
de maand december
helemaal niet beleefd is?…
wat rusthuisbewoners vooral zoeken....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 meer naar iets kunnen beleven,
dan doodgewoon verder alledaags verder levend ,te ondergaan.
wat of wie houdt ons tegen?…
HOE ZAL IK HET ZEGGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 hoe zal ik het zeggen
jij bent zo gewoon
zo alledaags
en toch bijzonder
zoals ik jou ervaar
en beleef blijft daarom
een volslagen wonder
van alle gehoorde klanken
word ik steeds weer geraakt
door jouw uniek zuivere toon
jij beroert dat wat er huist
tussen mijn beide flanken…
De lach van het paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 je kabbelt
water van de beek
door een uitgesleten bocht
kleurt onverwacht
de kleine bosanemoon
die ik al zo lang zocht
tekent met vocht
beschouwende gezichten
op de basten van bomen
wuift met groen
van zompige varens die het
met weinig licht moeten doen
met ontzag zie ik
jouw spel van alledag
in de lach van het paradijs…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…
het onzegbare
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 het onzegbare
ergens hier, het waart in alledaagse gestaltes
daar schuift het in elkaar, de horizon
en elk herkennen is een vlakte
de poëzie,
het vreemde trekken aan het panorama
tot heuvels verheffen,
zich tot een berg strekken
je vindt er koffers en drama's
stoelen die een eigen leven leiden
en mensen die er liever op hun kop blijven liggen…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de golven,
van ons alledaagse leven,
stroomt onze liefde.
Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…
als kleuren verschieten
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
885 kleuren verschieten
als dromen verschralen
zoals de zon
vertraagd gaat zakken
om de schaduw weer
op te halen
niet dat de kou
dan toe zal slaan
of de blik zich verengt
neen,
de uren schrijden voort
dag en nacht raken
weer stilaan vermengd
opdat het leven weer
tot het alledaagse behoort…
Een nietig mens
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.678 Een nietig mens
moet niet verlangen naar ziekte
en ongemak
er valt wel eens
een koude vogel naar binnen
die ik ruimen moet,
hoewel op advies
van mijn dokter de gordijnen
gesloten blijven -
ik wil natuur voelen
te Camperduin, een sigaret doven
in de branding
geen diepe gedachten
over het sterven,
in de gang van alledag
zit al…
Schets na schets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
564 langs de pen verzameld zich
voortdurend alledaagse realiteit
van innige dingen
die onafscheidelijk is aan dragend heimwee
waarin fantasie en geestelijke kunst
vrij spel hebben
wat dichterlijk aan lippen hangt
schets na schets
waar de pen niet geweigerd heeft
bij het verkeerde eind
van gedachten
ten opzichte van hoofd en hart…
de schors van de nacht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
738 laat me
als een kleine vlam
mezelf zijn
want hoe anders kan ik uitleggen
dat de nacht zich niet vergist
naakt op mijn schouders
hij is een reiziger
-ik ken zijn gewoonte-
en komt binnen via schemerlicht
berooft een boom van zijn bladeren
en ebt dan weg in het oog
van alledag
laat me
het ruisen legt zich neer
ik klink zachter op…
Zomerlief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 De zoete herinnering van
lui liggen in de zomerzon
smaakt naar het geluk
van een vluchtige kus
die het begin was
van een lange nacht
vol met vervulde wensen
een liefde die minstens
een leven leek te duren
maar toch de vakantie
nauwelijks overleefde
want niet bestand
tegen de realiteit
van het alledaagse
wat blijft zijn
de herinneringen…
Begonnen in duet
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
833 het koor
kent vele stemmen
heeft zelfs een gezicht
een repertoire
bijeen gegaard door
oefenen en ervaren
begonnen in duet
zingt nu een vast sextet
het lied van alledag
versterkt met passanten
de een wat schuchter
de ander soleert al ras
pas als stemmen doven
neemt het koor de melodieën over
van hun beëindigd levenslied…
zonnebloemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 Een boeket in een vaas
niet alledaags.
Nu een beroemd schilderij
de zoveelste in een rij.
Iedereen kent de schilder zijn naam.
Hij werd beroemd door de zonnebloem en genoot faam.…
Een blauw schaduwspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
418 Ze kunnen mij niet dwingen,
wanneer ik mijn geluk vind in
de eenvoud van de alledaagse
dingen; te vinden het geluk dat
ik in mijn dromen niet verzon!
Om niet te genieten van het moment
dat ik alleen kan pakken in het
blauwe schaduwspel onder de warme
levensbron!…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…
die film
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
704 We zagen een film
Richard en ik in de bioscoop
het was warm genoeg
en het was een Chinese film
een soort crimi in de winter
met een plot en een afloop
maar wat we vooral zagen
zeiden we later, met biertje en Cola
was China zoals het is
op z'n alledaags en vol
hoewel we maar weinig mensen zagen
maar wel een vrouw die vol was…
Goddelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.436 ik zag hem plots tussen de ruïnes van
een grieks theater - adembenemend
beeld met reisgids in de hand
alsof een god (even op uitstap in het land)
verdiept in de gezangen van een rei
over zichzelf een eigentijdse versie vond
één decorwissel en dramascène later
verbrak hij de extase en liep me prompt
in een alledaagse boog voorbij…
goud
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
7.971 het rijpgeworden jaar
strooit geurig bladgoud
op onze wereld
verkleurende bomen
felheid in rood en geel
tegen de blauwe hemel
die najaarsstormen weert
om ons te laten zien
hoe mooi het alledaagse is
zon gevangen in spinrag
stilte vallend over ritselend goud
met daartussen
de roodwitte schoonheid
van vliegezwammen onder
grillige berken…
Godzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.022 getekend door een sober bestaan
van eenvoud, werken en gebed
raakt de monnik in zijn lege kluis
van alle ruis verschoond
ontwaart hij stilaan de fluistering
van het levend geworden woord
zo alledaags aanwezig als de zachte
lichtval door het venster
zo tastbaar als de kruimels van het
vers gesneden brood
-inspiratiebron :…
Choreografische denken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 jij ensceneert
bindt waar raken
kwetsend kan zijn
ziet de hint
in lichaamstaal
de schaamte al voorbij
in het decor van alledag
verschuif jij
heel subtiel de macht
past in
choreografisch denken
de posities aan
zachte gebaren
wenken om door te gaan
zonder te confronteren
weer dans ik
lichtvoetig weg om
het nogmaals te proberen…
Het donker van de klokken
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
636 je zomert
nog in blonde lok
tussen donkere haren
die levens vergaarden
vingers tikken
wespen weg uit een
blijde lach en alledag
waarin je alles gaf
stappen zijn wat traag
de rug niet helemaal gaaf
maar in je geest is nog
geen spoortje herfst geweest
zomer door in
blonde lokken
vergeet het donker van
de klokken in een nieuw begin…
Heel en al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Wanneer alledaagse problemen groeien,
boven mijn overvolle hoofd,
hoef ik alleen maar in te stappen,
en op te stijgen.
Dan wordt alles weer heel,
want alles is er al.…
Keere weérom - voor Sanda Dia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 De beiaard luidt de grote
klokke: keere weérom
Reusken, keere weérom
Hoe te buigen voor de
schemering als het licht
zich afwendt van alledag
Hoe blijft men moedig
in een onomkeerbare
duisternis
Hoe leg je je neer
als de vliegende vogel
verdwijnt in de nacht
De beiaard luidt de grote
klokke: keere weérom
Reusken, keere weérom…
Onthutst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 er was een klik
het onbestaanbare
gebeurde
onthutst zag ik
het land van melk
en honing in je ogen
niet het gewone
uit de doos met
alledaagse dromen
maar ik was daar in
de schoonheid van het
pas geschapen paradijs
jou aan mijn hand
en jij volmaakt op
een goudgeel strand
we spiegelden
in helder water
ik zag je klaterlach…