9591 resultaten.
[ Mama ziet alles ]
gedicht
5.0 met 8 stemmen
10.998 Mama ziet alles
wat ik doe, ze let op mij –
en leent soms ogen.…
KIJK NAAR WAT JE ZIET
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 je ziet slechts dat
waar je oog op valt
een voetbal die jouw
bloemenperk verknalt
jongetjes hebben zo’n plezier
jouw bloemenperk interesseert
hun geen ene moer geen zier
ik ben kwaad maar kijk…… en kijk
naar wat er echt is gebeurd
zij zijn nog slechts even kind
dus heb ik verder niet gezeurd
slechts even getreurd
het bloemenperk…
Dat ziet men niet vaak
snelsonnet
4.4 met 14 stemmen
643 Zij overdacht haar eigen functioneren
Ze woog en heeft ook nachtenlang gewikt
Conclusie was: ze vond zich niet geschikt
Dus zij vertrok om niet terug te keren
Haar zelfkritiek werd een gewetenszaak
Dat ziet men in het Haagse niet zo vaak…
dingen die je niet meer ziet...
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
554 ook
de typemachines
liggen
onaangeslagen
opgeslagen
in
het magazijn
van
de kringloop...
men
vertikt het…
Zij ziet mij zitten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
180 Zij ziet mij zitten, starend door het raam,
Tot mijzelf komend voor stromende taal;
Hij, met de zachtste ogen, noemt de naam
Van kromme wegen en verzonnen praal.…
Pastoor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
731 zijn nieuwe vriend is een pastoor
en moet je nu eens horen
de vrome man heeft linkeroor
en tong laten doorboren
ik vind dat dat beslist niet mag
een priester wandelt kuis
die draagt blijmoedig elke dag
zijn katholieke kruis
als hij nu echt een stigma wil
bij wijze van hommage
dan graag in kleur op elke bil
een kruisbeeldtatoeage…
de anderen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
951 de eeuwige andere kant
ineens sta je er midden in
als je wandelt in de stad
over land door dorpen
zoals sommigen nog doen
jij en ik vermoed ik
steeds minder mensen
ze gaan het uit de weg
dan hoeven ze niet te denken
over asielzoekers
het waarom van een spuit
een verlaten boterbriefje
de betekenis van verlatenheid
alleenstaande nauwelijks…
Ook zo’n zin?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 herfstbladeren over de aarde
weggeveegd
als misschien zo ook de winter
eigengereide knoppen
steken de kop op
niet wachten na ijsheiligen
zelfs katers en poezen
worden onrustig
zoals mijn lentehormoon
het kan niet vroeg genoeg zijn
als tussendoor de kilte
lentegeuren lokken
buurvrouw wandelt voorbij
en kijkt glimlachend om:
ook…
zingen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
774 dat je wandelt in mijn hoofd
en daar in ieder hoekje
rond wilt kijken
zachtjes fluitend
op het ritme van je hart
spoken kunt verdrijven
en alle oude woorden
die nog ongezegd
te wachten liggen
opgeslagen om ze nooit meer
te gebruiken
dat je dat doet
en misschien in het licht
wilt wonen in mijn hart
dat laat mij zingen…
ZONDAG
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.660 met fluwelen achtergrond
varen de boten af
op een zee van melk
de vissershaven ligt gesloopt
onder de netten
tussen twee vangsten in
de zee heeft het strand
schoongemaakt met schelpen
versierd met zeewier
soms wandelt er een mens
kort de zee in
en wil er drinken als een vis
-------------------…
De aloude uitgelezen wijngaarden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Verfijnde wijn
met een
klinkende naam
gerijpt onder de
zonovergoten
wolken
och pittige geur
sprankelende warmte
robijnrood gekleurd
van uitgelezen
aloude wijngaarden
‘t zoete
licht van glanzende serafijnen
schommelt in ‘t kristal
verwarmt in ‘t diepe dal
waar zij
aan de groeve
opgesteld
haar portret schilderde…
Jongensliefde in de bioscoop
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 Het witte doek deed er niet toe
in een stilte die geruislozer was
dan verzwegen woorden …
hoe de dag ook wandelt in de
zware klei met sporen die sjokkend
de wandelaar laat herkennen zijn
bedoelingen de wolken die ik streel
gelaten verfrist de wind mijn geest
en trotseer de regen met liefdevolle
dagen, de film die is geweest…
Zomer viering
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
592 En het jonge zomerse groen
roept iedereen bij zich
die voorbij wandelt.
Alles is in zomerviering
op een mooie melodieuze melodie
voor alle schoonheidslievelingen
met een glimlach op het hart.…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.584 Je wandelt in het donker,
de schaduw
van jouw geschokt vertrouwen
omhult je als mist
rond oude gebouwen
rafelig en zonder kleur.
Zo lijkt je wereld
enkel pijn
maar je weet dat mist
slechts laaghangende wolken zijn.
En al lijkt dat gevoel
soms een mentale gevangenis
je weet dat zelfs in het donker
de zon ergens is.…
Sprookjesboek......
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Hier loop je
door straatjes
paadjes
uit een sprookjesboek
Je wandelt
met je ogen
over de omslag
door ongekende bladzijden
waarin kleuren
en geuren
als lente met zomer
hand in hand gaan
Dat ze je
versteld
doen staan:
de huisjes, daken
schoorstenen en
de klimrozen
die niet ophouden
met klimmen
door 'de tijden
van toen…
Genderflauw
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
684 Ik hou van kleur, contrast, diversiteit.
Ik hou van teder, stoer en delicaat,
van zacht en lieflijk, krachtig en kordaat.
Ik hou van moed en openhartigheid.
Ik hou van lichtkoraal en hemelsblauw,
maar waar ik niet van hou, is genderflauw.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Dus als je wandelt door het bos,
en je ziet hun kleuren, fel en los,
Bedenk dan even, heel misschien,
de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…
politiek vertoon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
485 medelijwekkend
mimiek en huichelarij
prachtig toneelstuk!…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 Geschiedenis kent
hier geen plek:
zij wandelt
onafwendbaar
weer naar zee,
verdwijnt bruisend
in de branding
van haar schepping.…
Overal rond haar hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Zij moet iedere dag een berg beklimmen
om niet te verzuipen in ‘t zilte water
wandelt zij eerzaam dwalend over zee
en ook de vogels weten van haar falen
in zang reeds voor een droevig later
haar rugzak torst zij moedig mee
in zielenstormen van eenvoud
overal rond haar hoofd
zwemt er een zoute wereld
en klimmen er mensen uit de put.…
De laatste halte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 zielen
door de gangen
van het verpleeghuis
de meeste slecht ter been
met rollator en gekromde rug
niet wetend waarheen
hier vullen ze hun laatste dagen
geen prikkels
geen verlangen
hun geest verstomd
dit is de laatste halte
waar ze wachten
op de verlossing
die niet komt
en worden ze begeleidt
door een verpleegkundige
die even met ze wandelt…
NØKEN
snelsonnet
2.9 met 26 stemmen
2.908 Een volk van noeste arbeid en van plicht
Bekend als een betweterige natie
Die trots is op haar handelsreputatie
Knijpt bij Ikea graag een oogje dicht
Als wij in bed de Zweden meer naäpen
Dan zijn we, wat je noemt, pas uitgeslapen…
Ik voel me niet gezien
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
619 Ik ga vanbinnen kapot
Niemand merkt het op
Ik huil me leeg
Niemand kijkt op
Ik ben kapot
Allen draaien zich om…
DE BUSBLUES
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
525 ''Vergeet uw bagage niet'
maar ik, reis licht,
als een zwerver zonder bagage,
van het fysieke soort.
Ik voel de vreemde weemoed van voorbijgaande huizen,
waar mensen die je nooit zult kennen,
die parallel jouw leven leiden,
met andere verhalen,
in andere uren en dagen.
Zij wel, weten precies bij welke halte
uit te stappen:
het midden…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
bellen in het water
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.331 bij dezen zij gemeld
onrust in de Venen
men wandelt
over bellen
in het water
onder aan geblazen
door onbekenden
soms klinkt krak
dan breekt wat
anders enkel kraakt
naar zeggen volgt
vaak een kreet
kort plonzen
klampgedrag
van losse vingers
hoger handen tellen
nu plonzen en bellen
bij onrust en geschater
over fluiters onder water…
De steentjesdief
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
765 Een wat oudere man
wandelt met zijn kleinkind,
dat zelf nauwelijks lopen kan
over knisperend grind.
De man loopt ietwat gebogen.
Het kind, een meisje, speelt langzaam met wat steentjes.
De man maant het meisje tot kalmte en kijkt met strenge ogen.
Zij laat, geschrokken, de steentjes tegen haar beentjes vallen
en begint te huilen.…
nanodicht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
507 ijzige dag
over de wetering
wandelt een ral
verstijfd van de kou
wil die iele narcis
zon en nog eens zon
dor eikenblad
het blijft maar hangen
net als de winter
om en om
worden wilgen hier geknot
het oog wil ook wat
ongedurig
op een nog kale tak
een zwarte vogel…
Hart voor de natuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Tussen alle mensen is een stille man
hij wandelt mee in zijn ogen
zie ik een verandering van tijd
bomen die vielen na storm en ontij
bleven destijds echt niet liggen
als bewijs dat de kringloop zijn
oude glans weer wilde hebben
we hoeven nu niets meer te doen
behalve samenkomen met
als prijs dat de wildernis
daar vanzelf wel zal komen.…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 In het vacuüm van verloren zijn
wandelt het weten rond.
Elke kier of spleet wordt in een ademzucht bezocht
en ontpelt de pijn en het leed
aan een anders lot verknocht.
Och zwaarte van ver-ge-leden tijd,
pak maar je biezen
want het kind staat op
om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…