298 resultaten.
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
dood als bevrijder
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.075 kruisen staan
haaks op het groen
rust wortelt in vrede
stiller dan wit
lijken vergaan
de strijd is gedaan
laarzen marcheren
blikken vooruit
de dood daagt ze uit
het grote gelijk van
heersen en macht
die het leven veracht
ze vliegen in V-
de lucht is nog vrij
als ganzen op rij
naar het rood
van de einder
dood als bevrijder…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 reizen voorbij de vleugelslag
van overvliegende ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort…
Stille weemoed
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
483 ik wist
dat de kou
weer zou komen
zag de ganzen
op hun vlucht
in je ogen dromen
met stille weemoed
vlogen wij mee naar
het zuiden langs de zee
je was iets kwijt
lachte in berusting
ik voelde vage spijt
de wereld was
intens verlokkelijk
met opgefokte haast
wij werden opgeslokt
alleen in de vakanties
was rust altijd de baas…
Schaduwloper
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
683 een gedicht waar vleugels
en schaduwen elkaar
verknijpen in poëtiek
ik wil het niet
maar ik hoor en zie
ganzen in een lucht vol vleugelslag
schaduwschuivend over het land
meer dan ooit
overboord het rotsvaste van
zachte zandkorrels op geopende hand
een wervelwind blaast
en neemt ze mee
zoals tijd het leven neemt
of geeft aan…
Jouw voetspoor
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.310 Vogelzacht gesnater
van ganzen die de Nijl en Zijl verwarren,
maar die vergissing trots en prachtig dragen,
omlijst verrukking over zoveel schoons.
De zon maakt lente in mijn hart en dag:
je bent nabij,
ik zie wat jij ook zag...…
BONUSKAART
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
880 de nachtvorst hangt wazig
wit over de weiden
het vee staat nog op stal
het oogt er kil
wat ganzen duiden er de ruimte
de lage winterochtendzon
flikkert bomenschaduw
op mijn bril
Noord Hollands uitzicht staat
niet op mijn kaartje
als bonus toegevoegd
roert het me stil
de conducteur meldt
dat de trein rijdt tot Den Helder
hij…
het is koud en kansarm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 ‘k zag ganzen die niets weten
van het vergassen ergens verder
een zwaan die wist van zijn eenzaamheid
want zij was tot stof vergaan
en ik, ik verpoos in twijfel
in mijn gehucht van beton en spijt
het leven kent de schreeuwers, propaganda
van de rechtse kant - het links is de hoek
van de schreiers, de weters van het heelal –
mijn god…
paas en
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 ik heb witte eieren geraapt
ze glansden in het gras, dat dronken van
een lauwe dauw nog lichtgebogen was
in ochtendkriekend grauw
en blauw
lag er de morgenstond heel stil
voor alles uit te glanzen, wilde ganzen
vlogen hoog en ver, ze gingen herwaarts
naar die ene ster
die hoog en waardevol door niets meer
dan een rijk gewelf, oogverdovend…
Wanneer de muizenissen komen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 Wanneer de muizenissen komen
kan ik toch beter naar de vijvers gaan
en kijken naar de ganzen, naar de eenden
die daar in vrede bij het water staan
of duiken in de koele plassen
waar waterplanten groeien zonder tal
alsof er nergens oorlog, nergens vete
ook maar heel even ons verstoren zal.…
een winterdag bij cafe Oortjeshekken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken
de weg naar de voordeur was haar lang genoeg
ze zette haar lijfje schrap en wist het lijntje strak te trekken
toen wij lopen wilden. ik weet niet meer wie van ons zich bukte en haar droeg
wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken
maar we wilden wel het weiland in naar een van…
grijze ganzen in de winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
935 grijze ganzen kondigen de winter aan
ploegen voren in een angstige lucht
met daarachter de contouren van de dom
en de leegte van de stad na sluitingstijd
lege agenda in zwart leer gevangen
argwanend de onbeschreven pagina’s
wachtend op wat gaat en is geweest
de Alzheimers van de nieuwe tijd
vader en moeder nog even samen
als kinderen spelend…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
geluk overvalt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 geluk overvalt
als een havik
boven de canyon
cirkelt aftakelende
moederbomen
andere bomen
beschermen zolang
ze kunnen
twaalf ransuilen
samen wachten
op de schemer
het dichtgevroren
ijs kreunend kraakt
koperwieken en
ganzen overvliegen
de geur van een
regenbui na een
droge zomerdag
we gebutst en lachend
in een weiland…
losgelaten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 als ganzen boven 't taaie veen
in tomeloze vlucht
of glinster van het zonlicht
op het dreigend zwarte water
zo min kan ik nog hechten
aan dat wat mij beweegt
langs de immer saaie snelweg
als in een flits de heidevelden
en o, het late zomers zandpad
dat ons het vrijen geeft
de melodie die niet beklijven kan
verlangen in een fado die…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer
dan de v-vlucht van de ganzen…
Stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
397 Vogels, ganzen, zelfs een
Schotse hooglander met een
kleine kwam ik tegen.
Het werd weer een
verrassende ochtend in
de natuur en ik maak
een grote buiging voor
wat er groeit en leeft.…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Ganzen aan de horizon
haasten zich naar warmere oorden.
Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen de herfstlucht
ganzen…
kitschfilm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Iemand zingt
Ich kenn mich
selbst nicht mehr
en ik denk
zeg dat niet
waarom
die wreedheid
uit een mond
en een harmonica
had ik nooit gedacht
ich bin ganz schön orientiert
und sonst nichts
war sonnenklar, verder niks
afwisselend koud en heet
das es nur ein kitschfilm ist
het is iets anders
waarom ik je altijd mis…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
alles waar we van hielden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 in de duisternis van eenzaamheid
kringelen koortsdromen naar de diepte
slapen we op het water in de boot
zonder woorden net als stille ganzen
er is geen gevaar toch?
we leunen tegen elkaar aan
ik hoor je murmelen
ligt het ergste achter ons?…
Geenigma
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
550 Prozaïsche beuzelarijen
op ten cc sterk water gezet
doorstaan hier niet
de toetssteen
der guru's en heilige
zegepralende redemeesters
normaliter
op de elitair
vocaliserende volièrezangers
en franse l de behangers na
althans wat deze
matineuze jongeheer betreft
zolang duimelottina
j ganzen geen roet
in de dagelijkse…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 De ganzen, de meeuwen en de grutto's
wonen hier al eeuwen,
ze voelen zich thuis,
omgeven door water en rust
aan de schiermonnikoogse kust.
Schapen, geiten en koeien,
eenden, tjiftjafs en zwaluwen
omringen het beeld van de monnik
met zijn open hand en zijn wijsvinger naar boven.…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.288 Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
als zij dit krijgen voorgezet
begint spontaan het gulzig schransen.
Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen
en fluiten doen zij op hun best;
doch de natuur kan dat niets schelen
zij stuurt -hoe wreed- de vogelpest.…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
819 Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
krijgen zij dit voorgezet
volgt spontaan het gulzig schransen.
Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen,
fluiten doen zij op hun best;
de natuur kan dat niets schelen
wreed stuurt zij de vogelpest.…
Verloren uren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 Voor de geboorte van het morgenrood
zijn ze al onbereikbaar
de verloren uren
door dovemansoren verkwist
want luisterend naar fluisterstemmen
in lange gedachtennachten
die leiden naar het koude noorden
als rijen ganzen steeds vluchtend
om echte warmte te vermijden
verlangen naar onbevangen tijden
waarin emoties niet te diepgaand
de dagen…