377 resultaten.
Voor elk wat wilds
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.056 die woorden uitgesproken
met kleine stukjes vacht.…
schone slaper
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.312 Witte vacht, schitterend zacht
asociaal zoals hij is, spinnen kent hij niet
krabben met vernietigende kracht
Volledig behaard, vernietigende staart
empathie is hem onbekend, liefde zijn manier
andere “vrienden” brengt hij van de kaart
snorharen trillen, poezen villen
agressief is zijn karakter, vals om de hoek
een ander zoals hem zouden…
Hondsverlangen
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.462 Een rilling doortrekt zijn doffe vacht
Zijn vermoeide ogen staan dof tranend
Zijn getrimd leven en gelakte nagels
Heeft hij willoos moeten ondergaan
Gedwongen in stilistisch keurschijf
Bekroonde hem met pijn en leed
De meute in de weide die lokte
Was niet gegund aan hem besteed
Geen prijs kon zijn leed verzachten
Hunkerend naar dat hondse…
Treuraap
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
698 Zo mooi als zon haar vacht belicht,
zo treurig staart dit fijn gezicht
Ineengedoken, gekeerd in zichzelf,
wat gaat er toch om in haar bovenhelft?
Is het vrees, schrik, pijn of verdriet?…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Dierenstemmen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.668 laatste kleren
in de kast gelegd
puur uit schaamte
omdat ik ze niet nodig heb
om de mensheid te fileren,
En ik kom ook niet terug
op mijn ernstige besluit
voortaan de naakte waarheid te dienen
ik eet geen vlees meer
het is gewoon niet nodig
de wereld te vernietigen
met welvaart die pure welzijn
in de weg staat
geef mij maar een vacht…
Vonk
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.713 En hij, het zand nog schurend langs de tong
Kneedt en knijpt en grijpt
De vacht van het blakend beest
Vindt de malse dij
Zij klieft de stam
Met een bijl van was
Tot de vloed tintelt in de liezen.…
met de dag weker
netgedicht
2.8 met 62 stemmen
16.722 m'n haren los door elastiek
rekken het voorbije rusten
Later onthoud ik je maar frees
de ruwheid van je kanten,
streel je jonge vacht…
Haiku 5#5
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nachtbloei
De nacht is zo zacht
als de vacht van een eekhoorn
die zijn droom penseelt.
De opluchting
Ik laat mijn wind zacht
en geluidloos ontsnappen
als een lente-ui.
Eeuwige branding
Tussen hier en daar
groeien wilde woestijnen
op dansende golven.…
mijn mysterie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
547 je lachte
als ik naar
je pakte
tandjes in
scherpte
ontbloot
nog zit jij
steeds op
mijn schoot
zonder vel
vacht of
pootjes
gewoon
zomaar
in je blootje
driftig zwaai
jij met je staart
kijkt verbaasd
als die
zomaar
ineens achter
jou verdwijnt en
voor je weer
plotseling verschijnt
jij bent
mijn mysterie
gemaakt met…
Selène
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 In het nachtlicht koestert zich selène
ze zucht maakt zwijgend zachte slaapgeluiden
Een nachtuil waakt en houdt zich op de vlakte
zijn alziend oog en orenpaar gericht
op wat zich afspeelt in het diep verborgen
nauw waarneembaar ondermaanse zicht
Nu zij in morpheus' warme armen ligt
trekt zij haar moerbeizijden vacht
omhoog
haar…
Zwarte rozen in de lentezon
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.183 De dagen hangen aan een dunne draad
bijen zoemen in een honingraat
een kat droogt zijn vacht bij de haard
en het alfabet is van de kaart
De regen valt maar hindert mij niet
ik heb genoeg aan mijn verdriet
met al die nattigheid langs mijn wangen
is er niemand die mijn tranen ziet
De klok slaat als een hamer
in de tiktak hollende tijd
er…
10 maart 2005
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
904 je m'excuse en so it is, zei ze
's anderendaags stierven er 190 mensen
ze was ook in madrid
stond nu, poëzieliefhebster met
gekrulde kop en zinnen
bloeddoorlopen ogen, lallende tong
egotripper, verdoken rebel zonder maatschappij
wankel en alles verloren te luisteren
naar wat ze zelf ook had gekund
mijn gedicht al niet meer nodig
in haar…
voltreffer
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.380 De spits legt aan,
een gekrulde wreef schilfert de bal,
een kwartdraai van de heup,
een ingetogen dans.
De doelman zweeft naar de lat
en schat de afstand,
de snelheid van het bananeschot.
Hij vergist zich. De fout kost een fluitconcert.
Ai oei! gedeukte eer! Vergeef me Lieve Heer!
Het net, hagelwitte ruiten, golven in licht.…
Vader met zoon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.293 Beschermd door prikkeldraad, vers van de rol gekruld
Om niet herkend te worden, over ‘t hoofd een zak
In het zand zit vader met zoon en berust in geduld
De voeten in oude sandalen, machteloos mak
Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog
zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind
een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 Op zoek naar evenwicht
lig ik in mezelf gekruld.
Ik vlucht naar een zelfverlies
in een eindeloze ruimte,
waar tranen worden geboren
door het beroven van
vertrouwen en dromen.
Vertroebeld blijf ik droevig
in mijn ogen staren,
waar tekens van leven
de einders verlaten.…
Vergeeld.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 mijn kast
kan niemand zien hoe of het was
behalve ik
Maar de minnestrelen,
de kussen, zelfs nog vlak
voor jouw vagevuur
dat wegens je ziekte
onverbiddelijk vroeg om jou,
om jouw geest en je postuur
nee, die zal ik nooit vergeten
Je lichaam kon dan wel niet meer
maar ik niet zonder jou
Wat een vergeelde foto,
de randen reeds gekruld…
- Bloemengroet der liefde -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Beminnelijk, de zoete last
die liefde draagt
goudblond
zacht gekruld
legt champagne
goudglanzend vuurpijl aan..…
angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 hoe de spoelaarde zich ook ontvouwt
dringen vreemde entiteiten achter het
etiket dat half verbleekt de wereld verkent
achter het verdroten ongeletterd verdriet
handen voelen in het woelen van de
gekrulde vingers die in elkaar gestoken
iets delen, het delen van gepassioneerde
woorden die in het stemgerei hun kracht
van gisteren hebben…
Hoogmoed komt voor de val
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 daar heeft hij gewoond dat is zijn huis
de houten deur met de gouden deurknop
en de gekrulde handgreep
het marmeren hart
noch rede noch geweten
hard gevoelloos steen het
plateau boven de open haard
met de gevulde vaas en foto
herinnering aan wat is geweest op het aardse
feest vol met toeters en bellen
ver weg van de schat op…
De tijd kerend
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
498 ik zag je
de tijd kerend
met een oude
vermoeide zon
die zijn stralen
nog stuurden
langs het half
dichte pluche
waar zij nog
duurzaam stof
deden opdwarrelen
en jij met het losse
golvende haar nog
met de tang gekruld
in de licht belegen
vintage kledij
die zich nu in
modische snufjes
helemaal kan uitleven
daar waar oud en jong…
Eenhoornen van de nacht.....
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
11.409 Wanneer ik de hoornen zie lichten
over de barricades van je leven
sluit ik mijn ogen en zie
je stille tranen van binnen
Wanneer ik de witte vachten voel
langsstrijken onder mijn handen
en de eenhoornigen mijn ogen vertederen
wens ik je alle sterkte toe
Wanneer ik in hun ogen kijk,
eenhoornen van de nacht,
schitteren zij nog mooier dan…
Het was die ochtend
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.616 Ik ga koffie zetten zei ik
aan dieren denkend
niet aan vlees maar aan vacht
niet aan bloed maar aan zacht
hoor ik de merel
zoals iedere ochtend
hoor ik de kerel
op een van de nokvorsten
hij is er vroeg bij.…
nederland waterland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de straat is leeg
druppels vallen in een plas
of ernaast en maken nieuwe plassen
mensen zijn de regen vooruit gerend
schuilen in portieken
waar spruitjeslucht hun naaktheid toont
ze wachten met de overgave van een hond
die niet eens zijn vacht meer schudt
nog staat het dorp stil
en bewegen grauw en grijs de wolken
straks malen molens…
Schapen scheren
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
2.253 Op de jaarmarkt in Zuidlaren
maakten wij kennis met een attractie
die kinderen met afgrijzen liet staren
naar een als boer verklede man die
met het scheerapparaat van vader
onwillige schapen de vacht ontnam
er viel natuurlijk niet aan te ontkomen
’s avonds voor het slapen gaan
moest ik nog even bovenkomen en
heb ik het scheren nagedaan…
het zachtste woord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
635 met stompe punt
het potlood ongeslepen
schrijf ik mijn zachtste woord
voor jou mijn lief
zoek het in de chaos
die mijn dagen draagt
dat ene woord zacht en warm
als de vacht van het lam
nooit zal het wijken
verpakt in stralend zonlicht
met zilveren maanlicht lint
wacht het op jou
ik zwijg bedeesd
durf het niet luidop te noemen…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 Hele tapijten kunnen geweven,
van overtollige vacht of haar,
liever buiten toch dan binnen,
overuren maken stoffer en blik.
En als alles weer normaal is,
en de zomerhitte weer voorbij,
koelen mens en beest weer af,
en begint het weer van voor af aan.…
Nacht over Westwoud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 viel
maar die je in
dit oorlogsogenblik
van zo dicht benadert
is het je staat
om tot een daad te komen
nu je de kracht voelt
van de man die je
geworden bent
is het je spanning
die je in mijn lijf herkent,
gemis of heimwee,
verkrachting van je naam
of is de vijand
je te na gekomen
dat ik je hand
ontwapenend
klam
in mijn vacht…
Bode
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 Landen is de luchten loslaten
een deel van vrijheid opgeven
de aarde raken vanwaar je ooit
onhandig met misslagen opsteeg
waar de warmte van de moederborst
nog immer nagloeit
door voorjaarsnachten kil en guur
de vacht nog dof en donzig
daar terugkeren, glorieus en machtig
als een geslepen edelsteen
in de kroon van de schepping
is het…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…