Alle inzendingen over gekrulde vacht

377 resultaten.

Sorteren op:

Voor elk wat wilds

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.056
die woorden uitgesproken met kleine stukjes vacht.…
jan kamphuis17 februari 2003Lees meer >

schone slaper

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Witte vacht, schitterend zacht asociaal zoals hij is, spinnen kent hij niet krabben met vernietigende kracht Volledig behaard, vernietigende staart empathie is hem onbekend, liefde zijn manier andere “vrienden” brengt hij van de kaart snorharen trillen, poezen villen agressief is zijn karakter, vals om de hoek een ander zoals hem zouden…
torromolinos16 november 2007Lees meer >

Hondsverlangen

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.462
Een rilling doortrekt zijn doffe vacht Zijn vermoeide ogen staan dof tranend Zijn getrimd leven en gelakte nagels Heeft hij willoos moeten ondergaan Gedwongen in stilistisch keurschijf Bekroonde hem met pijn en leed De meute in de weide die lokte Was niet gegund aan hem besteed Geen prijs kon zijn leed verzachten Hunkerend naar dat hondse…
Ivan Grud24 oktober 2006Lees meer >

Treuraap

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 698
Zo mooi als zon haar vacht belicht, zo treurig staart dit fijn gezicht Ineengedoken, gekeerd in zichzelf, wat gaat er toch om in haar bovenhelft? Is het vrees, schrik, pijn of verdriet?…

De beschermengel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
vleugels van stralen geweven dragen mij zo effen en zacht licht zonder schaduw te geven dwaal ik rond in lucide vacht beschermen zonder te slapen stil waken en onzichtbaar nabij wacht op de komende taken zonder mij geen dag voorbij gedragen door licht van liefde waar angst en pijn verdwijnt was ongeloof dat mij griefde tot je bede aan…
J.J.v.Verre12 december 2025Lees meer >

Dierenstemmen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.668
laatste kleren in de kast gelegd puur uit schaamte omdat ik ze niet nodig heb om de mensheid te fileren, En ik kom ook niet terug op mijn ernstige besluit voortaan de naakte waarheid te dienen ik eet geen vlees meer het is gewoon niet nodig de wereld te vernietigen met welvaart die pure welzijn in de weg staat geef mij maar een vacht…
mobar8 september 2026Lees meer >

Vonk

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.713
En hij, het zand nog schurend langs de tong Kneedt en knijpt en grijpt De vacht van het blakend beest Vindt de malse dij Zij klieft de stam Met een bijl van was Tot de vloed tintelt in de liezen.…
Wimper28 januari 2004Lees meer >

met de dag weker

netgedicht
2.8 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.722
m'n haren los door elastiek rekken het voorbije rusten Later onthoud ik je maar frees de ruwheid van je kanten, streel je jonge vacht…
kuirinck29 september 2005Lees meer >

Haiku 5#5

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Nachtbloei De nacht is zo zacht als de vacht van een eekhoorn die zijn droom penseelt. De opluchting Ik laat mijn wind zacht en geluidloos ontsnappen als een lente-ui. Eeuwige branding Tussen hier en daar groeien wilde woestijnen op dansende golven.…
joepondro30 december 2019Lees meer >

mijn mysterie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 547
je lachte als ik naar je pakte tandjes in scherpte ontbloot nog zit jij steeds op mijn schoot zonder vel vacht of pootjes gewoon zomaar in je blootje driftig zwaai jij met je staart kijkt verbaasd als die zomaar ineens achter jou verdwijnt en voor je weer plotseling verschijnt jij bent mijn mysterie gemaakt met…

Selène

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
In het nachtlicht koestert zich selène ze zucht maakt zwijgend zachte slaapgeluiden Een nachtuil waakt en houdt zich op de vlakte zijn alziend oog en orenpaar gericht op wat zich afspeelt in het diep verborgen nauw waarneembaar ondermaanse zicht Nu zij in morpheus' warme armen ligt trekt zij haar moerbeizijden vacht omhoog haar…

Zwarte rozen in de lentezon

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.183
De dagen hangen aan een dunne draad bijen zoemen in een honingraat een kat droogt zijn vacht bij de haard en het alfabet is van de kaart De regen valt maar hindert mij niet ik heb genoeg aan mijn verdriet met al die nattigheid langs mijn wangen is er niemand die mijn tranen ziet De klok slaat als een hamer in de tiktak hollende tijd er…
joepondro15 december 2025Lees meer >

10 maart 2005

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 904
je m'excuse en so it is, zei ze 's anderendaags stierven er 190 mensen ze was ook in madrid stond nu, poëzieliefhebster met gekrulde kop en zinnen bloeddoorlopen ogen, lallende tong egotripper, verdoken rebel zonder maatschappij wankel en alles verloren te luisteren naar wat ze zelf ook had gekund mijn gedicht al niet meer nodig in haar…
lisettew11 maart 2005Lees meer >

voltreffer

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.380
De spits legt aan, een gekrulde wreef schilfert de bal, een kwartdraai van de heup, een ingetogen dans. De doelman zweeft naar de lat en schat de afstand, de snelheid van het bananeschot. Hij vergist zich. De fout kost een fluitconcert. Ai oei! gedeukte eer! Vergeef me Lieve Heer! Het net, hagelwitte ruiten, golven in licht.…
Wimper25 februari 2003Lees meer >

Vader met zoon

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.293
Beschermd door prikkeldraad, vers van de rol gekruld Om niet herkend te worden, over ‘t hoofd een zak In het zand zit vader met zoon en berust in geduld De voeten in oude sandalen, machteloos mak Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch…
Tille4 april 2003Lees meer >

Een vertroebeld einde

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 934
Op zoek naar evenwicht lig ik in mezelf gekruld. Ik vlucht naar een zelfverlies in een eindeloze ruimte, waar tranen worden geboren door het beroven van vertrouwen en dromen. Vertroebeld blijf ik droevig in mijn ogen staren, waar tekens van leven de einders verlaten.…

Vergeeld.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
mijn kast kan niemand zien hoe of het was behalve ik Maar de minnestrelen, de kussen, zelfs nog vlak voor jouw vagevuur dat wegens je ziekte onverbiddelijk vroeg om jou, om jouw geest en je postuur nee, die zal ik nooit vergeten Je lichaam kon dan wel niet meer maar ik niet zonder jou Wat een vergeelde foto, de randen reeds gekruld…
Peterdw.20 september 2013Lees meer >

- Bloemengroet der liefde -

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 686
Beminnelijk, de zoete last die liefde draagt goudblond zacht gekruld legt champagne goudglanzend vuurpijl aan..…

angst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
hoe de spoelaarde zich ook ontvouwt dringen vreemde entiteiten achter het etiket dat half verbleekt de wereld verkent achter het verdroten ongeletterd verdriet handen voelen in het woelen van de gekrulde vingers die in elkaar gestoken iets delen, het delen van gepassioneerde woorden die in het stemgerei hun kracht van gisteren hebben…
elze30 december 2019Lees meer >

Hoogmoed komt voor de val

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
daar heeft hij gewoond dat is zijn huis de houten deur met de gouden deurknop en de gekrulde handgreep het marmeren hart noch rede noch geweten hard gevoelloos steen het plateau boven de open haard met de gevulde vaas en foto herinnering aan wat is geweest op het aardse feest vol met toeters en bellen ver weg van de schat op…

De tijd kerend

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 498
ik zag je de tijd kerend met een oude vermoeide zon die zijn stralen nog stuurden langs het half dichte pluche waar zij nog duurzaam stof deden opdwarrelen en jij met het losse golvende haar nog met de tang gekruld in de licht belegen vintage kledij die zich nu in modische snufjes helemaal kan uitleven daar waar oud en jong…
wil melker20 november 2022Lees meer >

Eenhoornen van de nacht.....

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.409
Wanneer ik de hoornen zie lichten over de barricades van je leven sluit ik mijn ogen en zie je stille tranen van binnen Wanneer ik de witte vachten voel langsstrijken onder mijn handen en de eenhoornigen mijn ogen vertederen wens ik je alle sterkte toe Wanneer ik in hun ogen kijk, eenhoornen van de nacht, schitteren zij nog mooier dan…

Het was die ochtend

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.616
Ik ga koffie zetten zei ik aan dieren denkend niet aan vlees maar aan vacht niet aan bloed maar aan zacht hoor ik de merel zoals iedere ochtend hoor ik de kerel op een van de nokvorsten hij is er vroeg bij.…

nederland waterland

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 808
de straat is leeg druppels vallen in een plas of ernaast en maken nieuwe plassen mensen zijn de regen vooruit gerend schuilen in portieken waar spruitjeslucht hun naaktheid toont ze wachten met de overgave van een hond die niet eens zijn vacht meer schudt nog staat het dorp stil en bewegen grauw en grijs de wolken straks malen molens…

Schapen scheren

netgedicht
4.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 2.253
Op de jaarmarkt in Zuidlaren maakten wij kennis met een attractie die kinderen met afgrijzen liet staren naar een als boer verklede man die met het scheerapparaat van vader onwillige schapen de vacht ontnam er viel natuurlijk niet aan te ontkomen ’s avonds voor het slapen gaan moest ik nog even bovenkomen en heb ik het scheren nagedaan…

het zachtste woord

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
met stompe punt het potlood ongeslepen schrijf ik mijn zachtste woord voor jou mijn lief zoek het in de chaos die mijn dagen draagt dat ene woord zacht en warm als de vacht van het lam nooit zal het wijken verpakt in stralend zonlicht met zilveren maanlicht lint wacht het op jou ik zwijg bedeesd durf het niet luidop te noemen…
rietvr9 november 2009Lees meer >

de lente kolder is in't land

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
Hele tapijten kunnen geweven, van overtollige vacht of haar, liever buiten toch dan binnen, overuren maken stoffer en blik. En als alles weer normaal is, en de zomerhitte weer voorbij, koelen mens en beest weer af, en begint het weer van voor af aan.…
Ditheke21 april 2010Lees meer >

Nacht over Westwoud

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
viel maar die je in dit oorlogsogenblik van zo dicht benadert is het je staat om tot een daad te komen nu je de kracht voelt van de man die je geworden bent is het je spanning die je in mijn lijf herkent, gemis of heimwee, verkrachting van je naam of is de vijand je te na gekomen dat ik je hand ontwapenend klam in mijn vacht…

Bode

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
Landen is de luchten loslaten een deel van vrijheid opgeven de aarde raken vanwaar je ooit onhandig met misslagen opsteeg waar de warmte van de moederborst nog immer nagloeit door voorjaarsnachten kil en guur de vacht nog dof en donzig daar terugkeren, glorieus en machtig als een geslepen edelsteen in de kroon van de schepping is het…

Rijpt vorst kristallen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
mist vreet stilte onder huilende takken waar druppels spatten op het rottend blad vocht schuurt langs basten van bomen spiraalt naar toppen in watten gevat onzichtbaar sombert het bos zijn witte vachten in koud kille nachten in het eerste licht rijpt vorst kristallen is stilte weer terug zonder vallende drup…