481 resultaten.
[ Elkaar aanraken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Elkaar aanraken,
vasthouden, voorzichtig doen --
wat we bedoelen.…
Staaltjes van IJdelheid
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.921 Nos poma natamus
Zo hopen dwaze paardenvijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat graad'loos bluffen slaan
Tot hoger glorie nog te stijgen,
Een eretitel te verkijgen,
En, recht met 's Landsheers bruiloft…
Boer
snelsonnet
3.3 met 11 stemmen
1.263 'Ik heb zo het gevoel dat ik moet kiezen
En dat voelt best wel moeilijk, wat voel jij
Voel jij misschien hetzelfde voor mij
Of heb je iets van; bang me te verliezen?'
Yvon en KRO, wat ik bedoel
Ik ga straks iemand sláán, dá's wat ik voel!…
Aan de avond......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Aan de avond van deze mooie dag
Wil ik U danken, Heer, voor het goede
Dat U mij vandaag weer hebt gegeven
Blij dat ik U hiervoor danken mag.
Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?
Eens aan de avond van mijn leven
Als ik misschien niet…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Rustig is het in huis en op straat.
De zon schijnt vanachter hoge
populieren, terwijl wolken gestaag
voorbij drijven.
Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden…
Van kaft tot kaft
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
680 Ben ik uit de tijd, omdat ik
een boek wil ruiken?
Beslist niet goed bij mijn hoofd
Nou?
Door mooie druk; die
is toch echt de moeite waard?
E-readers
Daarentegen, laten
inmiddels hun sporen
echt na
Hoewel;
veel mensen het lezen van
Getitelde ruggen
Ooit zullen gaan
missen(?)…
[ Met stukjes papier ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 Met stukjes papier
steek ik kleine lichtjes aan --
in lezersharten.…
Vol tederheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Dan zit ik aan mijn bureau, tel de bomen
de vogels op het talud, ontcijfer de gedachten
die bij mijn leeftijd vertakkend passen.
Ik heb de laatste letters nog niet geschreven.
Onderga na enkele minuten dat intense
wat de tijd in me achterliet en gaat laten.
Niets anders dan nederigheid kan nu sieren.
Mijn lichaam is het hare en vice versa…
De meditatio
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
887 O meditatie
scherpzinnige
nietsontziende
barmhartige
leerschool
waarom heb ik
ooit gewenst
de waarheid te zien
Onwetend
dat de waarheid
een zweep
bij zich draagt…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Krachten die we niet begrijpen,
niet te zien en niet te meten,
maken ‘t leven ingewikkeld.
Of juist kinderlijk eenvoudig?
Want misschien ligt het bij ons
Wij, die ‘t antwoord echt wel weten,
maar de roep aldoor negeren,
klem tussen verwachtingen
gewoonten en geweten…
Blijf
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
708 Als alles waait,
plannen, gedachten,
en het licht onder de deur vandaan kruipt,
blijf dan.
Niet als een muur,
maar als een hand
die niet dwingt,
alleen blijft liggen.
Wanneer de stad te veel geluid maakt
en ik mijn eigen adem verlies,
raak me dan aan
zoals stilte doet:
onopgemerkt,
maar alles verandert.
Ik hoef geen belofte.
Geen…
Aestatophobia
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
967 ‘t Is zomerweer, ik word steeds depressiever.
Men praat te luid, men maait alweer het gras.
Ik ruik van barbecues het giftig gas.
De atmosfeer wordt radio-actiever.
Ik zit verschanst met al mijn ramen dicht.
’t Blijft ’s avonds wel al weer wat korter licht..…
Hoe dichter bij Dordt
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
973 Daar volgt dan op: ‘Hoe rotter of het wordt’
Zo krijg ik van de kenners steeds te horen
Dat lijkt voorwaar geen plek die kan bekoren
Maar daarmee doen ze echt de stad tekort
En bovendien, met koninklijk onthaal
Scoort heden zelfs Ons Dorp nog Maximaal…
Golfdenker over Water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Jij — ja, jij —
hierzie : de "Sterrenhand",
golfbreker over water. Ha!
Ademtochtsonnet,
laat die woordenstroom nu maar komen,
vers na vers,
niets dan woordzucht!
Krekenbrekershoofd,
na de inktzeeletters op het niets —
behalve sporen van de strijd,
wat blijft er dan nog over?
Klankenhamermuurbreker,
gewrocht in tijdshand —
hoe…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Ik sliep,
een Doornroosje in nachtmerries,
gedronken van gedachten
die mij bezaten.
Een krankzinnige aap,
kogels van paniek ratelend
door mijn hoofd,
ik dacht dat ik hem wás.
Tot mijn ogen knipperden,
een scheur in de trance,
en ik mezelf zag —
niet de storm,
maar de getuige ernaast.
Mijn dierenbrein schreeuwde
“Pas op! Alarm! Crisis…
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
402 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen…
Het hart der volkeren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
742 De eenzaamheid der volkeren
alsmede haar geborgen veiligheid,
draag ik en koester ik
in mijn hart.
Mijn hart en de twee ogen vol van eeuwigheid, volledig
en vredige scherpzinnigheid. Diep van binnen.
Alles droeg bij tot verbrede broederschap en verwantschap.
Eveneens aan de eenzijdige doch veelzijdige waardigheid
in en van ieder mens.
Het…
één woord
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Ik had verwacht om eens gezellig samen te zijn
Rustige woorden verstrengeld met de liefde van het hart.
Ik had verwacht om eens te babbelen,
maar werd in de kiem gesmoord.
Mijn ogen werden week,
huilen wilde ik niet.
Krop in de keel die mijn woorden deden krimpen.
Mijn stem vond haar weg niet meer.
Ik zette een masker met de glimlach op…
De zin van het leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
634 Zin hebben in het leven
Is de zin van het leven;
Voor de overspannen geest
Betekent het dat hij geen
Zin in dingen heeft -
Voor de depressieve mens
Heeft geen enkel ding nog zin…
klavertje vier
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.478 Een vaak gebruikt symbool,
maar zeer zelden gezien.
Wat men neemt als vanzelfsprekend,
blijkt toch zo speciaal.
Als een klavertje,
dat zijn wij.…
wat stel ik vast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Men heeft het niet gemakkelijk.
Men dient het overzicht te bewaren.
Zich niet te verliezen in kortzichtigheid.
Een brede kijk te hebben.
Zich niet blind te staren op uitzonderingen.
Te focussen op wat verbindt.
Dat weet men.
Dat weet men zoals men weet dat de aarde niet zonder de zon kan.
Dat we onze planeet niet mogen verzieken.
Er is geen…
Keten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 De bij een plant een dier een mens
we willen het niet altijd weten
of werkelijk beseffen
maar samen vormen wij een keten
Laat eentje uit de rij het afweten
dan kan het zomaar zijn bekeken
Als we de bij met gif uitroeien
wat zal er dan nog kunnen opbloeien
geen plant geen groente geen dier geen mens
door ons kortzichtig menselijk bemoeien…
Enkel de gedachte.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Enkel de gedachte.
Enkel de gedachte doet me pijn,
Mijn geest slaat op hol, is niet meer in lijn
De rust die er was vervliegt binnen tellen
Ik trek me terug, laat mijn ego het verhaal vertellen
Enkel de gedachte maakt dat ik, uit verbinding raak
De mooie woorden komen wel binnen, maar lijken nu op gekwaak
Soms lost het ego even op en kan ik…
Wat trijft beklijft
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
410 Hey mister Tahutu
Weet je wat ik doe?
Ik draai m'n naam om
OMG, is dat stom?
Nee, want ik verblijf
In een even groot lijf
Van achter naar voor
Zijn het er precies vijf
Verzin eens wat goeds
Ja, origineel waar
Van Koot of Koos Koets
Nee dat klinkt echt niet raar
Maar jij staat nu te kijk
In het pantheonrijk
Van dichters, poëten…
Knikken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
414 Liefde heeft niet gelogen,
ze sprak zacht genoeg
om ons te laten horen
wat we verloren.
We noemden hoop wat eigenlijk angst was,
en toekomst uitstel bleek.
We knikten bij elke belofte
alsof instemming
hetzelfde is als waarheid.
Ze zei niet: blijf,
ze zei ook niet: ga.
Wij vulden de stilte in
met alles wat we misten.
Liefde wees,…
Chaos als doel
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
313 Door de VS-onthoofdingsstrategie
Verloor Iran z’n opperayatollah
En Israël vecht verder met Hezbollah
De winnaar is de oorlogsindustrie
Is er een masterplan Amerika?
Wie moet Iran nu gaan regeren? ‘Sjah…’…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Stenen onthouden –
zoals het brein
herinnert, bewaart,
laag over laag.
Ondergrondse stromen
van oude angsten,
een bed van trauma’s
waar het vertrouwen siddert.
Plots de eruptie:
brein als vulkaan
waar dromen, wanen
uit de lava worden geboren.
De lucht vol
vreemde sterren,
verhalen die dansen
tussen dimensies…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
158 Van top tot teen gloeien
alsof ik word geslagen en gestreeld
door een zon en een storm,
Hoe je mij vult zoete regen
beide oren in
tot ik huid over liefde ben.
Zoals verhalen mij bewogen
toen ik jong was
doe je mijn aarde beven.
Bossen branden
en wij openen onze huizen
voor elkanders vlammen.
--------------------------------------…
MH17: passagier stoel F 23
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
939 Mijn lieve liefste, mijn liefste,
Wat waren jouw gevoelens, mijn lieve liefste, die ene seconde, toen het vliegtuig werd getroffen door een onbedoeld krachtige doeltreffende raket?
Ineens is er dat luid, intens en meer dan oorverdovend lawaai, in de zo veilig geachte stalen body van de stoere Boeing 777,
alles trilt, schudt, schokt en bonkt…