14142 resultaten.
Zzzzzoep
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
853 maag)
ligt zij er ontluisterd bij
ik voel me schuldig, voel me wreed
en verdomd onaardig
ik keur mijn favoriete blik
zelfs geen blik meer waardig…
Ogen-blik
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
885 Als ik een ogenblik
met mijn ogen blik
ik blik met mijn ogen
dan kijk in een ogenblik
heel even
een fractie
een tik
een knippering
een flikkering
een regelrechte schittering
in jouw ogen,
slechts een ogenblik.…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 tussen wijde leden
zie ik helder blauw
ze staan wat boller dan normaal
doch zijn gebruikelijk omrand
met een dunne harige heg
nog beschermend, echter vaal
het zegt iets over mijn ogen
en de sprekende klank
waar van ik verhaal
let wel, ze begaan niet zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd…
Armoede
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.038 leven honger gehad
En die ene machteloze blik vertelt alles...…
Blik van herkenning
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.395 Daar stond je dan
Die leuke charmante man
Bij wie ik geen zinnig woord uitbrengen kan
Te bang
om voor schut te staan
Plots keek je me in ene strak aan
De twinkeling in je ogen verriedt je blik
En ik
wist even van schrik
een ogenblik
niks te zeggen
en zonder iets uit te leggen
wist ik je aandacht te verleggen
van mij naar je koopwaar…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Bron: " Verholen blikken "
( Pama )…
Symmetrie,
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.317 Door de zon geraakt
geschminkt door licht,
die zij bij toerbeurt spon,
lacht zij op wat ik spreid,
wij zijn van gelijke bron,
het mozaïek in het tapijt,
een musicerend paar,
spiegelend beeld, het naakt,
tot in elk speels detail
aangemaakt, uit de schoot
der rijken, steelt mijn
blikken om te kijken.
----------------
Pentekening van…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 spreek met mij
in deze defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof…
Scherpe blik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 die scherpe
observerende
stil zwijgende
blik
in
jouw
ogen
verwoordt
alles wat
jouw mond
niet zeggen
kan…
Ogen blik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
664 Haar ogen vragen
spreken, klagen
breken, kiezen
hopen, verliezen
laten schaamte strijden
waar lijden door daden
het daglicht verloren
vergeten, verraden
verketterd, verkoren
zoekt zij een toekomst
vindt dagelijks pijn
haar ogen spreken
vragen, breken
haar wanhoop
haar blik
haar ogen blik…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 tot nevelvlek
het universum is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf…
Eerbetoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Günter Grass; 1927-2015
Echt furore
na een tijd van kilte
in die lange jaren
gebeden zonder eind in
schijnbare stilte
Wakker schudden
wilde hij de mensheid
'het kwaad is onderweg
op weg naar hier en verder'
een bericht dat niet verblijdt
Waar! De wereld
in een interbellum
zich bewust van het kwaad
het tij liet zich niet keren…
Mobiele telefoon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
585 De mens steekt z'n arm uit,
hoofd gebogen, de blik neer,
niet gericht
op de medemens
maar richt z'n blik op een schermpje
dat zijn leven verlicht...?
dit te aanschouwen
een trieste aanblik…
Ark van Noach
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 De aarde schaamt zich
Voor haar bewoners
De aarde huilt daar zij
Teloorgang voelt, terwijl
Zij geenszins ten onder
Wil gaan
Veranderende blik
Op mobiliteit
Elektrisch wordt standaard
Terwijl sjeiks geen invloed
Krijgen op olie-arm
Beleid
Gelukkig ziet de
Wereld in dat zij
Misschien het tij nog juist
Voor ondergang gekeerd
Zichzelf…
Het eerste en het laatste ...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.946 Het eerste en het laatste
wat ik nog van je zie
is je dromerige blik
zittend op je knie
Het zachte lieve kijken
't stoere tegelijkertijd
zal me altijd bijblijven
niet die blik vol verwijt
Het vragende en het zoeken
beide ogen op mij gericht
de liefde uitstralend
waarvoor ik ben gezwicht
Je belangstelling en interesse
in mijn leven…
Kwetsbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 nog altijd
stuiteren emoties
in een hart dat
op hol slaat onder
jouw warme blik
jij raakt waar
ik het meest
kwetsbaar ben
wat onvolgroeid niet
helemaal volwassen
jouw ogen zien
kijken door de
onvolkomenheden heen
jouw blik schenkt mij
de laatste spurt misschien
nooit ben ik
volmaakt geweest
maar onder jouw
handen voelt het…
Bodemde ons
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
353 stilte en rust
een blik op de hel
daarna de hemel
de laatste beviel
ons zeker wel we
gingen snel het
licht weer tegemoet…
De Aanslag
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 Zacht gefluister na een harde knal
Dwars door het hart, daarna een val
Bloedend kruipend over de asfaltzee
Steek je je hand uit en ga je met een engel mee
Rumoerige stadsdrukte, maar hier is het even stil
Een dwazemans oordeel zonder een laatste wil
Starend naar de aarde zonder angst in je blik
De klok is gestopt, het was de laatste tik…
Klaar
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.225 Een blik wordt gewisseld,
het is gedaan.
Hij blaast zijn laatste adem uit
en snikkend loop ik weg.
Besef nu pas dat het klaar is.…
hoe ze keek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 hoe ze keek
hoe
niet waarom
dat vroeg ik mij nooit af
niet tijdens
en niet
daarna
het was
en het was
hoe
hoe ze keek
melancholiek
kan dat?
kun je zo kijken?
want het was hoe
het was
hoe ze keek…
Hapering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 In de weerklank
hoor ik de wereld
buigen
Echos in de nacht
..Het spookt, ik kijk
..naar binnen
Er verandert iets
..En het verandert
..voorgoed
Er valt een warme regen
..In een hapering
..doemen poorten op
Ik kom op adem
..In en uit, in en uit
..aard ik me
in meer dan de grond
onder mij, aard ik me
in het licht…
Levensvraag
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.158 Zo ontzield geef jij het antwoord
op de laatste levensvraag
de trekken op je mond gesmoord
in de stilte die ik draag
de blik vergleden in het licht
van het eeuwig schaduwrijk
spiegelt de zon in het gezicht
waarin ik mijn dood aankijk.…
woestijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 blik op oneindig
en verstand op nul
zwerf ik doelloos
langs de vluchtlijn
naar de einder:
lusteloze grens
tussen grijze lucht
en braakland
in het zand
verwaait mijn spoor
in de verte
is de laatste luchtspiegeling
reeds verzwonden
tot leegte…
verschoond
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 de maan
die vastnagelt
aan ’t licht
dat zoekt
maar
’t huis
is ontdaan
wat overbleef
klepperde door
op laminaat
op
’n ochtend
van stilte
niet
in ’n envelop
met ‘n naam
die vergeten was
of
’n laatste
ogen-
blik…
Zo is het goed
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.254 Klaar voor de laatste reis,
benieuwd wat komen zal.
Mijn vrouw en kinderen aan mijn zij,
dicht bij mij,
hun warme blik en groet,
zo is het goed.
Ik draag hen allen mee in eeuwigheid.…
Een wijland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
723 zo horen sprookjes te beginnen
vreemd
hoe zinnen zoet ingeslikt
losgekoppeld
gaan stollen in de maag
bij ’t laatste treffen
jij
diezelfde blauwe blik
beneveld
bij de gedachte dat wij
ik denk
het zou ’t einde moeten zijn
er was eens...…
bromvlieg op het raam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
665 het hinderlijke zoemen
maakt me kregel
het schijnbaar hulpeloze
ja, ja, beperkte blik
ik weet het
maar de uitweg ligt zo voor de hand
ik zet hem vrij
verloren zonder hulp van mij
doet hij een laatste
hopeloze poging
waarom zet dit gedrag
maar ook mijn ergernis
mij aan het denken?…
Cefalu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
440 De zon daalt langs
de golven naar het strand
Onze blik beklimt ze
Tot wij mekaar ontmoeten
In volle geopende zee
Langzamerhand
Verbrokkelt de lichttrap
Wij spoelen weer aan
Laatste glinsters wuiven
De horizon glimlacht…
Minstrelig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Welkom in het generale
altruïstische decorum
Een persiflage parodie
op melomane poetry
In een uithoek van Hinault,
Bourgondisch Henegouwen
De laatste der verlaten
desolate knapenkoren
Wederkerig en minstrelig
in lendenen der raven
Blikken pikhouwelen snavels
die mijn hert doorboren...…
Laatste glimlach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.302 te delen is, gesloten ogen
verbergen warrig het verlangen
naar metershoge golven, er klinken
tonen langs de laatste glimlach
en laten een spoor achter, nee
niet omkijken, slaap zacht ……