558 resultaten.
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
749 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Spaken
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
1.196 In je korte grijze krullen
zie ik nog steeds de lange lokken
van het meisje om te smullen
dat met mij wil samenhokken
je ogen hebben meer gezien
dan wij ooit nog kunnen delen
en alle ervaringen van dien
steken spaken in ons spelen
het is je stem die mij beroert
alsof de tijd heeft stil gestaan
nimmer in passie uitgevloerd
en eeuwig met…
Akkerliefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
975 Het bleef bij eenzaam lokken,
op hun onderstel van stokken,
tussen welig tierend graan.
Latrelatie in de bloei
gesmoord door granen in de groei,
is de liefde stukgegaan.…
N. sterft
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
728 Zijn bovenlijf uit het meest blanke marmer gehouwen
met tepels groot en hard
zijn billen als van draadstaal
blonde lokken die wuifden in de wind
in zijn hele postuur wat onbehouwen
ontegenzeggelijk was hij het godenkind
hij overtrof ons allemaal
wij huilden dan ook brutaal
alsof wij streden om wie de grootste smart
totdat zijn dood werd…
Reine gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
460 Haar donkere lokken,
Haar verlokkend rode mond,
Haar goedgevormde borsten,
Haar prachtige kont,
Konden menig man bekoren,
Zij zagen haar graag gaan,
Hun ogen staan dan op steeltjes,
Doen hen stokstijf staan.…
landslide ( IOWA – USA )
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
790 Yes he can and what the hell
who are you guys in this place
you look like a poet my friend
you are
yes, i can
awel, ja wij zijn van Vlaanderen
ieverans vlak bij de ruisende zee
waar leeuwen tussen koeien staan
zij kunnen er wat van zunne
die Vlamingen, ze blijven bougeren
look, there’s the river in his fall
surrounded by yellow leafs…
ONTROERING
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
578 vergeef me, maar ik voel je zo dichtbij,
je blonde, zachte lokken geuren, vol van lente,
de wind speelt golvend langs je haar,
ik proef het zwoel van koriander en thijm,
ik proef je stille, zoete, zachte adem,
strelend langs mijn huid en lichaam,
stil en verlegen, zoeken je handen,
je vingers tasten naar zoet en teer,
naar warmte, borsten…
Dubbelzinnig
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
603 De reuzenaronskelk, ook wel penisplant,
stond stijf rechtop uitdagend te lokken
en heeft ruim vijfduizend bezoekers getrokken.
Het staat nu rustig in de “swaffel”stand.…
Schuim
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.404 Ik onthaast mij
huiswaarts,
opstandig,
over te lange
dijken, vind
geen troost op
de brede torso
van de morgen,
houden blokken
stand,spattend
schuim tatoeëert
het ruige corso
van de zee,
vermaalt mijn
zicht tot broze
vlokken, blaast
de natte
westenwind,
mij de zatte
lokken droog,
te veel geluid
om mij heen,
in deze…
Op bloemenbriefpapier
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
660 ik schrijf de schoonheid
van de ontwakende morgen
het dekentje van frisse dauw
op bloemenbriefpapier
teken op elk van hun blaadjes
de initialen van mij en jou
onze wereld
onze gedachten
van liefde en hoop
ik leg ze in letters
naast je mooiheid
op het kussensloop
droom maar
droom nog maar even
ik lok de vogels naar het raamkozijn…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
Het grijzende blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 klanken zijn
toon overschrijdend
een tweede dimensie
vult de muziek
zoals zon
zomer speelt
in het blond
van je lokken
wind je lach
verdeelt in
golven die wit
blijven vlokken
een branding
die bruist in
het grijzende blauw
van stralende ogen
heb voor jouw
melodie gekozen
de dimensie van liefde
doet ons nog steeds blozen…
De dagen dat hij lief is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 Hij is beter dan hij is
dat zie ik beter dan hoe hij is
Hij houdt van mij
Maar avonturen lokken hem
In zijn enthousiasme
maakt hij ze steeds groter
in dwingende verhalen
en och, liefde, wat dat is
maakt hij klein
Ik zie het ook
bij de mannen van mijn vriendinnen
die het wel weten, maar
zich liever vasthouden
aan de aandacht
die…
Voor elk wat wilds
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.056 Hij zou voor haar iets koken,
een schotel, wild- of jacht-
in kookboeken gedoken
tot ver na middernacht
kocht wortels, uien, look en
een wilde haas: een pracht!
't Heeft haar aan niets ontbroken
zijn kookkunst kreeg een acht
dus loftrompet gestoken
slechts 1 futiele klacht:
had hij eraan gedacht
om te villen na de slacht?…
Aan een boom in het Vondelpark
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.602 Er is een boom geveld met lange groene lokken.
Hij zuchtte ruisend als een kind
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind.
Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.…
emoties delen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
487 En bant een donkere schaduw
de woorden
van haar lippen
knipt
haar lange lokken
terwijl zij slaapt
en ontwaakt
op het lelieveld
uit
geurige dromen
zij huilt trilt
van afschuw
over
zoveel onrecht
zij
veegt de tranen
uit haar wimpers
de
ochtend begroet haar
met gouden
herfstbladeren
terwijl
zij
met schildershand
de
verlatenheid…
Ze was maar...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
670 Ze was maar een droom, maar wel een dagdroom
Ze droomde constant, in woord, daad en blik
Ik droomde haar lach, haar lokken, die benen
Toch droomde ik niet vaker doordat ik niet sliep
Ik woelde, het stormde dan ook in m'n hoofd
Ik heb nooit durven stappen op dat mooie pad
Van mijn droom die stilletjes aan mij is ontglipt
Ze was mooier en echter…
Einde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
872 vandaag zit het werk er weer op
Pennen in de dop
Computer afgesloten, scherm uit
Kijk nog even door de ruit
Een werkdag is weer voorbij
Nu de avond lekker vrij
Bureau opgeruimd, alles aan de kant
Pak mijn boodschappenmand
Thuis wachten weer andere taken
Zijn er hongerige kaken
Als het aanrecht is strak getrokken
Kan me de bank pas lokken…
De Duivel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 Verleidingen lokken,
lonken in neonlicht;
kom neuken, zuipen, gokken,
kweek kanker en overgewicht;
consumeer onverschrokken
alles wat de leegte en pijn verlicht;
van het vergeefs vervulling zoeken
in de schoot van Mammon.…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 , verdord, háást uit de tijd
denk ik zo soms met wel wat spijt
aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit mocht gíj mij eens toebehoren
en ik nadien in het ochtendgloren
een lok…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
De lente lokt de winter weg
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
811 het hart van de rozen
klopt de knoppen lokken
de lente komt verpozen
maart roert een wolk
van sneeuwvlokken
achter zijn staart
de winter smelt weg
weldra mis ik de open haard
ik doe niet wat ik wil
wacht maar op april
kunnen we samen
plannen beramen
samen onze eigen zin
ik denk aan je bikini
zou de zomer passen?…
sidi-bou-said
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.332 blauwwit kruipt de ochtend
in het geplaveide licht
over mijn gezicht
ik klim blauwogig
de witte heuvel op
langs een smeedwerk in azuur
smalle steegjes
lokken mij in 't nauw
van gebroken wit en hemelsblauw
langs de helling
neuriet bougainville veelkleurig
mild fluistert de wind
mimosa en jasmijn
koesteren heel gevoelig
een lichtschuw…
De nacht is onpartijdig
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 hoe kwaadaardig spreidt
de avond zijn zwarte lokken
en besmeurt de deurmat
met oud belegen woorden
de nacht onpartijdig van geest
toch aanwezig met voorbereide zetten
die mat maar wel opmerkend zijn
want geen duisternis kent zijn gelijke
onzedig en samenzwerend scharniert
de slaap op lustige momenten, het laken
herkent de melodie en figureert…
lentebruidje
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 kakelnestje vol dromen
kijkt haar ogen uit
voor de etalage
van: un jour ailleurs,
waar kleurrijke modellen
haar naar binnen lokken
om zich
om te toveren,
tot het lenteprinsesje
van de buurt
en
de schoonheidskoningin
voor haar droomprins
op het witte paard.…
Balinese dans
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
576 Vingertjes gracieuzen rond het lijfje
groene zijde goudbrokaat
van het porseleinen meisje
dat trippelend het zicht uit gaat
de waaier en het knippen
van haar blikken laten briesjes na
wil van zoete lippen nippen
grond vergaat me waar ik sta
als zij tingeltangel dansen gaat
lokken ook haar mooie ogen
hang ik aan een zwakke draad
zij heeft…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
767 Ik werd vanochtend wakker
Van allerlei geluiden
Een feestelijk geloei
De koeien zijn weer terug
Uit het Zuiden
Een nijlpaard op het dak
Was een vrouwtje aan het lokken
En overal weerklonk
Het speels getik van eierstokken
De lente is gekomen
Terwijl iedereen nog sliep
De lente is gekomen
Hoor de vogels
Tjiep tjiep tjiep
Hoor de rollators…
Vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Hand zacht strelend mijn lange lokken
Arm losjes om me heen.
Genegenheid die woorden overbodig maakt
Krachten opwekt die bergen kunnen verzetten.
Dan weet ik het weer helder en zeker
Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit.
Wat een prachtige naam.…
Gezegende stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 zacht zong
jouw warme
adem de rust
van slaap in
gezegende stilte
tot de haren
van een blonde
lok jouw neus
kriebelde en
jij bewoog naar
meer comfort en
minder irritatie
op het speciale
moment van
wakker worden
lachte je toch
nog op de rand
van ontwaken
ging verder
slapen onder
onverstaanbaar
gemompel ik wist
werd even…
in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 gebogen en stram
leun ik op mijn wandelstok
en zie vanonder mijn wenkbrauwen naar haar
de grijze duif die nog kan vliegen door mij heen
het ontmoeten is een fantasie voor twee
doch gedragen door een speelse lok
even vangen we elkaar in een ooggebaar
schalks wordt weer een glimlach geboren
iedere dag kent zo een hoogtepunt
door een weinig…