10964 resultaten.
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 In het verleden van jouw menselijkheid
bij een gecalculeerde rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit…
menselijke warmte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
865 eigenlijk thuiskomen
in rust vrede veiligheid
en menselijke warmte
ik aanvaard de pijn
die je voor de hele wereld
verborgen houdt…
Het menselijk tekort
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.271 U weet, de mens is verre van perfect
Bij elke job maakt hij wel kleine fouten
Veel missers nopen hem om op te zouten
Dat heeft helaas reeds menigeen ontdekt
Het stelt me zó gerust dat hier twee heren
Mijn versjes snel en gretig corrigeren!…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 ‘Helaas! helaas! hoe vlieden onze dagen,
Hoe spoedt zich ieder uur met onze luister heen!
Hoe flauwe vreugd, hoe bittre plagen,
Hoe min vermaak, hoe veel geween!
O dierbaar perk van drie tot zeven jaren,
Als ieder voorwerp 't oog bekoort, het harte streelt:
Och, of ze zonder einde waren,
Als alles lacht, als alles speelt!
Beminlijk…
Menselijk gedrag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
713 Net aan tafel, heel de dag gesjouwd
Gaat de bel in de kou
Het is de buurvrouw
Die me een bus met gleuf voorhoudt
Wat doe je dan met tegenzin?
Je lacht en stopt er een euro in…
Menselijke vriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 jenever maak
nu mijn boek geopend door jou ademt
over het verlangen naar jouw torso
het steigeren van jouw liefdeszwaard
terwijl mijn weemoed snakt naar zuurstof
bezweet in mijn eenzame zomerbed
de tedere handen boven de lakens
geen pyjama slechts in onderbroek
terwijl ik denk aan je gevulde slipje
de muggen treiteren met gezoem
niets menselijks…
De menselijke natuur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
457 De natuur zoals die werkelijk is,
geven we een onvoldoende.
Het leven zoals het is geweest,
was niet goed genoeg.
De natuur zoals die worden moet,
moet beter.
Stomme dieren kunnen niet denken,
zoals beschaafde mensen kunnen.
Ze kunnen niet redeneren zoals wij.
Dieren kennen de redenen niet,
hoe ze anders kunnen worden,
waarom ze beter…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 In het verleden van jouw menselijkheid
bij een gecalculeerde rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige menselijke…
menselijke trekjes
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
434 een geweldig paar
het kopje en schoteltje
vijftig jaar samen
de kamerplanten
ze verlangen naar buiten
voor altijd binnen
olifant van steen
uit een klomp klei geboren
met grote oren
vrouw uit Afrika
denkt vaak aan haar droeve reis
uit hout gesneden
meisje met duiven
droomt al jaren voor zich uit
in de vensterbank
gordijnen hangen…
Menselijk boegbeeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 was geen
vluchtige flits of
weg dwalende kijk
het was of jij mij
nu eindelijk volledig
begreep en in een
oogopslag bleken
alle vooroordelen
weer even herijkt
voelde als een
nieuw begin in de
opruim van puin
en het inslaan van
links liggende wegen
in het voelen en
weten dat er ook
anderen bestonden
die bouwden aan
een menselijk…
Menselijke aberraties
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ik pluis
stilte uit
als huis voor
de vele menselijke
aberraties dat
drukkere tijden
dan ooit meemaakt
gelegen aan een
onbegaanbaar pad
met tal van zijwegen
waar iedere richting
zijn eigen realiteit
in luguber een
gestalte kan geven
zelfs in de obscuurste
spelonken van het
dark net is stilte
gefaseerd heter
dan hel waar
de hitte…
Menselijk contact
netgedicht
1.1 met 38 stemmen
499 woord misschien
maar er zijn
de laatste tijd
helaas mensen
om minder
vermoord
of mishandeld
de verbindingen
rafelen en breken
er zijn jammer genoeg
nog maar weinig
communicatie
lijnen heel gebleven
het sociale heeft
losgelaten is
gaan verwaaien
als los zand uit een
steeds leger
wordende hand
die hunkert
naar een diep
menselijk…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van interesse
in de diverse
delen van bestaan
was verbazingwekkend
zoals het reilen en
zeilen van wereld en
religie in heerlijke
verbondenheid
dat willen en
ook conformeren in
opvatting kleding en
uitdragen om het
heerlijke van menselijk…
Fruitige dissonant
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Zo'n gerimpeld appeltje met een beurs
plekje zo hier en daar, ligt op
een fruitschaal als het onuitgesproken
gebaar een miskend geschenk te zijn
van moeder aarde; dat geen genade meer
vindt op grond van de menselijke
esthetische waarden.…
Echt ideaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Soms droom ik van een nieuwe start
een nieuwe wereld, de aarde
zonder menselijke ondeugden
alleen goddelijke geboortes
van behulpzaamheid en wijsheid
zodat die woorden in onbruik raken
eindelijk geen audities meer
van ingebeelde komieken
met eindeloze smerigheid
hun bundeling van eeuwen
dwang, vernedering en misbruik
in de grap van…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
247 verder reikt dan menselijk verstand
dieper is dan de innigste band
Het is een liefde in zijn zuiverste vorm
Overtreffend en in niets te hinderen
Het is de liefde voor je kinderen…
uit de rail
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
534 dumpende afval
dendert menselijke trein
ontspoort door natuur…
ANGELA DE JONG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 Angela de Jong
doet haar familieachternaam
deugd en eer aan: want
zij is jong, jeugdig, speels en vrouwelijk, menselijk
wat lees ik, Jan Jacob Krediet Van den Bos, haar colums graag
wat leer ik veel van haar
als mens, als consument, als schrijver en dichter, want
ik ben jong, jeugdig, speels en mannelijk, menselijk!…
Reorganisatie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
3.305 Er bestaat
een groot verschil
tussen de menselijke maat
en de vergulde pil…
Óh Jeruzalem
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
486 Dat de dood slechts mens
kon zijn; gestorven bloed
voor het aardse pijn.
Of blijft het in het wereldse
geloof beleven iets menselijk
stoffelijks dat in het Goddelijke
is herrezen?
Óh Jeruzalem,
het antwoord ligt besloten in
ieders hart, wanneer het geloof
niet met het zien wordt verward.…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort
harde leegte bevroren tranen en altijd weer
het aanhoudende vermogen tot overleven…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Ik zie eerst in dit vale licht hoe zwaar de
Ziel moet zijn waaruit dit lied ontstaat,
Hoe droef lig ik geketend aan de aarde.…
De aarde aaien
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
3.708 De vogels fluiten
Ik zit buiten in de vrolijke zon
En aai heel zacht en heel voorzichtig
De aarde; met mijn voeten het gazon…
ochtendgloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.408 De aarde rust onder een
deken van mist
en is voor even uitgewist
voorzichtige zonnestralen
spelen een spel en
laat alles zweven
contouren komen
langzaam tot leven
dan ontwaakt de aarde
uit de donkere nacht
als een blad
gedragen door de wind
komt zij tot volle glorie
in al haar pracht
als een nieuwe dag
weer begint…
Terras
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
950 Wat is een terras
't heeft aarde onder de
voeten dus heel wat…
Tot stof
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.817 Gladgestreken aarde
met alleen een steen
en een hart eromheen
onuitwisbaar
waar in stilte
en in rust
de zon jouw graf
zacht kust
waar het lijden
niet meer is
slechts herinnering
en gemis…
Mijn kleine wereld
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.768 voor Gijs
Er komen dieren binnen,
die blijven om wat eten
en een warme plek
ze hebben geen hobby's
en hun leven is kort
ze klagen nooit
en sterven dicht tegen de aarde,
die verzoent
steeds omhelzen wil -…
aarde
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.439 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Mijn vingers beroeren de aarde.
Witgekleurd drinkt mijn huid van
het zuivere water,
zoals het verdorde blad,
verdwaald op haar levenspad.
Mijn handen wiegen de zon.
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.…
t(er)reuraarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.208 ijselijk gepolijst
dan weer doordrenkt haar windzang
de broze stilte met twinkelend refrein
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze beeft, ze breekt
als verdoken broosheid
apocalyptische woede vonkt
tot zij drachtig van vuur
grommend uit haar voegen barst
ze spreekt niet, stelt geen vragen maar
gekweld door geweld
drijven mens en aarde…