251 resultaten.
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
Aurora borealis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
398 Aurora Borealis aureool
waar is haar gouden zonnegloed gebleven
de glans, die heerlijkheid die
haar omstraalt
werd zij primair door satans
macht gedreven
Aurora Lucifera hyperbool
Zij noemde hem haar favoriet,
idool
door supermaan bezeten,
idolaat
van liefdes schijnbewegingen,
door kwaad
geobsedeerd en manisch-depressief
op drift…
Het kinderlijk geluk
poëzie
3.7 met 21 stemmen
5.664 Mijn hart en mond,
Zal hem, in elke morgenstond,
En elke avond prijzen.…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
Voet aan de grond...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
727 Met altijd 1 voet aan de grond
ligt zij te dromen, tot aan de morgenstond.
Ontwaakt zij met goud in haar mond.
Gouden woorden sprenkelt zij uit
over ieder die het horen wil.
Zij haalt haar wijsheid uit de nacht, zo stil,
zij haalt haar woorden uit het leven
die haar zoveel leerstof geven.…
stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Ze deden elke dag hun taak,
van af de morgenstond
en reinigden het hele huis
van alles wat men vond.
Hun trouw was onafscheidelijk,
ze vormden een hecht span,
en kropen voor elkaar door `t stof,
daar hielden ze zo van.
Wat was toch wel hun groot geluk,
bij and`ren vergeleken?…
Tuinieren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
510 Zijn strak getrimde groen gazon
Is vrij van kruid en vreemde kleur
Geen Madelief verspreidt er geur
’t Is maagdelijker dan een non
Maar gister in de morgenstond
-Hij zou net aan het sproeien gaan
De tuinslang hing al aan de kraan-
Lag daar die hoop met zwarte grond
En dat werd niet getolereerd
Dus zette hij een mollentang
In ‘t midden…
Schaduwwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 als insluipers in een donkere nacht
zoekend naar alle zwakke plekken
in kostbaarheden van het vertrouwde
o machteloos de naderende stormen
onheilbrengend in een lange nacht
duistere denksels over de dood
die almaar dichterbij lijkt te komen
langer dan de dag duurt deze nacht
bekende wegen allen doodgelopen
bitter smaakt nu al de morgenstond…
Echt winters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
413 ik heb ze
weer gezien
de spaans
sprekende duiven
hun ruiven vol middagzon
in verlaten siësta tijd
een balkonnetje
op het zuiden en
het voorzichtig
luiden van de
klokjes in de
ijle morgenstond
waar landarbeiders
al uren bezig zijn
met de aardbeioogst
waarvan smaak en geur
het knapperig stokbrood
feestelijk rood kleurt
hier…
Elixerzaad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 In de kille ochtenddauw
bij éos' gulden dageraad
nog in de nanacht van selène
schonk hij verbaal elixerzaad vrijgevig aan de mensenziel
als milde zachtheid van een bries
in flora's ayurvedageur
Akkoord, mijn vriend kahlil gibran,
dit klinkt mij licht melodramatisch
voor mij heeft grieks toch wel iets tragisch
latijn krijgt eerder juist…
GEBROKEN LEVENSDRAAD
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.727 Kraaien bij het ochtendgloren
‘t laat mij, mij eenzaam voelen
Tranen lieten vele diepe sporen
die mij nog altijd overspoelen
Tranen al bij de morgenstond
om die gegaan is, te betreuren
Haar lichaam zakte in de grond
onder bloemen die teer geuren
Stilte beheerste de nieuwe dag
’t hanenkraaien klonk zo schril
De dag die zij niet beleven…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 heb stenen gestapeld
rond je navel en
draag olieschalen aan
de korte lont
ontvlambaar door het
eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 dit moet de plek zijn geweest
waar we wachtten op een
nevenschikkende zon
waar we meenden ouders te zien,
straat en plein zich ontvouwden
tot lonkende hemelpoorten
aan de oever van iets onbetreden,
het eindeloos begin zonder
te weten wat we later wisten
waar we ons middenrif lieten begaan
met ademteugen vol morgenstond,
de dood in verre…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
Hemelsbreed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
422 24/7 en
24 uur 7 minuten
Vlak na 't verstrijken
van de middernacht
Wanneer ik op een vocalise
wacht
Tussen 24 uur en zeven
Minuten walst het ritme
van de nacht
Aan 't eind waarvan begin
van een nieuw leven
Van zijn of niet zijn in
de lange nacht
Van Maagdenburger mv halvebollen
Een ritueel van 24/7
Als dageraad der morgenstond…
gothic
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
1.817 Als een schilderij was zij
met heel veel perspectief
en felle kleuren
om haar mond
een strakke lach
gerimpeld als oud linnen
wenkbrauwen getekend
twee dunne lijntjes
licht ovaal
en zwart
lippen donkerrood
dochter van de dood
Als een schilderij was zij
antiek innovatief
een waar gebeuren
de morgenstond
die de avond zag
vevuld van zinnen…
MM
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
777 MM Amina Namasté
Ik boog voor jou en jij voor mij
Ik rook je Ayurvedageur
En raakte nog voor ik het wist
Bedwelmd door zoete Jing odeur
In Eos' roze morgenstond
Zeg ik je lieve woorden schat
Aurora's gulden dageraad
Je bent mijn muze woordenschat
Daarvan doe ik je 's ochtends kond
In ogenglans vol liefdesgloed
Speel jij de harp en…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 beneemt me de adem
en omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het altijd gaan
tot je weer stralend
in de morgenstond…
Vlinderschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 De verlegen
vlinder verbergt haar weelde
steeds lichter wordt het
rond het baren van de morgenstond
Tot de volgende handwijzer
wandel ik mee met de chaoten
traag en uit de pas
vanzelfsprekend
zo zijn ze.…
liefdestroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 goed zeggen moeilijk uit te leggen
zoals na een droom een illusie, vast gebrand in een foetus houding
wilde ik hem vasthouden nooit meer laten gaan
fundamenteel liet ik mijn meeslepen, in een nacht vol zelfvertrouwen
dat de tijd even stil mag staan
verstrengeld als de wortels van een vlinderstruik
waren we aan elkaar verbonden, tot de morgenstond…
groen is op de vlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
2.061 uitgevleerd
het ritselt nog
in vlagen en
laat zich bebazen
door een sterke wind
luwte strekt
zijn armen uit en
maakt een eigen bed
van bruinrood bladerdek
bomen tasten nu
met dunne takken
naar een koude lucht
groen is op de vlucht
in wit uitrijpen
kent de winter geen gelijken
maar als de wende komt is er
weer kleur in de morgenstond…
Februarius mensis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 De morgenstond heeft geen
goud in de mond
alwat blinkt deze ochtend
zijn druppels op glas
een triestige aanblik, dat
gestage gespetter
Ga niet naar buiten zonder
zuidwester
maar op z'n minst met dikke
regenjas
en capuchon of een muts op je tetter
als een kind met laarzen,
stampend in een plas
De sprokkelmaand vliegt om -…
Nieuwe dag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
512 Kijk naar het oosten
rijzende zon schildert lucht
de morgen breekt aan
Hoe heel bewonderenswaardig het is om
het glooiend landschap te zien ontwaken in het vroege
ochtendlicht waar stilte van afgelopen nacht nog even blijft hangen
Langzamerhand word ik wakker zodat ik niets kan missen van dit bijzonder fenomeen.
Nieuwsgierig zoals ik ben…
Jelena
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
5.068 Zijn er nog nachten die lang op je val wachten
zoals mijn morgenstonden steeds later komen
en het kussen als boekhouder van dromen
herkent hij jou, je geur, huid en haar
wanneer je ligt, verdwaald, troost hij jou zoals mij
met liefdesdraad geborduurde woorden
als het geheim van de muziek of ouderschap
getuigenis van innerlijke wereld en…
Met een kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 ver van mij vandaan
een koesterende wind
die lief tegen mij spint
in een langzaam passeren
jij bent de zon
schijnend in een scherm
vol kleurige contrasten
zie anderen bewegen
maar jouw gezicht
begint meteen te spreken
waar het geluid
nog hapert lacht al
je innemende mond
formuleert zonder
tonen de schitterend
zomerse morgenstond…
Verre horizon.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 In het vervallen licht
van een leeggewaaide
vale blauwe hemel, de
zon half onder, kale
bomen stijgen naar
mijn kop, het doet er
weinig toe wat ik voel
of waar ik ga, met wie ik
de gedachten delen zal,
nu nog alleen, straks
misschien met velen, of
dat de morgenstond er
nog zal zijn, waarin de
nuchterheid is uitgelicht,
het lichaam…
Escher*
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
3.569 In dit paleis loop ik verwonderd rond,
want leerde ik al heel snel in mijn klas
dat alles stroomde en zeker eindig was,
nu zie ik ontkenning: een morgenstond
gaat over in avondrood. Pas voor pas
lopen mensen in een eeuwig verbond
op een trap, waarbij niemand boven komt,
oneindige ganzen op een stropdas.…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Om te aarden in een bodem, woest van grond,
drijven dunne velden landinwaarts
uit de kluwen van de nacht, richting morgenstond.
Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…