Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

Een collage

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
Tijdelijk heette het: waren wij niet als golven, telkens weer stukbrekend op de verweerde rotsen? Als een schaduw gleed het leven langs ons heen, alles vermalend tot herinnering, waarover de levensnevels nog hingen; een warme aangename deken. Zo er nog daglicht was, bleef de idylle, alsof het zich in dag en plaats vergist had.…

Eindelijk vrij

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
De wind jaagt onbarmhartig Langs de scherpe rotspunten Van het gebergte hier vlak Onder mij, dat mij zo vaak Naar het leven heeft gestaan - Maar nu heb ik de rotsen Achter mij gelaten, ben ik Zo vrij als de wind die Mij omgeeft, naast mij De zeemeeuw met vrolijke Oranje snavel en fonkelende Oogjes die mij in zijn Altijd durende…

Gedroomde liefde

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 325
Mensen willen rotsen daar hun leven op bouwen Huizen die blijven Mensen willen hun bestaan slaan in herinneringen die blijven Mensen willen niet naamloos zijn, maar de naam Liefde is al voldoende Mensen willen geloven in de mensen die ze nodig hebben Mensen willen geloven in de macht van hun dromen…
Zywa20 juni 2025Lees meer >

Overgave

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Zee van golvend zilt gebruis Neem me mee in je gewoel Wild klotsend langs de rotsen Voer mij ver het diepe in Door kou en warme stromen Mijn mond en lippen zout van smaak En met immense kracht laat jij Het blauwe donker van jouw macht Mijn wezen binnenkomen…
Ellen10 maart 2005Lees meer >

Hart van Smarten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
ik verhaal u over de lengte van de dagen mijn barstensvol gemoed spreekt tot mij ik zeg u dat mijn ziel bedroefd is is het de wind, gestorven in een dal vol zand golven die vrijwillig op de rotsen slaan de zon die in een zee van rood ten onder is gegaan of het beest rondom mij dat overal aan vreet ik zeg u dat ik…

Ogen van zand

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Laat mij de jutter zijn die de leegte van de rotsen schraapt dromenvanger van zee en overblijfselen, het oneindige begroeten, weer terugspoelen naar de bron. Dag zon, dag maan, dag mens ik ga.…

Rotsvast

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 834
Met name de mannen vielen op mijn rotsen Vandaag Lekker strak en gestileerd in krachtige halen en diepe spleten Zonaangelicht In okers rauwe omber en wit Het miezerig berkje met gesponste blaadjes (Denk erom: eerst wit, dan pas groen!) versterkt het beeld Ze staan!…
Rina van Dijk14 december 2006Lees meer >

Vergezichten

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 915
Een bedwelmende oostenwind blaast zijn hypnotiserende gedachten langs koele rotsen en wuivende olijfbomen. Meeuwen verliezen zich in beeldende wolken vormende een stoet van witte vergezichten. In de verte zinkt de zon in zee, in nacht, in andere handen. En de regen, zij valt met regelmatige tred op het ritme van haar hart.…

Hart van Smarten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
ik verhaal u over de lengte van de dagen mijn barstensvol gemoed spreekt tot mij ik zeg u dat mijn ziel bedroefd is is het de wind, gestorven in een dal vol zand golven die vrijwillig op de rotsen slaan de zon die in een zee van rood ten onder is gegaan of het beest rondom mij dat overal aan vreet ik zeg u dat ik…

Handen

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 879
Jouw hand mijn hand simpel twee handen samen slechts een stroompje kabbelend om de rotsen langs de planten omarmend, aftastend koel van buiten vurig in haar kern haar afdruk achterlatend die van drie jaar geleden van drie maanden geleden van over drie dagen misschien…
Hans Nusink21 november 2011Lees meer >

Touch of freedom

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.012
op een troon uit rotsen gehouwen. als koningin van de lucht als de adelaar op haar bergtop. © Chatfant 7 maart 2008…
Chatfant26 maart 2008Lees meer >

de dwaalster

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.434
De onschuld is verdwenen slechts lege schappen zijn overgebleven na de rooftocht van realiteit voor mij blijft niets over dan te lopen over rotsen, zand dat ik ooit gebruikte om kastelen mee te bouwen nu is het niets ik kan niet dromen slechts dwalen in lege abstractie waarin ik niet meer weet waar het script is gebleven en niet meer weet…
Julie Adams28 november 2002Lees meer >

Griekse baai

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.646
Beschermende rotsen weerkatsen de melodie van zeegeruis als een fluisterend echo van vergangelijkheid. Zoekend in mythisch verleden ontwaakt de slaperige geest er draaft een dunne draad terug in de tijd naar het oorspronkelijk begin.…
Konny Thöne20 december 2003Lees meer >

Jimena

netgedicht
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 885
De westenwind roffelt donker en koud op de rotsen kreunt een olijfboom. Raven strijken langs de wolken in het ravijn dreunt de bas van de nacht. De regen, de regen, stijl valt de regen, dooft het sissende licht. De regen, de regen, stil valt de regen, de maan een verwrongen gezicht.…

de grijze lijn

netgedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 762
soms staan woorden zomaar op worden tonen omlaag gedreven weerloos ondergaand door ruwe klanken de onmacht is oud en niemand kan horen hoe het zwijgen verstijft zich ophangt in waterdunne schaduwen uitgestoten en niet langer aanwezig stroom ik over slaande rotsen wanneer mijn hart de schaamte grijs houdt…

Lèthè

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 893
waar bomen bossen, koud en naakt met gestorven voeten in geplooide aarde daar vraak ik, oh maanloos woud vertel mij van het pad naar vergetelheid voorbij de deemster wil ik drinken uit de woordenstroom waar flarden kleven aan verschoven rotsen in opengevouwen handen ontrolt zich een zee die mijn ogen niet kunnen dragen…
Hanny26 maart 2008Lees meer >

Oerdans

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
ruig en kolkend is het water waarin ze tot haar heupen waadt net als in haar echte leven moet ze zien een koers te vinden aleer ze te pletter zal slaan tegen de rotsen even is ze stuurloos dan luistert ze naar de wind die haar als immer weer een uitweg biedt troostend haar tranen droogt en haar optilt en meevoert naar stillere wateren…

Oerdans

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
ruig en kolkend is het water waarin ze tot haar heupen waadt net als in haar echte leven moet ze zien een koers te vinden aleer ze te pletter zal slaan tegen de rotsen even is ze stuurloos dan luistert ze naar de wind die haar als immer weer een uitweg biedt troostend haar tranen droogt en haar optilt en meevoert naar stillere wateren…

Een donkere streep

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
heb op de klif gestaan zag in de diepte het water schurend langs rotsen gaan het trok me aan overwoog om te springen de woeste stroming op eigen kracht te verslaan zag de horizon als een donkere streep iets in me zei dwingend maak je gereed heb me omgedraaid naar het licht van de zon haar warmte verhinderde dat ik toen sprong…

Uit dromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ik reed als ridder te paard het vuur uit zijn hoeven in koninklijk wit zo dat iedereen wist die nachtmerrie is niet te vangen dook van de rotsen naar schatten voor jou tot ver in het donkerste blauw wilde niet keren nog een keer proberen verlamd door de kou werd wakker uit dromen met de dood nog voor ogen in mijn hand een parel…
wil melker19 augustus 2012Lees meer >

Angstig aantrekkelijk

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Zie de grootsheid Van de bergen voor Me, met daaronder Peilloze diepte, Rotsen met tot Op het hoogste Punt nog onverwachte Plantengroei, Ondenkbaar, maar Wel degelijk zichtbaar Mooi, zo mooi, Adembenemend mooi - Zo is het schitterende Landschap dat zich aan Mijn ogen ontvouwt - Aantrekkelijk, en Tegelijk maakt het Me…

Ook geen profeet

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 754
ik sla mijn staf op rotsen die zich splitsen het water borrelt niet en naar de bronnen blijft het gissen ben geen mozes die de zee in tweeën deelt maar ken de plagen waarmee de mensheid zich verveelt ook geen profeet hoewel ze aan mijn woorden hangen ik raak alleen het diepste bange uniciteit zit enkel in je eigen geest…

Te moeilijk.

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.583
Ik wandel in de bergen langs steile rotsen, diepe kloven, maar immer over 't gebaande pad door vad'ren uitgesleten, door velen reeds betreden, zoek ik naar boven en beneden, turend op de rand: het gat waarachter werk'lijk dingen zich verbergen en ik mijn bedoelingen kan zeggen: te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…

Aarde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 751
leg je oor te luister op een eeuwenoude rots hoor het stampen van paarden hoeven niets, en zijn heel trots leg je handen in het zand voel het eeuwenoud gevecht van het water met de rotsen voor het steen haar tijd beslecht richt je ogen op de wereld voortgekomen uit dit wonder bedenkt dan eens een wereld zonder deze aarde, steen en rots…

Orfée

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Je danste, weet je nog even de adder om je enkel omringd, de tanden diep gebeten jouw ogen zochten mij, vonden je ontspande en je ging Met mijn lied bezwoor ik leven en dood om jou opnieuw voorgoed te laten aan gene zijde zonder hoop Twee keer verliezen is te veel ik speel voor rotsen en wacht…

varen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 865
we voeren van het grote eiland naar het kleine in het begrensde landschap van de boot toe, lach nou, zei ze vanachter de camera sieraden bungelden onstuitbaar mee zijn verre glimlach wrong zich stroperig naar buiten hij keek door het raam opdoemende rotsen weerkaatsten zijn blik hij deed de ogen dicht…

Rode fez in flegma

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
De boom en rotsen De zee. De verteller De oude man en het jochie Met rode fez in flegma* Hand in broekzak gegleden Op de achtergrond In 't dal van de heuvels In 't blauw. De lucht. Vogel die krijst Verhalen uit 't verleden Vertaald naar nu. Het heden (n.a.v. 'De Geschiedenis' van Edvard Munch) *onverstoorbaarheid…

ZIJN BLUES

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 692
Simpel plezier maakt rotsen fijn. Hij was een man, Hij zong zijn lied. Wie dat zo kan, vertreedt verdriet.…

De vroege vormen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
warm glijdt zand door mijn handen op het eindeloze strand zag bergen rotsen en rivieren in trage stroom passeren deeltjes kwarts door zee gedragen en aan land gebracht nog vol herinnering aan hun bestaan de vroege vormen vergaan stukjes uit de scheppingstijd opnieuw geboren delen in dit tropisch paradijs…

Orkaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoge golven op woeste zee opgezweept door razende stormen met schuimende branding langs kusten hoge rotsen beukend op het weerloos land bulderend over dichte wouden vergrijpend aan vlakke velden over akkers gebroken graan wervelend met loeiende krachten getekende onrust in menselijk bestaan.…