213 resultaten.
Verscheurd behouden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.912 stralend wacht
ik besta en proef een toekomst
voel een samen, nooit verwacht
wel verscheurd maar toch behouden
wat ons ooit bij elkander bracht
ik leef minuten in het heden
tel de seconden stil en zacht
loop door de paden van verleden
en voel mijn ongekende kracht
ik neem zachtjes de kleine treden
geniet van alles, heel onverwacht
een rugzak…
ZO PIJNLIJK - - - (stappenteller 6)
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.071 Tijd voor een goed verantwoord
dus goed doordacht gedicht
dat volgens kenners pijnlijk
en tegelijkertijd verheffend is
Over het strompelen in de tijd
de kou in al mijn botten
streeds strammer gaat mijn pas
en donker is de weg
Nee, 't moet nog pijnlijker:
de "rugzak" wordt nu ook te zwaar
en trager wordt het lopen
aan het eind mijzelf…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Plezier in waar je gaat
de kin gericht naar waarvoor
je staat, katoenen jurk waarop
alle klaprozen van de wereld
bloeien, rugzak op de rug,
wollen muts op het hoofd
warmt tot aan de ogen, waarin
al de koppige sterren als kolen
gloeien, met onafzienbare tijd voor
beide voeten, je schopt het niet weg,
je loopt er triomfantelijk doorheen…
Wat zal ik voor je zijn ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 Nu de kinderen als blanke konijnen
over de prairie razen, hun rugzakken
leeglopend, langs de kant van de weg,
vraag ik met overmoede tederheid
wat zal ik voor je zijn?
Met aarzelende handen raak ik je schouder aan
jij draait je langzaam om, een zucht als een verwijt
die sterft nog voor hij je bittere mond verlaten kan.…
In het avondrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
628 niet meer bedaren
de liefste dingen
zijn ons afgenomen door
op afstand te coronen
alles wat van waarde is
wordt nu door het
negeren opzettelijk gemist
ik heb je handen genomen
samen hebben wij ze gewassen
in de zee van onze dromen
heb je heel even
geknuffeld in het avondrood
tot mijn kus je ogen sloot
het nieuwe jaar is de rugzak…
De gevolgen van geweld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 We waren zozeer van onszelf vervuld
Dat we geen ruimte hadden voor elkaar
Twee bekers vloeiden over, wonderbaar
Er was telepathie, het was occult
Jezelf niet mogen zijn, slaag en tumult
Een rugzak vol neerbuigend commentaar
We waren zozeer van onszelf vervuld
Dat we geen ruimte hadden voor elkaar
Het was ons stevig ingeprent, gij zult
Uw ouders…
De kathedraal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 wolkjes
tekenden
oplossend
mooi weer
wij met de
rugzakken
op weg naar
het blauw-
groene meer
dat verkoeling
beloofde van
de hitte boven
op weg naar
santiago de
compostella
zonder haast
en stress de
rest plezier
levensjaren
in diepte en
hoogte geluk
liefde en pijn
weer ervaren
op de balans
rekening leven
onze stappen bleven…
Reis naar mezelf
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
968 Diepe dromen, donkere nachten,
mijn rugzak is al lang gepakt,
alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang;
deuren gaan open,
wolken vormen trappen,
ik neem ze één voor één,
en volg de prachtige kleuren die op me afkomen,
de kleur van regenbogen;
ik roep héél hard,
maar er is niemand die antwoordt,
tenzij de echo,
stilletjes…
Levens eigenwijsheid!
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
586 Ongeacht wat men zegt
of wat men mij voorlegt
zelf nog misschien vertaalt
of zo nodig dikwijls herhaalt,
het houdt mijn niet tegen
de rugzak zal zwaar wegen
het lijkt voor mij misschien een zegen
ik drijf door mijn eigen zin, het is mijn leven
niet horen wat men vertelt
of hoe vaak men mij waarschuwend belt
mijn eigen idee, krijgt voorrang…
Ter Nagedachtenis
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
4.571 vier lange jaren zijn verstreken
in welke je nog altijd aanwezig bent
in kleine dingen van alledag
hoe zwaar jouw rugzak woog voor jou
zullen we nooit weten, maar dat 'ie
te zwaar bleek, was 'n feit
het maakte niets uit hoeveel we van
je hielden, langzaam maar zeker
verdronk jij in jouw poel der wanhoop
waar jij zo naar verlangde
was…
Geur
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
619 Jouw geur zat nog in mijn rugzak toen ik thuiskwam.
Ik had hem tegen m’n neus aangehouden,
diep opgesnoven en geprobeerd te achterhalen wat het was
wat ik lekker vond.
Hij had alleen maar in jouw kamer gestaan.
‘Wat is die geur dan?’ had je gevraagd.
‘Ik weet het niet’, zei ik, ‘gewoon jouw geur’.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Door de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn…
moeder van drie gratiën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 ze is jong maar heeft een vage zachte rimpel rond
haar mond de handen in rustige beweging
terwijl haar oudste -een mooie jonge vrouw-
voorzichtig aandacht vraagt terwijl ze voor ons
kookt wordt er gelachen om een goede grap
als een schoonheid binnen schrijdt de rugzak
vol geleerde stof: een uitbundig gemeende groet
daarna volgt rustig pianospel…
Oudejaarsavond
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
589 Met rugzak en een tas
liep ik tussen knal en plas
Overdacht onze arme gemeente,
maar waar 't vuurwerk rijk altijd
Toen ik zo liep door de straten
bedacht 'k: 'goddank geen granaten'
En in de warme winkel
waren de bloemen daar,
waarvoor 'k kwam
nog wat boodschappen gevonden
in schappen die vol stonden
En terug tussen knallen en…
De Reiziger
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.110 Met een koffer in de hand
Een rugzak vol verleden
Zegt hij zijn huis en thuis vaarwel
En begint met reizen
Van werelddeel naar wereld
Via hoofd en hart
Gebruikt hij podia en publiek private stromen
Zo waart hij rond al wekenlang
Langs eindeloze maanden
Door sluiers vol geheimenissen
En in nevelen gehuld
Doorbreekt hij grenzen en gedachtegoed…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Gewapend met een vol doosje
lucifers kijk ik naar mijn schepen
in de volle haven, aanmaakhout
in de rugzak, een oude krant tot
lont gedraaid.
Na enig dralen steek ik eensklaps
vastbesloten de lont aan, het hout
bemiddelt achter mijn rug, doet
de vloot ontbranden.…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 hij sprak niet veel tijdens de wandeling
natuur was iets vreemds en zeldzaam
hij wist dat een koe een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam…
anne frankschool
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 dagboek
in kleuren van wolkenluchten
waar anne zo graag naar keek
trouwens ook niet anders kon
zij verdween voorgoed met de ziel
van merwedeplein en jekerstraat
een trage dodelijke stroom
op deze dinsdag in januari 2009
komt mijn vierjarige uit school
de deur in de kleurige muur
zwaait open en hij staat daar
trots met een nieuwe rugzak…
herberg zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 mens zijn is herberg geven
dag na dag
van minuut tot minuut
met telkens weer
nieuw en onverwacht
komend en gaand bezoek
waar een rugzak staat
op weg naar de horizon
willen wij thuis geven
aan voortdurende vindtocht
van vreugde en verdriet
depressies ook of wanhoop
ook als de bagage
schaamte blijkt of venijn
met en voor elkaar
ontvangen…
Wil jij in mijn schoenen lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 zie hier de linker zo ook de rechter
dankzij dikke zolen loop je
elke dag op wolken
graag leen ik je ook de mantel
die al even om mijn schouders hangt
met in de zakken vergeten briefjes
draag je dan ook de aangereikte rugzak
met alle zorgen van dien
onzichtbaar maar duidelijk aanwezig
zodat ik even op de schommel
plaats kan nemen die…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 Een broek of rugzak draag ik niet.
Lopen doe ik in mijn blote kont.
Mensen houd ik aan een lange lijn.
De lijn leert hen gebonden zijn.
Hoe onvrij honden zijn.…
Je eigen blote bips
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 eigen sores
die blijkbaar
een noodzakelijke
voorrang hadden
geld hebben
en vreemd doen
rollen vaak de
rode loper al uit
in de verte lonken
snel roem en
een vette buit
om dat kacheltje
te laten branden
zijn er genoeg
ongure types
voor handen
de artiest krijgt
zoveel zorg daarvoor
tot hij zij of het de
maatschappij ingaat
rugzakken…
Weerbericht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
456 voorspellingen
af te spreken te wandelen,
samen te zijn, voor vertellingen
En ik, ‘k kijk geen tv,
noch naar het weer,
‘k Kijk naar de lucht,
hoe blauw,
er wolken,
laat vogelfluit mij iets vertolken
voel wind,
er strepen in de lucht
en zucht,
ik kijk alleen op ‘t Weer Nu,
als ik ver weg
en plu
mee moet
voor nop toch soms,
de rugzak…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 de halte plaats herbergt
voorttrekkende wielen, schoenen
en overmaatse jassen - rugzakken
vol gestouwd met kluwen ergernissen
peuken en afgematte matrassen
fragmenten van uitgeholde
gedachten van een in vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes…
De dingen die je nooit deed
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
2.679 Met een lege rugzak sta ik hier te wachten,
op de bus naar onze morgen.…
LOT
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
771 Zoals het nu is zal het altijd zijn:
de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden,
als vage schimmen uit een duister spel
waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen
Over de schouder van mijn schaduw-ik
ben ik gedoemd hen immer mee te slepen
een rugzak vol met doelloze skeletten
hun vlees verslonden door mijn gulzigheid
Een nooit te…
Eiland rond een droom
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
696 Zeven werelddromen lang
zwierf jij in dwaze gedachten
in een onbegonnen rugzak
verstopte jij jouw enig hart
tezamen sliepen wij druilerige nachten
gekoesterd in droombuien uit
met vreemde gedachten
liepen wij langs kusten
van het eiland, onze voeten
bewogen in het rulle zand
het strand leek eindeloos, getogen
tussen onvolkomen en verpozen…
En buiten regent het.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 Mijn rugzak roept en roept me maar,
steeds vaker en steeds harder,
geen kind noch lief noch boze buurman meer,
ga waar de zon zo heerlijk schijnt
en het nooit regent.…
Mag ik hier zijn wie ik ben
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
676 met een rugzak vol geheimen
ben ik na omzwervingen
aangekomen daar
waar men van zegt
dat het 'n tolerant land is
waar mensen zoals ik
mogen zijn wie we zijn
en mogen lieven
vooral mogen lieven
wie ik het liefst lieven zou
in de opvang aangekomen
is de spanning duidelijk voelbaar
noodgedwongen zit ik
daar met degene voor wie ik
mede…
ieder mens een lichtend verhaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 te schetsen
juist als tijd hen heeft genomen
naar de eeuwig overkanten tijd
als sterren ver en toch dichtbij
zij ons tot leidend licht daar stralen
laat niet hun dood of het gemis
ons steeds de ogen tranen doen
waar juist haar bron en oorzaak
toch de liefde is en dankbaarheid
daarvan vol en van goede moed
die wij koesteren in de rugzak…