Alle inzendingen over stilleven

170 resultaten.

Sorteren op:

Halmen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
elke bries, wind M'n kind, we zijn halmen op de scheiding van water en land Waar onze voeten sporen achterlaten soms alleen van het (te)lang staan Stilstaan aan de oever aan de waterkant zonder te bewegen Niet te weten wat te doen de daadkracht uit ons lijf gestroomd We hebben ons leven 'voordroomd' niet.....een stilleven…

In dit ondermaanse

gedicht
2.8 met 53 stemmen aantal keer bekeken 21.763
De sneeuw maakt van de wereld een stilleven. Ik tintel en ik draag een koningskroon. Door eigen krachten word ik aangedreven En vrienden zeilen schaterend voorbij. Het is in hartje winter volop mei.…

communicatie

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 892
communicatie - jij levend schepsel verjaagt woede, verdriet, somberheid en angst tussen de mensen honger en pijn en al dat lijden zullen in jouw bijzijn door jouw woorden uit zichzelf verdwijnen zelfs het stilleven neemt het woord en communiceert zijn geschiedenis van toen de zon er was van toen de maan verscheen van toen de regen…

Wachtkamer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
muren houden adem in hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht men noemt het schaduw maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven gevangen in versteende spieren, geknoopte magen iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Iniduo14 december 2013Lees meer >

Lichter

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Penselen nu gelijk een stilleven, zo-even nog bedreven, vol vuur! Als het leven ophoudt van wie je zielsveel houdt. Mama, broos en weer klein, alles in u trachtte te zijn, dan wordt het lichter, in oneindig licht ontvouwd.…
René D.2 februari 2015Lees meer >

Zwager

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Daar staar je dan met mijn schrale troost in de kamer van verwarring maar mijn naam weet je nog die straks weer vergeten is hij maakt plaats voor een stilleven aan de wand waarin jij terug wilt naar de buurt uit jouw jeugd die allang is afgebroken ik verzin een leugen uit bestwil om snel weer weg te gaan naar mijn eigen huis omdat…

Stiltecentrum

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
overbodig Van mijn schouders valt een last Buiten trekt de mist voorbij De gevoelens in mijn hart nabij Licht ontroerd door de muziek Neem ik waar de kleuren Alsook de milde akoestiek Vele opgeschreven woorden In een gedenkboek vastgelegd Niet om ooit te beantwoorden Maar puur en oprecht De tijd lijkt hier stil te staan Gelijk als een stilleven…
M. Bos24 oktober 2017Lees meer >

Duizend talen

hartenkreet
4.0 met 59 stemmen aantal keer bekeken 2.214
helder en fijn Deinend op golfjes van verlangen Stroomt liefde oprecht en rein Geluksgevoel gekleurd in rozen Met een zweem van heerlijkheid Benevelt alles van mooie dromen In een regenboog van pastelkrijt Mijn zinnen steels ontoereikend Om je letters vol liefde te geven Mijn hart spreekt in duizend talen In beelden van een teder stilleven…
car26 juni 2005Lees meer >

vonken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
hondensnoet geen parachute die haar terug bracht noch een zachte dood als hij de vrachtwagen hoorde rende het paard als een dolle door de wei het wou mee mee mee naar de wereld in haar wonder licht toen het winter werd wist de winterjuffer als geen ander de vorstschade te omzeilen haar wezen te transformeren naar een bevroren stilleven…
J.Bakx29 december 2024Lees meer >

Strohalm

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 798
Duizend rozen heeft mijn tong gegeven Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht Eender aan het blozende stilleven Door en door met eigen falen voortgebracht Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem Onuitgesproken val ik over randen Hoop en vrezen zetten mij nu klem Tussen doodstille zwart besproken tanden Praten doet nu niets meer tegen muren…

Voetbalvader

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
dwazen –hoor eens dat gebral- gehuld in feloranje oorlogskleuren het zoete leven wordt het zwarte treuren de hoop verandert in paniekvoetbal je glijdt verloren in het diepste dal er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren want tussen de ontspoorden staat de zoon die jij zo’n mooie toekomst wilde geven je fraaiste vrucht verrot op het stilleven…

rimpelruis

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 498
tevoren hoe meer er rondom verdwijnt hoe minder hij in de spiegel herkent hoe meer van hemzelf pijnlijk wat rest is rimpeling van vel en ongetelde jaren een verzameling oudmodische woorden hij kan zichzelf niet meer horen merkt slechts variaties van spraakgebrek de lispelruis van medeklinkers hij denkt dat hij het einde kent stilleven…
Jan M. Meier10 november 2023Lees meer >

Stilleven (met echt bloed)

gedicht
3.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 29.140
de oprechtheid van de groene plastic beker met witte stippen de baldadigheid van de tandenborstel met wijd uitstaande haren de eerlijke ouderdom van de half op- gerolde tube zo zou ik iedere morgen willen denken even duidelijk mijn woorden als de beweging waarmee ik poets en poets tot het tandvlees bloedt ---------------…

Nihilisme contra Jezus

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Niets spreekt de dood in mij het lijkt alsof een stilleven me bewondert om de ’onangst’ die me vergezelt in dit bestaan **** afkeer zetelt de schaker die momentloos zijn zet overdenkt en schoudert zij aan zij met de overwinning die hij voor ogen heeft telkens is zijn zet de voorloper die de hemel splijt en de aarde onbeschermd het…
elze11 mei 2008Lees meer >

Pupil

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Als in een stilleven Pakweg een fruitschaal met een kandelaar (De schaduw van de druiventros op glanslak) Zo staan we versteend zij aan zij Het raadsel wolkt op Als het zwart van jouw ruisend kleed Een sluier waait om de hals Je wil in laaiende lompen sterven Gedrild in verliezen Scheur ik de voering van de broekzak Munten, sleutels, zand…
Wim Veen22 april 2005Lees meer >

In retraite

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 33.197
Stilleven, waarop ik mij blijf bezinnen: het bord met mes, broodsneden op de schaal, het helder glas bezij mijn oud missaal, en rode meidoorn op het tafellinnen. Het koele zonlicht schijnt sereen naar binnen; de wielewaal zingt hoog en madrigaal, accoord met het Gregoriaans koraal; en ik wil vredig mijn ontbijt beginnen.…

Een gevoel van eeuwigheid

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 998
Ik dook dan in de glimlach van een zachte schilderskwast en droomde dat dit stilleven de lente was. Ooit zat ik op een bank en zong met zwaluwen mee. Ik danste dan op de vleugels van de zomer, wang tegen wang, en dacht, dit innere lied duurt een leven lang. Ooit sierde ik de tuin en vlocht herfsttinten in mijn haar.…

het schilderij in mijn hoofd

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.655
hoofd de kwast pakkend papier wit de kleuren mengend het angstig rood ook de geuren de luchten de lege straat het omhoog geschoven asfalt wortels van mijn bestaan de verhalen van mijn vader ver maar dichtbij de lokkende polder op sloten al het onbetrouwbare ijs met daarnaast de oprukkende snelweg foto’s met een spiegelreflex stilleven…
wim euser19 oktober 2009Lees meer >

Vreemde maan, vertrouwde wol

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
die de nacht straalt wind waait emoties over spiegelende meren een stille ik in jou wandelt over water geluidloos het hart, vol sentiment gaat hevig te keer mensen zijn onderweg er is geen alternatief voor onderbewustzijn staren naar bomen verklaren onze dromen in het niemandsland staat een schaal met rottend fruit stilleven…

Geen angst meer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
Ik kan niet leven van rottende bladeren of bloeiende bloemen Ik ken de liefde Ik accepteer de gevaren Ik heb het geprobeerd en soms opgegeven Ik voelde geen regen, geen zon bovendien Ik dacht: ik zal het vanzelf wel zien Toch won ik weer van het leven Maar de bladeren bleven dood En bloemen bleven bloeien Als een soort stilleven…

versteend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
heeft maar zo bevroren in tijd, bij wijze van spreken, lijk je op een ingevangen, samengebald universum waar geen leven aan ontsnapt en onderga je alle eeuwen onbewogen zodat je, hoe klein ook, groter lijkt dan de wereld om je heen, nou moeten we het niet spannender maken dan het is maar ik had niet eerder stilgestaan bij jouw stilleven…
Iniduo8 april 2018Lees meer >

Vincent

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.464
Al was 't een landschap of stilleven je hebt je er aan overgegeven In 't maken van portretten waar je je zinnen op kon zetten Al was je destijds nog niet gewild de wereld om je heen lijkt heel verstild De emoties die je kon doorleven heb je op 't schildersdoek weergegeven Nu is er veel bewondering en respect door diegene die naar jouw…

Omkijken

netgedicht
3.5 met 58 stemmen aantal keer bekeken 1.341
verschijnen waarin alles wat de natuur in voorraad had klopte en de som van alle delen toch meer bleek te zijn dan het optellen alleen dus jouw neusje in de lucht telde mee en niet dat arrogante je straalde en dat voelde ook het plaatje om je heen dat jij in affiniteit aangetrokken had in begeleiding fans in hart en ziel zo stillevend…

We schrijven nieuwe liefde

netgedicht
2.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 4.091
Woorden die als vanzelf lijken te vallen onzichtbaar voor ogen maar trillend voelbaar voor een hart dat met het energiek van een slagwerk zich een weg baant naar het uiteindelijke paradijs waar jij in een stilleven onder jasmijnbloesem een regenboog borduurt en in weerschijn van zon en maan een bloemenlichtzee werpt over een lenteaquarel van…

Het prieel

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
In dat stilleven ligt opeens een klein prieel. Ooit zijn de wanden door een anonieme schilder van beelden vol obscene sport in groepsverband voorzien. Er blijkt nog steeds een post of vier vacant.…

Vincent van Gogh

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
knetterende zon aan ’t zaaien wat laat ik graag mijn ogen langzaam zoomen tot bij de klodders, vlekken, vegen, ze doemen op en dichterbij en terug, de kleuren draaien perzik- en amandelbloesems, hemels laaien in mijn hoofd en buik, handen grijpen, roemen ’t licht, de lucht, ’t is pure poëzie, een zucht ontsnapt en gaat even naar een woest stilleven…
Aar Noordam23 augustus 2010Lees meer >

ANCI ZOEKT DE STILTE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
De beek glijdt geruisloos door schemeroerwoud, rimpelt fris over de geelbruine voeten van een meisje, dat de rust wil begroeten, stilleven zien, waarin goed met kwaad trouwt. Tussen dicht loof dwalen snippers zonnegoud om vruchten vol voeding of gif te zoeten, blijven in bebloede veren wroeten, liefkozen dit offer voor dierlijk behoud.…
Han Messie23 september 2010Lees meer >

Mind over matter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
In mijn bijkans betraand bewustzijn: een goddelijk aardkleurig kannetje in een stilleven van Chardin.* -------------------------------------------------- *18e- eeuwse Franse schilder van prachtige potjes en pannetjes waarin de eeuwigheid zichtbaar wordt.…
boeuck11 januari 2007Lees meer >

In Tweede Dimensie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
foto's van vroeger trekken krom vastgelegd verleden met gerimpelde randen in ogenblik van ratio gevangen in tijd sluimerend en vergeeld trekt het leven aan mij voorbij blijven gedachten verborgen in een wazig stilleven hoe intens was mijn bestaan waarin alles een eerste keer weer heel dichtbij zijn de gesprekken van toen een…
Elinora20 april 2012Lees meer >

11/11/Wapenstilstand /Sint-Maarten

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 799
Als de eeuweling een klaproos is De Spaanse griep hedendaags is Als langs Vlaamse velden De Groote oorlog de kleine implosies binnen de landsgrenzen is Dan wordt opnieuw het kwaad geboren Is er opnieuw geen koren Zien we opnieuw een klaproos die verwelkt is Geen stilleven vind zijn weg Sint Maarten heeft brute pech Geen paard kan door…
arensoog3 november 2023Lees meer >