599 resultaten.
" Odyssee ? "
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
682 Als de dood mij vraagt
alvorens mij te komen halen;
"hoe heb jij jouw tijd behaagd?"
Zal ik moeten zeggen;
"als ik ben gedwongen
de veren af te leggen
de poëzie heeft gewonnen."
Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het leven, zoveel tijd
en energie hieraan te geven?"
is mijn antwoord heel beleefd:
"Zonder deze…
Tijdloos ritueel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
708 Kalenderblaadje
eenzaam op je laatste dag,
‘k trek je waggelend af
knetterend vuurwerk
een mensenzee kijkt omhoog
blaffende honden
tijdloos ritueel
oud glijdt nevelig in nieuw
zonder alcohol
2 januari
nieuwjaarskussen afgekuist,
een lach is te veel…
Ik ben .....
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
543 Ik ben als zwaan
op zoek wat niet
is te vinden,
de residuen van het
eens beminde, een
tijdloos verstaan,
in de ogen van het
gekroonde kind, of
gedroomde vrouw,
al vroeg verstooid
in integere wind,
vermaard door speelsheid,
verleid,spiegeling in
het betraande meer.…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 Jouw blik van herkenning,
Voor altijd verzonken
In de peilloze dieptes
Van het oneindige zwart,
Doet echter niets vergeten,
Want al onze momenten
Liggen tijdloos geborgen,
In het roodst van mijn hart.…
Mevrouw Despina ziet een neushoorn
gedicht
2.2 met 25 stemmen
13.128 Nu ze hem beslopen heeft van ver
stokt haar adem om zijn hoorn.
Blijkt hij een moeder.
Grijs en ver kijkt het oog
uit een oudheid van leven
het lijf is gekleid door grond
zo onbekend, dat zij zichzelf
verloren voelt, zonder leidraad
verdwaald op de aardbol.
Wil ze het kalf zijn, wil ze
bestaan en zwaar zijn als zij -
gehuld in…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
Tijd glijdt geruisloos weg…
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
892 Langzaam draaien de wijzers van de klok
in een cirkel rond de as van het leven
Per seconde zal er een nieuw mens worden geboren
Tegelijk zal er iemand aan de aarde worden teruggeven
Tijd deelt en verdeelt de levenstijd in fasen
Hierdoor blijven de wijzers in het nu en heden
Soms vliegt de tijd heel even terug in de tijd
naar de horizon van…
tijdloos ei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 de vorm is weergaloos,
de windtunnel
krijgt er geen vat op
en niemand weet
wanneer het uitkomt…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 De reuze Drentse keien liggen verspreid
in nette tuinen of woeste heidevelden,
moeten telkens het kinderspel ontgelden,
kennen vrolijk geklauter bij felle strijd.
Kloeke rovers hebben zich juist bevrijd
van sterke wachters, gaan als trotse helden
naar hun woonhol, waar ze reeds rijke buit telden.
Worden oergraven door de jeugd ontwijd?
Eens…
In Ruste
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.006 Het heerlijke van de dood is
De rust het onverstoorbare
Het eeuwig nachtelijk duister
Ervaren het ongekende in overvloed
En zoal mocht er zijn een nieuw iets
In die onvoorstelbare massa van het heelal
Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden
Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen
Ga en effen het pad der vergetelheid…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 Tijdens de vroege levensjaren
zijn bekende geliefde sprookjes
een verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Door de pijnbomen
waait zachte wind vol reislust,
trekt suizend verder,
komt dan weer, blijft steeds dwalen
in de wiegende kruinen.
Witte avonddamp
verspreidt zich, langzaam stijgend,
over het weiland:
hoge bomen verijlen,
zijn vage spookgedaantes.
Op de brede berm
staat een dichte rij beuken
met kromme stammen;
je ziet nog altijd de…
HET SCHONE STERVEN
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.377 goud-licht beeft
En henenzweeft in de eerste koude nachten
waarin alleen één zilvren stemklank leeft:
De stem, die in de hoge eenzaamheden
Zingt en weerklinkt en zingend meet de Tijd
En aan de hemel aarde's Schijn doet horen,
Terwijl de ziel, in 't eeuwig Zijn verloren,
Het torenlied een laatste glimlach wijdt
En lichtende verglijdt in 't tijdloos…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 buiten sterft het windgeruis met de bladeren mee
is dit het juiste pad,
zullen hier onze voetsporen beklijven?
konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan…
nagenot
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
538 in de fluwelen duisternis,
waar kwetsbaarheid
tederheid wordt
lag je in mijn armen,
innig
geborgen
nagloeiend
we zwegen
in veelzeggende
stilte
en luisterden
hoe de tijd
tot rust kwam
en stolde tot
tijdloosheid
niets was er nog
behalve wij…
tijdloos één
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 niet voorbereid
op wat leven
me zou brengen
wanneer ik je
midden een vuurgloed
van beleven vond
verliefd
als ik was
passie voelde branden
toen jij mij
in een oneindig duren
ter verwelkoming kuste
voeling kreeg
met wat liefde heet
in je bezieldheid vergroeide
tijdloos
één…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Leven met één beeld
met één herinnering
het ene gevoel
in één nacht.
Gevoel van een portret
een tijdloze gedachte
door één lichaam
zo fluweel zacht.
De verborgen angsten
een wond van droge tranen
verdriet zonder pijn
tegen beter weten in.
Met de laatste druppel
van de gevallen traan
heeft de transparante route
een…
tussenstop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 het moment bestaat uit zandkorrels
ergens groeit mos op een boomstam
het lijkt alsof we wachten
er is niemand langsgekomen
misschien later op de dag
het heeft nog niet geschemerd
als tussentijdse bestemming
is je mond gevuld met
smaak naar verre woorden
voorlopig valt de deur in ‘t slot
blijft een dag gelijk aan vertrek
is de vlucht…
OPRECHT HOREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
469 Gods Koninkrijk
is voor ieders oor verstaanbaar
de hoog ontwikkelde
de eenvoudige van geest
mogen de Blijde Boodschap
samen door hun gemoed
en voornemen laten stromen
beiden
kunnen de kunst scheppen
reine rijpheid der kinderen
zich eigen te maken
opdat
vrolijke verwondering
zonder vooroordelen
het verkwikkende Woord
in de ontvankelijke…
de sigaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 binnengoed
tot aan het buitenblad
een kunstwerkje op zich
van voet tot vuurmond
onthult hij met elke trek
vol aroma diep en rijk
heerlijk mystieke geuren
toch is een sigaar alleen
enkel slechts een sigaar
tijdens lange avonden
met diepe gesprekken
in gezelschap van whisky
van port wijn en vrienden
komt de sigaar tot leven
dat je tijdloos…
Moedige zelfangst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Wie ophoudt met zichzelf zoeken
zal zichzelf, vanzelf, hervinden
omdat geen mens verloren is.
Wie ophoudt met antwoorden vinden
zal geen bange vragen zoeken
omdat problemen, vanzelf, verdwijnen.
De iemand die zichzelf verliest
zal een angstig niemand zien
voordat een wanhopig mens
een moedig mens kan zijn.…
Tijdloos zwevend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 Het aarden doet pijn
in dat eigen landschap
vol haken en ogen
vallen en opstaan
dan zou hij zo graag zweven
boven anderen en zichzelf
naar een soort van hemel
waar het landen zacht is
nog liever blijven zweven
alleen maar doorzweven
slechts zijdelings op zoek
naar een tijdloos doel
om die tijd te vullen
met wat eeuwigheid
zonder…
Tijdloos wisselkind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
631 in roodwarme stralen
overpeinst de zon
de lange zomerdag
zakt in het
eigen licht als nacht
haar donker baart
met schemering
als tijdloos
wisselkind
waar eendaags leven
overgaat in dood
het geboortebrood
voor hen
die in het duister
hun bestaan vergeten…
IN HET TIJDLOOS VERSCHIET
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.256 woorden las
kwam ‘t einde stap voor stap naderbij
In het duister taste een hand naar mij
die stil in ‘t dodende duister schuilde
In het donker kwam de dood naderbij
en hij vroeg mij waarom ik zo huilde
Zonder woord verstond hij mijn hart
wijl ‘t weende van oneindig verdriet
Zacht verdreef de dood al mijn smart
en duwde mij in het tijdloos…
tijdloos nabij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 op een lange winteravond als
ik bij een aantal portretten op de kast
een kaarsje ontbrand
en later, wanneer de nacht weer valt
nog een poosje naar elke foto staar
voordat ik ze in het donker zet
juist dan, op dat moment lijken hun
gezichten nog even op te lichten
alsof zij hoe jong of oud ze ook waren
nimmer afscheid namen nu tijdloos…
Tijdloos Mykonos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 De Griekse zon klimt.
Stijgt hoger en hoger.
De wind is al gaan liggen.
Het is middag geworden.
Mykonos sluimert.
Mensen dagdromen.
Ons schip slaapt.
Veilig aan het anker.
Ruimte lijkt hier ruimer.
Tijd tijdlozer.…
tijdloos Westerbork
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 ik heb namen opgevangen
en met stilte gerespecteerd, hun
klanken zijn op sterren
neergelegd
de zwarte lijnen rond een scherp symbool
beschrijven nu wat wreedheid zegt
daar schijnen ze
in weerwil van verdwijnen
door een koude hand
is er een mond die werkelijke
vrede ziet?
in de adem van verdriet ruist
elke naam opnieuw
het zijn…
Tijdloos spelen.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Dat tijd illusie is.
Dat al wat leeft beweegt,
rondom dit ene, heilige moment.
Dat al dat leven ritme kent.
Dat gevoel ken ik al zo lang,
zonder dat ik dat wist of weet.
Dat mijn verzet is aangeleerd.
Mijn behoefte aan beheersing.
Mijn streven naar veiligheid.
Dat verleden en toekomst,
herinneringen en verlangens zijn,
die ons tot egoslaven…
Laat ons tijdloos zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Laat ons tijdloos zijn.…
Een tijdloos open
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 niet de jaren
hebben je gewogen
jouw ogen
passeerden alle grenzen
in een tijdloos open
de enige bagage
die jij altijd
bij je had was de
schat van een lach op
de paspoortfoto in je tas
waarbij iedereen
toch even moest kijken
om de intensiteit
van a-live met de foto
te kunnen vergelijken
jou zien was altijd
een stukje van je…