Alle inzendingen over tijdloos

599 resultaten.

Sorteren op:

" Odyssee ? "

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
Als de dood mij vraagt alvorens mij te komen halen; "hoe heb jij jouw tijd behaagd?" Zal ik moeten zeggen; "als ik ben gedwongen de veren af te leggen de poëzie heeft gewonnen." Als de dood weer vraagt; "Is het niet overdreven om in het leven, zoveel tijd en energie hieraan te geven?" is mijn antwoord heel beleefd: "Zonder deze…
pama30 augustus 2008Lees meer >

Tijdloos ritueel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Kalenderblaadje eenzaam op je laatste dag, ‘k trek je waggelend af knetterend vuurwerk een mensenzee kijkt omhoog blaffende honden tijdloos ritueel oud glijdt nevelig in nieuw zonder alcohol 2 januari nieuwjaarskussen afgekuist, een lach is te veel…

Ik ben .....

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik ben als zwaan op zoek wat niet is te vinden, de residuen van het eens beminde, een tijdloos verstaan, in de ogen van het gekroonde kind, of gedroomde vrouw, al vroeg verstooid in integere wind, vermaard door speelsheid, verleid,spiegeling in het betraande meer.…
pama10 november 2008Lees meer >

Alzheimer

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.207
Jouw blik van herkenning, Voor altijd verzonken In de peilloze dieptes Van het oneindige zwart, Doet echter niets vergeten, Want al onze momenten Liggen tijdloos geborgen, In het roodst van mijn hart.…
Eric Martens30 augustus 2006Lees meer >

Mevrouw Despina ziet een neushoorn

gedicht
2.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.128
Nu ze hem beslopen heeft van ver stokt haar adem om zijn hoorn. Blijkt hij een moeder. Grijs en ver kijkt het oog uit een oudheid van leven het lijf is gekleid door grond zo onbekend, dat zij zichzelf verloren voelt, zonder leidraad verdwaald op de aardbol. Wil ze het kalf zijn, wil ze bestaan en zwaar zijn als zij - gehuld in…

Als een cirkel sluit

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 928
onder mijn hemel van grijze haren; zij kennen nog lengte soms tot schouderhoogte naargelang het gemoed deze snaren bespeelt doch als maar meer naar ijle dikte neigen waar inhammen bij voortduring ruimte scheppen voor het schemeren in schaduw onder dit dak van toenemende jaren ligt het klooster met beelden vol gevuld en resten van…

Tijd glijdt geruisloos weg…

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 892
Langzaam draaien de wijzers van de klok in een cirkel rond de as van het leven Per seconde zal er een nieuw mens worden geboren Tegelijk zal er iemand aan de aarde worden teruggeven Tijd deelt en verdeelt de levenstijd in fasen Hierdoor blijven de wijzers in het nu en heden Soms vliegt de tijd heel even terug in de tijd naar de horizon van…

tijdloos ei

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
de vorm is weergaloos, de windtunnel krijgt er geen vat op en niemand weet wanneer het uitkomt…
Fred22 maart 2010Lees meer >

VERDWAALDE ROTSEN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
De reuze Drentse keien liggen verspreid in nette tuinen of woeste heidevelden, moeten telkens het kinderspel ontgelden, kennen vrolijk geklauter bij felle strijd. Kloeke rovers hebben zich juist bevrijd van sterke wachters, gaan als trotse helden naar hun woonhol, waar ze reeds rijke buit telden. Worden oergraven door de jeugd ontwijd? Eens…

In Ruste

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Het heerlijke van de dood is De rust het onverstoorbare Het eeuwig nachtelijk duister Ervaren het ongekende in overvloed En zoal mocht er zijn een nieuw iets In die onvoorstelbare massa van het heelal Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen Ga en effen het pad der vergetelheid…
Ivan Grud29 september 2010Lees meer >

OUDE VERTELLING KOMT WEER

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
Tijdens de vroege levensjaren zijn bekende geliefde sprookjes een verre nachtelijke stad stil in 't einderduister verzonken die haar plaats alleen aanduidt met een zwakke hemelgloed waar slopend werk en drukke pret samen bescheiden rossig glanzen Assepoester Sneeuwwitje Duimpje bestaan voor rijpe mensen als vertrouwde wijze dwaalsterren…
Han Messie20 augustus 2011Lees meer >

LUCHTSTROMEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Door de pijnbomen waait zachte wind vol reislust, trekt suizend verder, komt dan weer, blijft steeds dwalen in de wiegende kruinen. Witte avonddamp verspreidt zich, langzaam stijgend, over het weiland: hoge bomen verijlen, zijn vage spookgedaantes. Op de brede berm staat een dichte rij beuken met kromme stammen; je ziet nog altijd de…
Han Messie2 augustus 2012Lees meer >

HET SCHONE STERVEN

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.377
goud-licht beeft En henenzweeft in de eerste koude nachten waarin alleen één zilvren stemklank leeft: De stem, die in de hoge eenzaamheden Zingt en weerklinkt en zingend meet de Tijd En aan de hemel aarde's Schijn doet horen, Terwijl de ziel, in 't eeuwig Zijn verloren, Het torenlied een laatste glimlach wijdt En lichtende verglijdt in 't tijdloos…

In het ongeschreven bos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
buiten sterft het windgeruis met de bladeren mee is dit het juiste pad, zullen hier onze voetsporen beklijven? konden we nog maar bomen tellen, één voor één bomen met gestrekte rug de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem de brief die we niet schreven later dan vergeten, sterfelijker dan…
Iniduo27 september 2014Lees meer >

nagenot

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 538
in de fluwelen duisternis, waar kwetsbaarheid tederheid wordt lag je in mijn armen, innig geborgen nagloeiend we zwegen in veelzeggende stilte en luisterden hoe de tijd tot rust kwam en stolde tot tijdloosheid niets was er nog behalve wij…

tijdloos één

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
niet voorbereid op wat leven me zou brengen wanneer ik je midden een vuurgloed van beleven vond verliefd als ik was passie voelde branden toen jij mij in een oneindig duren ter verwelkoming kuste voeling kreeg met wat liefde heet in je bezieldheid vergroeide tijdloos één…

Uitweg

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Leven met één beeld met één herinnering het ene gevoel in één nacht. Gevoel van een portret een tijdloze gedachte door één lichaam zo fluweel zacht. De verborgen angsten een wond van droge tranen verdriet zonder pijn tegen beter weten in. Met de laatste druppel van de gevallen traan heeft de transparante route een…

tussenstop

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
het moment bestaat uit zandkorrels ergens groeit mos op een boomstam het lijkt alsof we wachten er is niemand langsgekomen misschien later op de dag het heeft nog niet geschemerd als tussentijdse bestemming is je mond gevuld met smaak naar verre woorden voorlopig valt de deur in ‘t slot blijft een dag gelijk aan vertrek is de vlucht…
Iniduo26 december 2017Lees meer >

OPRECHT HOREN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Gods Koninkrijk is voor ieders oor verstaanbaar de hoog ontwikkelde de eenvoudige van geest mogen de Blijde Boodschap samen door hun gemoed en voornemen laten stromen beiden kunnen de kunst scheppen reine rijpheid der kinderen zich eigen te maken opdat vrolijke verwondering zonder vooroordelen het verkwikkende Woord in de ontvankelijke…

de sigaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
binnengoed tot aan het buitenblad een kunstwerkje op zich van voet tot vuurmond onthult hij met elke trek vol aroma diep en rijk heerlijk mystieke geuren toch is een sigaar alleen enkel slechts een sigaar tijdens lange avonden met diepe gesprekken in gezelschap van whisky van port wijn en vrienden komt de sigaar tot leven dat je tijdloos…

Moedige zelfangst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Wie ophoudt met zichzelf zoeken zal zichzelf, vanzelf, hervinden omdat geen mens verloren is. Wie ophoudt met antwoorden vinden zal geen bange vragen zoeken omdat problemen, vanzelf, verdwijnen. De iemand die zichzelf verliest zal een angstig niemand zien voordat een wanhopig mens een moedig mens kan zijn.…

Tijdloos zwevend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
Het aarden doet pijn in dat eigen landschap vol haken en ogen vallen en opstaan dan zou hij zo graag zweven boven anderen en zichzelf naar een soort van hemel waar het landen zacht is nog liever blijven zweven alleen maar doorzweven slechts zijdelings op zoek naar een tijdloos doel om die tijd te vullen met wat eeuwigheid zonder…
Geeraardt29 augustus 2010Lees meer >

Tijdloos wisselkind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
in roodwarme stralen overpeinst de zon de lange zomerdag zakt in het eigen licht als nacht haar donker baart met schemering als tijdloos wisselkind waar eendaags leven overgaat in dood het geboortebrood voor hen die in het duister hun bestaan vergeten…
wil melker4 augustus 2011Lees meer >

IN HET TIJDLOOS VERSCHIET

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
woorden las kwam ‘t einde stap voor stap naderbij In het duister taste een hand naar mij die stil in ‘t dodende duister schuilde In het donker kwam de dood naderbij en hij vroeg mij waarom ik zo huilde Zonder woord verstond hij mijn hart wijl ‘t weende van oneindig verdriet Zacht verdreef de dood al mijn smart en duwde mij in het tijdloos…

tijdloos nabij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 858
op een lange winteravond als ik bij een aantal portretten op de kast een kaarsje ontbrand en later, wanneer de nacht weer valt nog een poosje naar elke foto staar voordat ik ze in het donker zet juist dan, op dat moment lijken hun gezichten nog even op te lichten alsof zij hoe jong of oud ze ook waren nimmer afscheid namen nu tijdloos…

Tijdloos Mykonos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
De Griekse zon klimt. Stijgt hoger en hoger. De wind is al gaan liggen. Het is middag geworden. Mykonos sluimert. Mensen dagdromen. Ons schip slaapt. Veilig aan het anker. Ruimte lijkt hier ruimer. Tijd tijdlozer.…

tijdloos Westerbork

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
ik heb namen opgevangen en met stilte gerespecteerd, hun klanken zijn op sterren neergelegd de zwarte lijnen rond een scherp symbool beschrijven nu wat wreedheid zegt daar schijnen ze in weerwil van verdwijnen door een koude hand is er een mond die werkelijke vrede ziet? in de adem van verdriet ruist elke naam opnieuw het zijn…
switi lobi25 januari 2015Lees meer >

Tijdloos spelen.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Dat tijd illusie is. Dat al wat leeft beweegt, rondom dit ene, heilige moment. Dat al dat leven ritme kent. Dat gevoel ken ik al zo lang, zonder dat ik dat wist of weet. Dat mijn verzet is aangeleerd. Mijn behoefte aan beheersing. Mijn streven naar veiligheid. Dat verleden en toekomst, herinneringen en verlangens zijn, die ons tot egoslaven…

Een tijdloos open

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
niet de jaren hebben je gewogen jouw ogen passeerden alle grenzen in een tijdloos open de enige bagage die jij altijd bij je had was de schat van een lach op de paspoortfoto in je tas waarbij iedereen toch even moest kijken om de intensiteit van a-live met de foto te kunnen vergelijken jou zien was altijd een stukje van je…
wil melker17 augustus 2019Lees meer >