32018 resultaten.
Tussen ons
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
423 Op dagen dat ik
achter mijn eigen schaduw verdwijn,
voel ik nog steeds
dat wat tussen ons leeft
liefde heet—
al herkent niemand het zo.
En toch raap ik,
heel voorzichtig,
mijzelf op.
Blijven.
Breken.
Ik beweeg ertussen.
En noem het liefde.…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Tussen wat was en kan zijn
Een recept voor morgen
Er zijn dagen die zich nauwelijks laten afronden.
Ze blijven hangen aan de rand van het jaar,
als licht dat weigert te verdwijnen.
Misschien wil het nog even blijven -
omdat ook wij aarzelen voordat we verdergaan.
We kijken terug.…
Tussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
356 in het ritme
dat niemand hoorde
riep iets haar naam
steeds opnieuw
alsof het terug kon
komen, door herhaling
haar handen vonden
het kussen
zochten weerstand
een grens
iets dat zei
hier ben je,
het antwoord bleef uit
alleen het bonzen
dat niet meer wist
waar het vandaan
kwam
en het glijden
dat geen richting had
tussen…
Beeldspraak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.353 Waar de taal doodstil
van de daken rolt
de woorden mijn tong
niet kunnen bereiken
een hakkelende klank
met mijn kaken dolt
golven getemd geluid
achter wallen en dijken
daar wordt het zwart
in het wit gebeiteld
wellen niet eerder
verschenen beelden
daar krimpt de één
terwijl een ander bijtelt
voor vrijgesprokenen
en veroordeelden…
Krassen op de ziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 ik heb ze allemaal
weer bijgespoten
rimpels wallen en
soms ware goten
vol verwachting
kijken ze me aan
maar hoever
moet ik nog gaan
huid veroudert
verliest souplesse
strakker trekken
helpt maar voor even
lijnen willen spreken
ervaringen niet vergeten
vertellen van het leven
en de krassen op de ziel
een glad gezicht
zal zo…
Geen idee wat het leven zou zijn zonder t.v.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
410 Dat oog op de wereld met
wallen als vierkante kringen.
een rustkuur is één van die
zegeningen. Is een dag van
verandering op zoek naar een
nieuw idee.
Zonder t.v. is het leven saai.
Een kijkjunk die zijn onrust te
lang heeft verborgen.
Die radeloos, reddeloos of minder
fraai geen uitlaatklep meer heeft
voor al zijn zorgen.…
Raamprostitutie, man van lichte zeden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ik heb mezelf verhuurd aan het raam
als een prostitue op de Amsterdamse wallen
laat al het buitenlicht op mij vallen
ik hou van de oogverblindende zon
als het licht me teveel wordt draag ik
een donkere zonnebril op sterkte
want ik wil vooral werken, doorwerken
en lekker naar buiten kijken, staren en
doorleven in het levenslicht mij gegund…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.247 de tijd kruipt heel langzaam
aan mij voorbij
iedere dag spiegel ik mezelf
in jouw buitenkant
het duurt soms even
voordat ik weer besef
dat wachten nu echt
geen enkele zin meer heeft
de diepe wallen
onder mijn vermoeide ogen
weerspiegelen de pijn
die jij hier ooit achterliet
zonder veel woorden
trok jij de deur achter je dicht
om…
waar was ik gebleven?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
907 het oor waar ik in zwijg
is doof en ongewassen
en weet mij te verrassen
door stom geouwehoer
het oog waardoor ik kruip
is blind en reeds gevallen
en wentelt zich in wallen
draait mij steeds een loer
de mond waar ik in kijk
is lippendienst verwachtend
en zo tandloos smachtend
dat ik hem handig snoer
het hoofd waar ik door maal
is duizelingwekkend…
Rollenspel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
501 Hoe meer
we ons
als mensen
identificeren
met de rollen
die we spelen
hoe minder
authentiek
de relaties
worden
In die rollen
heb je dan
een mentaal beeld
van wie je zelf bent
en van wie
de ander is
Jij gaat hierin
niet met
de ander om
maar met wie
je denkt
dat je bent
gaat om
met wie
je denkt
dat de…
Testament van dwaze dingen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.348 Verlate trekvogels stijgen haastig op
een reis van wetten en weerstand
zal hen dicteren.
Gekooide vogels weten niets
over dictaten van bergen of wind
achter tralies landen gekortwiekte veren.
De dichter jaagt papieren dromen na
bij thuiskomst stalt hij zijn zinnen uit
een testament van dwaze dingen.…
Een kille blik
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.470 Je kijkt even achterom
terwijl je fiets over de Wallen,
afgeleid door al dat rode licht
met hier en daar wat bloot.
De hobbel in de weg,
de bobbel in je broek
het gevoel van verlangen
op jouw leeftijd nog niet weg.
Muziek galmt uit kroegjes
en de pijn in je arm
van die spuit van vandaag
je hebt zin in een borrel.…
De zigzagpijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 het is pijn
die zigzagt
door mijn zijn
kleur verlept
geur verwaait en
levenslijnen dieper etst
die rafelt aan geluk
vertrouwen breekt en
sprankjes hoop weg veegt
steeds sneller gaat de stroom
langs oevers en dijken
die alsmaar hoger lijken
een boze droom die
kant noch wallen raakt
mij buiten zinnen maakt
tot medicatie
de…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 Tussen je stem en mijn
antwoord ligt een dunne strook tijd
die zich niet laat meten, een lichte vertraging waarin
alles openvalt, en aanwezigheid voelbaar wordt in de ruimte tussen.…
De vrouwen van de wereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.010 Alle vrouwen in deze wereld
en van voorgaande tijden
koesterden samen één geloofsbelijdenis.
Deze vrouwen, die ons allen voorgingen
hingen aan een koord om de nek.
Vrouwen nemen collectief pijn en verdriet op zich,
teneinde geluk en liefde te brengen.
Het is altijd hun wil geweest
om onrust in de ziel der man
te transformeren in rijkdom der…
Even soppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Ik ben een weergod
vol sadisme
ik werp mijn water
naar omlaag
zie ik een feestje
uit de hoogte
dan draag ik hagel
en ik plaag
Ik waai de kersen
uit de bomen
ik kraak de bomen
en het riet.
En staan er bloemen
op te komen
dan doe ik dat
liefst snel teniet.
Ik jaag de mensen
in hun jassen
en sloop luid lachend…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
Rothenburg ob der Tauber
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Onder aandrift van de kniel
welke door het groene kweelt
terugkaatsend in echo’s
waar ik week door vlieg
wallen schoren rode ziel
welke de mijne streelt
scharnieren knarsen weergaloos
openen de toegangspoort
Zie hoe jij bekoorlijk ligt
in middeleeuwse tijd
begerenswaardig oord
de zon beschijnt jouw schone zicht
welk eeuwig in mijn…
De erg jonge dichter
gedicht
2.4 met 23 stemmen
5.983 Niets grijpt aan als een jonge dichter, echt
al heel mooi bleek, met wallen, lang
sluik haar, waarachter schuwe ogen.
Hij is mijn broertje: schuchter medeminnaar
van 't mooiste meisje uit de klas, en
even eeuwig vergeefs.
-------------------------------------------
uit: 'De stormwind van zijn hand', 1975.…
TJONGE, JONGE, JONGE, DIE SCHOOF!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Z'n wallen staan in de belangstelling
tjonge, jonge, jonge
correctie wordt geadviseerd!
straks z'n ballen
tjonge, jonge, jonge
hoe potent is de 67 jarige nog!
dan het lallen
tjonge, jonge, jonge
gaat ie wel eens uit z'n dak met een pilletje!…
Er gebeurt niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Onbekenden wierpen lage wallen op
in de velden buiten de stad
dus is er een wacht ingesteld
maar er gebeurt niets
Het is om gek van te worden
Sommigen sluiten zich op in hun huis
De wachten melden zich niet meer
Af en toe staat er iemand in de poort
te schreeuwen: Lafaards, lafaards!…
Gore-Bush
snelsonnet
3.4 met 11 stemmen
1.521 “Gore heeft gewonnen”, roepen al zijn fans,
Maar zij die Bush bij voorbaat hoger schatten
Zien hem als winnaar der tv-debatten.
Het oordeelt vormt zich telkens naar de wens.
Gelukkig zijn wij buitenstaanders wijzer.
Wij weten dat het lood is om oud ijzer.…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 natuurlijk wil hij niet meer zien
hoe zijn zachte huid verrimpelt
en plooien trekt over zijn lijf
de spiegel toont meedogenloos
donkere wallen onder zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid…
Het zwart van wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 bolgeblazen wangen vreten zich
door ’t opgehoopte sneeuw, geen dwang
of snelle gang maar slechts een trage tred
die zich voortsleept door de wallen van dit bestaan
-het zwart van de aarde met hier en daar
een grijze pluim, al wat rest is nog wat as -
de dood ontsiert en pleegt ons te gedenken
dat we slechts stalagmieten zijn en het octrooi…
Voor Helen
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.104 Soms denk ik terug aan Amsterdam
de stad waar ik thuiswas
Mijn hart en ziel verkocht
het vondelpark de gaasterplas
De stad waar ik slenterde
uit eten ging in oud zuid
Het concertgebouw bezocht
nachts op de wallen uit
snuffelen op de Albert Cuyp
Fietsen door de Jordaan
Terrasje pakken op de Prinsengracht
Het was een deel van mijn bestaan…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 De langwerpige, rode lampekap doet
mijn schijthok tot een peeskamer
op de Wallen omtoveren, maar ik
verzeker je, dat is het niet.
Terwijl ik mijn biertjes uit pis,
lees ik hoe grappig Yvonne over
haar Indonesische moeder schrijft.
Een beetje wat Baudelaire bedoelde
om van modder goud te maken.…
Tussen normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Alles is al gezegd
jij snakt naar goede tijden
net als ik
....Wil je gaan
....slapen bij vrienden?
Je bent bang
dat het niet goed komt
je zou niet weten hoe
....Je gezicht zegt: laat me
....zolang maar met rust
--------------------------------------------
Blijf, we zijn getrouwd
om contact te hebben
dat is normaal
....een intieme…
Geen kind meer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.161 Haar dekentje afgeworpen,
haar knuffel in de kast verdwenen
en 's nachts niet plots meer wakker wenen,
dikke blauwe wallen en een warme fles.
Sesamstraat,
gebrabbel,
spelen in de tuin met de dochter van de buren en de hond,
vlinderkriebels,
haren kammen,
chips zo voor het slapen gaan.
Al dat ik zo vreselijk mis.…
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 rugpijn en vermoeidheid ontwaken
en ik mij onder de haperende douche
afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas mij met tegenzin
weiger de wallen…
Flauw
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
607 Terwijl jij een bout hier zit te draaien
Lig ik heimelijk jouw vrouw te naaien
Staat er op de wc-deur genoteerd
Van het postkantoor en geënerveerd
Retourneer ik om brieven te sorteren
Tot er een rekel komt met een vingerhoed
Op zijn neus die een vraag laat resoneren:
Wat is gehakt uit hout en verdoet
Zijn geld bij de hoeren op de wallen…