Alle inzendingen over vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Met Oudjaar klink ik even

snelsonnet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 625
De mens peilt met zijn knallen, opgetogen, de omvang van zijn eigen onvermogen om te ontsnappen aan vergankelijkheid. In tijd of eeuwigheid, straks klink ik even op alles wat dit jaar mij heeft gegeven.…

autumnal

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 798
bijna onopgemerkt sluipt herfst in mijn gedichten tussen gevallen bladeren zoek ik pasklare woorden om mijn gevoelens te vertolken met in mijn neus de geur van vergankelijkheid vang ik melancholie in tegenlicht…

SIDDERING

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
In de herinnering aan de overledenen schuilt vaak de siddering van je eigen vergankelijkheid: zelf niet meer herinnerd te worden Daar moet je ook uitermate bij je leven je best voor doen want eenmaal onder de zoden kom je echt, nooit meer boven het groene maaigras uit!…
Jean Fermate29 februari 2012Lees meer >

herfstpalet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
het pad een verzacht mozaïek van rode en gele tinten glinsterend zonlicht tussen kale, goud omrande bomen klanken en geuren vol vergankelijkheid weemoedig palet voor dichters en dromers…

Spiegeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Wolken in water Aarde raakt hemel en heel even ziet Vergankelijk later Niet alleen beeltenis Maar ook reflectie werkelijkheid ziet Wat mogelijk is Een omgekeerde realiteit het beeld in bestaan al kwijt…

herfstig Twente

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
het oude boerderijtje benadrukt het gevoel van behaaglijk samenzijn zoals dat vroeger nog gebruikelijk was in Twente ach ja...Twente en de vergankelijkheid zegt de dichter met een zucht en iets van spijt…

ga mee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
ik was even in ruste toen gefluister langs de oren blies en zei ga je mee mee met mij zomaar vliegend vlieden * wonderbaarlijk dat zij mij met vergankelijkheid suste ik wist niet dat het mijn geest was die zich zelve vaarwel kuste…

De vogels der vergankelijkheid

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 762
De vogels der vergankelijkheid vliegen nu en dan tot laat in de avond en melden dat er niets voorgoed verloren is, geen traan, geen zucht, geen liefde of nabijheid.…
Adeleyd26 januari 2009Lees meer >

Vergankelijke kleurenpracht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
de lucht schrijft herfst met blauwe kou nog kan ik jou bloemen geven maar het zaad komt gauw de speelsheid van de zomer is voorbij warm en gearmd lopen wij het volle vruchtenlaantje af jij stralend met je lieve zonnelach tussen de vergankelijke kleurenpracht…
wil melker23 september 2012Lees meer >

Vergankelijkheid-2

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Koeien met halve poten beroeren traag de nieuwe dag bij het grazen in onzichtbaar gras verdwijnen ook hun koppen in een dunne grijze deken die net boven de velden hangt de dag lijkt nog even uitgesteld maar reeds onder het kijken verliest het beeld langzaam steeds meer van haar mysterie terwijl de zon alles oplost…
geeraardt24 september 2013Lees meer >

Vergankelijkheid-3

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
lastiger dan beloften aan de ander is afspraken nakomen met jezelf te schrijnend om te negeren te moeilijk om mee om te gaan wie kent zich zelf beter dan de ander de ander nog beter dan zich zelf te weinig om mee door te leven te veel om nu al weg te gaan een kille wind schraalt je tegen daar is hij toch, dat straaltje zon te kort om…
geeraardt16 oktober 2013Lees meer >

De vergankelijke kosmos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Deze cultuur bloeit het lichaam open Met een hart dat is gesloten De body glanst met goud bespoten Webben rond vermolmend hout Roerloos tot de dood zo oud Waar de tuinheer niet kan snoeien Kan geen lelie open bloeien Waar geheid de tijd de pijn van voelt ‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt Hangt in een mist van tranen Rotte…

De melancholie van vergankelijkheid

netgedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 524
Herfstblad dwarrelt neer fluistert zacht over de tijd stilte omarmt land Avond daalt neer over de laatste glans van het bos, wind schuift langs verweerde takken, en elk dwarrelend blad fluistert over het zacht verglijden dat november met zich meebrengt. Licht vervaagt sluipend op natte paden, broos en onherroepelijk, en ik blijf staan…
CB28 november 2025Lees meer >

een eeuwenoud cliché

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
is de bewering van; ' aan alles komt een eind ' ik zal er nooit aan wennen afscheid nemen van mensen en de dingen die voorbijgaan natuurlijk zijn er de herinneringen maar ook die zullen spoedig vervagen in mist van tijd rest ons slechts het berusten en het gedogen van vergankelijkheid…

Het leven heeft de tijd

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Het leven heeft de tijd, vergankelijkheid, vertrouwen, en mensen die toch overal hetzelfde zijn maar ook zo anders, en allen hebben dromen.…
Adeleyd4 januari 2010Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
Het is er nu, die vergankelijkheid die zo kan rotten op de grond en we vinden er ook bodem na zwoele zomerse winden we vinden er weer eikels die zijn gevallen door koude en het intieme van de nacht we houden van zijn regens in regelmatigheid van zwijgen.…

ontworteld

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
(de dichter kijkt) de wortel ziet er niet uit niet te verkopen het loof bijna verwelkt zeg maar gerust verlopen door iemand neergelegd op een verweerde plek van vergankelijkheid maar als je goed kijkt proef je warempel nog iets dat lijkt op een vorm van gelukzaligheid…

vaart.

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.033
zoek niet naar mij ik ben er niet alleen, mijn woorden die spreken van taal van verleden, van vergankelijkheid en over jou (altijd weer jou). het is zo moeilijk om te spreken over leugens en niet over mij te praten over de dingen die er toe doen, kom bij mij en praat het uit en over het heden.…
c. paris20 maart 2009Lees meer >

VERGANGKELIJKHEID

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 790
Alles is vergankelijk ook mijn droomplek De natuur gaat zijn gang, doet zijn plicht Leven en de dood zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden Dat is een waarheid die niet te onderbreken valt Gelukkig ook maar Dag droomplek... PLOF! (zie ook mijn Hartenkreet nr: 41806)…

verdroomd geluk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
een mix aan mooie dromen in de zeef van het geheugen koester ik nog al ware het mijn laatste spaarcenten wat blijft is de wetenschap van vergankelijkheid bijgeschreven in het gefingeerde dagboek van grote onzekerheid…

Tweeling of dubbelganger

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.964
Ben ik het of is het hij die daar wegloopt van mij Mijn vergankelijke ik verlaat mij en ik bangerik laat mijn alterego gaan angstig voor nog meer waan Mijn geboren dubbelganger loopt niet met mij op nog langer Lichaam van geest afgevroren ego verdubbeld verloren Alleen is zo vreselijk alleen zonder spiegelbeeld om je heen…
Gerardo26 februari 2005Lees meer >

chanson d'antan

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 680
de oude zanger heeft het in een chanson over vergankelijkheid die hem is aan te zien de tand des tijds heeft hem doorgroefd en getaand maar zijn stem klinkt nog als vanouds het timbre maakt je warm van binnen en kent de kunst van het ontroeren melancholie ligt op de loer om je te Aznavouren...…

tussen passanten

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
soms ben ik triest over verloop van tijd want alles raakt op soms ben ik moe moe van triestheid omdat ik altijd maar vergeefs en amechtig probeer aan te klampen voor een plek in de trein die eeuwigheid heet hier op het drukke perron van de vergankelijkheid sta ik naamloos tussen passanten…

Onsterfelijk

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Vier maal zucht het jaar onder de vergankelijkheid in een tijdloos universum, schijnbaar zonder geschiedenis en ontwikkeling Rusteloos zoekend naar eigen identiteit in een labyrint van gedachten en gevoelens Weifelend tussen angst en verwikkeling blijft de hoop op onsterfelijkheid…

de cello van Pablo

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
als hij de strijkstok teder over de snaren laat gaan bezorgt het timbre mij kippenvel hier in de klankkast worden trillingen gevangen van het zuiverste verlangen probeer het maar met een cd van de grote Casals wellicht geeft het weer wat ik beschrijf in dit simpele versje van vergankelijkheid…

Oranje boven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 414
De Noordzee in deze vergankelijke en mooie zonsondergang de avond werd in een fraai kleurencomplex een dag afgenomen. De schoonheid van de natuur werd maar weer bevestigd. De zon telkens met haar zon vol overgave, wij mogen tevreden op de weg naar..... een nieuw daglicht.…

herfst

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.082
onbewogen staan de bomen als skeletten hun takken als een smeken hemelhoog gericht zonder schaduw werpend op het naakte verstilde land waar de lucht van dode wintersloten ons beroert als wij de grijsheid weerspiegeld zien in een zwarte omlijsting van vergankelijkheid.…
frans.m31 januari 2004Lees meer >

Het klappen van de zweep

gedicht
2.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 12.816
Zij was het type dat alleen door een gesprek zover te krijgen was; een ernstige babbel, iets diepgaands, over de vergankelijkheid van het levende, de noodzaak van relativeren, Wittgenstein, de anarchie, structurele crises, neurosevorming, de dreiging van het neo-fascisme of kernenergie.…

De wind blaast alles

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
voor me, gemakshalve ophopen van, wat zo vredig aan mij de toeschouwer lijkt hoe je ook probeert de wind blaast alles maar neemt slechts tijdelijk het blinde vertrouwen in jou dat ik fluisterend nodig heb ik waaier, gelukkig draagt de wind enkele richting een zekere vergankelijkheid mee…
Aafje15 oktober 2006Lees meer >