Alle inzendingen over verstilling

294 resultaten.

Sorteren op:

Mijmering

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
Een pad Besloten in Groene hoge hagen Een stap, een steen, stilleven langs De sloot Sta stil Geruisloos daalt Het zachte hemelsblauw Traag in avondschaduw als een Vlinder…

Onder moeders vleugels

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 378
Vleugels omhelzen klein lichaam in het water stilte draagt het leven Op het water glijdt de moederfuut, gedragen door geduld, haar rug een warme schuil- plaats, waar het jonge leven zich vouwt. De wereld glijdt voorbij, maar hier ademt alleen rust, elke beweging vol zorg, elke stilte spreekt teder. Tussen haar veren ligt het kleine lijf…
CB10 mei 2025Lees meer >

Wanneer de aarde ademt

netgedicht
2.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 623
Wind raakt mijn wangen niet om te breken, alleen om mij weer te zijn De wind raast door de bomen als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep — de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden. De zee trekt en duwt als een kind dat te…
CB21 mei 2025Lees meer >

Tussen alles in

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
Ik hoef niets te zijn om gewoon hier te mogen in dit blauw te zijn Soms lijkt het alsof ik het leven voel vóór het gebeurt, de sfeer van een kamer, de toon, ruimte tussen woorden. En toch verlang ik naar eenvoud, stilte zonder vragen. Ik hoef geen antwoorden, alleen momenten waarop ik niet hoef te schuilen voor mezelf. Waar het gezoem…
CB23 mei 2025Lees meer >

Voor altijd

netgedicht
2.5 met 82 stemmen aantal keer bekeken 5.550
Je bent onzichtbaar maar in alles om mij heen adem je nog mee Je hand lag stil in de mijne, alsof je nog iets wilde zeggen — een laatste gedachte die zich terugtrok in kalmte, alsof de woorden niet meer nodig waren. En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is. We liepen door de dagen zonder te weten hoe herinneringen zich…
CB2 juli 2025Lees meer >

De stiltecoupé

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 612
Mist tilt het licht op tussen rails en dauwdruppels glijdt de zon naar mij De trein glijdt als een ademtocht door het sluimerende land. Achter het glas welt de zon op als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt. Tussen de spijlen van perrons…
CB5 juni 2025Lees meer >

Wat de natuur me vertelt

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Zacht wiegt de bloemkop pendelvlieg danst door de lucht licht glinstert erin Als ik de wereld even laat, hoor ik alleen de wind die zacht om mij waait. Ik loop, de aarde neemt mij langzaam in haar ongekende kracht, alsof zij wist dat ik op weg was naar mijn eigen pracht. Hier is stilte geen leegte, maar nabijheid zonder woorden. Het ritselen…
CB10 juni 2025Lees meer >

Als de zomer juicht

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 465
Vlinder in de zon zweeft langs geurige bloemen de middag verstilt Ik wandel door het open veld, waar het licht zich uitstrekt langs het levende gras dat mij herkent — mijn hart luistert naar wat bloeit en antwoordt in een taal zonder woorden. Onder het gefluister van bladeren vind ik een zachte kracht van rust. De wind vlecht zich door…
CB28 juni 2025Lees meer >

Als de zee ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
De zee ademt zacht haar geheim in elke golf ik luister gedwee De zee spreekt tot mij in bewegingen die voelbaar zijn als ik mijn zintuigen open, een trage stroming langs gedachten zonder naam, en ik luister alsof het water mij al lang kent. Onder het oppervlak leeft iets dat ik niet benoemen kan, een trilling die door mijn borst beweegt…
CB4 juli 2025Lees meer >

Waar takken ademen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 759
Takken vol adem zonlicht glanst op oude schors stilte draagt het goud Langzaam opent de boom zijn takken, elk blad vangt het licht dat vloeiend door de lucht glijdt. In de gedempte schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt. Diepe wortels zoeken hun weg door donkere aarde, houden me vast als de wereld beweegt…
CB6 september 2025Lees meer >

De spiegel van de natuur

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 430
Waar licht water raakt ontwaakt even het leven en keert weer tot rust Het water ligt kalm, maar leeft in elk licht dat het vangt. Een blad drijft langzaam voorbij en verdwijnt zonder spoor. De stroom herinnert zich niets van wat het aanraakte - juist daarin wordt alles heel. De oude bomen buigen licht onder hun eigen gewicht. Hun schaduwen…
CB26 oktober 2025Lees meer >

Het ritme van de aarde

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 545
Boom wacht op de wind lucht kleurt in voorbijgaan blauw de aarde luistert Hoe geruststellend het is de adem van de aarde te voelen stijgen, haar toon onder mijn voeten als belofte dat alles wat leeft gedragen wordt in een bedding van vertrouwen. Ochtend ontvouwt zich zonder haast, het licht beweegt als een zachte stroom over bladeren…
CB9 november 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Winterse wind waait schaduw van kale bomen ademt stille rust Onder de lage, nuchtere hemel zie ik de aarde ademen in ge- dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen. Het licht aan de horizon is een dunne, oranje belofte die snel wordt ingeslikt door de dag. De bomen staan…
CB17 december 2025Lees meer >

Wanneer kou loutert

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
Ze laat de dag verstillen tot zijn kern, alsof elk overbodig geluid stilletjes oplost. Mijn adem tekent lichte wolken in de bleke winterlucht, ik volg hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen. In mijn lichaam ontwaakt een aandacht die elke fijne sensatie zonder oordeel ontvangt.…
CB10 januari 2026Lees meer >

novembernamiddag

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
tussen goudbruin blad behoedzaam vervagend licht einde van de dag…
Peter Toll11 november 2026Lees meer >

Oranjetipje in stilte

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Oranje op wit rust op het jonge groen blad stilte in zonlicht De witte vleugels vangen het prille licht als een eerste ademteug tegen het felle lentegroen, terwijl een klein oranje teken zich neerzet op de rand van een blad en het moment stilvalt. Gewichtloos land je op de pinksterbloem, die even meegeeft onder een toets zo licht dat…
CB27 april 2026Lees meer >

Langzaam kijken

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Kleine opening licht wacht tot ik echt waarneem en blijft even stil Hoe ik kijk naar de wereld, door een kleine opening waarin licht zich verzamelt als een vloeibare belofte, en elke vorm zich toont alsof ze even bij mij wil blijven stilstaan. In mij ontstaat een ruimte waar beelden zich laten benaderen, lijnen die zich ontvouwen als…
CB30 maart 2026Lees meer >

Het veld dat mij draagt

netgedicht
1.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 329
Bloemknop in het gras ochtendlicht rust op het wit stilte vóór de bloei Hoe de bloei van het madeliefje mij uitnodigt om trager te worden, alsof elke stengel een fluistering is die ik pas hoor als ik dichtbij genoeg kom om niets te verstoren. Het grasveld wiegt als een lichaam dat mij herkent, een lichte golf die langs mij glijdt zonder…
CB13 april 2026Lees meer >

Stoepplantjes

hartenkreet
1.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 383
Tussen grijze steen groeit stil en zonder woorden een klein koninkrijk…
CB25 april 2026Lees meer >

De dagen die achter ons liggen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 264
Leeg parkbankje waar wij ooit samen zaten alleen wind blijft In het stille kantelen van de ochtend komt een zachte helderheid vrij die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft. De dagen die achter ons liggen liggen niet als gewicht maar als dunne huidlagen die ik voorzichtig…
CB30 mei 2026Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 214
Wervelwind in het gras keert langzaam één halm terug Wervelwind streelt me als een lichte trilling in de lucht, zichtbaar voor wie stil wordt en voelt hoe een zachte beweging iets ouds en ongeziens naar boven tilt. Hij draait langs mijn huid en opent een verlaten plek die ik haast vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de kalmte…
CB19 juni 2026Lees meer >

Waar niets van mij verlangt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 319
Tussen stille duin blijft het laatste licht hangen wind zonder haast In de Westhoek, waar duinen zich in trage golven openen, voel ik hoe het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt. Tussen helmgras dat deinend beweegt in een wind die luistert, ontstaat…
CB24 mei 2026Lees meer >

Tussen vogelgezang en wind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Avond over riet een zang verdwijnt in de wind duinen ademen Onder een bleke lucht, waar vogels zich verliezen boven het gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde. Langs de stille duinen, waar helmgras buigt in ademende wind voel ik hoe de drukte in mij zachter wordt…
CB24 mei 2026Lees meer >

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Meiwind in het riet de spotvogel houdt even het zonlicht tegen In het eerste blauw van de ochtend gaat een trilling door de dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf. Uit het bladerdak stijgt een toon op die niet vraagt om aandacht maar mij toch vindt, een dunne…
CB25 mei 2026Lees meer >

Waar je verschijnt

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 449
Zachte avondlucht stilte zonder beweging jij zonder naam Als avondlucht zich sluit rond mijn gedachten, en je aanwezig- heid geruisloos door mijn lichaam glijdt, ontstaat een stil verlangen in mijn borst waarin mijn hart opnieuw leert dromen. Diep in mijn dromen waar paden vervagen, en je hand warm blijft in het donker van mijn slaap,…
CB26 mei 2026Lees meer >

Verzengend

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 317
Zon hoog in de lucht bomen en stad verstillen licht laat alles staan Onder de verzengende zon van de middag wordt elke indruk een langzame stroom die door mij heen beweegt, een heldere stilte waarin het zinderende licht zich dieper nestelt.…
CB28 juni 2026Lees meer >

Hemelgloed

hartenkreet
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 416
Wolken in nachtlicht hun stille vormen glijden door een zachte gloed Onder de bleke gloed die boven de stad blijft hangen, merk ik hoe het nachtlicht zich langzaam in mijn kamer nestelt en mijn verlangen naar stilte een dunne rand krijgt. De wolken dragen het restlicht van een wereld die niet slaapt, terwijl ik probeer te verdwijnen…
CB22 juli 2026Lees meer >

Wolkentapijt

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 125
Avondlucht ademt een tapijt van witte wolken stilte kijkt mee De lucht spreidt boven mij een dun veld van lichte vlokjes. Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt. Hoog boven mijn schouders drijft het patroon in gelijkmatige lijnen. De warmte blijft onder dit weefsel…
CB30 juli 2026Lees meer >

Waar stilte kleur krijgt

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
een matte streep rust rood goud ontvlamt de vleugel het gras wordt weer stil Als de Spaanse vlag zich tussen het groen laat zien, ontstaat iets wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn. Haar vleugels bewaren een gloed die pas zichtbaar wordt wanneer ze zich langzaam…
CB2 augustus 2026Lees meer >

Yügen

hartenkreet
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 189
Groene kikker zwemt zomerlicht op de vijver geen rimpel beweegt Hij drijft in water dat meer verbergt dan toont, en iets in zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd. Zijn ogen rusten op het oppervlak alsof ze luisteren naar wat onder hem leeft; een beweging ontvouwt…
CB5 augustus 2026Lees meer >