inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 89.506):

Wervelwind

Wervelwind
in het gras keert langzaam
één halm terug


Wervelwind streelt me
als een lichte trilling in de lucht,
zichtbaar voor wie stil wordt en voelt hoe
een zachte beweging iets ouds en ongeziens naar boven tilt.

Hij draait langs mijn huid
en opent een verlaten plek die ik haast
vergat, waar elke nuance helder wordt voor wie de
kalmte van binnen leest en zich niet laat leiden door strenge oordelen.

Soms raakt hij dieper en
verschuift iets broos dat lang verborgen
lag, een richting die zich langzaam toont aan wie durft
te wachten tot haar dunne grens breekt en een opening zichtbaar wordt.

Wanneer hij wegebt, blijft
er een ruimte die nog stil nazingt, een
veld dat alleen zichtbaar wordt voor wie de trage glans
herkent waarmee het leven zich telkens opnieuw en behoedzaam ontvouwt.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 19 juni 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 131

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

CB, 4 weken geleden
Dank je wel Malenka voor de mooie daarbij horende reactie.
Ik las je gedicht ook dat je onlangs hebt gepost hier.
Fijne zomeravond.
Catherine
Malenka d'ici, 4 weken geleden
Waren het heen en weer buigende boomstammen
met wildzwiepende volgroeide bladertakken

die in de hel van geraas en gedonder van onophoudelijk flitsende weerlichten

tegen neerstriemende regen het loodje legden door doormidden te knakken

zonder wie dan ook
te hebben gekoesterd die dag en gestreeld

behalve die ene minstreel die zich altijd stierlijk verveelt

dan had ik je geloofd, CB, maar deze ene halm
had van mij best mogen blijven hoor...
doe hem de groeten...
of was 't een zij?...

reageer Geef je reactie op deze inzending: