371 resultaten.
Winter Haiku
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
622 Opeens is er sneeuw
Vertraging op de wegen
Slow motion verkeer
Een witte deken
Bedekt het vertrouwde beeld
Een nieuw perspectief
Een sprookje begint
De ijskristallen helen
Natuur alchemie
Een winter wonder
Moeder Aarde transformeert
Al wat was wordt nieuw
Het oude vergaat
Voedsel voor wat komen mag
Het nieuwe ontkiemt…
Lang Zal Ze Leven...
hartenkreet
3.2 met 60 stemmen
24.417 Nu wil ze het
vertragen...
Maar waarom
zou ze klagen?
Want velen halen
die leeftijd niet...
Dus, gewoon:
Lang ze ze leven!
Dus waarom zanik ik
want degeen die
jarig wordt..
U raadt het al..
Ben ik...…
Buitensporig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
574 Deze geldverslindende normvervaging
Zal ruim het dubbele overstijgen
Misschien dat ze het op de rail krijgen
Al is het wel met enige vertraging
Zoals blijkt zal ook de ov-chipkaart
Nooit arriveren in een sneltreinvaart
-------------------------------------------
…de kosten van de ov-chipkaart lopen totaal uit de hand en komt later dan…
Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
737 Ik heb vertragingen, soms val ik uit.
Ik word gek van het gescheur en geschommel in mij,
Mijn lichaam zit vol met trillingen.
Passagiers stampen op mij,
laten rommel achter.
Zo zeer doet dat mij.
Als een trein,
wacht ik op de dag
dat ik uit de bocht mag.
Iets te snel waardoor ik slip
en nog besta uit losse flodders
in de lucht…
ingehaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 toen we onsterfelijk waren
al wisten we het niet
rolden de woorden uit
onze monden met de
snelheid van het licht
op een dag haalde
de tijd ons in
we hunkerden naar vertraging
woelden te hooi en te gras
naar brokstukken van toen
we zagen hoe op zee
een storm opstak
onze woorden bereikten het
het uiterste licht niet langer
we oefenen…
Fatalisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zacht speelde
lucht met
de laatste vlucht
witte wolken
raasde schaduw
in contrast met
grote snelheid
langs de aarde
zonder te
vertragen
alleen door
donker te dragen
mensen waren niet
bang hadden door
fatalisme al een
hang naar destructie
er was al teveel
gebeurd dat
onverklaarbaar
was gebleken
nog nooit hadden
zij…
help ons stranden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 kust zonder goden
als tijddodende verzanding
als ebgolven aanspoelen
als weekdieren wegzakken
in zanderige banken
in een tent op het strand
laat ons het zout zoet smaken
helmgrassen de wind bedaren
als opklarende mantelmeeuwen
als voor scheidende wolken
als met steile duiken omlijsten
stook de branding op met vlagen
verjaag vertragende…
Kind, Forenzen, Aandelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Kind
Het was saai
gelukkig vrije tijd
computer en nintendo
bliep bliep bliep
chips met verse melk
Forenzen
File informatie
toch vertraging
berusting, niemand
komt te laat
de klok is niet de baas
Aandelen
De koers gaat op en neer
het humeur is in mineur
winst is niet genoeg
bedrijven aan de ketting
de stemming is de baas…
Autumn blues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 de blaren vallen over me heen
mijn geest dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond
de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet,
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen
ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
hoepelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 middelpuntvliedend
zweef ik in cirkels
om me heen
als hoepels
dansend op de heupen
van een Hawaiaanse vahiné
hoe lang kan ik het nog houden,
eer de hoepels
vertragen
en uitgecirkeld
langs me afglijden
en de beweging sterft
op de vloer
als de hoepels lossen
valt het vat in duigen
wijn sijpelt al door de reten,
opgezogen door…
Ja jij breekt uit
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 je hebt de trom geslagen
geroffeld op het vel
met stokken die de
pijn zouden vertragen
kon de stilte
niet verdragen van
zoveel vragen waarom
jij het weer moest zijn
toch hoor ik nu een
andere cadans verandering
in tempo spelen het één op
twee en drie is nu vervelen
hoor de lente
in een nieuw geluid
ja jij breekt uit en
gaat…
Bloedtest
gedicht
2.2 met 27 stemmen
11.608 het raam rol ik een handlengte omlaag
en gaandeweg vult mijn gemoed zich weer
met lucht, ik snel, versnel, vertraag
de liefde is een bloedtest
en ik blaas, ik blaas, ik zie
dat wat vervliedt, wat niet
ik ruik mijn eigen adem
anders nog?…
Finish
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
871 Ik zie mijn Elfstedentocht
palen zijn geslagen
om waterverzet te vertragen
ijs te laten leven
en
met zicht op de finish
de Bonkefeart
waar het koperen kleuren zonnedalen
de eenzame molen hemels doet bestaan
wij koek en zopiekraampjes
zalig geurend hartverwarmend doen verrijzen
tochtrijders pijn en vermoeidheid vergeten
in het helpend…
stengelde iets hoger
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
683 ik bloeide
in het groen
naast jou mijn
kleine korenbloem
stengelde
iets hoger
maar ontnam je
nooit het licht
in samen wiegen
op een warme wind
hadden wij
voldoende zicht
wij plukten zon
uit sombere dagen
waarin de uren
leken te vertragen
kom groei met mij
in blauw en groen
jij weet in bloei
wat er samen is te…
het verzenkind
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
847 het lijkt nog nacht
wanneer mijn woorden zich gaan
vertragen
om in het bekende te gaan slapen
want zij weten het, de woorden weten het
van elkaar, zij weten
dat binnen in dit gedicht
een kind smeekt om de dood
om god, om de dood, om god
om
nacht na nacht te mogen
sterven
in de stilte
van een stomme hoek
uitgebraakt…
Winter
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
681 nu zijn we de sneeuw
met alle ontberingen
vertragingen, gladheid
en kou
een beetje zat
nu verlangen we
naar de lente
mooie lente
kom maar gauw...…
In terughoudend spel
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
555 je hand is muzikaal
vingers spelen klarinet
met gesloten ogen
denk je aan een warm bed
speelt passie in vlagen
laat tonen de diepste
emoties vertragen
in terughoudend spel
je lacht in een
kort intermezzo
improviseert wat ontspanning
want de lust gaat te snel
in ieder voor zich
komt het laatste akkoord
de ontlading is
in wijde…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
leeftijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 is er een goed moment
voor zintuiglijk vergeten
pijnloos liefhebben of
lijfelijk herschikken
zit er vertraging in elk ogenblik
zoals mos op de bast
naarmate dagen verkorten
als er geen vragen meer zijn
kunnen we verder, we waren al laat
we versliepen ons in eindeloos tijdsbestek
dronken zielsveel van ons hemelwater
deelden ooit één…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
Stop station
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.174 ik tel de bruine tegels
op ’t perron de blauwe
de stenen boorden
en als ik vertraag
laat ik de spanning
in de draden
zingen en rillen
zucht perslucht
stop geschokt
dan blaas ik
alle deuren open
en spuw ik
mijn verleden uit
op ’t perron de blauwe
de stenen grenzen
worden overschreden
door massa’s mensen
dan ga ik voort…
Dag mijn lief
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.965 Pijnlijk laten bloesems hun schoonheid los
Vogels roepen je van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Aarde bedekt de werkelijkheid
De zon verschuilt zich in verbijstering
Trappers vertragen de weg
Plassen verdriet takelen zich omhoog
Vermoeide wind baant zich een weg
Bomen hebben hun leven weg gegeven
De kist omsluit ons leven.…
Voorspelling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
592 Oh die liefde, als kind te spelen
dat ik onder het hart zal dragen,
we zullen er samen van eten om
aan ieder te verdelen, ook als zon
en maan hun baan zullen vertragen,
tot aan diepste kleuren van Eros
fluit door een zoete dood getroffen,
spreekt z’n mythische voorspelling uit,
steekt al het verlangen in bedwelmende
tonen tot hij z'n…
Laatste dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Het lied wordt op de radio gedraaid
jouw vreugdevolle bewegingen
gaan sierlijk euforisch in herinnering
als een dansende flowerpower
los van de wereld in mijn hoofd
met een geïllustreerde vertraging.…
tijdsintensiteitspectrum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
458 het is nooit mijn bedoeling
geweest
noch zal zijn
de lezer te behagen
een klein plezier te doen
een verstilling
in de verdrukking der dagen
door een vertraging in de tijd
aan te leggen tussen zinnen
laag voor laag de werkelijkheid
indringend
een ademzachte fluistering
lang
stil te laten staan
om exact dat
op die fractie
van die ene…
Droom toch maar
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.126 Durf dan te dromen en te werken,
en lach zoals een kind dat kan,
vertrouw het leven, telkens nieuw weer,
vertraag je stap, geniet er van.…
Wij oogstten volrijp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
858 hoorde je kleuren
voelde fluweelzacht
ogen gesloten
hoe je geuren
zich over me bogen
je penseelde
het groen van de lente
hyacinthe naar mij
krokuste blauw en
de sneeuw smolt erbij
streelde het doek
en zomerde zacht
in zonrijke dagen
met een loomheid die
de tijd deed vertragen
wij oogstten volrijp
herfstten ons leven
droogden…
In strelend huiveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 ik heb de nachten
opgerekt in zwart
ze sensueel kunnen vertragen
in verborgen wat zich geven kan
heb ik jouw aandacht willen vragen
ik donker je zo teder
gebruik de stilte van de nacht
in strelend huiveren
verleg ik alle grenzen
genoten van jouw kracht
je hebt me laten zien
dat kou ongrijpbaar is gebleven
hoe liefdevol het harde is…
Naak ik iedere morgen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
868 ze braken in
hoorde de sloten kraken
van mijn afgeschermde dagen
in het leven hier
had de muren
zelf gesteend
gehouwen uit gevoel dat
daglicht niet kon dragen
want spoken uit de nacht
wisten het stollen
van de specie jarenlang
nog te vertragen
ik fundeerde
met mijn twijfels en
een veel te grote mond die
constructie bleek ook…