697 resultaten.
Stroming van riet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 het dier beweegt langs de rand
van het riet
het water volgt maar noemt haar
richting niet
een adem raakt de oppervlakte
even aan
daar waar beweging lijkt
stil te staan
onder de huid trekt iets
langzaam voort
geen spoor van richting geen
herinnerd woord
het lichaam luistert
naar wat niet verschijnt
terwijl de stroom zichzelf…
De vergulde eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
127 “als men het vergrootglas richt op onnozelheid
vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand”
haar vlammen sloegen over bergkammen
waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot
voor de naaktere waarheid van voorheen
zijn dromen stierven onder naaldbomen
waarna hij duister haar lichaam genoot
door de ontdekte dekens van destijds
hun woorden…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 In weerwil van wat hoog verheven
wacht reflectie stil ontdaan
in matte glans slechts rimpelend
door schaduwen omgord
geroerd door onzichtbare hand.
Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 Gisteren
was je vleugellam
bewegingloos en zwaar
moe gestreden
blik naar beneden
tot je eigen reflectie
je de adem benam
je keek jezelf
recht in de ogen
en sprak tegen jezelf
waarom niet weg gevlogen?
zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
(ode aan) gezond verstand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 wetten en regels bieden het handelen context
protocollen en richtlijnen wijze ons het pad
in het grote en kleine van alles wat wij doen of laten
blijft echter het gezond verstand het meest helpend
rechten en plichten kaderen voor ons de weg
ons eigen kompas echter is de rots van houvast
bij het vinden van de te begrijpen antwoorden
in wat…
Een onverwacht genoegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 Ik heb je rode kraal gevonden
tussen het stof achter de kast
Je bent lang niet zo dichtbij gekomen
het is jaren terug dat ik hem zag
Ik heb hem even opgewreven
zag je reflectie in het glas
en bij het zorgvuldig opbergen
wierp ik hem terug over de kast
opdat over ongetelde jaren
ik hem plotseling weer vinden mag…
rimpeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 ze heeft gedwaald in het verhaal
alsof het niet haarzelf betrof
zij een reflectie was
meed spiegels water glas
een tweelingziel
de vaste vorm verloochent zij
soms gaat ze naar de waterkant
beroert het water niet
en ziet haar helder staan
maar een kleine rimpeling
laat haar weer gaan
de epiloog die schrijft zij niet
het wordt een open…
ontmoeting met het Hartseerkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 ergens heb ik het altijd geweten
dat jij er was
staarde ik in een spiegel
zag ik je wegkijken
je reflectie in een plas
verkringelde
een ruit in een winkelstraat
bestoftte jouw gelaat
maar naast mijn schaduw
zag ik de jouwe
je legde je arm om mijn schouders
en ik voelde je fluisteren
"vergeet niet Drieankerbaai
laat mijn golven spelen…
Telelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 Ik zag jou in etappes op verschillende dagdelen
jij spiegelde in mijn reflectie
als mysterieuze opkomst tijdens mijn ontwaken
tegen het avondlicht als silhouet.
Ik zag jou van een afstand door mijn blik te concentreren
jouw details vergrootten mijn illusie
mijn helder beeld belichtte jouw volledige lichaam
voor een levenslang portret.…
In kleur gevangen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
498 ik scherpte
het onzichtbare
glas dat alleen
in kleur gevangen
nog reflectie had
het curfde in
oplopende spiralen
raakte de hemel
daalde glinsterend
als waterval
stuiterde in
duizend stukjes
omdat volmaakte
schoonheid slechts
een moment zou zijn
ik heb dat altijd
betwist want ook
beweging kent zijn
eigen mist waaruit
feniks…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
Schoongepraat...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.160 Zelden kun je accepteren
dat ook jij van het leven
zult moeten leren
Weet iedere opmerking
feiloos te keren
tot je jouw volmaaktheid
weer voelt in balans
niet beseffend dat je
weer miste een kans,
blijf je geloven in
jouw perfectie
parerend met reflectie,
cynisme en hoon
praat je jezelf schoon…
de dichter
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
811 met zware
woorden dan wel
speelse accoorden
timmert de dichter
het zijnde dicht
hij is van een
zo groot gewicht
dat zijn ego
vaak wordt verlicht
met de mist
die men kent
in Londen
en omschrijft
met groot gemak
zijn wazige zonden
hij verklaart
de eigen spiegel
vaak met een
duister elan
waar reflectie,
ongetemd,
verdwijnt…
bevrijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 terwijl hij uitkeek
op de hoge witte
blinde muur
zag hij het
mangrove moeras
de reflectie van de
vurige zon op het
water hij zag
de adelaar
in het grijze licht
de wilde haas
in de verte het
glooiende land
het wisselende
wolkenspel
erboven geen
ijdele woorden
maar pure poëzie
waarmee hij de
zieke uit zijn
bed bevrijdde…
Lichaamstaal?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 de lichte
bijna schrikachtige
oogopslag gaf
haar iets breekbaars
mee in een subtiel
direct reageren
zonder afwendend
in reflectie op
de stilte van
lichaamstaal die
van een andere
orde uit lang
voorbije tijden was
toen oogcontact
veelzeggend was
in verstandhouden
nu is er al een
verkennen van
belangrijke gebaren
die generaties…
toekomstsluiers...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.579 kronkel jouw grimas
uit het ware gelaat
van verborgen gevoel
lang verholen
toon jouw waardigheid
als spiegelbeeld
in de reflectie
van hoe het ooit was
aanvaard het zijn
waar de uitweg zoek
aan het eind van doolhoven
geborgen lag
bevrijd er jouw leven
als nieuwe dagen
waar nooit een verleden
jouw toekomst bepaalt…
Jouw dieprode glans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 heb de flonkering
van licht in leven gezien
nog niet alle facetten misschien
speels is de setting
danst in de nacht
zijn reflectie in unieke pracht
pas na vele jaren zoeken
vond ik jouw dieprode glans
in de verre lichtval van sterren
jij vervolmaakt nu de krans
zoals in de schepping beloofd
hemel en aarde aan een levensboog…
Onecht licht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
537 ik heb het maanlicht
in een zwarte doek gewikkeld
en op een plek neergelegd
waar het ongestoord kan schitteren
om het te vinden moet je
door vele donkere kamers gaan
chemische processen - en daarna
in de dampende vroegte staan
men zegt mij dat dit licht in wezen
onecht is, slechts een reflectie
van het werkelijke licht
maar werkelijkheid…
Onder het licht van de maan
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
487 Onder het wassen van het
witte licht in reflectie.
Weerkaatst het licht in
de duisternis als een
nachtwaker op zijn post
in een connectie.
Een connectie die de aarde
goed is gezind. Een nachtelijke
representatie van de zonnekoningin
die de lichtstralen ook in de
duisternis aan de warmende energieke
moeder van de aarde verbindt.…
Surplus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 De Boskapel ademt wachten,
hout en steen houden hun adem in,
tot jij je handen heft
en stilte zich tot klank bekent.
Welcome to all the pleasures,
fluistert het koor in warme golfslag,
de strijkers tekenen zachte bogen
langs de randen van de tijd.
Twintig jaar aan stemmen
staan onzichtbaar achter jullie rug,
oude toonladders in de spieren…
Weet je hoeveel ?
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.529 Zo liefdevol en zo vol van
Glinsterend geluk
Als een heldere zon aan de blauwe lucht
Als ik je ogen lees,
zie ik de liefde voor mij
In je ogen zie ook de reflectie
van mijn ziel
Mijn hart behoort aan jou…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 Wanneer gedachten hun vlucht nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn…
Sieraden in herinnering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
635 Ruimdenkend
wenken
de schitteringen
in het heelal
als rustpunt
met reflectie
zoals jij dat kon.
Nu de nacht waakt
als één vlam
over herinneringen
explosief
als keerpunt
na het aansteken
van de lont.…
Koektrommel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 Nog altijd
Weerspiegelt jouw gezicht
In het glanzende bruin
Van mijn blikken koektrommel
Je reflectie
Reizend vanuit een ver verleden
Om mij jou niet te doen vergeten
Met een quasidroeve blik
Eenzame traan
Valt traag op het harde oppervlak
Die jouw blik doet verzachten
En mij stilletjes vergeeft
Starend naar
Een blikken koektrommel…
Platina patina
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 een knappe kop
die de spiegel heeft bedacht
waarin je een botsing kunt aangaan
met jezelf
maar dan zwijg ik
overdenken doe ik wel
hoe je reflectie kunt vastleggen
gladschuren en opwrijven met boenwas
water laten verharden in spiegelingen
boven levend water wil ik spreken
spiegel mij met al mijn fier
willen zien hoe machtig
patina kan…
LAIS CCLXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Het wrede ik ontdeed zich van zichzelf
en werd onzijdig het, categorie,
decimaal bestaan, een tien zonder elf,
abstractie van de spiegel, weg van wie
het ziet, zag, gespiegelde reflectie,
beeld in een regel die elk beeld ontkent,
spectraal gezichtsbedrog, het zijn ontwend.…
Zielsspiegeling
gedicht
3.5 met 81 stemmen
34.952 Deze diepte heb ik nooit tevoren
in iemands blikken mogen meten
het zuiver dat ik dacht te weten
heeft alle glans opeens verloren
voor het eerst mag ik beleven
hoe een ziel zich teder hecht
twee levensdraden samenvlecht
tot zij als eenheid zijn verweven
Dat zeg jij.., tot traan bewogen
maar ik antwoord met affectie
wat jij ziet is de reflectie…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
apodiumbeet
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
1.519 hij vervult zijn uren
hem eens vrijgevig geschonken
met het delen van zijn gedachten
talenten penseelstreken gebracht
in de luwte voor de nacht
het is de eenzaamheid
die hem steeds verder drijft
maar ook de reflectie
aanbidding of begrip
in de ogen op hem gericht
terwijl hij zijn kunstjes brengt
ongepubliceerde artiest
in hemdsmouwen…
Rose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Velen zeggen, je bent de mooiste,
je bent niet de prinses maar de koningin,
om jou heen is geen strijd,
want je verbindt het pas geboren leven,
en daar waar de dood ons scheidt.
Om je uiterlijk word je geroemd,
liederen zijn over je geschreven,
aan de mooiste ben je gegeven,
velen zijn naar jou genoemd.
Zelfs om je doornen word je benijd…