Alle inzendingen over zuilen

186 resultaten.

Sorteren op:

Zilverlingen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.371
Daar waar wolven weer gaan huilen over het nachtelijke veld van drie verloren zuchten en een hand vol wisselgeld smeekt een priester in het maanlicht als zijn knopen zijn geteld de volle maan genade voor wat nooit werd doorverteld Achter nachtelijke zuilen wordt er aarde afgepeld voor een dodelijke zonde en een doodgezwegen held door een…

Grafrozen

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.843
En één maagd, blond met vliegend haar, zei dit: - ‘Zij die daar rust gaf liedren ons, in ruil Willen wij winden rozen rond haar zuil.’ En zingend slingerde om het marmerblank De meisjesrei een smijd’ge rozenrank. En de éne roos was blank als duivendons, Als maagden-onschuld – Jonkvrouw, bid voor ons!…

Bloemen

gedicht
3.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 16.938
Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten, zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten, katoenen knoppen zouden openscheuren tot pluche harten die naar franje geuren, En op de bergen zouden gipsen zuilen staan Die gipsen druiven huilen.…

JEANNE & AMEDEO

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen Soepele lijnen, poëtische kleuren Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren En Montparnasse in zijn doeken te vangen Filosofie en gedichten aanhangen Verzen vergarend om zich op te beuren Tedere zuilen uit steen los te scheuren Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen Zwijn zijnd plus parel…

KARL LIEBKNECHT

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.986
Gij staat boven de massa, als boven 't dicht Weefsel der zee een zuil, de Noors-basalten. Gij hebt het rode vaandel opgericht, Toen het, een vod, lag op de vuile vaalte, Wapperend stralende voor elk gezicht, - Gij, Man van edel en zuiver gehalte. Gij stierf. Waardoor?…

Stuifzand

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
ik ben neergedaald op een open plek te midden van zwijgende stenen zuilen het gewone lijkt daarmee bijzonder gek en het lachen staat mij nader dan huilen ik ben opgesloten in een bakstenen gedicht om te rijpen in een kluis van jaargangen totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht zonder weet van gemis of verlangen ik ben omwonden met verstikkende…
Iniduo18 april 2013Lees meer >

Maankompas

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
Aan het einde van mijn langste schaduw absorbeert het diepste zwart, onverlichte zuil die de kristallen nacht van stilte zal doorbreken dat het in de gelaagde stenen de wil tot spreken ijler dan nog in de ongeboren dood, gaat de horizon over in een andere horizon, gedragen op een roerloze schaal.…
Pama25 februari 2014Lees meer >

BLOEMEN

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.258
Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten, zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten, katoenen knoppen zouden openscheuren tot pluchen harten die naar franje geuren, en op de bergen zouden gipsen zuilen staan die gipsen druiven huilen.…

doodsqueeste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Met de loop der jaren had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor rologend van tafel naar kast blievend naar houvast haar hondse blik plensde als zuilen van regen de klankkast zo klinkt het zo botst het falsetto als een kalebas met rotbui viel…

Hoe ver nog?

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 383
Waar ik verdwaal door duisternis gaat U mij voor in zuil van licht zelfs door de dichtste wildernis houd ik mijn oog op U gericht. Als wateren mijn weg versperren baant Uzelf voor mij een pad door de nacht bij licht der sterren houd U stevig mijn hand gevat.…

het eindige ras der lederrund

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 230
Zie ze toch genieten sloffend door de shoppingmalls de retailparadijzen de gekortwiekte vogeltjes softijs in de kuikenknuistjes druipend langs onbeduidende miezemuizige koopjestruitjes achter donkerbruine zuilen over kinderkopjes kibbelend gebakken sticks van visdingen ‘met saus!’…

Om één jaar jong te zijn

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Zo handhaaft zich het eeuwig evenwicht: Een helft van de aarde is donker, de and're licht; Lag er geen drek om heil'ge Simeon's zuil?…

Stuifmeelkorrel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
toont een moeilijk patroon Een lijn die kronkelt zonder regelmaat Cirkels in motieven verdeeld Als een iris, een vingerafdruk Daaromheen de schil Tegen verderf bestand Leidt hem honderd eeuwen verder Tot de vorser hem vindt -Verzonken in een turflaag- De levensloop van de plant voorspelt Aan de meeldraad ontsproten Zoekt hij de smalle zuil…

In het meervoud

gedicht
2.5 met 114 stemmen aantal keer bekeken 68.449
De maan bescheen de vijvers van Granada, de zon bescheen de zuilen van ons Thebe. Je arm was broedplaats voor de vogels van Messina, mijn dieren trokken jou per winterslede. In welk verdoemd en onherbergzaam noorden werd alles anders, raakten onze namen op drift, tot wij elkanders naam verloren?…

een oud huis

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.273
groenig licht met zijn lange sprieten, verlangt de verf is afgebladderd, roestige vlekken verraden gebrekkig onderhoud, een scherpe geur doordesemt dit oude, verlaten huis en besmeurt het behang met groezelige vlekken klimop woekert langs de muren, salpeter kristallen glinsteren, ze getuigen van lang vergane glorie langs de kalkstenen zuilen…
Tjoke1 september 2007Lees meer >

Magisch schouwspel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Vele voetstappen gezet dwars door het gitzwarte eeuwenoude veld Dat ooit roodgloeiend stroperig Vloeiend en grillig naar hier is gekropen Gedropen uit machtige muilen Die krachtig en vurig brulden en met veel geweld fascinerende zuilen achterlieten van betoverend bloedmooi gebeeldhouwd obsidiaan Zie hier de volgelopen vlakte versteende…
Sanne13 september 2014Lees meer >

IN DE MOSKEE.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 885
De blanke zuilen stijgen stil omhoog, En bevend droomt het licht in de gewelven, Neerzind'rend wil 't de mensenzee bedelven. Twee ranke lampen dalen van de boog, En werpen witte reinheid om zich henen... Steeds momm'lend waart alom het doffe stenen.…
Edward Koster19 september 2015Lees meer >

't Is lang geleden (20)

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Ik wenste toen een oudgraaflijk kasteel, In 't midden van hoog beukenbos met uilen En grafruïne, zwartbegroeid de zuilen, Scheef elke schacht, gebarsten 't kapiteel; Twee leeuwen, door oud mos vaalgroen en geel, Spalkten naast de ophaalbrug hun drakenmuilen, En uit het maanlicht kwam de herfststorm huilen Door puin van gang, vol rits'lend…

Fabrieksrook

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.463
Zoals een zuil van rook haar klim in 't steile Zo groots waant, wijl de lucht haar roerloos draagt, En van benee haar hitte en arbeid schraagt, Tot zij het wanklend hoofd verbergt in 't ijle, - Zo steeg ik statig uit de nauwe laagt' En stuwde een stoet van donkre drome' uit veile En zieke ziel, - toen boog 'k het hoofd een wijle, Waar…

Café

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.848
Daar zitten we onder zuilen als in dag, Stoer lijf bij lijf, elkaar, wijl de uren vliegen, Vertrouwelijk van 't leven te beliegen. De vrouw-gerokte kellners brengen ons drinken. Hóór, door de rooie rook joelt onze lach ... De zaal 'n burcht is ... de klare glazen klinken.…

Zwichten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.518
Ze spiegelt haar mondhoek Een koortsblaas barst daar Bewijs van een slapeloze nacht Het bloed, de druppel rolt Langs de ronde kin Over de hals naar de navel Ze knielt In haar iris zit draderig groen Ze zalft de schroeivlek in haar nek Haar schroom wordt nauwelijks ontsluierd Ze strekt haar arm tegen een zuil Bewaart op het eerste zicht…
Wim Veen17 april 2005Lees meer >

eerste reis

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.135
twee zeewaardige karvelen een kraak met vierkant getuigde mast varen uit de haven van de Zilvervloot een landtong nabij de zuilen van Hercules hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek om de matrozen niet van hun moed te beroven op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid waant zich op het grote oosterse schiereiland maar…
wim veen17 oktober 2006Lees meer >

Harry op de Olympus

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
einde van het einde is Zeus' Huis der Goden de Olympus weer bewoond de alchemische schepper Mulisch van De wijn is drinkbaar dankzij het glas de Ontdekking van Gisteren Homerisch Wenkend voor de Jongste Dag met het Ironische van de Ironie bracht acht thema’s tot één octaviteit samen in de Compositie van de Wereld na Zielespiegel op de Zuilen…

De bolle winden blazen blauwe kuilen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Een brede bundel zilverlicht komt vagen De rug van 't grijze paard, dat sleept de zuilen Van 't woud, gevelde stammen, op een wagen, Door 't blanke heizand. Matte zon bleef schuilen. De wegen-eiken staan als ijle tuilen, Maar de einder-berken, schimmenbleek, vervagen.…

Pinksteren

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.283
Boven hun lichaams donkre zuil Verscheen een zacht bewogen tuil Van licht, en glinsterende gleed Het neder langs hun schamel kleed. Hun mengelmoes van woorden vaal Klonk ieder als zijn moedertaal. In mensenwoord, op mensenwijs Geeft God zijn heilgeheimen prijs.…

alleen in een loft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
ik heb een pakhuis gekraakt een hal opgelapt tot nest hoog en kaal in het dal leunend tegen de bergflank één ruimte die open staat ramen knipogen hoekig als ik het ijzeren gordijn sluit één kier laat één bundel van de schemer door steunbalken liggen bloot zuilen dragen vloer en dak bloemen, kaarsen en linten tot een halve maan geschikt…
Wim Veen7 december 2005Lees meer >

Ode aan de benen van mijn vrouw

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.824
Oh.. de mooie benen van mijn vrouw zuilen van stroomlijn, gratie en kracht welk een prachtig gevormde onderbouw zoals Da Vinci ze moet hebben bedacht stevige enkels, niet eng dun en ietwat gebogen gebruikt als wapen tijdens haar koketterieën zachtronde kuiten, een streling voor ‘s mans ogen gladde schenen tot aan haar kusbare ronde knieën samen…

IK DENK AAN U

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.824
De hals, een blanke zuil, gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven: Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat, wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat, de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Jan Prins16 januari 2011Lees meer >

spoorloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
zocht ik de bron de wortels van mijn bestaan die plakkerig als stroop bleken te kleven langs het zwarte git van wegen die mijn vader baande zijn vruchten rijpten negen in getal in het vrouwelijk schoon waarlangs ruiende drift zijn potlood sleep als strepen van krijt op zwarte wegen diep gekerfde pijnen uit tranen van gemis bouwden zuilen…

't Rozeneiland

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
't Rozeneiland Cyprus betrad een zeeman; tempelwaarts eerbiedig zijn schreên hij richtte, tot hij kwam, waar spieglen in groene golven marmeren zuilen: 'Priesters, op!…