1987 resultaten.
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 De vleugels van mijn ogen branden.
Zwarter worden de vogels.
Een koperen avond schalt in de bergen.
Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan het water.
Het koper verschaalt en gaat onder.
Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.…
Het kind
gedicht
3.6 met 8 stemmen
18.123 Het soldaatje met ransel en vuurslag
moest vechten in brand en storm.
Tweemaal slaan - driemaal nooit. Mag niet.
Dan as. De troostende handen waren daaruit
allang tot taal verworden.
Het soldaatje moet rusten
tussen fel beschreven lakens met een lege droom.
Luister, dit is een verlicht gebed.…
De bezetter
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
944 Op hol geslagen verstand;
geestkracht in brand.
In procedures voor een ontheemde.
Zes hoog; even voel ik mij bevrijd.
Slechts ijle lucht,
een korte vlucht,
is de drempel die mij nog scheidt.
In therapie; opnieuw weer naakt.
Mijn vrije wil,
bepaalt een pil
van vijftig milligram, 3x daags.…
In de knoop
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.261 Het vuur in hem
Staat op punt van doven
Sintels her en der
Liggen triestig na te stoven
Vonken onder as verborgen
Wachten op zijn levenslucht
Om opnieuw te kunnen branden
In torenhoge vlucht
Anderen vaak gekoesterd
In de hitte van zijn haard
Het eigen vuur nooit opgerakeld
Is het schemer dat hem aanstaart
Als duisternis gaat heersen…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 Natuurlijk wentelen de seizoenen door
bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht
zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht
en hoort er niemand wat ik hoor
zeker, ik ben de ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen…
Iphigeneia
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.401 Brandde het vuur
voor mij,
voor mij…alleen.
Vandaag en voor eeuwig
Leef ik door in de harten
van de mensen
die mij liefhebben.…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Achter de bossen stond Parijs te branden:
van een hecatombe van autobanden
zweefden de vlokken as over mijn hoofd
en door dat voorjaar naar een hoger noorden.
Weldra zou Praag vallen, wist ik, weldra
sprak ik mijn eerste dissidente woorden -
weldra zat ik in deze dode hoek
mijn blinde te scanderen.…
Mijn beurt
gedicht
2.0 met 230 stemmen
68.464 Het fruit zal branden in je mond,
En wat je zingt wordt stilaan honger,
Branie, geblaf van een jachtige hond.
Je buik met peperoni ingewreven
Lig je op tafel en je beeft.
Vorken en messen zijn verdeeld.…
MORELE GEOGRAFIE
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
959 Tijdens de Gouden Eeuw der Lage landen
Kon je de dieven, klaplopers en hoeren
Tegen betaling treiteren en beloeren
Naar hartelust, dat gold voor alle standen
In ‘t Rasphuis zocht de leiding naar verbanden
Tussen heropvoeding en het beroeren
Van zielen door die stevig in te snoeren
Door geseling, of door een merk te branden
In huid.…
ze leven nog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.198 alle automatismen zaten muurvast
als een muts met zeven keelbanden
ze waren niet vooruit te branden
werden op inzet en conditie overklast
met klassebakken die los van elkaar
van alle kanten werden overlopen
telde de haan betraand zijn knopen
voor doelman vermeer waren de rapen gaar
hij stond een partij te boksen en springen
om het met kleinste…
‘k blijf van je houden
hartenkreet
3.0 met 26 stemmen
2.647 dan, als je gaat, schijn jij mij nooit geweest
en vind ik mij als uit een trance ontwaakt,
verlangend naar een volgende zwoele nacht
om oude leugens lievend te genezen
maar als j’ er bent weet ik met mij geen raad
al is het zonder jou alsof de wereld dood;
het vuur dat mij van jou laat houden
wil ik ontkomen voor dat ‘k mij branden kan…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…
Santé Sacra
netgedicht
3.7 met 44 stemmen
17.147 eens kijken kleine sabbelaar
klapper je sandaaltjes van de trap
fluister verbazing met sapperdeflap
en werp je saffiertjes hier eens naar
Savourerend verstopt als een stouterdje
zonsacrerend op een dot sajetsatijn
ligt een saliesalep zuipende sacramijn
schandalig zeldzaam, zo`n zalig saboutertje
Een saffie van saffloers satanskruid in brand…
Wijnrood
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.478 Ik drink wijnrode
lippen van minnaressen met wangen hectisch
nog van de tocht door de stad; ik brand me
aan glazen warm al van blos en mondafdruk.
Langs de trambaan, richel van smalle spiegels,
daar woon ik. Want wist ik niet waar ik woonde?…
Wandeling
gedicht
3.2 met 26 stemmen
16.879 's Zomers sta ik soms onder dat open raam
In februari, maan en sterren schaatsen langzaam
Door de bocht van de rivier, het blauwe ijs
In brand weerkaatst de kus, het huis, de winterreis
Van twee wier levens aan elkaar zijn vastgevroren.
Het is ondraaglijk heet.…
Achter je laten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Ze stond bij het graf en boog
was met de dood oog in oog
er was niets anders meer
gekruisigd was haar Heer
hoe kan ze nu nog leven
wie nu nog uitzicht geven
In haar ziel brand er een traan
wat hebben ze Hem aangedaan
waarom huil je klinkt het dan
omdat het echt niet anders kan
Het lege graf brengt nieuw gezicht
het is nu vol met engelen…
midden in de nacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
881 Bij sommige brand nog licht.
Ook laat om nog wakker te zijn,
Het is eigenlijk ook heel laat om nog te fietsen.
De winkelstraat koud en donker en alles is gesloten.
Enge etalagepoppen laten me soms schrikken.
Het enige is dat ze nog kerstslingers boven de weg hebben hangen.
Dat maakt het midden in de nacht minder eng.…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 Oneindge wereld, onvoltooid heelal
En onbegonnen, maar waarin elk deel
Beeld van het heel is en een lichtgespeel
Langs de eeuwge banen, zeg, zal eenmaal, zal
Ooit zijn het eind van uw gestage brand,
Gij diamant in 't holle van een hand?…
requiem van een huwelijk
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.182 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
van verlichtende zon
via verzengende vuurbal
tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee
via verwoestende springvloed
tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind
via geselende stormen
tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur
via uitslaande branden
tot smeulend…
You gets no bread with one meat ball
gedicht
2.1 met 60 stemmen
15.456 uit een gestulpte kuip
uit een miesbos vol donkere wakken
sliep hij de ochtend in
een blote klaarwaterzwerver
een muitende buitelaar
het was zo mooi als een brand om hem heen
o zo lelijk als witte muizen
hij snurkte een gat in de nacht
en liet er een katje door komen
met eiwijze handschoenen aan
en ja daar begon de muziek
de westkust…
Drie jaar was ik ongeveer
gedicht
3.6 met 23 stemmen
12.283 Tegen het einde van
de tweede wereldoorlog toen mijn ouders
al waren vergast, staken de Duitsers
het huis in brand. Na de bevrijding
werd het weer opgebouwd.…
Schoothondje
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
930 het roofdier werd een trillende neuroot
een prooi voor rusteloze vrouwenhanden
soms gromt hij wat, ontbloot verward zijn tanden
maar meestal vindt hij vrede op haar schoot
ze maakt hem van geheimen deelgenoot
van smeulend vuur dat nimmer fel zou branden
de dromen die als wrakhout telkens strandden
al strelend wordt de trage tijd gedood…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Ze zijn op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal…
Abondantie
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.068 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met mijn stok
geen vonk sloeg over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend meel
uit luilekkerland
twee heerschappijen
eens elkaar slechtgezind
zijn hier vredig vereend
als kunstig gesponnen draden
waarbinnen helle vlammetjes
onzichtbaar branden…
Schot*
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.380 Slaan buiten sneeuwvlokken tegen het raam,
van binnen sta ik helemaal in brand.
Een liefdespijl van een God trof voldaan
mijn hart. Is een pijl ook bij haar beland?
Waarom heb ik jou niet eerder gezien?
Misschien omdat het eerder te vroeg was
en later beter dan ooit. Goed bezien
beschouw ik jou als mijn geluk.…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Warme wil om te bestaan blijft branden!…
VOOR JOU GEEN KAARSJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.688 Voor jou zal geen kaarsje branden
jouw bestaan is slechts op aarde af
Gisteren vouwde ik jou de handen
morgen zakt je lichaam in het graf
Van jou kon de dood vlug komen
jouw lichaam schonk je maar pijn
Je bloed zal bij het mijne stromen
zodat je voor altijd bij mij zal zijn
Voor jou bestaat nog slechts rust
liederen bij je uitvaart hoor…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 een brand boven
het land
fier aangezogen
uit stille lucht
een gesloten vuist
zacht doorgloeid
diffuus geplant
als onnozel kind
zonder wat schuld
tam wachtend
op meer wind
de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering…
herfstgedichtje fopke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 als de blaadjes beginnen te vallen
valt mijn hoofd stil
de herfstblues dus
ik ben duf
en rook en fiets naar de ezels met beitske
en heb geen verlet meer van niks meer
dan rust en mijn bed
paddenstoelen en kabouters mijn egel ligt te slapen onder de blaadjes
de wegen liggen er verlaten bij
en de straatlampen branden alweer
van herfst tot…