1723 resultaten.
SCHADE _ BEHOUDEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
296 Jezus Christus grote paleis Mensheid
wordt gedurende eeuwen opgebouwd
uit het edelste marmer en cederhout,
heeft alle geduld, slechts tijdloze tijd.
Het weidse gebouw krijgt dankzij geloofsvlijt
meer hechtheid, wordt daarbij telkens gedouwd
door stormwind, vallende stenen, en rouwt
om voortdurende schade. Vernielzucht bijt.…
TWEEHONDERD JAREN
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
356 Twee eeuwen luiden: Begraafpark Zuylen
zegent met loveradem zijn wandelhof,
waar gonzend volk danst rondom bloementuilen.
Vanuit bomen en geuren ruist de lof:
Hemel en Aarde mogen iets ruilen
van elkaars fijn geweven gedachtenstof.…
YUGAS
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 wijze kennis, pure oercultuur
Daarna het Energieveld der Romeinen
Vol van geweld, oorlog en wreedheid, haat
Dat al te lang en liefdeloos bestaat
De mensheid is het moe, het moet verdwijnen
Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden
Christusbewustzijn, Liefde die beklijft
De mens ontwaakt, was te lang ingelijfd
Bij energieën die hem eeuwen…
Stuifmeelkorrel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
990 vermenigvuldigd
Zweeft de korrel
Verschilt van vorm
Van de bol naar het ei
Van geribbeld tot scherp gekant
Van kussens tot ondiepe schalen
Het oppervlak toont een moeilijk patroon
Een lijn die kronkelt zonder regelmaat
Cirkels in motieven verdeeld
Als een iris, een vingerafdruk
Daaromheen de schil
Tegen verderf bestand
Leidt hem honderd eeuwen…
Vrij!
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.552 Wat je plaagde is vergeten,
er is niets meer wat je bindt,
als je in je eeuw'ge woning
vrijheid en verlossing vindt.
Geef je maar gewillig over.
Door de nacht straalt reeds het licht,
waar aan 't einde van het leven
je verheven reisdoel ligt.…
Lente
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.256 ted're hand streelt zij de knopjes zacht
De bloempjes weten bij dit warm onthalen
Een nieuwe tijd van bloei staat voor de deur
Een tijd voor liefde en voor pracht en pralen
Ze strekken zich en geven 't leven kleur
De grauwe winter heeft voor nu verloren
Een nieuw seizoen verspreidt haar honing geur
Majestueuze lente gij die zijt
De eeuw…
het landhuis
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.699 maar vroeger, toen hoogmogenden der staten,
daar in de zomer poosden van't bewind
en staat en krijg, voor huis en vree vergaten
en kind'ren stoeiden over 't melkwit grint,
toen lééfde 't huis, en op de bevolkte stroom
wiegden de schepen, die blankzeilig gleden
vredig van gang, naar 't schatrijk amsterdam
nu droomt 't landhuis zijn eeuw…
Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach
poëzie
4.1 met 13 stemmen
2.133 Wel juich en klaag ik vaak in liefdelied,
Als ver uit splitsing naar eenheidsgeluk
Met vox humana zich mijn hunk'ren richt:
Nu ik al jouw registers openruk,
Schreeuwt 't Zelfbesef, dat zich als 't eeuw'ge ziet,
'T MAGNIFICAT voor ons, afgrond'lijk Licht.…
Heimwee (Maastricht)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.397 die per abuis lijkt te bewegen
in de rust van geweven stijgende lucht gelegen
goedlachs pittoresk en authentiek monumentaal
Gemurmel in de scheuren naar kabbelende dalen
schilderachtig tot in de barsten van nieuwe kleuren
het bestaan dat doorleeft in Bourgondische geuren
achter leemte vertelt van niet doorgronde verhalen
die door de eeuwen…
San Gimignano
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.254 Het gekwetter zal met
Het vallen van de nacht
Verstommen en de rust
keert weer, al eeuwen lang.
Tot de volgende dag
De fluit opnieuw de stad
tot ander leven blaast.…
prins Claus
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.091 Pas ruim een halve eeuw na
haar dood, in 1952, zijn ze in
Zwitserland opgedoken.
Op Claus' sterfdag overleed
eveneens de Vlaamse dichter
Eddy van Vliet.
Met alle lichamelijke
beperkingen lijkt relativerende
en autobiografische
poëzie voor een man zoals
Claus, het wondermiddel.…
brakjapanner voelt zich thuis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 tropen
om knokkelkoorts priksgewijs van op te lopen
en er dan binnenshuis mee leren omgaan
in zijn nopjes voelt zich ook de kruiskwal
naast elkander met gorgelpijp haringgraat
penneschaft lampekapje geknoopte zeedraad
men zag zijn bruin kruis als achter glas
in het goese meer pas glimmen onder zeegras
brakwaterjapanner - steekt bijna een eeuw…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Want gij, die weet hoe iedre vreugde tanen moet,
Gij mínt me; - en ‘lijk een god de dood der zon begroet
Met stille liefde, al heeft hij vreugde-vol geschapen
Die zon: zo mint ge in mij wat ge in u-zelf voelt slapen
En dat in mij voor eeuw'ge slaap moe de ogen sloot,
- ons moede liefde, o vrouw, ten drempel mijner dood.…
Als een meeuw
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.365 In de tijden met dreiging van regen
De dagen dat de zon nooit schijnt
Terwijl je snakt naar het licht
Van deze dreiging het eind
De eeuwen dat de tijd duurt
De leegte en grauwheid van de stad
Ik wil ver weg vluchten
Op de wind die ik ooit had
De bulderende jagende wind
En de wolken zo grijs
Veroorzaken bij anderen angst
Maar zijn als…
Op zee
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.390 Zee, die twijfel-lach en kreet van wee
Als scheurend uit uw diepst-grommend omwoelen
Lost in het hijgend duizendvoudig mee-
Opjoelend leven, dat in golf-krioelen
Verlangt en zwoegt, of 't uit zichzelf zich streê,
Om zijn diep eeuw'ge dieper toch te voelen!
Zee! eindlijk mijn!…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig;
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.…
Steendruk.
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.435 Ja, ’t voegt ene eeuw, versteend by ’t snood gebroedsel
Dat vatbaarheid voor God en Heiland dooft,
Behoeftigheid vergiften schenkt voor voedsel,
En ’t oudren hart zijn dierste panden rooft;
Maar weg dat tuig, dat kunstverwoestend knoeien,
Van al wie smaak, wie menslijkheid belijdt!…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar zwart als blijvend erfgoed
geschiedenis geeft zich weer
bloot in slagen die hier woeden
paarden hollen koppen rollen
zijn gespiest zijn op zwaarden
brengen zo religie weer ter aarde
chaos door de eeuwen…
JUDAS-KUS
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.967 Hij sprak het woord dat onvergeetbaar klonk
Door de eeuwen heen. En onheilspellend blonk
Op Judas’ rosse lokken ’t avondrood.
En elkeen at van ’t brood en elkeen dronk
De purpren wijn, die hem Zijn liefde bood.
Doch ’t brood was Judas bitter als de dood,
In elke wijndrop gloeide een helse vonk.…
Brünig
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.215 En rusteloos orgelt de waterval;
Geen duizend eeuwen en zijn berg is dal.
Onhoorbare secondewijzer, gaat
De Grote Beer langs de wijzerplaat.
En in één ogenblik, dat zo verglijdt,
Beleeft de geest de stilstaand’ eeuwigheid.…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 Een dag duurt eeuwen in dit huis vol huizen
en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan.
Daarom, dat het hier streng verboden is te roken.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1979.…
VAN NEGERHUT TOT WITTE HUIS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
551 hij voor haar nederige smeken
Al wist hij dat zij ‘s morgens zou gaan huwen
Hij zag het bloed niet haar wangen stuwen
Hij kon haar maken en hij kon haar breken
Hij was de meester, hij bezat de zwepen
Iedere slaaf kende daarvan het klappen
Vooral wanneer hij trachtte te ontsnappen
Menige rug had littekens en strepen
En vele oorlogen en eeuwen…
De IJssel
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
973 Meandert de stroom
Van bocht tot bocht
Het oogt zo gewoon
Hoe de rivier zich vlocht
Het trekt je blik
Van ogenblik tot ogenblik
Niets verstoort
Door engtes gesmoord
Het oogt zo gewoon
Al eeuwen wonderschoon
Milestone in het landschap
Dichters verwantschap
Grenzen worden bepaald
Door de rivier ingeschaald.…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 Ja, als ik zie in Babyloonse maten,
De mensen-nestjes staap'len zich tot straten
Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood,
Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien,
Als kon ik nog in de oude liefde bloeien
Met wie vóór mij naar 't scheem'rig rijk ontvlood.…
Naar boven zien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 onze maatschappij
en hoor van verre ‘t troostend geluid
Donkere wolken boven dit tranendal
als waarschuwingsteken aan de wand
Hierboven in ‘t nabije en verre heelal
zien we dat deze wereld bijna strandt
Wolken kouten van nieuw verschiet,
van de wereld die weldra de mijne is
Een wereld zonder oorlog of verdriet
een wereld die ik al vele eeuwen…
Dropsteen
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.441 Wat daalt, zoekt wat daar rijst, en welhaast zullen
Zij, samengroeiend tot een eeuw'ge zuil,
Elkaar omhelzen, en met schors omhullen.
Zó gaat het morgen in het gister schuil;
Zó kwam Mathilde mijn gemoed vervullen,
En kreeg mijn ganse ziel daarvoor in ruil.…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 Gij, die door de nachten heen-gedrongen,
de vreugd van de enig-eeuw'ge zonne hebt gezongen,
draagt ge de rúst niet meer van de een'ge zonneschijn?’
- Maar ik ben moé: 'k wou in uw woorden slápen...
- ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;...…
Derwisj.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
649 Deze carrousel verslikt zich in
de draden van de tijd, wat eeuwen
leek verdampt in seconden, in dwaze
lidtekens van gesloten wonden, een
voortschrijdende droom verbonden.
en een eenzame strijd maskeert.
Uit de bundel:
" Tussen foppen en falen "
Pama…
Platvloers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De burgemeester zal
dit jaar tijdens Lichtjesfeest als kerstman
verkleed op het bordes verschijnen om
cadeautjes uit te delen aan speciaal
overgevlogen relaties uit Kongsberg,
niet dat King Kong daar op een berg
de kerstbomenverkoop doet, maar de
wereld is zo saaigebleven na al die
fantasieloze eeuwen.…
Voetafdruk
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.234 vluchtigheid ontmoeten dan
zwaaien we misschien wel
naar elkaar en terug, al
moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet leren
kennen, wat mensen scheidt is
gezaaid door onbekendheid en
angstige gedachten om samen
door die ene poort te gaan, die
alleen door moed opengaat, één
universele habijt om te slaan om
niet in het bloed van eeuwen…