5661 resultaten.
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 Zijn adem blaast - rang, macht, goud, titel, aanzien, zwicht;
De mens wordt wat hij was bij 't eerste levenslicht.…
Het leven heeft ons ten dans gevraagd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
950 Laten wij des levens tango
nu niet langer overslaan
Straks zal er geen noot meer klinken
bij de muurbloem die vergaat
Leef de dagen musicerend
glans als het zonnigste goud...
Treurnis geeft ten lange leste
slechts een meesmuil aan de geest
Laat ons zwieren zo gelukkig
op des lente ‘s levensfeest…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet
Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.…
Gezang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 Liefde krijgt alleen haar luister,
Uit het schoon en glinstrend goud;
Zonder dat zo is zij duister,
En geheel verflauwd, en koud.
Had Cupied geen gouden schichten,
Waar zou hij zijn vuur mee stichten?
Boog en koker kan niet maken,
Zo zijn pijl niet is verguld.…
Een hand met speelkaarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Kans dat daar de kaarten
tussen zitten die het lang
gekoesterde gouden straatje
kunnen leggen. Een gouden straatje
zo dikwijls gezocht door al hetgeen
de loterijen beloven en aan materiële
welvaart voorzeggen.
Hoe groot is de kans dat de hoofdprijs
wordt gewonnen en de weg zich plaveit met
de gouden stenen van een miljonairsbestaan?…
Slapen
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.014 rode stippels
zwart met goud
alles donker
maar zo vertrouwd
schim van licht
wil je gaan
of heb ik je gewoon
weer niet uitgedaan?…
Lapidair 19.5
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.425 Ontzagwekkend
boven binnenstadsdaken
een zwenkend eskader
duiven: licht spat van ze af,
zilverwit en geelgroen goud.…
Beklemd
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.584 Ben beklemd
mijn gouden belofte
na kneuzing klemring
mijn broeksriem
kleding
zuurstof
buiten zijn
met gesloten voordeur
beklemd.…
Twee treurwilgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Van goeden huize
tot in hun droefenis decent
taai geleerd is schatoud
belendend de straat
stil als geel goud…
Over hout.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
556 In het productiebos
Gaan de kettingzagen los
Op zoek naar goud.
Als je maar van hout
houd.…
Mijn bitterste uur.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Mijn gouden trofee
bracht ik bij je
argeloos maar trots
je sloeg haar mij uit handen
onwetend maar genadeloos
ik treur om jouw karakter....…
de oude boot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 een vissersboot
in zonbeschenen golven
zijn netten uitgeslagen
in gouden schittering
ontvouwt de oude boot
zijn jeugdig hart…
Mijn bitterste uur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
516 Mijn gouden trofee
bracht ik bij je
argeloos maar trots
je sloeg haar mij uit handen
onwetend, maar genadeloos
ik treur om jouw karakter…
Een stroom haiku's
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
954 Onstuimige zee
wast in wollige golven
uit de gouden bron
~
Boven drijven langs
gouden bijen wolkjes blauw
mondjes blazen dauw
~
In rust op gonzen
van de golven drijvend mee
schelpen rinkelen
~
Glinsterend water
waterbellen vol muziek
spiegelt zeeklanken
~
Lichte bries vervoert
avondlucht bij windgetij…
bloos me dan tot koningin
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.092 een staf
de gouden pij en
rozen in mijn haar
in wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
en speel met zwart dolken
geen land heb ik maar dromen
geluk klapt handen op elkaar
gejuich in schijn van goud zal komen
de staf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
Voor Adrie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
11.141 Stralende, zomerse septemberdagen
ze lijken te vervagen
Donker is het door verdriet
Naderend onheil aan de einder
Het gouden licht verbleekt
Een ijzige mist lijkt op te doemen
De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar
En toch zal het worden doorstaan
En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…
Diamanten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 In een muziekdocument zou door middel van runentekens de vindplaats verstopt zijn van een lading goud en diamanten van Adolf Hitler, om de terreurgroep Werwulf te financieren.
De daartoe gebruikte code heeft men echter nog niet weten te breken.…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
Klatergoud
hartenkreet
4.1 met 58 stemmen
1.827 schaduw volg je mij
Ik voel je dicht tegen me aan
Draag je mee en houd je vast
Ik kan je maar niet laten gaan
Als een visioen vol verlangen
Zweef jij zomaar om mij heen
Verstrikt geraakt in mijn hart
Licht van liefde zwaar als steen
Als in een waas ruik ik je geur
Heerlijk zoet en zo vertrouwd
Zo dicht bij mij en toch alleen
Verloren in glans…
Water als water
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.247 Je zegt: En dan is het weer over,
daal ik verzachtend neer in
een kom tussen bergketens,
verbreed de glinstering tot glans
en spiegel.
Ik zeg: zo ken ik je,
zo houd ik van je,
water als water.…
Zomermiddag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 Zij rent op blote voeten
de vele rondjes
in het pas gemaaide gras
de wind waait door
haar lange haren
zon schijnt op nog bleke huid
haar lach
tovert glans in de dag
van deze zomermiddag
vele madeliefjes
vlecht zij behendig in 't rond
en legt ze rond haar kinderhoofd
zij voelt zich blij
zo vrij
te bewegen in gedachten…
Als dagen ontwaakt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
714 Lang geleden zagen wij
hoe maanlicht van de hemel gleed
laag gedragen door het staren
in een rimpelvrije vijver
we dachten dat de dag
geen licht verdragen kon
althans de glans niet
die in nacht geboren werd
nu zien we slechts nog duister water
oppervlakkig fronsen
en onze morgen daagt geen schijn
zelfs niet zijn eigen dromen…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde
werd bedreven en jouw hoge hakken
een kuiltje in mijn buik hebben achtergelaten
toch glans…
In perspectief
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
812 als jij mij ziet
hoort
mij ruikt
dan ben ik dat
maar meestendeels niet
het is een verblindend beeld
dat opduikt in het verschiet
al strijken mijn ogen
de glans van een traan
en voedt mijn glimlach,
nu en dan,
jouw zieltogend bestaan
ik ren soms zomaar weg
om het eigen hart te ervaren
en vraag mezelf dan af
waar voel ik het nu…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
adrenaline
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
937 Jij bent mijn adrenaline
prikkelt mijn ijdelheid
Voed me met verlangen
de liefde waar ik me in bijt
Jij bent een man met ballen
ik zwijmel van geluk
Slaap het liefst in je armen
je bent intens en verrukkelijk
Jij bent gisteren en morgen
passie in het kwadraat
Ik straal de glans van liefde
zolang jij naast me staat…
Een terugkerend verwachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
556 in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust
het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte
waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud
de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld
daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten
is er het voelen
het durven hopen…
WERELD-WARSHEID
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.291 Sterk, sterk mij, Heer, in 't hopen op de hemel:
Hier is de helste glans een nevlige avondschemel ;
De stoutste poëzie een zinloos, dwaas, geremel;
De reinste liefde een wufte gloed:
0, maak mij los van de aard; maar geef mij moed en krachten
't Verlangde scheidingsuur in ootmoed af te wachten
En Uwe wil te doen in voor- en tegenspoed!…
Clematis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Onzichtbare draden
verbinden jou en mij
doorzichtig als ijle wind
zuiver water uit een beek
stralen van zonlicht
glans van maan
teer als kristal
in kleuren van zirkoon
met zachte fluister
als briesje door blad
streling door windvlaag
over teer jong gras.…
Geroezemoes boven de steden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.320 Het begint langzaam door te dringen
uitgewreven ogen in glans gevangen
diep in het hout, blijvend hard van binnen,
dat beeld zal niet meer veranderen.…