Alle inzendingen over groter groeien

3808 resultaten.

Sorteren op:

Maar knakten in leven

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
heb bloemen gegeven die in ontvangende handen niet willen bloeien zij konden niet groeien ondanks een open hart bleven de knoppen gesloten zijn met zorg en liefde begoten maar knakten in leven we hebben gepraat zijn elkaar tegemoet gekomen toch kunnen wij samen niet dromen…
wil melker5 januari 2011Lees meer >

Het nieuw perspectief

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
jij hebt je hand op de stenen gelegd die ik wilde werpen merkte het groeien van woede en wanhoop leidde me af naar een ander pad dat rust aan ons gaf wees mij het nieuw perspectief van gezamenlijk leven wij hebben die stenen gebruikt voor de bouw van ons huis…

Klimop

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik groei naar de zon en eet van de bomen. Onder de horizon liggen dromen. Over de regenboog zeg ik je dag. Een kus als ik je zie als het regent een lach.…

Voor Damica May Camacho

snelsonnet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 953
Het zal je maar symbolisch toebedeeld zijn Je zult maar voor dat zevende miljard staan Nou ja, die groei blijft toch wel oerend hard gaan Waarschijnlijk zul je dus weer gauw uit beeld zijn Die opgedrongen status duurt maar even Het ga je goed straks, in het echte leven…
Ko de Laat1 november 2011Lees meer >

onrust

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
ginds de groei van onrust als bij het naderen van een trein met onbekende bestemming zet de signalen op veilig zodat de trein met gezwinde spoed hier snel voorbij zal zijn waarna dan wellicht m'n wens nog in vervulling kan gaan 'het grote verlangen naar dat wat wij gemoedsrust noemen'…

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

Regen uit buien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
ik verzamel bossen om oerwoud te maken wolken die de tornado laat draaien regen uit buien rivieren die water in zee zullen spuien zonlicht dat leven gaat scheppen door groei en bloei op te wekken dankgebeden van hen voor het zijn hier op aarde in menselijke waarde…
wil melker22 november 2012Lees meer >

onschuld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
ik begrijp nog steeds niet wat er verkeerd ging ik was een kind op de step hard om de hoek andere kinderen telden de seconden maar ze telden te snel en ik verloor de race ergens werd ik een man, volwassen en overal haar heb alles afgeschoren schaam mij voor die streek ik laat alles weer groeien en dat is zo kinderlijk eenvoudig…
Fred25 november 2012Lees meer >

VOORUITGANG

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Daar is geen vooruitgang, dan nevens de Heer: Zijn spoor uit, dat is steeds naar achter; Maar mèt Hem, dan strekt immer voorwaarts de loop, En 't drukken der moeheid wordt zachter; Dan groeien al voller de rozen om 't kruis, - En schoon klinkt het lied van de Wachter: "Vooruit is: naar God en naar huis."…

Eden in Utrecht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Ik geef de bloemen water Die zo maar uit de stadsmuur groeien, Het water van de Krommenieuwegracht Kabbelt als een beekje in het paradijs - Het overkomt me waar ik bij sta, Geen plan, geen afspraak, niets vooropgezets, Ik laat het maar gebeuren, Hier hoef ik niets meer aan te doen; En zij die mij voorbijgaan Zijn van acterende mensen…

Als gewas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Wij zijn allen als bloemen geven mannelijke sporen af om voort te planten zij laten ontstaan en groeien wij bloeien in al onze kleuren zoals wij onze liefde en leven geven en vooral om te sieren wij verwelken en sterven.…

Vogel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
uit te slaan Schreeuwend te scheren over golven en stil te staan als zee je tot de veren komt Met eb en vloed op te groeien de stand van de maan De 'schoonsten der schepping' in hun bijna- naaktheid te zien staan De handdoek... te zien vallen in nat zand.…

Bouwend Nederland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 405
Het wegennet slibt dicht, de files groeien Maar Bouwend Nederland ligt nog steeds plat De stallen staan stampvol, 't stikt van de koeien Geen paal wordt er geheid in dorp en stad Een metselaar, in plaats van stenen zetten, Bekwaamt zich in gebeeldhouwde sonnetten.…
Max21 oktober 2019Lees meer >

Lente Elfjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 732
Speenkruid, Slanke Sleutelbloem, Fluitekruid en Bosanemoon, groei, bloei, Flora floreert: Lente! Vogelzang en nesteldrang, de eerste vlinders, Fauna barst van leven: Lente! Rokjesdag, terrasje pikken, goed glas bier; laat maar komen die Lente!…
Jack Stoop23 februari 2021Lees meer >

MIDDEN DE WINTERNACHT

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
midden de koude winternacht wordt de bedding van mijn hart door een Kind verwarmd zijn glimlach zal ik zien met de ogen van mijn ziel Zijn Woord zal in mij groeien door Zijn Geest geopenbaard en het zaad van gerechtigheid zal kiemen en vrede brengen langs alle wegen waar kerstrozen van liefde bloeien...…

GOED VOOR U!

snelsonnet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 852
Het is gezond en zinvol om te lezen Het baat bij downheid, stress, disharmonie Door boeken groeien wij in empathie Het nut ervan werd keer op keer bewezen Al zorgt elk boek op zich voor sec vertier: Light verse schenkt verreweg het meest plezier!…

De Heer zij jou tot zegen

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Hij zij je tot genade; tot warmte en tot kracht, opdat de vreugde groeie die Hij aan allen bracht; opdat je steeds mag weten: zijn Naam is tederheid, Hij zal je nooit vergeten, Hij draagt je voor altijd.…
Adeleyd31 december 2023Lees meer >

de virusval

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
de virusval van de hoogmoed staat op gelijkwaardige voet met ‘n uitsluitend jaloeziedal de gulzige en gierige wellust bewust zonder finesses geuit vanuit ’n gemakzuchtig ego bitter en zuur zijn de bessen die per zes aan de doornstruik van mijn wraak zullen groeien…
Senior9 april 2025Lees meer >

Eindeloos

poëzie
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.403
Leven is groeien: Enkel oneindigheid Waarborgt ons liefde, lief, 't Eeuwige leven, lief, - Leven was groeien, lief, Eindeloos: Nu wordt het bloeien, lief, Eindeloos. . . Wij die onze eenzaamheid Droegen als goden, Wij kunnen minnen Eindeloos!…

AAN DE JONGGEBOREN CLAUS CASIMIR

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Groei maar, kleine prins, en luister naar verhalen waar je vreugde uit kunt halen en levensmoed en naastenliefde en mededogen dus groei gerust, dat moet. Leef maar, kleine prins, jouw leven geeft vertrouwen en hoop en troost naast rouwen. Je oma, ZIJ-DIE-GELUK-BRENGT, bezoekt je regelmatig leef maar volop, dat is goed.…
hestia29 maart 2004Lees meer >

'Hoop' is dat wezen van dons

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Heel licht en geduldig, met enkel het doel van ontplooiing en groei in gedachten. ‘Hoop’ is dat wezen van dons dat verwarmt wanneer kou ons bevangt. Met zijn zachte gepiep en zijn kloppende hartje ontdooit hij de angst zonder klacht, zonder claim Louter licht en geduldig, met enkel het doel van ontplooiing en groei in gedachten.…

Daar in de verre

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
Herfst, met ergens 't sterven van weer een blad of bladzijde die vol geschreven nu wordt gesloten, een leven uitzwaait, al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…

De verwaarloosde tuin

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
de bomen van een mooi gazon kan ik slechts dromen in mijn kleine tuin staat het onkruid hoog maar ook een beeld met pijl en boog haar smalle linkerschouder is ontbloot ze is gemaakt van afvalhout en schroot het meesje en de merel zijn haar vrienden het mos en de schimmel haar bedienden ik koekeloer de tuin in vanaf mijn terras er groeien…

Nederland

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
In de lente gaan de krokussen groeien en kijk die narcissen eens mooi bloeien er huppelen lammeren in de wei net als jij en ik zijn ze heel erg blij in de zomer gaan we naar het strand bouwen een groot kasteel van zand en dan gaan we zwemmen in de zee kom op, wie gaat er met ons mee? in de herfst: die prachtige kleuren.…

Wederkeer

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Groter is mijn heimwee dan de angst voor pijn en rouw, naar het land dat mij beloofd werd, waar beloften nu verwaaid zijn, in het zand van 't graf geschreven. Meer nog dan mijn woede heb ik heimwee naar dat zand, over 't graf van mijn geliefde, waar de liefde nu vergaan is, die die pijn en rouw verteerden.…

Doublé

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Zo zit ze prevelend voorovergebogen doublé druppels glinsteren door haar wriemelende vingers zo onverstoord onhoorbaar woord voor woord verwoord zijn stem laat haar niet los en wat ze delen draagt zij als geheim groter dan zij zijn en nu heeft hij haar de keuze gegeven terug te keren naar een ver geleden leven en de kralen worden weer…

Dromen

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Dromen Als in mijn dromen Denk ik aan schaduwen Die als silhouetten groter worden en weer vergaan Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon Daar komen mijn dromen vandaan Ik hoor de wind En zie de lage vlakken In mijn dromenland Zie ik een moeder met een kind Uit wandelen Ze heeft de toekomst in haar hand Wat komt en gaat Wat…

Vriendschap?

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.193
Jij wordt ouder - de ander ook Vriendschap voor jou - jou voor vriendschap De wereld wordt groter – je wereld wordt kleiner Het verslijt hier en daar Jij gaat weg - de weg is lang Nog net de vingertoppen - we bellen elkaar! Jij bent alleen - door dik en dun Het is stuk, voorgoed…
Sjoukje18 september 2002Lees meer >

Verstoppen

netgedicht
3.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Hoed je voor hoeden groot groter grootst geen gezicht te herkennen gedrochten benen vrij van visitatie onder grootst klik klak der net geziene hakken wekt de kak ingepakte ridderzaal zilverstaal glimt hoeden flappende randen verraden staalhard marcheren onderdanigheid schijnt gigantisch vrijwillig schijnbaar wijsloos hoezee hoezee hoezee…
Roland Hainje20 september 2007Lees meer >

de eik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
zo plompverloren eik te zijn onwrikbaar in z’n eigenheid onwetend van z’n levenslijn ik lag languit en dacht te zijn de schaduw van z’n kroongewelf geen toen en straks en geen daarginder, geen spatje van mezelf diep in mij zit een knoest een eeuwig oude stobbe een stukje oer dat tijdloos is dat nooit bewust zal worden dat groter…